IV SAB/Po 182/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 marca 2025 r. sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. IV SAB/Po 182/24 Uzasadnienie B. S. (dalej jako skarżący) na podstawie art.3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a.", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na naruszenie "prawa obywatela Polskiego do otrzymania odpowiedzi w formie elektronicznej, za pośrednictwem platformy ePUAP", w przedmiocie zapytania dotyczącego dostępności danych historycznych w bazie Krajowego Rejestru Sądowego - w zasobach Wydziału Gospodarczego KRS w P.. Organowi zarzucił naruszenie : 1. art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1557 z późn. zm) - dalej i.d.p., przez nieudzielenie odpowiedzi w formie elektronicznej za pośrednictwem ePUAP, chociaż organ taką możliwość posiada; 2.art. 4 ust. 2 ustawy o doręczeniach elektronicznych (t.j. z 2024 r. poz. 1045 z późn. zm.) - dalej jako u.d.e., przez niedoręczenie odpowiedzi na adres skrytki ePUAP z której zostało wysłane zapytanie; 3. art. 39 § 1 w zw. a art. 391 pkt 2) Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.) - dalej k.p.a., przez niedoręczenie odpowiedzi elektronicznie, co jest podstawowym sposobem doręczania korespondencji. W związku z powyższym wniósł o: 1. zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku - dotyczącego spółki innej niż wpisana w KRS obecnie, ale mającej tę samą nazwę - i odpowiedzi na zadane pytanie w formie elektronicznej przez ePUAP, w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie; 2. stwierdzenie, że działanie organu nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa; 2. zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że 26 września 2024 r. skarżący zwrócił się do Ministerstwa Sprawiedliwości z pytaniem, czy można uzyskać historyczne dane o nieistniejącej spółce, która ma taką samą nazwę jak obecnie wpisana w KRS inna spółka. Wnosił o odpowiedź w formie elektronicznej przez ePUAP. 3 października 2024 r. Ministerstwo Sprawiedliwości przekazało sprawę do organu, tj. [...] Wydziału Gospodarczego KRS Sądu Rejonowego P. . Organ odpowiedział pismem z dnia 16 października 2024 r., jednak odniósł się do danych spółki, o którą nie chodziło skarżącemu, gdyż napisał o spółce obecnie widniejącej w KRS. Pismem z 28 października 2024 r. skarżący ponownie wniósł o odpowiedź wyłącznie w formie elektronicznej przez ePUAP i ponownie wskazał, że nie chodzi mu o spółkę obecnie wpisaną w KRS. Organ odpowiedział pismem z dnia 14 listopada 2024 r., jednak nadal nie odpowiedział przez ePUAP i nadal nie na temat. Organ ponadto wskazał, ze "Sąd Rejestrowy nie ma możliwości korzystania z platformy ePAUP". W ocenie skarżącego jest to nieprawda, gdyż odbiera korespondencję wysyłaną przez tę platformę, a ponadto zgodnie z informacją zawartą na stronie https://poznan-nowemiasto.sr.gov.pl/e-puap.m.mg.174.176 organ korzysta z tej platformy. Organ odebrał korespondencję przez ePUAP i mając na uwadze przepis art. 16 i.d.p., ma obowiązek prowadzić korespondencję za pośrednictwem tej platformy, zwłaszcza, że taki wniosek został złożony przez skarżącego. Ponadto, organ powinien doręczyć korespondencję na adres elektroniczny wpisany do bazy adresów elektronicznych - na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.e. Skarżący posiada osobistą skrzynkę w tej bazie. Nawet jeżeli z jakichś powodów organ nie mógł jej znaleźć, to na podstawie art. 4 ust. 2 u.d.e., powinien doręczyć odpowiedź na adres, z którego otrzymał korespondencję - czego nie uczynił. Poza tym, podstawowym sposobem doręczania korespondencji - w sprawach dotyczących czynności administracyjnych - jest komunikacja elektroniczna, o czym mowa w art. 39 § 1 k.p.a., a do tego organ się nie zastosował. Prezes Sądu przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wyżej opisaną skargę B. S. z dnia 08 grudnia 2024 r. wraz z załączonym pismem Przewodniczącego [...] Wydziału Gospodarczego KRS Sądu Rejonowego P. zawierającym ustosunkowanie się do skargi. Prezes nie zajął wprost stanowiska procesowego w zakresie skargi. Wyjaśnił natomiast, że we wspomnianym piśmie Przewodniczącego [...] Wydziału Gospodarczego KRS Sądu Rejonowego P. z 11 grudnia 2024 r. wskazano, że intencją skarżącego jest skierowanie sprawy do sądu administracyjnego za pośrednictwem Sądu, przy jednoczesnym przyjęciu, iż sprawa ma charakter "administracyjny". Jednocześnie zauważył, iż kwestie merytoryczne poruszone przez skarżącego zostały już wyjaśnione przez Zastępcę Przewodniczącego Wydziału [...] w piśmie do Prezesa Sądu z dnia 6.12.2024 roku (por. nr [...]). Aktualnie przedmiotem skargi B.. S. złożonej 8.12.2024 r. jest jedynie sposób doręczania mu pism stanowiących odpowiedzi na przesyłane zapytania. Skarżący kwestionuje przede wszystkim zasadność doręczeń poprzez pocztę tradycyjną, gdyż domagał się otrzymywania korespondencji za pośrednictwem platformy ePUAP. W świetle obszernych wyjaśnień referenta sprawy (M.G. ), niedokonywanie doręczeń przez platformę ePUAP wynikało z faktu, iż Wydział KRS nie jest bezpośrednim dysponentem tego komunikatora. Systemem teleinformatycznym dedykowanym wydziałom rejestrowym jest Portal Rejestrów Sądowych (PRS) znajdujący się na stronach Ministerstwa Sprawiedliwości. Założenie konta w PRS umożliwia komunikację elektroniczną z sądem rejestrowym, w tym otrzymywanie w takiej formie odpowiedzi na składane pisma. Skarżący pominął ten tryb, a w związku z tym korespondencja związana z przesyłanymi przezeń pytaniami była kierowana na jego adres domowy wymieniony we wniosku. W załączeniu zamieszczono pismo M.G. z 10 grudnia 2024 r., która wyjaśniła, że w dniu 4 października 2024r. do tut Sądu Rejestrowego przesłana została korespondencja Ministerstwa Sprawiedliwości ([...]) zawierająca pismo B. S. z dnia 26.09.2024r, będąca wnioskiem o udzielenie informacji dotyczących : "możliwości uzyskania historycznych danych z KRS dotyczących nieistniejącej spółki, która nazywała się tak samo jak istniejąca obecnie spółka, ale o takiej samej nazwie". Wnioskodawca wskazał, iż posiada informacje o istniejącej w latach 1992-2000 spółce : J. SP. Z O.O.. Skarżący podał, iż obecnie widnieje spółka o tej samej nazwie, zarejestrowana w 2022 roku. Podniósł, iż odpowiedzi oczekuje za pośrednictwem e-PUAP. Pismem z dnia 16 października 2024 r. poinformowano skarżącego, iż w dostępnych zasobach Sądu Rejestrowego znajdują się informacje dotyczące podmiotu: "J. " SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ W LIKWIDACJI (podmiotu wpisanego dotychczas w rejestrze sądowym pod nr [...]) zgodnie z którymi w/w spółka wykreślona została z rejestru sądowego na podstawie postanowienia z dnia 18 listopada 2015r., wydanego w sprawie prowadzonej pod sygn. akt [...] (po wcześniej przeprowadzonej likwidacji). Wyjaśniono, iż akta rejestrowe podmiotów wpisanych do rejestru są jawne i każdy może je przeglądać bez wykazania interesu prawnego i faktycznego w Sądzie Rejonowym P. , ul. [...] (czytelnia), natomiast warunkiem (ewentualnego) udzielenia odpowiedzi i (ewentualnego) przesłania zawnioskowanych dokumentów jest sprecyzowanie przedmiotu wniosku. Poinformowano również, iż Sąd Rejestrowy wydaje kserokopie oraz poświadczone kopie dokumentów złożonych do akt rejestrowych po wskazaniu dokumentu (rodzaj dokumentu, data sporządzenia) lub numeru karty akt rejestrowych/zbioru dokumentów, na której znajduje się dokument, podkreślając, iż niezbędnym jest wyjaśnienie jakiego rodzaju informacje/dokumenty miałyby być udzielone/przesłane przez Sąd Rejestrowy - mając na uwadze (ograniczone) możliwości techniczne i organizacyjne Sądu Rejestrowego, jak i fakt, iż w ewidencjach i przeglądarkach Sądu nie wszystkie dane są dostępne, bądź też są dostępne, ale w ograniczonym zakresie. Powyższa odpowiedź przesłana została na adres wnioskodawcy dokładnie wskazany przez niego w złożonym wniosku (tj. [...], ul. [...]). W dniu 29 października 2024r do Sądu wpłynęło kolejne pismo skarżącego, ([...]), którym skarżący podtrzymał swój dotychczasowy wniosek w przedmiocie udzielenia informacji dotyczących podmiotu o nazwie : J. SP. Z O.O., innego niż spółka o tej samej nazwie wpisana do rejestru sądowego pod nr [...] Wnioskodawca poinformował, iż wnosi o przesłanie odpowiedzi wyłącznie za pośrednictwem platformy e-PUAP. W odpowiedzi na powyższy wniosek pismem z dnia 14 listopada 2024r., wyjaśniono, iż w ewidencjach i przeglądarkach dostępnych dla Sądu Rejestrowego zawarte są dane jedynie podmiotu o nazwie "J. " SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ W LIKWIDACJI który wykreślony został z rejestru sądowego na podstawie postanowienia z dnia 18 listopada 2015r, wydanego w sprawie prowadzonej pod sygn. akt [...] (po przeprowadzonej likwidacji). Poinformowano skarżącego, iż korespondencja pochodząca z Sądu Rejestrowego przekazywana jest elektronicznie (za pośrednictwem dostępnego sytemu teleinformatycznego), bądź tradycyjnie za pośrednictwem operatora pocztowego, podkreślając, iż Sąd Rejestrowy nie ma możliwości korzystania z platformy e-PUAP. Skarżącego poinformowano, iż do dnia 01 lipca 2021r. akta rejestrowe prowadzone były w formie papierowej (stąd nie są dostępne w przeglądarce RAR), natomiast po tej dacie dokumenty złożone w formie elektronicznej pozostają dostępne w systemie Repozytorium Akt Rejestrowych (bądź Repozytorium Akt Sprawy - w przypadku podmiotów nie posiadających nr KRS), a papierowe formy dokumentów załączane są do prowadzonego zbioru dokumentów. Każdy bez konieczności wykazywania interesu prawnego ma możliwość samodzielnego przeglądania akt rejestrowych i uzyskania stosownych danych. Wyjaśniono również, iż zgodnie z zapisem §193a.2 Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej - po wykreśleniu podmiotu z rejestru przedsiębiorców dalsza część akt prowadzona jest w postaci papierowej. Odnosząc się do argumentów zawartych w piśmie z dnia 8 grudnia 2024r., będącym skargą na naruszenie prawa obywatela [...] do otrzymania odpowiedzi w formie elektronicznej przesłanej przez platformę ePUAP, dotyczącą sposobu przesyłania przez Sąd Rejestrowy korespondencji wnioskodawcy wyjaśniono, iż korespondencja pochodząca z Sądu Rejestrowego przekazywana jest elektronicznie, bądź tradycyjnie za pośrednictwem operatora pocztowego, jeśli droga za pośrednictwem systemu teleinformatycznego jest niedostępna, bądź utrudniona. Od przywoływanej powyżej daty 01 lipca 2021r. wszystkie wnioski i pisma dotyczące rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego mogą być składane wyłącznie w formie elektronicznej za pośrednictwem dedykowanego Portalu Rejestrów Sądowych (https://prs.ms.gov.pl/). Kategoryczne brzmienie art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 20.08.1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym; Dz.U. 2024.979.tj., wskazuje jednoznacznie, że przedsiębiorcom/wnioskodawcom nie przysługuje prawo wyboru pomiędzy formą papierową, a elektroniczną składanego wniosku, a wnioski złożone w formie papierowej nie wywołują skutków prawnych. Skarżący nie skorzystał z żadnej z możliwych powyżej opisanych i nieograniczonych form komunikacji z Wydziałem Rejestrowym Sądu. Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd Rejestrowy nie korzysta z platformy e-PUAP i to zarówno przy rozpoznawaniu pism o charakterze merytorycznym, jak i "pism o charakterze administracyjnym". Nie jest prawdą również, iż dotychczasowe wnioski B.. S. otrzymane zostały przez Sąd Rejestrowy poprzez w/w platformę. Korespondencja wnioskodawcy przedłożona została w Sądzie Rejestrowym w postaci wydruku dokumentów, jakie złożone zostały (poprzez platformę e-PUAP w Ministerstwie Sprawiedliwości), a następnie przekazane zostały do Sądu Rejonowego P. . Ponieważ żaden z Wydziałów Rejestrowych Sądu nie posiada możliwości korzystania z platformy e-PUAP, a wnioskodawca nie skorzystał z możliwości korespondowania z Sądem Rejestrowym za pośrednictwem dostępnego mu w/w systemu teleinformatycznego, jedyną możliwą drogą korespondencyjną było pośrednictwo operatora pocztowego z wykorzystaniem adresu wnioskodawcy na który korespondencja została mu skutecznie doręczona. Przywoływane przez skarżącego przepisy, w tym art. 16 i.d.p. nie zostały przez Sąd Rejestrowy w żaden sposób naruszone. Sąd Rejestrowy proceduje w trybie niejawnym, a jego kognicję i właściwość precyzują przepisy ustawy z dnia 20.08.1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym; przepisy kodeksu postępowania cywilnego oraz przepisy szczególne zawarte w poszczególnych, licznych ustawach. Wnioski i pisma dotyczące tzw. podmiotów rejestrowych (wpisanych do rejestru sądowego-rejestru przedsiębiorców), zgodnie z obowiązującymi przepisami składane są za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, w tym dedykowanego w tym celu Portalu Rejestru Sądowego, a akta takich podmiotów dostępne są dla każdego w przeglądarce RAR (Repozytorium Akt Rejestrowych), bez konieczności wykazywania interesu prawnego. Akta podmiotów wykreślonych z rejestru sądowego-rejestru przedsiębiorców prowadzone są zgodnie z obowiązującymi przepisami w formie papierowej. Skarżący miał możliwość korespondowania z Sądem Rejestrowym za pośrednictwem systemu teleinformatycznego - ale dostępnego w formie i zakresie powyżej opisanym. Miał też możliwość skorzystania z "tradycyjnej formy korespondencji", tym bardziej, że w obu wnioskach wyraźnie wskazał swoje dane adresowe. Nie było naruszeniem prawa, wykorzystanie przez Sąd Rejestrowy wyłącznie dostępnej mu formy korespondencji, mając na uwadze przywoływane powyżej okoliczności, jak i fakt, iż wnioskodawca otrzymał kierowane do niego pisma (i to niezwłocznie) i nie poniósł przy tym żadnych kosztów (w tym przewidywanej opłaty kancelaryjnej), ani też jakiejkolwiek szkody materialnej, czy osobistej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. Kontrola sądowa sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednakże przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny ma każdorazowo obowiązek zbadania z urzędu, czy jest ona dopuszczalna. Niedopuszczalność skargi powoduje bowiem, że sprawa nie może być rozpoznana w postępowaniu sądowoadministracyjnym i rozstrzygnięta wyrokiem. W pierwszej kolejności sąd administracyjny bada więc, czy kontrolowana sprawa ma charakter administracyjny, a co za tym idzie, czy sąd ten ma uprawnienie do jej kontroli. Zakres właściwości sądów administracyjnych regulowany jest art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Natomiast nie są właściwe w sprawach określonych w art. 5 p.p.s.a. (w pkt 1 - 5 wymieniających rodzaje spraw wyłączonych spod właściwości sądów administracyjnych). Z powyższego zatem wynika, że działania organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), którego nie można sklasyfikować jako jednej z form wskazanych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a., nie podlega kontroli sądowej, a podjęte próby jej zainicjowania poprzez złożenie skargi nie mogą być skuteczne. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają również sprawach sprzeciwów od decyzji wydawanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Z analizy treści skargi zawartej w piśmie skarżącego z 08.12.2024 r. wyraźnie wynika, że wniósł on skargę na podstawie art.3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Taką podstawę prawną powołano bowiem jednoznacznie na wstępie skargi. Jak już wspomniano przepis ten stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem wskazanych aktów lub czynności. O akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (tak w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 maja 2022 r. o sygn. III SA/Kr 406/22, oraz wyroku NSA z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt I OSK 18/16 publ. CBOSA). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaskarżone pisma [...] Wydziału Gospodarczego KRS Sądu Rejonowego P. z dnia 16 października 2024 r. oraz 14 listopada 2024 r. nie stanowią aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Ich treść jednoznacznie wskazuje, że były to jedynie pisma informujące o posiadanej przez organ wiedzy w zakresie zadanego przez skarżącego pytania. Sąd stoi na stanowisku, że pismo informacyjne organu o tym, że w ewidencjach i przeglądarkach dostępnych dla Sądu Rejestrowego zawarte są dane jedynie (a więc brak jest danych dotyczących innego podmiotu o takiej samej nazwie) podmiotu o nazwie "J. " SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ W LIKWIDACJI który wykreślony został z rejestru sądowego na podstawie postanowienia z dnia 18 listopada 2015r, wydanego w sprawie prowadzonej pod sygn. akt [...] (po przeprowadzonej likwidacji), nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Nie mieści się bowiem w zakresie określonym przepisem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wyżej wymienione pisma w żaden sposób nie rozstrzygają bowiem o prawach i obowiązkach skarżącego. Skarga w sprawie niniejszej nie jest więc objęta żadnym z punktów art. 3 § 2 p.p.s.a., dlatego sąd administracyjny nie może uczynić jej przedmiotem swojego rozpoznania. Sąd skargę zakwalifikował jako skargę na czynność sądu rejestrowego (sądu powszechnego) polegającą na udostępnieniu wnioskodawcy informacji zawartych w aktach spraw rejestrowych. Nie ulega wątpliwości, że czynność polegająca na udostępnieniu takich informacji nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a. Jak już wspomniano w rozpatrywanej sprawie Sąd rozważał, czy zaskarżona czynność mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W doktrynie przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akty i czynności mają charakter władczy, chociaż nie są decyzjami lub postanowieniami; 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych; 3) mają charakter publicznoprawny; 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (vide: J. Drachal, J. Jagielski, R.Stankiewicz, (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 3.wydanie, Warszawa 2015, s. 61-72). Zdaniem sądu zaskarżona czynność nie spełnia tych warunków. Udostępnienie informacji przez sąd rejestrowy z akt spraw rejestrowych nie jest czynnością podejmowaną w sprawie indywidualnej konkretnego podmiotu, a przede wszystkim nie dotyczy jego uprawnień i obowiązków o charakterze publicznym. Zaskarżona czynność nie ma charakteru władczego, rozstrzygającego o sytuacji prawnej skarżącego. Pomiędzy tą czynnością, a sferą praw i obowiązków skarżącego nie ma bezpośredniego związku. Jest to czynność wyłącznie o charakterze informacyjnym. Z uzasadnienia skargi wynika, że główny jej zarzut dotyczy nieprawidłowego sposobu doręczenia odpowiedzi na zapytanie (w trybie tradycyjnym a nie elektronicznym). Nie jest natomiast kwestionowany przez skarżącego fakt otrzymania odpowiedzi od organu. Mając na uwadze powyższe Sąd stanął na stanowisku, że kontrolowana skarga nie dotyczy działania organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), które można sklasyfikować jako jedną z form wskazanych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. Tym samym skarga ta nie jest objęta kognicją sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ponieważ z w/w przyczyn należało uznać, że przedmiotowa sprawa nie należała do właściwości sądu administracyjnego, to skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Na podstawie art.232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie wpisu sądowego od skargi.