IV SAB/Po 4/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie zasiłku celowego; postanawia odrzucić skargę / - / D. Rzyminiak-Owczarczak JH Postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...] r. o zawieszeniu postępowania w sprawie o numerze [...], wszczętego na wniosek skarżącej K. P. z dnia [...] r. i [...] r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta P. Nr [...] z dnia [...] r., wydanej w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego ponad przyznane [...] zł decyzją tego organu z dnia [...] r. nr [...]. W treści skargi wniesionej na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., zarejestrowanej pod sygnaturą [...], K. P. wniosła także o stwierdzenie "nieuzasadnionej zwłoki w rozpatrzeniu sprawy". Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w powyższym zakresie skargę wyłączył do oddzielnego rozpoznania i rozstrzygnięcia uznając, iż K. P. wniosła skargę na bezczynność organu II instancji – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.. W niniejszej sprawie strona zaskarżyła postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym utrzymano w mocy wcześniejsze postanowienie tego organu w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego. Postanowienie to jest ostateczne, a zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa sądów administracyjnych ostateczne postanowienie o zawieszeniu postępowania eliminuje bezczynność rozpatrujących sprawę organów administracji publicznej (por. B.Adamiak, J.Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Wyd. C.H.Beck wyd. 6, str. 441). W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29.12.1992 r. sygn. II SA 697/92 (ONSA 1992 Nr 2 poz. 50) sad wywodził, iż zawieszenie postępowania administracyjnego i tak zwana bezczynność organu w rozpatrzeniu sprawy są odrębnymi i wzajemnie wyłączającymi się instytucjami prawa procesowego. W konsekwencji niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu dopóki nie zostanie wzruszone ostateczne postanowienie o zawieszeniu postępowania lub nie zostanie podjęte postępowanie. Stanowisko to Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę w całości podziela. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 §1 art. 58 wskazanej ustawy. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy tak jak w rozpatrywanej sprawie, skarga na bezczynność wniesiona została na etapie, gdy organ wydał ostateczne postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego. W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. / - / D. Rzyminiak-Owczarczak JH