IV SAB/Po 104/21
WyrokWSA w Poznaniu2021-08-26
Skład orzekający: Donata Starosta, Józef Maleszewski, Maria Grzymisławska - Cybulska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, a jeśli tak, to czy miało to miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że Wojewoda dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, ponieważ sprawa nie została załatwiona w terminie dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, a organ nie podjął odpowiednich działań wyjaśniających ani nie poinformował strony o zwłoce. Jednakże, sąd uznał, że przewlekłość ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę obiektywne trudności organu związane z dużą liczbą spraw i problemami kadrowymi, a także fakt, że skarżący nadal legalnie przebywał na terytorium RP.Stan faktyczny
Skarżąca I. P. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wniosek został złożony w listopadzie 2020 r., a mimo upływu ponad czterech miesięcy, sprawa nie została załatwiona. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów K.p.a. poprzez przewlekłość postępowania i domagała się zobowiązania organu do wydania decyzji, stwierdzenia przewlekłości z rażącym naruszeniem prawa oraz przyznania sumy pieniężnej. Wojewoda wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi, wskazując na obiektywne trudności organizacyjne i kadrowe jako przyczynę opóźnień.Rozstrzygnięcie
Sąd zobowiązał Wojewodę do załatwienia sprawy z wniosku I. P. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi. Sąd stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, ale nie miało to miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Skarga została oddalona w pozostałej części, a Wojewoda został zobowiązany do zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Maria Grzymisławska - Cybulska po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie uproszczonym 26 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi I. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy 1. zobowiązuje Wojewodę do załatwienia sprawy z wniosku I. P. z [...] listopada 2020 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi, 2. stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, 3. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 4. oddala skargę w pozostałej części, 5. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej I. P. kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
I. P., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Skarżąca zarzucił organowi naruszenie art. 12 oraz art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako: "K.p.a.") poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego i zażądał: - zobowiązania organu do wydania decyzji w określonym terminie, - stwierdzenia, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, a przewlekłość ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, - przyznania na rzecz skarżącego od organu sumy pieniężnej w wysokości [...] złotych, - zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w listopadzie 2020 roku skarżąca wystąpiła o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Załatwienie sprawy powinno nastąpić w terminie miesiąca. Termin dwóch miesięcy jest terminem krańcowym. Niewydanie rozstrzygnięcia przez okres ponad 4 miesięcy prowadzi do wniosku, że przewlekłość ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W okresie oczekiwania na udzielenie zezwolenia skarżący pozbawiony jest możliwości korzystania z pełni praw przysługujących osobie posiadającej zezwolenie na pobyt czasowy i pracę, w szczególności możliwości wielokrotnego przekraczania granicy. Powyższe negatywnie wpływa na sytuację osobistą i rodzinną skarżącego.
Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ wyjaśnił, że skarżąca, za pośrednictwem poczty polskiej, pismem z dnia [...] listopada 2020 r. (doręczone organowi w dniu [...] listopada 2020 r.) wystąpiła o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu [...] listopada 2021 r. skarżąca złożyła odciski linii papilarnych. Pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. skarżąca wniosła ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W dniu [...] maja 2021 r. ponaglenie wraz z aktami sprawy zostało przekazane do Szefa Urzędu ds. Cudzoziemców.
Pismem z dnia [...] maja 2021 r. (wpływ do organu [...] maja 2021 r.) strona złożyła skargę do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego.
Następnie Wojewoda wyjaśnił, że sposób prowadzenia postępowania nie wynika ze złej woli pracowników Wydziału Spraw Cudzoziemców, lecz jest skutkiem ilości wniosków składanych w tutejszym Urzędzie oraz problemów kadrowych. Brak "złej woli" organu wyklucza możliwość uznania, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Samo przekroczenie terminu załatwienia sprawy nie stanowi o rażącym naruszeniu prawa. Musi być ono znaczne oraz pozbawione racjonalnych podstaw. Ilość postępowań i problemy kadrowe są to okoliczności w pewnym stopniu niezależne od organu, które mogą powodować opóźnienia w załatwianiu spraw. Rację ma jednak strona, że nie są to okoliczności usprawiedliwiające zaistniałą bezczynność. Niemniej są to trudności obiektywne i wpływają na ocenę, czy doszło do kwalifikowanego naruszenia prawa. Trudności organizacyjne nie wykluczają stwierdzenia, że postępowanie jest prowadzone przewlekle. Natomiast stwierdzenie, że bezczynność ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa powinno wiązać się z osądzeniem działań organu wynikających z nieudolności i niestaranności, a za takie nie można uznać opóźnień uwarunkowanych obiektywnymi trudnościami.
Organ wskazał ponadto, że argumentacja skargi dotycząca pozostawania w niepewności, co do swojej przyszłości, poczucie bezsilności, które utrudnia skarżącemu normalne funkcjonowanie i wpływa negatywnie na jego sytuację rodzinną i osobistą jest subiektywnym odczuciem skarżącego, które nie usprawiedliwia zasądzenia kwoty [...]zł na rzecz skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 §1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 2019, poz. 2167 ze zm.). Sądowoadministracyjna kontrola działalności administracji obejmuje także brak efektywnych działań administracji w sytuacji, gdy obowiązujące przepisy nakładają na jej organy obowiązek załatwienia sprawy administracyjnej w określonym czasie i w określonej formie - art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.).
Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie (art. 3 §1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W świetle art. 149 §1 pkt 1-3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
W przypadku uwzględnienia skargi sąd stwierdza także, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ponadto sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 §6 (art. 149 §2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Sprawy ze skarg w przedmiocie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogą być rozpoznawane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym - co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 roku o cudzoziemcach (tekst jedn. Dz. U. z 2020, poz. 35) co do zasady nie określa szczególnych terminów załatwienia sprawy zezwolenia na pobyt czasowy. Zastosowanie znajdują ogólne terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, określone w ustawą Kodeks postępowania administracyjnego. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 K.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 K.p.a.).
O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia (art. 36 § 1 K.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 K.p.a.).
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 §1 (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Skargę do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 §2b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Analiza stanowiska strony skarżącej, stanowiska organu, a także analiza dokumentów złożonych do przekazanych Sądowi akt administracyjnych ujawnia następujące okoliczności faktyczne kontrolowanej sprawy.
Skarżąca pismem z dnia [...] listopada 2020 r. wystąpiła o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu [...] listopada 2021 r. skarżąca złożył odciski linii papilarnych, a następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. wniosła ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a następnie – w dniu [...] maja 2021 r. skargę do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznaje, że skarżący wyczerpał środki zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego. Na dzień wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a także na dzień wydania wyroku, sprawa pozostawała niezałatwiona.
Jeśli nawet przyjąć, że sprawa udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, z uwagi na zakres niezbędnego postępowania wyjaśniającego, miałby charakter sprawy szczególnie skomplikowanej w rozumieniu przywołanego wyżej art. 35 § 3 K.p.a. w związku z art. 61 § 3 ustawy, to powinna być ona załatwiona nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Sądu przyjął, że w sprawie z wniosku skarżącego, po uwzględnieniu różnic dotyczących stwierdzenia daty wpływu wniosku, postępowanie prowadzone w sposób efektywny powinno się zakończyć do dnia [...] stycznia 2021 r. Z poczynionych przez Sąd ustaleń wynika natomiast, że w ustawowo zakreślonym maksymalnym przedziale czasowym na załatwienie sprawy szczególnie skomplikowanej Wojewoda jedynie odebrał odciski linii papilarnych od skarżącego oraz zweryfikował wniosek odnośnie jego braków formalnych i kompletności. W aktach sprawy nie ma dowodów potwierdzających podejmowanie jakichkolwiek innych czynność, w tym tych mających na celu rozpoznanie i przygotowanie sprawy do jej końcowego załatwienia.
Skarżony organ, pomimo upływu terminu na załatwienie sprawy szczególnie skomplikowanej, nie zawiadomił strony o niezałatwieniu sprawy w terminie, nie podał przyczyny zwłoki, nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy oraz nie pouczył o prawie do wniesienia ponaglenia. Wskazane obowiązki ciążą na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu.
Brak podejmowania działań mających na celu przygotowanie sprawy do jej rozstrzygnięcia jest niewątpliwie przejawem opieszałości sprzecznej z zasadą szybkości postępowania administracyjnego (art. 12 § 1 i § 2 K.p.a.). Z powyższych względów skarżący słusznie uznał, że postępowanie w jego sprawie toczy się dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy w rozumieniu art. 36 K.p.a.
W ocenie Sądu opieszałość w prowadzeniu postępowania administracyjnego przez Wojewodę nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd nie ujawnił okoliczności uzasadniających stanowisko, że prowadzenie postępowania dłużej niż termin zakreślony dla sprawy szczególnie skomplikowanej było wynikiem rażących zaniedbań odnośnie obowiązku terminowego załatwiania spraw administracyjnych. Sądowi z urzędu (sprawa o sygn. akt. IV SAB/Po 78/21) wiadome jest natomiast, że w 2020 roku skarżony organ wydał 21.692 rozstrzygnięcia, tj. o 3.507 decyzji więcej niż w 2019 roku. W 2021 roku do dnia 22 kwietnia 2021 roku, skarżony organ wydał już 7.867 decyzji w sprawach cudzoziemców. Stały wzrost liczby wydawanych średniomiesięcznie rozstrzygnięć (1.515 - decyzji miesięcznie w 2019 roku, 1.807 - decyzji miesięcznie w 2020 roku, 1.969 - decyzji miesięcznie w 2021 roku) potwierdza argumentację organu co do tego, że opóźnienia w załatwieniu także kontrolowanej sprawy miały obiektywne przyczyny, a organ podejmuje działania mające na celu doprowadzenie do stanu terminowego załatwiania zawisłych przed nim spraw administracyjnych. Sąd nie ujawnił także uzasadnionych podstaw dla stosowania dalszych oraz dolegliwszych środków prawnych służących zwalczaniu przewlekłości w załatwianiu spraw administracyjnych. Zbędne i nieuzasadnione jest w szczególności ukaranie skarżonego organu grzywną, czy przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej w wysokości [...] złotych na podstawie art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dodatkowo mieć należy na względzie, że w toku rozpoznawania sprawy pobyt skarżącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ma charakter legalny. Treść dokumentów włączonych do akt sprawy wskazuje, że żona wnioskodawcy także przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Eksponowane w skardze ułatwienia w podróżowaniu związane z posiadaniem karty pobytu pozostawały ograniczone lub wyłączone przez rozwiązania prawne związane z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem [...]
Z powyższych względów, na podstawie art. 149 §1 pkt 1, §1a oraz art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zobowiązał Wojewodę do załatwienia sprawy w terminie 14 od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz aktami sprawy (pkt 1 wyroku), stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania (pkt 2 wyroku) i uznał, że nie miało ono charakteru rażącego naruszenia prawa (pkt 3 wyroku), a w pozostałym zakresie skargę oddalił (pkt 4 wyroku).
O należnych skarżącemu kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 5 wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 §2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na zasądzoną kwotę składa się opłata uiszczona tytułem wpisu od skargi ([...] zł), wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego ([...] zł) oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa ([...] zł).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło