IV SAB/Po 29/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność [...]Kuratora Oświaty [...] w przedmiocie niewydania decyzji postanawia: odrzucić skargę /-/ E. Makosz-Frymus KP W skardze z 26 sierpnia 2008r.S. K. zarzucił nierozpoznanie przez [...] Kuratora Oświaty [...] jego dowołania z dnia 26 czerwca 2008r., jako podstawę skargi wskazano art. 227 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.). Odpowiadając na skargę organ wskazał, że odwołanie dotyczyło uchwały rady pedagogicznej, która ma jedynie charakter oceny klasyfikacyjnej ucznia i nie mają do niej zastosowania przepisy postępowania administracyjnego, w tym środki zaskarżenia przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr153, poz.1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art.1 §1 u.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 u.s.a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Wskazana powyżej kontrola merytoryczna, dotycząca istoty sprawy możliwa jest dopiero gdy skarga wnoszona przez stronę spełnia warunki określone przepisami prawa – w tym w szczególności w Kodeksie postępowania administracyjnego i w ustawie z 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004r., nr 256, poz. 2572 ze zm. dalej: u.s.o.) – w tym w szczególności art. 41 u.s.o., ani przepisy wydanego na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 4 u.s.o. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych, nie przewidują możliwości zaskarżania uchwał rady pedagogicznej. Wobec czego organ nie był obowiązany do rozpoznania odwołania z dnia 26 czerwca 2008r. w formie decyzji administracyjnej i tym samym nie pozostaje w tym zakresie w bezczynności. Ponadto Sąd stwierdza, że art. 227 k.p.a. nie stanowi podstawy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, przepis ten reguluje instytucję tzw. skargi powszechnej. Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką nienależytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników. Sprawy te nie mieszczą się w dyspozycji przepisu art. 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. /-/ E. Makosz-Frymus