IV SA/Po 995/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. A. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wnosząc m.in. o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że zaskarżoną decyzję otrzymała w dniu [...] października 2016 r., niemniej jednak z powodów organizacyjnych od niej niezależnych dopiero z dniem [...] listopada 2016 r. mogła złożyć przedmiotową skargę. Uprzednio bowiem po otrzymaniu oraz zapoznaniu się z treścią zaskarżonej decyzji oraz jej uzasadnieniem Skarżąca wprost od pracowników organu uzyskała informację, że taka, a nie inna decyzja została wydana, gdyż sporne szamba - bez względu na stan faktyczny sprawy - będą usunięte, w związku z wykonaniem przyłącza do sieci kanalizacyjnej. Skarżąca stwierdziła, że nie otrzymała od organu informacji, że mimo iż w jego ocenie nie jest możliwe skuteczne wykonanie zaskarżonej decyzji przez jej adresatów może być przymuszona do jej wykonania. Dopiero po konsultacjach z prawnikiem w dniu [...] listopada 2016 r. dowiedziała się, że zaskarżona decyzja jest ostateczna i jako taka podlega wykonaniu, stąd w pierwszym możliwym terminie Skarżąca złożyła skargę. Z powyższych względów Skarżąca wniosła o uwzględnienie wniosku, gdyż ewentualne uchybienie terminu powstało nie z jego winy, lecz z nieścisłego wyjaśnienia treści oraz idei wydania zaskarżonej decyzji, mimo że Skarżąca uprzednio swe stanowisko wyraziła w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, o czym stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Jednakże art. 86 § 1 P.p.s.a. przewiduje możliwość przywrócenia na wniosek strony uchybionego terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a). Podkreślić należy, że uprawdopodobnienie nie oznacza udowodnienia, wymaga natomiast wiarygodnej argumentacji wskazującej na fakt istnienia nie dającej się usunąć przeszkody w uchybieniu terminu. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu, którą strona winna uprawdopodobnić we wniosku o przywrócenie terminu. Brak winy strony w uchybieniu terminu powinien wiązać się z zaistnieniem obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 4, Lexis Nexis, Warszawa 2010 r., s. 244). Skoro art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to tym samym należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt I OZ 809/14, LEX nr 1529132). Bez wątpienia w niniejszej sprawie Skarżąca uchybił terminu do wniesienia skargi. Skarżąca upatruje brak winy w uchybieniu terminu w niezrozumieniu treści decyzji, wskazując, iż jej istotę poznała dopiero po konsultacji z prawnikiem. Wskazuje ponadto, że uchybienie terminu wynikało z "niewłaściwego wyjaśnienia treści oraz idei wydania zaskarżonej decyzji". W ocenie Sądu okoliczności te nie mogą przemawiać za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Zaskarżona przez Skarżącą decyzja zawiera wyraźne pouczenie, że jest ona ostateczna w administracyjnym toku instancji, a stronom przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od otrzymania decyzji. W ocenie Sądu uchybienie terminu w niniejszej sprawie wynikało z niedbalstwa strony Skarżącej oraz niedostatecznej staranności w dbaniu o własne interesy. Skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia o terminie złożenia skargi do sądu administracyjnego zwlekała do ostatniego dnia tego terminu z dokonaniem konsultacji z prawnikiem. Skarżąca nie wykazała żadnych okoliczności wskazujących na wystąpienie obiektywnych okoliczności niepozwalających jej na dokonanie takiej konsultacji przed upływem terminu do wniesienia skargi. Z tych też powodów w ocenie Sądu wniosek Skarżącej nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.