IV SAB/Po 67/25

Dnia 17 kwietnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X. R., I. G., K. H., B. K., M. K., E. K., B. C., J. R., N. F., S. G., C. G., Y. W., K. W., J. G., C. G., T. G., H. G., S. G., P. G., M. Ż., E. G., A. G., B. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie stwierdzenia niepodlegania nieruchomości pod reformę rolną postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. X. R., I. G., K. H., B. K., M. K., E. K., B. C., J. R., N. F., S. G., C. G., Y. W., K. W., J. G., C. G., T. G., H. G., S. G., P. G., M. Ż., E. G., A. G., B. K., działający przez pełnomocnika w osobie adwokata, pismem z dnia 24 stycznia 2025 roku wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia, że nieruchomość położona w Z. , gm. B. , oznaczona aktualnie jako działki o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], nie podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 roku o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 roku Nr 3, poz. 13 z późn. zm.). Strona skarżąca, bez wezwania, uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł. Pismem z dnia 8 kwietnia 2025 roku (k. 57-58 akt sądowych) pełnomocnik skarżących cofnęła skargę. Z przekazanych Sądowi akt administracyjnych wynika, że Wojewoda w dniu 25 lutego 2025 roku wydał decyzję, którą: 1. orzekł, że nieruchomość stanowiąca aktualnie działki nr [...], [...], [...], [...], [...], a także część działki nr [...] w zakresie, w jakim działka ta stanowi obszar klasoużytku Bz – tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, położone w obrębie ewidencyjnym Z. , gmina B. , powiat G., na której zlokalizowany jest zespół pałacowo-parkowy Z. , nie podpadały pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 roku o prowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945r. nr 3 P. . 13 ze zm.), 2. orzekł, że nieruchomość stanowiąca aktualnie działki nr[...] i [...], a także część działki nr [...] w zakresie, w jakim działka ta stanowi obszar klasoużytku RIIIa – rola IIIa), położona w obrębie ewidencyjnym Z. , gmina B. , powiat G., podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 roku o prowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945r. nr 3 Poz. 13 ze zm.), 3. w pozostałym zakresie (działki [...] i [...] położone w obrębie ewidencyjnym Z. , gmina B. , powiat G.) umorzył postępowanie administracyjne. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.