IV SAB/Po 212/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 marca 2019 r. sprawy ze skargi S. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę w całości IV SAB/Po [...] Uzasadnienie S. W. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłe załatwienie przez Wójta Gminy sprawy zakończonej decyzją z 28.06.2013 r. nr [...] 2012 z 28.06.2013 r. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków usługowo – magazynowo – biurowo – produkcyjnych z funkcją zaliczoną do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko na terenie działek nr [...] i [...] położonych w m. Sady, gmina T. Podgórne. Skarżący domagał się uznania, że organ dopuścił się przewlekłości w prowadzonym postępowaniu, wymierzenia organowi grzywny określonej w art.154 § 6 p.p.s.a. oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W jej uzasadnieniu Wójt wyjaśnił, że ustalenie warunków zabudowy dla budowy dwóch budynków magazynowo-biurowo-usługowo-produkcyjnych z funkcją nie zaliczoną do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko na terenie działek o nr ewid. [...], [...] położonych w miejscowości S. to sprawa, której załatwienie wymaga specyfiki postępowania, gromadzenia stosownych dokumentów. Wykonanie projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy powierza się osobie uprawnionej do wykonywania zawodu urbanisty, w sytuacji kiedy inwestycja dotyczy działek stanowiących użytki rolne klasy III wydanie decyzji musi być poprzedzone uzgodnieniem z właściwym organem, tj. ze Starostą, także wtedy, gdy ma zostać wydana decyzja odmawiająca wydania decyzji o warunkach zabudowy w zakresie przesłanki z art.61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Przedstawiając przebieg postępowania wyjaśniono, że w dniu 22.10.2012r. skarżący złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla budowy dwóch budynków magazynowo-biurowo-usługowo-produkcyjnych z funkcją nie zaliczoną do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko na terenie działek o nr ewid. [...], [...] położonych w miejscowości S.. W dniu 05.11.2012r. skarżący zmienił podanie w zakresie zaopatrzenia planowanej inwestycji w media. W dniu 29.10,2012r. do skarżącego wysłano zawiadomienie o wszczęciu postępowania. Projekt decyzji przygotowała na zlecenie organu Pracownia Urbanistyczna "Plan [...]" M. K. w dniu 08.11.2012r. Jak wynika z dokumentacji załączonej do projektu decyzji, urbanista sporządził ją w dniu 08.11.2012r., ale to jest to jedynie data orientacyjna. Organ I instancji wyjaśnił, że projekty decyzji sporządzane przez urbanistę były przekazywane bezpośrednio do Wydziału Zagospodarowania Przestrzennego, nie zaś do Wydziału Obsługi Klienta, dlatego nie zawierają stempla z datą wpływu tych dokumentów do Urzędu Gminy. Zastrzeżono, że urbanista mógł opatrzyć projekt decyzji datą 08.11.2012r., ale organ faktycznie mógł go otrzymać znacznie później. W dniu 03.12.2012r. Wójt zawiadomił strony postępowania o zebranych materiałach. W dniu 06.12.2012r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania. W dniu 11.12.2012r. Wójt Gminy zawiesił postępowanie administracyjne zgodnie z wnioskiem skarżącego. Pismem z dnia 26.12.2012r. skarżący zażalił się na postanowienie o zawieszeniu postępowania wydane na jego wniosek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia 12.02.2013r. uchyliło zaskarżone postanowienie. W dniu 28.02.2013r. Wójt Gminy wystąpił o wstępne uzgodnienie do Starosty [...]. Wyjaśniono, że procedura wydawania decyzji odmawiających ustalenia warunków zabudowy wykształciła się wraz z upływem czasu i prowadzeniem przez organ tego typu spraw. Na początku, gdy organ stwierdził, że brak jest podstaw do wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy - umarzał postępowanie. Od takich decyzji strona wnosiła odwołanie i dopiero na skutek orzeczeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. i następnie i wydawanych wskutek ich zaskarżenia wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, organ nawet w przypadku decyzji odmawiającej warunków zabudowy weryfikował swoje stanowisko i zasadność decyzji odmownej poprzez przedstawienie projektu decyzji organowi wyspecjalizowanemu, w którego gestii pozostaje problematyka ochrony gruntów rolnych, tj. Staroście Poznańskiemu. W dniu 29.03.2013r. Starosta P. w piśmie nr [...] stwierdził brak możliwości zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze w drodze wydania decyzji o warunkach zabudowy. W dniu 18.04.2013r. Wójt przedłużył termin załatwienia sprawy. W dniu 20.05.2013r. Pracownia Urbanistyczna "Plan [...]" opracowała projekt decyzji o warunkach zabudowy opatrując załącznik do decyzji - analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu z uwzględnieniem wytycznych z pisma Starosty [...] nr [...] W dniu 28.05.2013r. organ zawiadomił strony postępowania o zebranych materiałach. Strony odebrały zawiadomienie w dniu 11.06.2013r. Ostatecznie decyzja o warunkach zabudowy została wydana w dniu 28.06.2013r., czyli zdaniem Wójta bez zbędnej zwłoki odliczając czas na zapoznanie się z materiałami przed wydaniem decyzji i w odpowiedniej kolejności przetwarzania spraw przez pracownika merytorycznego. Rozpoznając odwołanie skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia 22.10.2013r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę S. W. na w/w decyzję. Proceduralnie sprawa została załatwiona zgodnie z ustawą z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego i ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu wyznaczono wokół działki budowlanej, której dotyczył wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany. Granice obszaru analizowanego wyznaczono na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000 stanowiącej część graficzną niniejszej analizy w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontowej granicy przedmiotowej działki, nie mniejszej jednak niż 50,0 m; tj. 306,0 m, zgodnie z § 3 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U Nr [...], poz. 1588 ze zm.). Za front działki przyjęto część przedmiotowej działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę (zgodnie z § 2 pkt. 5 ww. rozporządzenia). Po przeprowadzeniu analizy stanu faktycznego i prawnego obszaru analizowanego, ustalono, iż nie są spełnione warunki art. 61 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przedmiotowe działki obejmują użytki gruntowe oznaczone jako grunty orne: działka o nr ewid. [...] (Rlllb - 0,4883 ha) i działka o nr ewid. [...] (Rlllb - 0,4244 ha). Teren inwestycji obejmuje zatem łącznie 0,9127 ha gruntów klasy III. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 03 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (j.t. z 2004 r., Nr [...], poz. 1266 ze zm., dalej u.o.g.r.i.l.), zmiana przeznaczenia gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III na cele nierolnicze wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi i dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dla przedmiotowych działek nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy, a w obowiązującym do końca 2003 r. Miejscowym Planie Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Gminy T. Podgórne (uchwała Nr [...] z dnia 08.12.1992r.) obszar zajęty przez ww. działkę był ujęty jako tereny rolne, w wyniku czego nie uzyskano zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. Decyzja nie była zatem zgodna z przepisami odrębnymi (warunek art. 61, ust 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), tj. z ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy sporządzony na zlecenie organu przez członka Zachodniej Okręgowej Izby [...] Zawodowego U. M. Kalinowską pod nr [...] nie wymagał uzgodnienia. Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż obowiązek uzgodnienia dotyczy wyłącznie decyzji ustalających warunki zabudowy, to jest decyzji pozytywnych. Prawodawca posłużył się pojęciem decyzji o warunkach zabudowy, nie zaś decyzji w przedmiocie warunków zabudowy. Wykładnia językowa przemawia więc za wąskim rozumieniem zakresu obowiązków uzgodnień. Za takim jego rozumieniem przemawiają także względy wykładni celowościowej. Tylko w przypadku decyzji pozytywnej organ uzgadniający może dokonać oceny czy rodzaj planowanej inwestycji nie godzi w interesy, które organ uzgadniający w lamach przyznanych mu uprawnień ma chronić. Bowiem tylko decyzja pozytywne ingeruje w zastany stan rzeczy. Jeśli właściwy organ administracji odmawia ustalenia warunków zabudowy, to organ uzgadniający nie ma czego oceniać, (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 7 sierpnia 2007 r., IV SA/Wa 538/07, podobnie wyrok WSA w Warszawie z 10 września 2010r., IV SA/Wa 1515/09). Zgodnie z art. 96 ust.1 ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i logo ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z dnia 7 listopada 2008 r.) organ właściwy do wydania decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia, innego niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, jest obowiązany do rozważenia, przed wydaniem tej decyzji, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Przedmiotowa działka nie leży na obszarze Natura 2000 ani w jego sąsiedztwie, w związku z powyższym przedmiotowa inwestycja nie będzie potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000. Stosownie do wymagań art. 10 k.p.a strony zostały skutecznie powiadomione o możliwości zapoznania się z całym zgromadzonym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy. S. W. w dniu 02.03.2018r. złożył zażalenie na przewlekłość postępowania sprawy zakończonej decyzją. W dniu 12.04.2018r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na posiedzeniu niejawnym postanowieniem nr [...] uznało ponaglenie za niezasadne z uwagi na załatwienie sprawy przez organ I instancji decyzją nr [...] Następnie sprawa była toczona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pod sygn. Akt IV SAB/Po [...], która zakończyła się umorzeniem. W dniu 02.11.2018r. do skarżący złożył zażalenie na przewlekłość i bezczynność postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy w miejscowości S.. W dniu 26.11.2018r. do organu wpłynęło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. nr [...] uznające ponaglenie za nieuzasadnione. Wójt poinformowałe, że S. W. w 2012 roku i 2013 roku złożył około 350 wniosków o ustalenie warunków zabudowy oraz ponad 700 pism dotyczących warunków zabudowy wymagających wielokrotnie "rozszyfrowania" ich treści. Były to wnioski i pisma, które wymagały bardzo szerokiej analizy funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Często analiza zawierała kilkanaście arkuszy o formacie A0. Dlatego należy spojrzeć na sposób załatwiania wniosku z 29.11.2012r. szerzej, gdyż S. W. i jego rodzina składają systematycznie do organu mnóstwo wniosków i pism, mając na celu paraliż funkcjonowania Urzędu, aby następnie w postępowaniu administracyjnosądowym wykazywać przewlekłość postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4, lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zakres przedmiotowy takiej skargi wyznaczają więc postanowienia art. 3 § 2 pkt 1–4 i 4a p.p.s.a., w tym sensie, że zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności w nich wskazanych. Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 p.p.s.a., gdyż zarzucana przewlekłość dotyczy postępowania w sprawie warunków zabudowy do wydania przez organ I instancji decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., kończącej to postępowanie. Kolejny, wymagający zbadania na wstępnym etapie, warunek dopuszczalności skargi wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę, w tym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona uprzednio wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie (art. 53 §2b p.p.s.a.). Skarżący pismem z 29 października 2018r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. ponaglenie (błędnie nazwane zażaleniem) na przewlekłość i bezczynność postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia 28.06.2013, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. uznało w/w ponaglenie skarżącego za nieuzasadnione z uwagi na załatwienie sprawy przez organ I instancji decyzją o nr [...] Przyjąć zatem należy, że skarżący wyczerpał tryb poprzedzający wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przewidziany w art. 37 k.p.a. (art. 53 §2b p.p.s.a.). W tak zakreślonych granicach sprawy, obejmujących postępowanie przed Wójtem Gminy w sprawie z wniosku o wydanie warunków zabudowy, Sąd orzekający ustalił, w oparciu o materiał zgromadzony w aktach administracyjnych, następujące okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wniosek o ustalenie przedmiotowych warunków zabudowy S. W. złożył do Urzędu Gminy w T. Podgórnym w dniu 22.10.2012 r. Organ w dniu 29.10.2012 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania. W dniu 05.11.2012 r. skarżący zmienił podanie w zakresie zaopatrzenia w media. Projekt decyzji przygotowała na zlecenie organu Pracownia Urbanistyczna "Plan [...]" M. K. w dniu 08.11.2012r. Jak wynika z dokumentacji załączonej do projektu decyzji, urbanista sporządził ją w dniu 08.11.2012r., ale to jest to jedynie data orientacyjna. Organ I instancji wyjaśnił, że projekty decyzji sporządzane przez urbanistę były przekazywane bezpośrednio do Wydziału Zagospodarowania Przestrzennego, nie zaś do Wydziału Obsługi Klienta, dlatego nie zawierają stempla z datą wpływu tych dokumentów do Urzędu Gminy. Zastrzeżono, że urbanista mógł opatrzyć projekt decyzji datą 08.11.2012r., ale organ faktycznie mógł go otrzymać znacznie później. W dniu 03.12.2012r. Wójt zawiadomił strony postępowania o zebranych materiałach. W dniu 06.12.2012r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania. W dniu 11.12.2012r. Wójt Gminy zgodnie z wnioskiem skarżącego zawiesił postępowanie administracyjne do czasu wydania wyroku przez tut. Sąd w innej sprawie. Pismem z dnia 26.12.2012r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania wydane na jego wniosek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia 12.02.2013r. uchyliło zaskarżone postanowienie. Ponieważ przedmiotowe działki miały powierzchnię powyżej 0,5 ha i stanowiły użytki rolne klas I – III po zwrocie akt z SKO Wójt Gminy w dniu 28.02.2013r. wystąpił o wstępne uzgodnienie do Starosty [...]. W dniu 29.03.2013r. Starosta [...] w piśmie nr [...] stwierdził brak możliwości zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze w drodze wydania decyzji o warunkach zabudowy. W dniu 18.04.2013r. Wójt przedłużył termin załatwienia sprawy. Z uwagi na odmowę uzgodnienia i wcześniejszą zmianę przez skarżącego podania w zakresie zaopatrzenia w media w dniu 20.05.2013r. Pracownia Urbanistyczna "Plan [...]" opracowała kolejny projekt decyzji o warunkach zabudowy i analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu z uwzględnieniem wytycznych z pisma Starosty [...] nr [...] W dniu 28.05.2013r. organ zawiadomił strony postępowania o zebranych materiałach. Strony odebrały zawiadomienie w dniu 11.06.2013r.. Ostatecznie decyzja o warunkach zabudowy została wydana w dniu 28.06.2013r. Rozpoznając odwołanie skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia 22.10.2013r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę S. W. na w/w decyzję. W świetle powyżej przedstawionego toku postępowania w ocenie Sądu decyzja o warunkach zabudowy z dnia 28.06.2013r. nr [...], została wydana bez zbędnej zwłoki, przy uwzględnieniu specyfiki takiego postępowania i czasu niezbędnego na zapoznanie się z materiałami przed wydaniem decyzji oraz przygotowania projektu decyzji. Mając na uwadze powyższe okoliczności i stan sprawy, w ocenie Sądu nie doszło do "przewlekłego prowadzenia postępowania". Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została wyodrębniona z dotychczasowego pojęcia bezczynności, w celu rozszerzenia ochrony prawnej stron przed naruszaniem przez organy terminowego załatwiania spraw. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwiając sprawy w terminie, nie pozostaje jednak w bezczynności, a podejmowane przez organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12; wyrok NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt II OSK 891/13; wyrok NSA z 7 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 2595/1). Zatem, przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych i zbędnych powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny. Wobec czego organ prowadzi postępowanie przewlekle, gdy działania organu są opieszałe, niesprawne i nieskuteczne, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Sąd badając przewlekłość postępowania kontroluje czynności podejmowane przez organy, także ich terminowość w zakresie przepisów wynikających z art. 35 - 36 k.p.a. (vide wyroki WSA w sprawach II GSK 5346/16 z dnia 8 lutego 2017 r., IV SAB/Gl 68/17 z dnia 9 maja 2017 r., II SAB/Bk 11/17 z dnia 28 marca 207 r.; dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym, co należy podkreślić, skarga na przewlekłość postępowania, podlega ocenie sądu niezależnie od faktu zakończenia tego postępowania. Przewlekłe prowadzenie postępowania jest bowiem stanem obiektywnym, istniejącym lub nieistniejącym niezależnie od ostatecznego załatwienia sprawy. W aktualnym stanie prawnym, według art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. przewlekłość to stan, w którym postępowanie jest prowadzone dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Przedmiotem postępowania ze skargi na przewlekłość jest kontrola toku i poprawności czynności organu, ich natężenia, koncentracji materiału dowodowego, prawidłowość i celowość rozstrzygnięcia. Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że Wójt Gminy w kontrolowanej sprawie nie dopuścił się przewlekłego prowadzenie postępowania w powyższym rozumieniu. Przedmiotem kontrolowanej sprawy było ustalenie warunków zabudowy, zatem zgodnie z art. 52 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945, dalej u.p.z.p.) takie postępowanie jest wszczynane na wniosek, a taki wniosek, jak wynika z akt sprawy administracyjnej został złożony w dniu 23.10.2012r. Co istotne, pierwszy projekt decyzji został opracowany na zlecenie organu już w dniu 08.11.2012r. przez Pracownię Urbanistyczną "Plan [...]" M. K.. Jednak w dniu 05.11.2012 r. skarżący zmienił podanie w zakresie zaopatrzenia w media, o czym Pracownia Urbanistyczna opracowując wspomniany projekt nie mogła wiedzieć. Następnie w dniu 06.12.2012r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania. Uwzględniając jego wniosek w dniu 11.12.2012r. Wójt Gminy zawiesił postępowanie administracyjne do czasu wydania wyroku przez tut. Sąd w innej sprawie. Pismem z dnia 26.12.2012r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania wydane na jego wniosek. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia 12.02.2013r. uchyliło zaskarżone postanowienie. Zainicjowane przez skarżącego postępowanie w przedmiocie zawieszenia postępowania łącznie trwało od 06.12.2012 r. do 12.02.2013 r., a więc ponad dwa miesiące. Organ nie miał wpływu na wszczęcie tego postępowania, a postanowienie o zawieszeniu postępowania wydał w ciągu 5 dni od wpływu wniosku. Po zwrocie akt administracyjnych z SKO organ już 28.02.2013 r. wystąpił do właściwego starosty z wnioskiem o uzgodnienie. Postępowanie uzgodnieniowe trwało miesiąc, gdyż Starosta P. w dniu 29.03.2013r. Starosta [...] w piśmie nr [...] stwierdził brak możliwości zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze w drodze wydania decyzji o warunkach zabudowy Zmiana przez skarżącego podania w zakresie zaopatrzenia w media, upływ czasu wynikający z procedowania w zakresie zawieszenia postępowania, a przede wszystkim negatywny wynik postępowania uzgodnieniowego doprowadziły do konieczności opracowania przez Pracownię Urbanistyczną "Plan [...]" M. K. nowego projektu decyzji.. W dniu 18.04.2013r. Wójt przedłużył termin do załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 35 §3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Taki charakter sprawy administracyjnej może być uzasadniony ze względu na złożony stan faktyczny sprawy, wymagający przeprowadzenia starannego i wnikliwego postępowania wyjaśniającego, jak i ze względu na niejasny stan prawny, wymagający starannej wykładni przepisów prawa lub też z uwagi na precedensowy charakter rozstrzygnięcia. Zakwalifikowanie danej sprawy jako "sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego" względnie jako "sprawy szczególnie skomplikowanej" należy do organu prowadzącego postępowanie (zob. A. Wróbel: Komentarz aktualizowany do art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, teza 8, LEX 2016). Nie może budzić wątpliwości, że postępowanie w sprawie warunków zabudowy należy do spraw skomplikowanych. W ocenie Sądu uzasadnione jest przyjęcie, że w przypadku sprawy dotyczącej warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch hal magazynowo-biurowo-usługowo-produkcyjnych z funkcją niezaliczoną do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko na terenie działek o nr ewid. [...] i [...] położonych w miejscowości S., gmina T. Podgórne, uzasadniona jest jej kwalifikacja jako "szczególnie skomplikowanej", co wynika ze specyfiki takiej sprawy oraz zasięgu jej oddziaływania. Poza tym sprawę dodatkowo komplikował sam wnioskodawca poprzez wszczęcie postępowania w przedmiocie zawieszenia postępowania, a także poprzez zmianę wniosku. Postępowanie takie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego polegającego w pierwszej kolejności na obligatoryjnym przygotowaniu przez uprawnionego urbanistę analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Od wyników tej analizy, w przypadku możliwości wydania decyzji pozytywnej, zależeć będzie potrzeba podjęcia dalszych czynności organu dotyczących uzyskania stosownych uzgodnień i opinii organów współdziałających. Sąd podkreśla, że zgodnie z treścią art. 35 §5 k.p.a. do terminów określonych w art. 35 §1 – § 4 k.p.a. nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania, okresów trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Tymczasem w niniejszej sprawie działanie strony polegające na wszczęciu zbędnego postępowania w przedmiocie zawieszenia postępowania oraz zmianie wniosku spowodowało wydłużenie czasu rozpoznania sprawy i zakończenia postępowania. Należy uznać, że przyczyny te były niezależne od organu i spowodowane przez wnioskodawcę. Mając na uwadze sekwencję podejmowanych w sprawie czynności, jak i ich rodzaj stwierdzić należy, że prowadzenie przedmiotowej sprawy w terminie od 22.10.2012r. do 28.06.2013 r., przy uwzględnieniu zawieszenia postępowania na wniosek skarżącego, a następnie zainicjowanego na skutek zażalenia skarżącego postępowania, które doprowadziło do uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania uzupełnień i zmiany wniosku nie stanowi znaczącego i nieakceptowalnego z punktu widzenia zasad ekonomiki procesowej wydłużenia czasu trwania postępowania. Z tego względu nie można przyjąć, aby w sprawie prowadzono postępowanie w sposób przewlekły. W ocenie Sądu organ nie podejmował czynności, które można by ocenić jako zbędne, pozorne i w nieuzasadniony sposób przedłużające postępowanie. Wobec powyższego Sąd uznał, że skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania należy oddalić. Skutkiem powyższego brak było podstaw do stwierdzenia przewlekłości postępowania i uwzględnienia żądania o wymierzenie grzywny organowi (art. 149 §2 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w wyroku.