I SA/Rz 118/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Kazimierz Włoch /spr./ SO del. Jarosław Szaro Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi K. G .i D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2011 rok - oddala skargę - I SA/Rz 118/13 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi K.G. i D.S. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Gminy i Miasta R. z dnia [...] października 2012 r., nr [...], ustalającą zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości, rolnym i leśnym za 2011 r. w kwocie 3.424 zł. W podstawie prawnej organ odwoławczy powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), określanej dalej w skrócie jako o.p. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że sprawa była już rozpatrywana przez organy podatkowe, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze , decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] uchyliło wydaną przez Burmistrza Gminy i Miasta R. decyzję z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] z uwagi na określenie w niej wysokości zobowiązania podatkowego, zamiast ustalenia zobowiązania podatkowego a także z powodu niedoręczenia zaskarżonej decyzji D.S. Rozpatrując sprawę ponownie organ I instancji wskazał, że do dnia wydania decyzji z dnia [...] października 2012 r. podatnicy nie złożyli odpowiedniej informacji, w której wskazaliby powierzchnię budynków. Podnosili natomiast, że dane uwidocznione w operacie szacunkowym, sporządzonym na potrzeby umowy sprzedaży są nierzetelne. Ponadto w prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w N. ewidencji brak jest danych, dotyczących powierzchni budynków. W związku z powyższym podstawą wymiaru podatku w niniejszym postępowaniu były ustalenia poczynione w toku oględzin. Organ I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki umożliwiające zwolnienie z opodatkowania. Podnoszona przez podatników okoliczność złego stanu technicznego budynków nie może zastać uwzględniona. Fakt, iż budynki wymagają remontu nie stanowi podstawy do zastosowania zwolnienia. Brak jest także podstaw do zastosowania art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych(tekst jednolity: Dz.U. 2010 r. Nr 95 poz. 613 ze zm., dalej w skrócie: u.p.o.l.). Podatnicy spełniają tylko jeden z warunków zastosowania zwolnienia, o którym mowa w ww. przepisie, tj. są posiadaczami gospodarstwa rolnego. Jednak budynki nie służą działalności rolniczej, stanowią pustostany, w których podatnicy nie przechowują ani płodów rolnych, ani maszyn rolniczych. Z przedstawionych wyżej względów Burmistrz Gminy i Miasta R., opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] października 2012 r. ustalił podatnikom wysokość łącznego zobowiązania podatkowego za 2011 r. w kwocie 3.424 zł. Powyższą decyzję zaskarżyli K.G. i D.S., którzy wnieśli o jej uchylenie. Odwołujący podnieśli, że będąca przedmiotem opodatkowania działka nr [...] o pow.3,5886 ha, położona w R. została zakupiona od Gminy i Miasta R. łącznie z posadowionymi na niej budynkami. Organ I instancji nie uwzględnił, że w sprawie zachodzą przesłanki zwolnienia z podatku od nieruchomości. Grunt na którym położone są budynki jest gruntem rolnym. Budynki służyły dotychczas działalności rolniczej, prowadzonej przez Rolniczą Spółdzielnię Produkcyjną "A" w R. Powyższe wynika z ustaleń, zawartych w operacie szacunkowym z dnia 20.08.2009r. W ocenie odwołujących, skoro budynki były dotychczas wykorzystywane na działalność rolniczą i w tym celu zostały także nabyte, podlegają zwolnieniu na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. Przejściowe niewykorzystywanie tych budynków zgodnie z ich przeznaczeniem, spowodowane złym stanem technicznym nie może być natomiast podstawą obciążenia podatkiem od nieruchomości. Ponadto, budynki, które nie spełniają norm budowlanych i grożą zawaleniem nie mogą zostać dopuszczone do użytkowania. Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., budynki podlegające opodatkowaniu to te, które nadają się do użytkowania pod względem technicznym. Zatem opodatkowanie budynków, których użytkowanie jest niemożliwe jest nieuzasadnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło zarzutów podniesionych w odwołaniu i decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. 2010 r. Nr 193 poz. 1287 ze zm.), podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ze znajdujących się w aktach sprawy wypisów z ewidencji gruntów i budynków a także z mapy, stanowiącej załącznik do operatu szacunkowego wynika, że budynki gospodarcze na działce nr [...] położone są na gruntach oznaczonych jako "B" – tereny zabudowane, mieszkalne. Nie są to więc grunty rolne i nie mogą wchodzić w skład gospodarstwa rolnego, mając na względzie jego definicję, zawartą w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 1984 r. o podatku rolnym (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.). Skoro przedmiotowe budynki nie są położone na gruncie sklasyfikowanym jako użytki rolne, nie mogą wchodzić w skład gospodarstwa rolnego a art. 7 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.o.l. nie ma zastosowania. W ocenie Kolegium, powołany przez odwołujących art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. nie ma w sprawie zastosowania, gdyż odnosi się do budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Odwołujący nie przedstawili również dowodu, potwierdzającego niedopuszczenie budynków do użytkowania przez organy nadzoru budowlanego. Organ wskazał, że przedmiotowe budynki są zdewastowane, jednak podlegają opodatkowaniu ponieważ są trwale z gruntem związane, wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych, posiadają fundamenty i dach. Kolegium powołało się także na wyrok NSA z dnia 15.10.2010 r., sygn. akt II FSK 686/09, w którym Sąd stwierdził, że zły stan techniczny budynków, które mimo ich nieużytkowania nie straciły cech budynku, określonych w prawie budowlanym, nie ma wpływu na wymiar podatku od nieruchomości. Powyższą decyzję K.G. i D.S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy i Miasta R. a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący podtrzymali w uzasadnieniu zarzuty podniesione w odwołaniu. Ponownie wskazali, że budynki położone na działce nr [...] były wykorzystywane do prowadzenia działalności rolniczej przez cały okres ich eksploatacji. Przedmiotowa nieruchomość została zaś nabyta w celu kontynuowania działalności rolnej w prowadzonym przez skarżących gospodarstwie rolnym. Fakt nabycia przez Gminę na własność przedmiotowej nieruchomości w 2001 r. na podstawie decyzji komunalizacyjnej nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Skarżący podkreślili, że skoro posiadają gospodarstwo rolne i nabyli nieruchomość obejmującą budynki gospodarcze, służące działalności rolnej, nie powinni być zobowiązani do zapłaty podatku od nieruchomości. Skarżący powołali się przy tym na wyrażoną w orzecznictwie wagę ustalenia zobowiązania podatkowego na podstawie stanu faktycznego i nieopierania się wyłącznie na podstawie danych pochodzących w ewidencji. Skarżący podtrzymali również zarzut dotyczący braku podstaw do opodatkowania ze względu na zły stan techniczny budynków, który uniemożliwia ich użytkowanie. Nie można uznać za budynki obiekty, które nie spełniając norm budowlanych, gdyż są zniszczone i grożą zawaleniem. Skarżący ponownie zwrócili uwagę na znaczenie definicji budynku, podlegającego opodatkowaniu w art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. W związku z powyższym stwierdzili, że tylko budynki dopuszczone do użytkowania i spełniające normy budowlane mogą być uznane za budynki podlegające opodatkowaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Postępowanie podatkowe zmierzało do ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego w podatku rolnym, leśnym i od nieruchomości, od stanowiących własność małż. K.G. i D.S. nieruchomości gruntowych i czterech budynków tj. budynku wielofunkcyjnego, hydroforni, hali traków i stacji paliw. Jak wynika z komentarza do art. 6c ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2006r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) Leonarda Etela, Sławomira Presnarowicza, Grzegorza Dudara - Wydawnictwo ABC Warszawa 2008, organ wydaje i doręcza decyzje na tzw. łączne zobowiązanie pieniężne, jeśli występuje podatek rolny i jeszcze co najmniej jeden z podatków: od nieruchomości lub leśny albo oba na raz. Po dniu 1 I 2003r. małżonków traktuje się tak jak innych współwłaścicieli. Nie są już oni łącznie zobowiązani do zapłacenia podatku od nieruchomości stanowiących zarówno ich współwłasność jak i odrębną własność każdego z nich. W obowiązującym stanie prawnym małżonkowie otrzymują jedną odrębna decyzję na nieruchomość wspólną. W niniejszej sprawie spór dotyczy kwestii opodatkowania podatkiem od nieruchomości czterech wyżej wymienionych budynków posadowionych na działce o nr ewidencyjnym [...]. Działkę powyższą o powierzchni 3,5886 ha małż. S. kupili od Gminy i Miasta R.w drodze aktu notarialnego Rep. A nr [...] z dnia 4 lutego 2011r. Działka o nr [...] zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów i mapą stanowiącą załącznik do operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, oznaczona jest jako grunty "B" - tereny zabudowane mieszkalne. Nie są to wiec grunty rolne i nie mogą wchodzić w skład gospodarstwa rolnego, ponieważ zgodnie z art. 2 ust. 1 wyżej cyt. ustawy o podatku rolnym za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1ha fizyczny lub 1ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej. Zgodnie z art. 1 powyższej ustawy opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Z powyższych przepisów wynika, że tylko grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako użytki rolne mogą wchodzić w skład gospodarstwa rolnego. Ponieważ w/w cztery budynki położone są na działce [...], która nie jest sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako użytki rolne, ale jako grunty "B" - tereny zabudowane mieszkalne, to nie może mieć do nich zastosowanie zwolnienie z podatku od nieruchomości określone w art. 7 ust. 1 pkt 4 lit b ustawy z dnia 12 I 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010r. Nr 95, poz. 613 ze zm.). Dane zawarte w ewidencji gruntów są dla organu podatkowego wiążące zgodnie z treścią art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010r. Nr 193, poz. 1287). Drugi zarzut skarżących, iż przedmiotowe budynki nie powinny być opodatkowane ponieważ pozostają w złym stanie technicznym również okazał się niezasadny. Art. 1a ust. 1 pkt 3 wyżej cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi, że grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej to: grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Wobec takiej treści powyższego przepisu należy podzielić pogląd organu odwoławczego, iż odnosi się on tylko do budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, wobec czego nie mógł mieć zastosowania w niniejszej sprawie. W trakcie prowadzonego postępowania nie twierdzili i nie przedstawiali żadnych dowodów na okoliczność, iż prowadzą działalność gospodarczą. Zarówno organ I instancji jak organ odwoławczy w uzasadnieniach do swych decyzji nie dokonali ustaleń, iż skarżący prowadzą działalność gospodarczą, a tylko takie ustalenia mają znaczenie. Natomiast nie mają znaczenia dość luźne dywagacje w tym przedmiocie organu I instancji zawarte w piśmie przewodnim z dnia 5 listopada 2012r. Natomiast zły stan budynku nie ma wpływu na wymiar podatku od nieruchomości, jeżeli nie stracił on cech budynku określonych w art. 1a ust. 1 pkt 1 wyżej cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a więc jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Jak wynika z operatu szacunkowego sporządzonego w dniu 8 X 2010r. sporządzonego przez rzeczoznawcę W.B., a zalegającego w aktach administracyjnych, wszystkie cztery budynki nie zatraciły wyżej opisanych cech, albowiem posiadają: ściany, dachy, fundamenty, są trwale związane z gruntem i posiadają określoną wartość majątkową. Z uwagi na powyższe ponieważ organy podatkowe nie naruszyły prawa materialnego jak i procesowego, skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 P.p.s.a.