IV SAB/Po 33/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 15 grudnia 2006r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy M. postanawia odrzucić skargę /-/ M. Dybowski M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismo, z którego wynika, iż intencją jego było złożenie skargi na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy M. w sprawie dotyczącej wykupienia zajmowanego przez niego mieszkania komunalnego wraz z udziałem w gruncie, zarządzania tą nieruchomością, przydziału garażu oraz konfliktów między mieszkańcami. Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/ 02/1270 ze zm. - dalej ppsa) sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych spraw, do których na mocy przepisów szczególnych stosuje się przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zakres orzekania sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 1 – 3 ppsa, z którego wynika, iż zakres sądowej kontroli sprawowanej przez te sądy ograniczony został do kontroli działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 ppsa sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie lub też rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; inne niż decyzja czy postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty nienormatywne organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty prawa miejscowego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w określonych przypadkach. W przedmiotowej sprawie nie mamy jednak do czynienia ze sprawą administracyjnoprawną. Zwrócić należy bowiem uwagę na fakt, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (j.t. Dz.U. 80/00/903 ze zm.- dalej uwl) ustawa ta określa sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną a w sprawach nie uregulowanych w tejże ustawie mają zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego. Powyższe oznacza, iż sprawy z zakresu wykupienia mieszkania wraz z udziałem w gruncie, zarządzania tą nieruchomością, przydziału garażu oraz konfliktów między mieszkańcami regulowane są przez przepisy prawa cywilnego (art. 1 ust. 2 uwl) a ewentualne spory rozstrzygane są przez sądy powszechne (art. 11 ust. 1 i 2, art. 19, art.22 ust. 4, art. 24, art. 25 ust. 1 i 1a, art. 26 ust. 1 i 2 uwl; art. 1 i art. 2 ust.1 kpc; odpowiednio – postanowienie NSA z 6.07.2004 r. – OSK 547/04-ONSA i WSA 3/04/51, akceptowane przez J.P.Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" – W.Pr.2006 s.174 uw.2c). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ M. Dybowski KP