IV SA/Po 978/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017r. sprawy z wniosku radcy prawnego D. S. – J. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz radcy prawnego D. S. – J. kwotę [...]zł. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, tj. kwotę [...]zł. powiększoną o kwotę [...]zł. stawki podatku VAT Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 23 października 2014r. oddalił skargę E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Radca prawny D. S. – J. będąc pełnomocnikiem skarżącej wyznaczonym na podstawie postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2014r., wniosła skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 października 2016r. sygn. akt I OSK 342/15 uchylił zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wyznaczona pełnomocnik w piśmie z dnia 23 czerwca 2017r. wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej składając przy tym oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone nawet w części. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016r. poz. 718 – dalej p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1717), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. W § 22 w.w rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Podobnej treści przepis przejściowy zawiera obowiązujące wcześniej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Uwzględniając złożenie skargi kasacyjnej w dniu 3 stycznia 2015r. należy stwierdzić, iż zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm. - dalej rozporządzenie). Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż na podstawie przepisów §14 ust. 2 pkt 1c, §14 ust. 2 pkt 2 lit. b, §15 pkt 1 rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej radcy pranemu przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny- 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż [...] zł. W przedmiotowej sprawie radca prawny D. S. – [...] została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącej po wydaniu przez Sąd I instancji wyroku. W związku powyższym, mając na uwadze fakt, iż jak wynika ze znajdującego się w aktach protokołu rozprawy z dnia 12 października 2016r. poprzedzającej wydanie wyroku sygn. akt I OSK 342/15, wyznaczona w sprawie pełnomocnik z urzędu nie brała udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, radcy prawnemu D. S. – [...] za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie nie wyższe niż 150 % stawki minimalnej wynoszącej [...] zł. (75% z [...] zł.). Mając powyższe na uwadze uwzględniając, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150 % stawki minimalnej, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji postanowienia.