IV SAB/Po 43/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie robót budowlanych postanawia: 1) zwolnić R. P. od kosztów sądowych w części a mianowicie: - w zakresie wpisu od zażalenia z 26 sierpnia 2016 r. na postanowienie z 16 sierpnia 2016 r. odmawiające wyłączenia sędziego, 2) zwolnić R. P. od kosztów sądowych w części – w zakresie wpisu od zażalenia z 15 kwietnia 2016 r. na postanowienie z 22 marca 2016 r. odrzucające zażalenie w przedmiocie odrzucenia skargi, 3) zwolnić R. P. od kosztów sądowych w części – w zakresie wpisu od zażalenia z dnia [...] listopada 2016 r. na postanowienie [...] października 2016 r. odmawiające wyłączenie referendarza. Sprawa o sygnaturze IV SAB/Po 43/15 w sprawie ze skargi R. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie robót budowlanych zawisła przed sądem 12 marca 2015 r. W dniu [...] marca 2016 r. Sąd odrzucił skargę R. P. (k. [...]) z powodu nie uiszczenia wpisu. Zarówno w okresie przed odrzuceniem skargi jak i po jej odrzuceniu w sprawie wydawane są postanowienia wpadkowe, bowiem skarżący składa ustawicznie wnioski o przyznanie prawa pomocy, bądź składa zażalenia na zarządzenia wzywające do uiszczenia wpisów od zażaleń w przypadku środków odwoławczych, od których wpis musi być uiszczony. Trzykrotnie przedmiotowe wpadkowe postanowienia bądź zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu poddane były kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. W sumie do Wydziału IV WSA w Poznaniu skarżący w imieniu własnym bądź reprezentując brata M. wniósł [...] sprawy. Do Wydziału III WSA w Poznaniu – [...], do Wydziału I WSA w Poznaniu [...] spraw. W prawie każdej z wniesionych spraw skarżący składa wniosek o przyznanie prawa pomocy, przy czym w sprawach które wnoszone są do Wydziału IV w każdej. Mimo odmów zwolnienia od kosztów i oddalonych zażaleń w tym zakresie przez Naczelny Sąd Administracyjny, skarżący w imieniu własnym bądź brata M. P. składa ustawiczne wnioski, sprzeciwy, zażalenia na zarządzenia o wezwaniu o wpis. Uniemożliwia to ostateczne zakończenie sprawy, generuje koszty związane z wydawaniem kolejnych orzeczeń, ich wysyłką do stron, czy też wysyłką akt do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie Sądu postępowanie skarżącego stanowi nadużycie prawa. Skarżący inicjuje szereg postępowań sądowych w celu innym niż ochrona swych praw i wpływa na obniżenie poziomu ochrony innych podmiotów, które nie mogą w dostatecznie szybki sposób uzyskać ochrony prawnej (H. Dolecki, Nadużycie prawa do sądu w: Sądownictwo administracyjne gwarantem wolności i praw obywatelskich 1980-2005 red. J. Góral, R. Hauser, J.Trzciński, W-wa 2005, s. 136). Pojęcie nadużycia prawa funkcjonuje zarówno w doktrynie, orzecznictwie sądów. Również było przedmiotem orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (vide: postanowienia Europejskiej Komisji Praw Człowieka z dnia 10 lipca 1986 r. nr 10871/84 w sprawie Winer przeciwko Zjednoczonemu Królestwu; 4 grudnia 1985 r. nr 11564/85 w sprawie W. przeciwko Niemcom; 2 lipca 1997 r. nr 27436/95 w sprawie Steward – Brady przeciwko Zjednoczonemu Królestwu). Kwestia zakazu nadużycia prawa do sądu jest przyjmowana także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w sprawach z zakresu prawa pomocy (vide: postanowienie NSA z dnia 18 marca 2014r. I OZ 175/14). Toteż należy z całą mocą podkreślić, że Sąd zwalniając częściowo skarżącego od kosztów związanych z wpisem od konkretnych zażaleń, nie zmienia swego stanowiska prezentowanego w rozpoznawanej sprawie, co do faktu że brak jest uzasadnienia aby skarżący korzystał z prawa pomocy, jednakże ekonomia procesowa wskazuje na potrzebę poddania kontroli konkretnych postanowień i zarządzeń, natomiast skarżący składając kolejne wnioski o przyznanie prawa pomocy tę kontrolę skutecznie uniemożliwia i to od 2015 r. Z powyższych względów na podstawie art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.