IV SAB/Po 74/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 lutego 2025 r. P. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 marca 2025 r. skarżąca została wezwana do: uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, podania numeru PESEL oraz wykazania wniesienia ponaglenia przed wniesieniem skargi, w terminie 7 dni od doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 7 marca 2025 r. Pismem z dnia 7 marca 2025 r. skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę należy odrzucić. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi stanowi podstawę do umorzenia postępowania. W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj., gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Odwołując się do orzecznictwa, umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania o jakich mowa w art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 187/10; LEX nr 668289). Zgodnie z powyższym przyjąć trzeba, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego stronie skarżącej prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tj. braków formalnych i fiskalnych. Przez ten ostatni warunek należy rozumieć uiszczenie wymaganego wpisu od skargi, chyba, że strona uzyskała prawo do zwolnienia jej od wymogu opłacenia skargi (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 26/10, LEX nr 668376 oraz z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 56/11, LEX nr 736874; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 79/10, LEX nr 784412). W stanie faktycznym sprawy, cofnięcie skargi nastąpiło przed uiszczeniem wpisu od skargi, przed podaniem numeru PESEL i przed wykazaniem wniesienia ponaglenia. Powyższe oznacza, że cofnięto skargę nieopłaconą i obarczoną brakami formalnymi, a więc taką, która na tym etapie nie wszczęła jeszcze postępowania sądowoadministracyjnego, a tylko takie postępowanie mogłoby zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z powodu cofnięcia skargi. Wskazana okoliczność uzasadniała odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Poznaniu orzekł jak w sentencji.