IV SO/Po 6/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-04-26

Skład orzekający: Grażyna Radzicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej było postanowienie sądu pierwszej instancji o odrzuceniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny?
Ratio decidendi
Stronie skarżącej nie przysługuje roszczenie o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej było postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (w tym postanowienie o odrzuceniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny). Przepisy dotyczące zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (art. 203 i 204 P.p.s.a.) nie mają zastosowania w takich przypadkach.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek W.P. o wymierzenie Staroście K. grzywny za nieprzekazanie akt, uznając sprawę za tożsamą z wcześniej prawomocnie zakończoną. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie, wskazując na naruszenie przepisów P.p.s.a. poprzez wszczęcie postępowania bez wniosku strony i błędne przedstawienie stanu sprawy. Następnie pełnomocnik W.P. złożył pismo określone jako wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd uznał to pismo za wniosek o zwrot kosztów i postanowił go odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W.P przeciwko Staroście K. w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie akt postanawia odrzucić wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego Postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt IV SO/Po 6/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek W.P. o wymierzenie Staroście K. grzywny i zwrócił jej wpis od wniosku w kwocie 100 zł. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd podniósł, że niniejsza sprawa, objęta wnioskiem W.P. jest tożsama ze sprawą zakończoną prawomocnym postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. IV SO/Po 5/14. Analiza wniosku będącego przedmiotem niniejszego postępowania sprawie prowadzi do wniosku, iż dotyczą one tej samej sprawy. W obydwu sprawach wniosek złożony został przez W.P. i dotyczy on nieprzekazania przez Starostę Krotoszyńskiego tego samego pisma. Okoliczność ta wyklucza ponowne rozpatrzenie przez Sąd tej samej sprawy. W wyniku skargi kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika W.P. , Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 maja 2015r. sygn. akt II OZ 289/15 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd I instancji wszczął postępowanie sądowe bez wniosku strony skarżącej, w oparciu o kserokopię jej wniosku z dnia 8 lipca 2010 r. o wymierzenie organowi - Staroście Krotoszyńskiemu grzywny za nieprzekazanie kompletu akt sprawy, który to wniosek został już prawomocnie rozpoznany w sprawie toczącej się pod sygn. akt IV SO/Po 5/14. Zasadny jest zatem w tych okolicznościach podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) poprzez wszczęcie postępowania bez wniosku strony oraz zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez odrzucenie tego wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że trafny jest również zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. przez błędne przedstawienie stanu niniejszej sprawy poprzez wskazanie, że będący przedmiotem niniejszego postępowania wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest kolejnym wnioskiem skarżącej dotyczącym tej samej sprawy co sprawa zakończona prawomocnym postanowieniem wydanym w sprawie o sygn. IV SO/Po 5/14. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 19 kwietnia 2016r. określonym jako wniosek o udzielenie informacji o stanie sprawy, powołując się na uchwałę NSA sygn. akt I OSP 4/07 z dnia 4.02.2008r. wskazał m.in. Sąd nie orzekł do tej pory o zwrocie skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 440 zł. zakończonego postanowieniem NSA z dnia 15.05.2015r. sygn. akt II OZ 289/15. Uznając, iż powyższe pismo stanowi formalny wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, wskazać należy, że zgodnie z art. 203 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego: 1) od organu – jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) od skarżącego – jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. W myśl art. 204 P.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1) organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) skarżącego – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 kwietnia 2015r. przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a takim jest właśnie postanowienie o odrzuceniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W świetle powyższego w niniejszej sprawie stronie skarżącej nie przysługuje roszczenie o zwrot kosztów tego postępowania i wniosek taki należy uznać za niedopuszczalny. Sąd bowiem nie był zobligowany wydawać dodatkowego rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania, w sytuacji gdy NSA stwierdził naruszenie art. 63 P.p.s.a. poprzez wszczęcie postępowania bez wniosku strony. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i art. 64 § 3 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło