IV SAB/Po 203/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi Pismem z [...] października 2021 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego G. W., wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w załatwieniu sprawy – podania strony z [...] lutego 2015 r. wydania decyzji w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie budynku gastronomiczno-hotelowego, restauracji na działce nr [...] w Ż. po wydaniu decyzji uchylającej z dnia [...] lutego 2021 r., [...] Wskazał, że od wydania ww. decyzji minęło ponad 8 miesięcy, a organ nie załatwił sprawy, ani nie wykonał żadnej czynności zmierzającej do jej załatwienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i umorzenie postępowania przed WSA w Poznaniu. Wskazał, że po otrzymaniu decyzji SKO z [...] lutego 2021 r. otrzymał wezwanie do przekazania akt sprawy, o czym został zawiadomiony pełnomocnik skarżącego. Wobec wniesionego sprzeciwu od ww. decyzji SKO akta zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z 08 lipca 2021 r., IV SA/Po 356/21, uchylił decyzję SKO. Tym samym decyzja organu I instancji z [...] listopada 2020 r. znajduje się w obrocie prawnym, czyli sprawa została rozstrzygnięta. Następnie [...] października 2021 r. do organu wpłynęło ponaglenie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przedmiotem skargi uczyniono bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w załatwieniu sprawy – wniosku strony z [...] lutego 2015 r. o wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy. Badając dopuszczalność skargi w kontekście uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, Sąd doszedł do przekonania, że skargę w niniejszej sprawie należało odrzucić. Wskazana uchwała stanowi, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu uchwały NSA wywiódł, że pogląd sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności. Za niedopuszczalną należy więc uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy musi być więc w dacie wniesienia tej skargi aktualny, nie zaś historyczny. Możliwość wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, z przyczyn związanych z prawną konstrukcją i istotą bezczynności, obejmuje przedział czasowy od zaistnienia stanu bezczynności "oprotestowanego" wniesionym ponagleniem aż do załatwienia sprawy, której bezczynność dotyczy. Zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest bowiem usunięcie stanu bezczynności. Sądowi wiadomo z urzędu, co zasadnie wyartykułował także organ, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskutek rozpoznania sprzeciwu M. Ż., wyrokiem z 08 lipca 2021 r., IV SA/Po 356/21, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Decyzja ta, po rozpoznaniu odwołania skarżącego – Z. W., uchylała decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] listopada 2020 r. w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy. Z regulacji art. 151a § 3 w zw. z art. 168 § 1 P.p.s.a. wynika prawomocność wyroku uwzględniającego sprzeciw z mocy prawa w chwili jego orzeczenia. Z powyższego wprost wynika, że skoro wyrokiem WSA została uchylona decyzja uchylająca decyzję pierwszoinstancyjną, to w obiegu prawnym pozostała decyzja Burmistrza Miasta i Gminy z [...] listopada 2020 r. Tym samym skarga została wniesiona do WSA w Poznaniu po zakończeniu przez organ postępowania poprzez wydanie decyzji, a w konsekwencji skarga jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę (pkt 1 sentencji). O zwrocie wpisu od skargi (pkt 2 sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.