IV SAB/Po 30/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Sędziowie WSA Bożena Popowska (spr.) WSA Karol Pawlicki Protokolant sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 września 2010 r. sprawy ze skargi D.T., M.S. na bezczynność Burmistrza Miasta K. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu 1. zobowiązuje Burmistrza Miasta K. do załatwienia sprawy z wniosków: D.T. i M.S. o wznowienie postępowania – w trybie i w formie wskazanych w art. 149 Kodeksu postępowania administracyjnego w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku 2. zasądza od Burmistrza Miasta K. solidarnie na rzecz D.T. i M.T. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych D.T. i M.S. wnieśli skargę na bezczynność Burmistrza Miasta K , polegającą na nierozpatrzeniu w terminie wniosku z dnia 20.03.2009r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocną decyzją Burmistrza Miasta K z dnia [...].01.2009r. nr [...] (zmienioną decyzją z dnia [...].04.2009r.), ustalającą warunki zabudowy dla działki numer [...], ark. Mapy [...] w Mieście K . Skarżący zarzucili organowi administracji bezczynność poprzez niewydanie w terminie postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 1 kpa względnie decyzji w przedmiocie oddalenia wniosku o wznowienie postępowania. W związku z powyższym, skarżący wnieśli o zobowiązanie Burmistrza Miasta K do wydania postanowienia lub decyzji w przedmiocie wznowienia postępowania, przeprowadzenie dowodu z załączonych dokumentów, zawezwanie i przeprowadzenie dowodu z akt stosownych postępowań Burmistrza Miasta K oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie oraz o zwrot kosztów postępowania niezbędnych do obrony naruszonych praw. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Burmistrz nie zawiadomił o toczącym się postępowaniu podmiotów, które były stronami postępowania, a następnie nie dopuścił ich do udziału w postępowaniu, co uzasadnia żądanie wznowienia postępowania na wniosek strony, która w postępowaniu nie brała udziału. Postępowanie toczyło się tym samym z naruszeniem przepisów prawa administracyjnego - w szczególności art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. Organ nie uwzględnił konieczności wyznaczenia granic obszaru analizowanego, zgodnie z rozporządzeniem. Ujawnione okoliczności uzasadniają wznowienie postępowania z urzędu, czego Burmistrz nie dokonał. W skardze wskazano, że skarżący dowiedzieli się o postępowaniu w dniu 7 lipca 2008r. Burmistrz nie dopuścił ich jednak do udziału w sprawie. Następnie w dniu 27.02.2009r. skarżący dowiedzieli się o wydaniu decyzji w sprawie warunków zabudowy. Tym samym, termin do złożeniu wniosku o wznowienie postępowania kończył bieg dla skarżących w dniu 29 marca 2009 r. (zgodnie z art. 148 kpa). W dniu 20 marca 2009 r., w imieniu swoim i pozostałych osób, które powinny uczestniczyć w postępowaniu jako strony, skarżący wnieśli o wznowienie postępowania. Powyższy wniosek został uzupełniony w dniu 28 marca 2009r. Następnie Burmistrz powołując się na nieuzupełnienie wniosku z 28 marca 2009r. pozostawił go bez rozpoznania. Nie wypowiedział się jednak w żaden sposób w sprawie wniosku z dnia 20 marca 2009r. Pomijając fakt, iż uzupełnienie wniosku nie stanowi nowego wniosku skarżący stwierdzili, że istotą sprawy jest to, że do dnia dzisiejszego Burmistrz nie podjął żadnej decyzji w przedmiocie wniosku stron z 20 marca 2010r., co oznacza istotne naruszenie art. 35 kpa. Skarżący stwierdzili bowiem, że mają prawo oczekiwać postanowienia o wznowieniu, względnie decyzji odmownej, czy jakiekolwiek innego procesowego rozstrzygniecia sprawy. Skarżący wskazali, iż przed wniesieniem skargi złożyli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie, które nie zostało uwzględnione. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Miasta K wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w dniu 20.03.2009r. wpłynął wniosek, na który powołują się skarżący złożony przez Komitet Społeczny dotyczący wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 kpa postępowania w sprawie wydanych warunków zabudowy dla działki nr 64 ark. mapy 41. W odpowiedzi na powyższe, Burmistrz Miasta K na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał M.S. do usunięcia braków wniesionego wniosku poprzez określenie w czyim imieniu wniesiony został wniosek, poprzez wskazanie imienia i nazwiska, adresu zamieszkania tych osób oraz pełnomocnictw do działania w ich imieniu, a w przypadku braku pełnomocnictw o wyjaśnienie czy wniosek ten należy traktować jako wniesiony przez niego osobiście oraz wykazanie interesu prawnego lub obowiązku dotyczącego postępowania albo żądania czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wskazano D.T., Z.B. i M.S. jako osoby, które reprezentują Komitet Społeczny. Burmistrz Miasta K stwierdził jednak, że nie dokonano uzupełnień, o które wzywał pismem nr [...] z dnia [...] marca 2009r., w związku z czym imiennie wezwał D.T., Z.B. i M.S. do usunięcia braków podania, niezbędnych do rozpatrzenia złożonego wniosku poprzez złożenie pełnomocnictw do reprezentowania osób, które uważają się za stronę w sprawie, jeżeli pełnomocnictwo zostało udzielone, wskazanie terminu, w którym dowiedziały się o decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...] ark. mapy [...] położonej w Kole oraz o wskazanie dowodu potwierdzającego datę dowiedzenia się o wydanej decyzji. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, D.T. i M.S. w dniu 17 kwietnia 2009r. złożyli uzupełnienia, które nie zawierały wszystkich braków podania z dnia 28 marca 2009 r. Ponadto w/w nie wskazali terminu oraz nie wskazali dowodu potwierdzającego datę dowiedzenia się o kwestionowanej decyzji i uchybili terminowi wyznaczonemu przez organ administracji. W tej sytuacji, Urząd Miejski w K poinformował D.T. i M.S. pismami z dnia 27 kwietnia 2009 r. o pozostawieniu podań bez rozpatrzenia. Jak stwierdził bowiem organ, nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ administracji do pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa. Dalsza korespondencja wnoszona przez D.T. i M.S. oraz Stowarzyszenie [...]nie wniosła żadnych nowych dowodów, które pozwoliłyby na wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt. 4 kpa. Burmistrz Miasta K wyjaśnił również, że skarżący składali wnioski dotyczące wznowienia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...] ark. mapy [...] położonej w mieście K , dla której Burmistrz Miasta K wydał decyzję z dnia [...] października 2008 nr [...] o ustaleniu warunkach zabudowy. Decyzja Burmistrza Miasta K o warunkach zabudowy z dnia z dnia [...] stycznia 2009. (zmieniona w dniu [...] kwietnia 2009 r.), na którą powołują się skarżący dotyczyła ustalenia warunków zabudowy dla nieruchomości oznaczonej nr ewidencyjnym działki [...],[...],[...]ark. mapy [...]. Zdaniem organu oczywistym jest, że skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnili braków podania o wznowienie postępowania i nie wskazali daty, w której dowiedzieli się o kwestionowanej decyzji. Nie było więc możliwym ani wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania, ani decyzji o odmownie wznowienia postępowania, a jedyną możliwością było pozostawienie podań bez rozpoznania. Nie ma przy tym wpływu na rozpatrzenie sprawy okoliczność, że w piśmie z dnia 27 kwietnia 2009r., jako datę podania Burmistrz wskazał 28 marca 2009r., tj. datę pisma Skarżących, którym uzupełnili braki podania z dnia 20 marca 2009r. Przedmiotem rozpatrzenia sprawy uczyniono bowiem bezsprzecznie wniosek z dnia 20 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Oceniając legalność zaskarżonej czynności wskazać należy, że stosownie do przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, inny akt lub czynność z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Z treści powołanych przepisów wynika bowiem, iż sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego - bada z urzędu zgodność zaskarżonego aktu lub czynności z prawem materialnym i przepisami normującymi postępowanie przed organami administracji .Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 ppsa). Na wstępie stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga jest dopuszczalna. Jak wynika bowiem z akt sprawy, skarżący złożyli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie uznało powyższe zażalenie za nieuzasadnione (postanowienie z dnia [...] marca 2010r. nr [...]). W tym stanie rzeczy, przedmiot niniejszej sprawy sprowadza się do oceny postępowania Burmistrza Miasta K w sprawie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocną decyzją Burmistrza Miasta K z dnia [...].01.2009r. nr [...] (zmienioną decyzją z dnia [...].04.2009r.) ustalającą warunki zabudowy dla działki numer [...], ark. mapy [...] w Mieście K . Jak wynika z akt sprawy, Burmistrz Miasta K pismami z dnia [...] kwietnia 2009r. Nr [...] i [...] , działając w trybie art. 64 §2 kpa, poinformował D.T. i M.S. , iż z uwagi na nieuzupełnienie braków pozostawił ich podania bez rozpoznania. Zwrócić należy jednak uwagę, iż skarżący - powołując się na art. 145 §1 pkt 4 kpa - złożyli wniosek o wznowienie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, tym samym wszczęli szczególny rodzaj procedury umożliwiającej wzruszenie decyzji ostatecznej. Postępowanie w tym zakresie składa się z dwóch etapów. W pierwszym organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania bada przesłanki formalne niezbędne do uruchomienia nadzwyczajnego trybu weryfikacji ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych, co - w przypadku wznowienia postępowania na żądanie strony - oznacza badanie, czy inicjatywa w sprawie wznowienia postępowania pochodzi od osoby mającej czynną legitymację procesową, czy wniosek złożono z zachowaniem terminów określonych w art. 148 i art. 145a § 2 kpa a także, czy wskazano przyczynę wznowienia postępowania z katalogu ujętego w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 kpa. Jeżeli wstępne postępowanie wyjaśniające wykaże w sposób niebudzący wątpliwości, że żądanie wznowienia postępowania pochodzi bezspornie od osoby niemającej (niemogącej mieć) przymiotu strony w danym postępowaniu, albo że wniosek został złożony po upływie ustawowych terminów, albo wnioskodawca - mimo stosownego wezwania przez organ administracji - nie podał ustawowej przyczyny wznowienia postępowania, właściwy organ wydaje decyzję odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego (art. 149 § 3 kpa). Gdy nie zaistnieje żadna z wymienionych okoliczności, organ ten wznawia postępowanie administracyjne w drodze postanowienia (art. 149 § 1 kpa), które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 kpa). Odmowa wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., gdy wskazywaną podstawą wznowienia jest art. 145 § 1 pkt 4 kpa (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) nie może opierać się na ocenie, że wnoszący podanie nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W takim przypadku, ustalenie istnienia podmiotowej przesłanki dopuszczalności wznowienia postępowania łączy się z ustaleniem istnienia podstawy wznowienia, jednakże kwestia ta podlega badaniu po wznowieniu postępowania, w więc w drugim etapie postępowania (por. np. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 1999 r., IV SA 2397/98, LEX nr 47857; z dnia 27 marca 2001 r., I SA 2390/99, LEX nr 54724; z dnia 30 stycznia 2008 r., II OSK 1949/06, LEX nr 437529). W drugim etapie postępowania, organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania przechodzi do badania przyczyn wznowienia jak i pozostałych kwestii dotyczących dopuszczalności wznowienia a także co do istoty sprawy, a po przeprowadzeniu postępowania w tym zakresie podejmuje jedno z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 151 § 1 kpa, tj. odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a k.p.a., albo uchyla decyzję dotychczasową i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że Burmistrz Miasta K , pozostawiając bez rozpoznania wniosek skarżących o wznowienie postępowania bez rozpoznania i nie wydając stosownych orzeczeń w ramach szczególnego trybu przewidzianego do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, pozostaje w bezczynności w ramach tego postępowania Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 149 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.