IV SAB/Po 19/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność Starosty T. w przedmiocie niewydania decyzji postanawia odrzucić skargę /-/ J. Stankowski A. D. i W. D. [...] grudnia 2005r. złożyli w Starostwie Powiatowym wniosek o rejestrację samochodu osobowego marki Peugeot 307 o nr identyfikacyjnym nadwozia [...]. Tego samego dnia wniósł też opłatę za wydanie karty informacyjnej pojazdu w wysokości 500zł. Decyzją nr [...] z [...]. Starosta T. dokonał rejestracji pojazdu marki Peugeot 307 o nr nadwozia [...] wydając dowód rejestracyjny [...] i tablice rejestracyjne [...] A. D. pismem z [...] maja 2006r. powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego sygn. akt U 6/04 z 17 stycznia 2006r. stwierdzający niezgodność przepisu § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310) z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, Nr 175, poz. 1462, Nr 179, poz. 1486 i Nr 180, poz. 1494 i 1497) i z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej; zwrócił się do Starosty T. z pytaniem czy należy mu się zwrot opłaty z tytułu wydania karty pojazdu i jeżeli tak to w jakiej wysokości. W odpowiedzi Starosta T. w piśmie [...] z [...] czerwca 2006r. wskazał, że opłata pobrana została w oparciu o obowiązujące wówczas przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym i rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Ponadto organ nie ma podstawy prawnej do rozstrzygania o zwrocie opłaty w całości lub w części. Powołując się na przepisy kpa, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 17 stycznia 2006r. oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości A.D. [...] lipca 2006r. złożył wniosek o zwrot zawyżonej opłaty za kartę pojazdu. Organ administracji powołując się na wcześniejszą argumentację wskazał, że nie ma podstaw prawnych do zwrotu pobranej opłaty, nie przewiduje tego żaden przepis prawa materialnego. [...] września 2006r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu "skarga na milczenie organu administracji" wniesiona przez A. D.. Organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 52 § 1 i § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - albowiem wniesienie skargi jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Ponadto wskazując, że w niniejsza sprawa nie wymagała wydania decyzji administracyjnej. Organ wskazał, że skarżący otrzymał na piśmie stanowisko merytoryczne odmawiające zwrotu opłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należy odrzucić. Skarżący zarzuca w niniejszej sprawie bezczynność organu administracji polegającą na niewydaniu decyzji w przedmiocie zwrotu poniesionej przez niego opłaty za kartę pojazdu. Ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako: p.p.s.a.) w art. 3 § 2 pkt 8 przewiduje wniesienie skargi na bezczynność organu administracji w przedmiocie wydania innych niż decyzje i postanowienia aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Dopuszczalność wniesienia takiej skargi uzależniona od wyczerpania trybu wskazanego w art. 52 p.p.s.a., który stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Jeżeli ustawa nie przewiduje takich środków w sprawie będącej przedmiotem skargi, to można ją wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Na podstawie akt sprawy należy przyjąć że wskazany powyżej tryb nie został przez skarżącego wyczerpany. Brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa skutkuje niedopuszczalnością wniesienia skargi i w konsekwencji powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. /-/ J. Stankowski KP