IV SAB/Po 162/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 października 2025 r. sprawy ze skargi P. Ś. na bezczynność Burmistrza Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Gminy do załatwienia sprawy z wniosku P. Ś. z dnia 6 czerwca 2025 r. w zakresie punktu 5, w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w sprawie opisanej w pkt 1; 3. stwierdza, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Gminy na rzecz skarżącego P. Ś. kwotę [...]zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. P. Ś. wnioskiem z 6 czerwca 2025 r. zwrócił się do Burmistrza Gminy o udostępnienie drogą elektroniczną informacji publicznej w zakresie odpowiedzi na następujące pytania: 1. "Czy ulica [...] w Z. została wskazana w jakimkolwiek dokumencie (strategii, planie, decyzji, uzgodnieniu, korespondencji) jako droga alternatywna lub strategiczna na wypadek sytuacji nadzwyczajnych, kryzysowych, wojennych, czy też na potrzeby obrony cywilnej? 2. Jeśli tak, proszę o udostępnienie kopii wszystkich dokumentów, na podstawie których ul. [...] została zakwalifikowana jako droga alternatywna lub strategiczna (np. wytyczne Wojewody [...], decyzje administracyjne, opinie służb zarządzania kryzysowego, dokumenty planistyczne Gminy). 3. Proszę o wskazanie dat, w których podjęto decyzje lub działania skutkujące kwalifikacją ul. [...] jako drogi alternatywnej lub strategicznej (jeśli takie występują), wraz ze wskazaniem podstawy prawnej. 4. Proszę o podanie, czy po wydaniu pozwolenia na budowę w 2022 r. (dla inwestycji dotyczącej przebudowy drogi - przedłużenie ul. [...] do ul. [...] w Z.) dokonywano zmian w dokumentach strategicznych lub planistycznych Gminy, które zawierałyby nowe uzasadnienie tej inwestycji z powołaniem się na konieczność zapewnienia drogi alternatywnej lub strategicznej. 5. Proszę o udostępnienie wszelkiej korespondencji Burmistrza, Urzędu Miejskiego lub innych podmiotów gminnych z Wojewodą [...] lub innymi organami administracji rządowej w sprawie zakwalifikowania ul. [...] jako drogi strategicznej lub alternatywnej". W dniu 18 czerwca 2025 r. w odpowiedzi na złożony wniosek Burmistrz Gminy udzielił w formie elektronicznej następującej odpowiedzi: "Ad 1. Przygotowywany od roku 2023 dokument pn. [...] - Strategia Inteligentnie Zrównoważonego Rozwoju Społeczno-Gospodarczego Gminy [...], poddawany szerokim i wielokrotnym konsultacjom społecznym, nie budził zastrzeżeń ze strony mieszkańców. Zgodnie z jej zapisami inwestycja dotycząca drogi Promenada wpisana została w jego cele szczegółowe. Ad 2. Wszelkie dokumenty planistyczne Gminy [...] (strategie, plany zagospodarowania przestrzennego itd.) dostępne są na stronach internetowych [...] Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym, dbanie o porządek publiczny, bezpieczeństwo obywateli oraz prowadzenie działań z zakresu ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, należą do zadań własnych gminy i nie wymaga wskazanych przez Pana "wytycznych Wojewody [...], decyzji administracyjnych, opinii służb zarządzania kryzysowego..." Ponadto część dokumentacji związanej z bezpieczeństwem posiada klauzule "ZASTRZEŻONE", Są to informacje, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby wpłynąć negatywnie na wykonywanie zadań w zakresie obrony czy bezpieczeństwa państwa. Ad 3. Uchwała Nr [...] z dnia 2006-04-07 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] i części wsi [...] i [...] (Dz. Urz. Województwa [...] nr [...] z 2006-07-17, poz. [...]) Data wejścia w życie: 2006-08-17. Na obecnym etapie ulica [...] jest przebudowywana. Aby mogła spełniać funkcje zabezpieczenia bezpieczeństwa mieszkańców jako alternatywny ciąg komunikacyjny dla ul. 17 stycznia, musi być przejezdna na całej długości. Zatem aktualny stan drogi uniemożliwia wskazanie nieprzejezdnej drogi w planach dotyczących bezpieczeństwa. Od samego początku realizacji zadania podkreśla się, że charakter drogi pozostaje lokalny, zbliżony do osiedlowego, a jej modernizacja nie nadaje jej funkcji tranzytowej ani obwodnicowej. Aktualizacja polityki bezpieczeństwa będzie realizowana również w przypadku drogi Promenada, z uwzględnieniem wzrostu poziomu bezpieczeństwa w potencjalnych zdarzeniach kryzysowych, katastrofalnych czy wojennych. Ad 4. Dokumentacja planistyczna obowiązuje od 2006 roku. Dokumenty strategiczne Gminy są zmieniane i aktualizowane. Ad 5.Gmina prowadzi korespondencję z Wojewodą [...] związaną z Raportem o zagrożeniach bezpieczeństwa narodowego. W ramach tych działań zgłoszono 22 przedsięwzięcia podejmowane na rzecz poprawy bezpieczeństwa. Jednak z uwagi na poufność informacji wynikającą z bezpieczeństwa Państwa proszę zwrócić się do Wojewody [...] aby ocenił możliwość udostępnienie danych w ramach informacji publicznej." P. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji. Organowi zarzucił naruszenie: 1. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji, 2. art. 5 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji administracyjnej, poprzez brak zastosowania, polegający na niewydaniu decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji. Wobec powyższego wniósł o: 1. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, a bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 2. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, w sposób i formie w nim wskazanych, niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, 3. rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, 4. zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że do dnia wniesienia niniejszej skargi nie doszło do udostępnienia informacji objętej żądaniem, ani wydania decyzji odmownej, co przesądza o bezczynności Burmistrza. Wskazano, że odpowiedź na pierwsze z zadanych pytań jest nie na temat, a udzielona informacja jest nierzetelna i zbywająca, gdyż z odpowiedzi nie wynika, czy przedmiotowa ulica została, czy nie została wpisana do jakiegokolwiek projektu jako droga alternatywna lub strategiczna. Ponadto wskazano, że ogólnikowe odesłanie do strony internetowej gminy w odpowiedzi na pytanie drugie również nie może być potraktowane jako prawidłowa odpowiedź na to pytanie. Odesłanie nie zawierało precyzyjnego wskazania konkretnej zakładki lub miejsca, gdzie wnioskodawca interesującą go informację znajdzie. Z kolei odmowa udostępnienia informacji z powołaniem na konieczność ochrony tajemnic prawnie strzeżonych wymaga wydania decyzji administracyjnej, o czym przesądza art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Według skarżącego Burmistrz nie mógł jedynie w zwykłym piśmie powołać się na fakt objęcia niektórych danych klauzulą zastrzeżonej powinien był natomiast przeprowadzić postępowanie administracyjne i wydać decyzję odmowną, czego nie uczynił. W odniesieniu do trzeciego z zadanych pytań wskazano, że podobnie jak w przypadku pytania pierwszego odpowiedź Organu jest nie na temat. Burmistrz nie wskazał żadnych dat stanowiących odpowiedź na przedmiotowe zagadnienie. Również w odpowiedzi na zapytanie czwarte, udzielona odpowiedź jest niekonkretna i wymijająca. Wyrażone w odpowiedzi na pytanie piąte oczekiwanie Burmistrza, że wnioskodawca we własnym zakresie skontaktuje się z innymi organami władzy i uzyska ich stanowisko w sprawie, nie odpowiada prawu. Burmistrz Gminy ustosunkowując się do treści skargi wskazał, że nie doszło do bezczynności Burmistrza Gminy w przedmiocie odpowiedzi na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji. Organ wskazał, że na każdy z punktów pisma odpowiedział w terminie, tj. pismem z dnia 18 czerwca 2025r. przesłanym do skarżącego również mailowo w tym samym dniu. Organ podkreślił, że skarżący wraz z grupą innych osób uczestniczył w bezpośrednim spotkaniu z Burmistrzem Gminy, podczas którego wszystkie zagadnienia zawarte we wniosku o udostępnienie informacji publicznej zostały szeroko omówione i wyjaśnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV wydanym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Z przepisów art. 149 § 1 i 1a p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Bezczynność w prowadzeniu postępowania przez organ administracji publicznej, w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 1 z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako: k.p.a.) ma miejsce wtedy, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. W sprawie niniejszej, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.). Ustawa definiuje informację publiczną w art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 2, podmioty zobowiązane do jej udzielenia w art. 4 ust. 1 - 3 oraz tryb jej udostępniania i ograniczenia w tym zakresie. I tak zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Z kolei w świetle art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do treści art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty będące w posiadaniu takich informacji. W literaturze przedmiotu zauważa się, że adresat wniosku jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, jeżeli ją ma, bez względu na to, czy wiąże się ona z zakresem jego kompetencji, czy też jest informacją uzyskaną od innych podmiotów. Obowiązany jest zatem każdy podmiot, który posiada informację (niezależnie od tego, czy wiąże się ona z jego zakresem kompetencji) lub powinien ją posiadać (z uwagi na zakres kompetencji). Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu wykonującego władzę publiczną lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot, ale także te sporządzone przez inne podmioty, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Informacją publiczną są zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez zobowiązane podmioty wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Zgodnie z obowiązującym w orzecznictwie i literaturze poglądem, o bezczynności na gruncie u.d.i.p. można mówić wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji z mocy art. 4 ust. 1 lub 2 u.d.i.p., w określonym w art. 13 ust.1 tej ustawy terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku nie udziela jej, nie wskazuje innego terminu jej udostępnienia, nie dłuższego niż 2 miesiące od dnia wpłynięcia wniosku, oraz przyczynach niezachowania terminu czternastodniowego (art. 13 ust. 2), ewentualnie nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej lub umarzającej postępowanie (art. 16). Przechodząc do rozstrzygnięcia sprawy należy wskazać, że nie budzi wątpliwości Sądu, że organ – Burmistrz Gminy należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Należy wskazać, że skarżący drogą mailową wniósł o udostępnienie informacji publicznej w dniu 6 czerwca 2025 r. Odpowiedź na wniosek organ przesłał skarżącemu mailem w dniu 18 czerwca 2025 r., czyli w terminie określonym w art. 13 ust.1 u.d.i.p. W niniejszej sprawie należy więc dokonać oceny, czy przedmiotowa odpowiedź na wniosek skarżącego może zostać uznana za prawidłową i kompletną. Skarżący zażądał udostępnienia informacji publicznej w następującym zakresie: 1. "Czy ulica [...] została wskazana w jakimkolwiek dokumencie jako droga alternatywna lub strategiczna na wypadek sytuacji nadzwyczajnych, kryzysowych, wojennych, na potrzeby obrony cywilnej?". Odpowiedź organu: "Przygotowywany od roku 2023 dokument pn. [...] – Strategia Inteligentnie Zrównoważonego Rozwoju Społeczno – Gospodarczego Gminy [...], poddawany szerokim i wielokrotnym konsultacjom społecznym, nie budził zastrzeżeń ze strony mieszkańców. Zgodnie z jej zapisami inwestycja dotycząca drogi Promenada wpisana została w jego cele szczegółowe." W ocenie Sądu mimo, że odpowiedź organu jest sformułowana w specyficzny sposób, to wskazuje na konkretny dokument (a tego konkretnie dotyczy pytanie) i należy uznać, że wypełnia żądanie wniosku w tym zakresie. 2. "Jeśli tak, proszę o udostępnienie kopii wszystkich dokumentów, na podstawie których ul. [...] została zakwalifikowana jako droga alternatywna lub strategiczna (np. wytyczne Wojewody [...], decyzje administracyjne, opinie służb zarządzania kryzysowego, dokumenty planistyczne Gminy)." Odpowiedź organu: "Wszelkie dokumenty planistyczne Gminy [...] (strategie, plany zagospodarowania przestrzennego itd.) dostępne są na stronach internetowych [...] Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym, dbanie o porządek publiczny, bezpieczeństwo obywateli oraz prowadzenie działań z zakresu ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, należą do zadań własnych gminy i nie wymaga wskazanych przez Pana "wytycznych Wojewody [...], decyzji administracyjnych, opinii służb zarządzania kryzysowego..."’ Ponadto część dokumentacji związanej z bezpieczeństwem posiada klauzule "ZASTRZEŻONE", Są to informacje, których nieuprawnione ujawnienie mogłoby wpłynąć negatywnie na wykonywanie zadań w zakresie obrony czy bezpieczeństwa państwa.". W ocenie Sądu organ prawidłowo zrealizował żądanie odsyłając do strony internetowej pod adresem [...] Rzeczywiście nie wskazano konkretnych zakładek, jednak pytanie wnioskodawcy jest sformułowane w bardzo ogólny sposób, a jego zakres jest szeroki i nie został sprecyzowany, więc w tych okolicznościach należy uwzględnić taką odpowiedź organu. Nie sposób bowiem wymagać od organu wskazywania odesłań do dużej ilości zakładek w takich okolicznościach, skoro wnioskodawca nie konkretyzuje zbioru dokumentów o jaki wnioskuje. Ponadto należy podkreślić, że Sąd nie ma dostępu do zbioru dokumentów, które posiada organ i nie może ocenić, czy organ wskazał wszystkie dokumenty związane z ulicą Promenada, czy może niektóre z tych dokumentów pominął. Forma sporządzenia wniosku i otwarty zakres tego pytania uniemożliwia dokonanie takiej kontroli. 3. "Proszę o wskazanie dat, w których podjęto decyzje lub działania skutkujące kwalifikacją ul. [...] jako drogi alternatywnej lub strategicznej (jeśli takie występują), wraz ze wskazaniem podstawy prawnej.". Odpowiedź organu: "Uchwała Nr [...] z dnia 2006-04-07 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] i części wsi [...] i [...] (Dz. Urz. Województwa [...] nr [...] z 2006-07-17, poz. [...]) Data wejścia w życie: 2006-08-17. Na obecnym etapie ulica [...] jest przebudowywana. Aby mogła spełniać funkcje zabezpieczenia bezpieczeństwa mieszkańców jako alternatywny ciąg komunikacyjny dla ul. 17 stycznia, musi być przejezdna na całej długości. Zatem aktualny stan drogi uniemożliwia wskazanie nieprzejezdnej drogi w planach dotyczących bezpieczeństwa. Od samego początku realizacji zadania podkreśla się, że charakter drogi pozostaje lokalny, zbliżony do osiedlowego, a jej modernizacja nie nadaje jej funkcji tranzytowej ani obwodnicowej. Aktualizacja polityki bezpieczeństwa będzie realizowana również w przypadku drogi Promenada, z uwzględnieniem wzrostu poziomu bezpieczeństwa w potencjalnych zdarzeniach kryzysowych, katastrofalnych czy wojennych.". W ocenie Sądu organ prawidłowo zrealizował żądanie wskazując konkretny akt prawny i datę jego podjęcia. Nie wskazano podstawy prawnej, jednak wystarczające jest samo wskazanie aktu prawnego, w którym ta podstawa jest powołana. 4. "Proszę o podanie, czy po wydaniu pozwolenia na budowę w 2022 r. (dla inwestycji dotyczącej przebudowy drogi - przedłużenie ul. [...] do ul. [...] w Z.) dokonywano zmian w dokumentach strategicznych lub planistycznych Gminy, które zawierałyby nowe uzasadnienie tej inwestycji z powołaniem się na konieczność zapewnienia drogi alternatywnej lub strategicznej." Odpowiedź organu: "Dokumentacja planistyczna obowiązuje od 2006 roku. Dokumenty strategiczne Gminy są zmieniane i aktualizowane.". W ocenie Sądu odpowiedź organu jest lakoniczna, jednak w swojej istocie odpowiada na zadane pytanie, które również ma lakoniczny i nieprecyzyjny, otwarty charakter. Istota pytania dotyczy istnienia ewentualnych zmian w dokumentach w zakresie ulicy [...], natomiast odpowiedź organu wskazuje na to, że takie zmiany i aktualizacje miały miejsce. Wnioskodawca nie wnosił o wskazanie tych zmian, a jedynie o podanie, czy ich dokonywano. W tym kontekście organ udzielił odpowiedzi na pytanie. 5. "Proszę o udostępnienie wszelkiej korespondencji Burmistrza, Urzędu Miejskiego lub innych podmiotów gminnych z Wojewodą [...] lub innymi organami administracji rządowej w sprawie zakwalifikowania ul. [...] jako drogi strategicznej lub alternatywnej." Odpowiedź organu: "Gmina prowadzi korespondencję z Wojewodą [...] związaną z Raportem o zagrożeniach bezpieczeństwa narodowego. W ramach tych działań zgłoszono 22 przedsięwzięcia podejmowane na rzecz poprawy bezpieczeństwa. Jednak z uwagi na poufność informacji wynikającą z bezpieczeństwa Państwa proszę zwrócić się do Wojewody [...] aby ocenił możliwość udostępnienie danych w ramach informacji publicznej." W ocenie Sądu organ ten element wniosku załatwił nieprawidłowo. Zgodnie z art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Ograniczenie powyższego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Sąd wskazuje, że jeżeli organ uznał, że przedmiotowa korespondencja z Wojewodą korzysta z ochrony z uwagi na poufność informacji wynikającą z bezpieczeństwa Państwa, to powinien wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej w tym zakresie i taką odmowę uzasadnić. W tych okolicznościach nie jest zasadne odesłanie wnioskodawcy do Wojewody Wlkp. w celu dokonania oceny możliwości udostępnienia tych danych, ponieważ Burmistrz Gminy w sensie faktycznym i prawnym odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej w zakresie punktu 5 wniosku. Nie rozpoznając wniosku skarżącego z 6 czerwca 2025 r. w zakresie punktu 5 w sposób wymagany przepisami prawa, organ pozostaje w bezczynności, która nie ustała również po wniesieniu skargi do sądu. Stwierdzając ten stan w pkt 2 sentencji wyroku, Sąd był zobligowany zobowiązać organ do załatwienia wniosku w trybie u.d.i.p., o czym orzekł natomiast w pkt 1 sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. W myśl art. 149 § 1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Czyniąc zadość obowiązkowi nałożonemu przepisem art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd stwierdza, że bezczynność organu nie miała cech wskazujących na to, że doszło do rażącego naruszenia prawa. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego oznacza stan, w którym wyraźnie, ewidentnie naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa i naruszenie to posiada pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako "zwykłe" naruszenie prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, ale musi być ono znaczne i niezaprzeczalne oraz pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności czy oczywistego lekceważenia przepisów (por. np. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 468/13, wyrok NSA z dnia 29 listopada 2018 r. sygn. akt II GSK 1619/18). W rozpoznawanej sprawie sąd nie stwierdził wystąpienia takich cech. Sąd stwierdził nieprawidłowość działania organu, jednak należy uznać, że nie było ono celowe i nacechowane złą wolą działania organu, gdyż organ pozostawał w błędnym przekonaniu, że nie ma obowiązku wydania decyzji odmownej w zakresie punktu 5 wniosku, co wynika z nieznajomości procedury uregulowanej w u.d.i.p. Rozpoznając sprawę ponownie organ załatwi wniosek skarżącego w zakresie punktu 5 uwzględniając przy tym wskazania określone w niniejszym uzasadnieniu wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a.