IV SO/Po 47/21

PostanowienieWSA w Poznaniu2021-12-10

Skład orzekający: Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi jest dopuszczalny, jeśli nie wykazano wcześniejszego wniosku o wymierzenie grzywny lub sprawa została już prawomocnie osądzona?
Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi podlega odrzuceniu, gdy skarżący nie wykazał, że złożył wcześniej wniosek o wymierzenie grzywny, lub gdy sprawa dotycząca tego samego wniosku o wymierzenie grzywny została już prawomocnie osądzona. W takich przypadkach brak jest podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku, a sąd odrzuca go jako niedopuszczalny.
Stan faktyczny
R. S. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta za nieprzekazanie skargi-odwołania dotyczącej decyzji o umieszczeniu na liście oczekujących na lokal socjalny. Wniosek ten został pierwotnie zarejestrowany jako skarga na bezczynność organu. Burmistrz Miasta przekazał pismo wraz z odpowiedzią na skargę, wnosząc o jej odrzucenie z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego. Sąd rozpoznał wniosek o wymierzenie grzywny, uznając go za niedopuszczalny.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił odrzucić wniosek R. S. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta za nieprzekazanie skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 10 grudnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2021 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta za nieprzekazanie skargi postanawia odrzucić wniosek. R. S. pismem wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. złożył "wniosek art. 55 § 1 p.p.s.a.". Z treści pisma wynika, że "w imieniu własnym po raz pierwszy wniosłem w dniu [...]-02-2021r. i aktualnie wnoszę : (1) na podstawie art. 55 § 2 p.p.s.a. o rozpoznanie skargi – odwołania z [...] lipca 2020r. o znaku [...] od pisma Burmistrza Miasta z [...] lipca 2020 r. o negatywnej decyzji o umieszczeniu na liście oczekujących na lokal socjalny, uzupełnionego w dniach [...] stycznia 2021 r. i [...] lutego 2021 r. po zapoznaniu z aktami, wprowadzenie w błąd co do organu odwoławczego, uciążliwość i pozorne działanie Społecznej Komisji Mieszkaniowej przy Burmistrzu Miasta dotyczącej procedury postępowania w zakresie zakwalifikowania i umieszczenia na liście oczekujących na najem lokalu socjalnego, (2) na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. o wymierzenie grzywny zgodnie z zapisami prawnymi za uciążliwość i pozorne działanie organów wymienionych w pkt 1, (3) na podstawie art. 55 § 3 p.p.s.a. o zawiadomienie odpowiednich organów o rażącym naruszeniu prawa, uciążliwość i pozorne działanie organów wymienionych w pkt 1 naruszających uregulowania prawne i Konstytucję RP. Pierwotnie wniosek ten zarejestrowano jako skargę na bezczynność Burmistrza Miasta pod sygn. IV SAB/Po 215/21 albowiem Burmistrz Miasta przekazał powyższe pismo wraz z odpowiedzią na skargę na bezczynność w sprawie pisma Skarżącego będącego odwołaniem od pisma Burmistrza z dnia [...] lipca 2020r. w przedmiocie odmowy przyznania Skarżącemu lokalu socjalnego. Organ pismem z dnia [...] listopada 2021 r. złożył odpowiedź skargę i wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w art. 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie skargi podlega odrzuceniu. Rozpoznając przedmiotowy wniosek należało w pierwszej kolejności ustalić co jest jego przedmiotem. W tym miejscu należy zaznaczyć, że o tym, w jakim przedmiocie skargę rozpozna Sąd decyduje treść skargi. Niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, pismo inicjujące postępowanie przed sądem powinno być bowiem rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (por. postanowienia NSA z dnia: 9 grudnia 2009 r. sygn. akt II FZ 530/09, LEX nr 580779; 28 września 2011 r. sygn. akt II OZ 833/11, LEX nr 1069194). Z treści pisma wniesionego do Sądu w dniu [...] listopada 2021r. wynika, że dotyczy wniosku o wymierzenie Burmistrzowi Miasta grzywny za nieprzekazanie skargi-odwołania z dnia [...] lipca 2020 r. od pisma Burmistrza Miasta z [...] lipca 2020r. o negatywnej decyzji o umieszczeniu na liście oczekujących na lokal socjalny, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."). W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że wniosek o wymierzenie grzywny jest wnioskiem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne, zatem w myśl art. 64 § 3 p.p.s.a. stosować do niego należy odpowiednio przepisy o skardze. Jak trafnie wskazano, merytoryczne rozpoznanie skargi (wniosku) poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga (wniosek) jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, wniesiona przez uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie oraz opłacona wpisem (w przypadku braku zwolnienia). Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze (wnioskowi) dalszego biegu, co prowadzi do odrzucenia z art. 58 § 1 p.p.s.a. W tym miejscu wskazać należy, że wnioski tożsame zostały już wcześniej zarejestrowane w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pod sygn. akt IV SO/Po 7/21 (NSA oddali zażalenie postanowieniem z 24 września 2021r.), IV SO/Po 32/21 oraz IV SO/Po 33/21 (NSA postanowieniem z 30 listopada 2021r. oddalił zażalenie). Stanowiska w powyższych orzeczeniach Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela w całości. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości (art. 55 § 2 p.p.s.a.). O rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w art. 54 § 2, skład orzekający lub prezes sądu zawiadamia organy właściwe do rozpatrywania petycji, skarg i wniosków (art. 55 § 3 p.p.s.a.). Komentowany przepis zawiera regulację zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Treść przepisu art. 55 p.p.s.a. wskazuje jednak kolejność działania jakie należy podjąć w celu rozpoznania skargi w przypadku uchylania się od obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z aktami sprawy. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w pierwszej kolejności należy złożyć wniosek o wymierzenie grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.) a w przypadku jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, powstaje możliwość rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi (art. 55 § 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie Skarżący nie wykazał, aby przed wniesieniem przedmiotowego pisma złożył wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi – odwołania z [...] lipca 2020r. o znaku [...] od pisma Burmistrza Miasta z [...] lipca 2020r. o negatywnej decyzji o umieszczeniu na liście oczekujących na lokal socjalny. Powyższe wyklucza możliwość rozpoznania niniejszej sprawy jako wniosku o rozpoznanie sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi zgodnie z art. 55 p.p.s.a. i spowodowało rozpoznanie przedmiotowej sprawy jako wniosku złożonego przez skarżącego w trybie art. 55 §1 p.p.s.a. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi. Mając powyższe na uwadze należy zauważyć że pismo do jakiego odwołuje się sam Skarżący w treści pisma inicjującego przedmiotową sprawę nie jest skargą kierowaną do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z treścią pisma z [...] lipca 2020r., którego kopia znajduje się aktach administracyjnych przedłożonych Sądowi (vide akta adm.) stanowi ono odwołanie od pisma Burmistrza Miasta z [...] lipca 2020r. nr [...] o negatywnej decyzji o umieszczeniu na liście oczekujących na lokal socjalny. W tym miejscu należy zaznaczyć należy, że kwestię rozpoznania wniosków w sprawie przyznania mieszkania z zasobu Gminy Ś. w dacie wydania pisma Burmistrza Miasta z [...] lipca 2020r. nr [...] regulowała uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] czerwca 2006 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy Ś. (j.t. Dz. Urz. Woj. [...]. z [...]. poz. [...]). Zgodnie z ustawą z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 1610) tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy, która – na zasadach przewidzianych w tej ustawie – zapewnia lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw o niskich dochodach. Zgodnie z § 12 uchwały Nr [...] listę osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony i listę osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu socjalnego, Burmistrz Ś. przedstawiał Społecznej Komisji Mieszkaniowej do zaopiniowania. Listy te zostawały podane do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie w gablocie na parterze Urzędu Miejskiego w Ś.. W terminie 14 dni od dnia wywieszenia list można składać do Burmistrza Miasta Ś. wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uprawnienie do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy było jedynym środkiem do zakwestionowania rozstrzygnięcia w sprawie złożonego wniosku jaki przysługiwał skarżącemu na podstawie niniejszej uchwały. Pismo z [...] lipca 2020r., które skarżący nazywa skargą – odwołaniem stanowi bowiem właśnie taki wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uznając zatem, że pismo do którego odwołuje się sam Skarżący nie stanowi skargi kierowanej do sądu administracyjnego, przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny jako niedopuszczalny należy odrzucić. Wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega bowiem odrzuceniu wówczas, gdy brak właściwości sądu administracyjnego jest oczywisty (zob. postanowienie NSA z 1 października 2021 r. sygn. akt III OZ 658/21 wydane w innej sprawie zainicjowanej przez skarżącego). Przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu również na podstawie art. 55 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Analiza treści i żądania przedmiotowego wniosku prowadzi do stwierdzenia, że jego przedmiot jest tożsamy z wnioskiem rozpoznawanym w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt IV SO/Po 7/21, IV SO/Po 32/21 oraz IV SO/Po 33/21. W sprawie niniejszej podstawą rejestracji był wniosek o wymierzenie grzywny podpisany podpisem zaufanym w dniu [...] marca 2021r. o godz. 09:11:21, który do Sądu został przekazany przez organ dopiero [...] listopada 2021r. W tym miejscu należy zaznaczyć, że wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje z chwilą wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tą chwilą powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony - skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej - każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. Należy jednak zaznaczyć, że skoro sprawa dotycząca tego samego wniosku o wymierzenie grzywny została już prawomocnie osądzona, to stwarza stan w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami co do sprawy, w której skarga (wniosek) została już wniesiona. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi (wniosku) na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, prawomocnie osądzoną w tej samej materii. Mając zatem na uwadze wskazane okoliczności przedmiotowy wniosek o wymierzenie organowi grzywny należało odrzucić, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił wniosek o wymierzenie grzywny postanowieniem na posiedzeniu niejawnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło