I SA/Rz 155/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Barbara Stukan-Pytlowany Sędziowie NSA Maria Piórkowska (spr.) WSA Kazimierz Włoch Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 15 lipca 2008 r. sprawy ze skarg B.N. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżone decyzje i poprzedzające je decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2007r. znak [...] i znak [...] 2) określa, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej B.N.kwotę 5676 (słownie: pięć tysięcy sześćset siedemdziesiąt sześć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Izby Celnej decyzjami z [...] listopada 2007 r., nr: [...] i [...], po rozpatrzeniu odwołań B. N. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...], i [...], w przedmiocie określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług od towaru objętego zgłoszeniami celnymi: [...] z dnia 14 marca 2003 r. i [...] z dnia 3 kwietnia 2004 r., w wysokości odpowiednio: 15 165 zł. oraz 15 633 zł., a także określenia niedoboru w tym podatku w kwotach: 13 782 zł. i 14 235 zł., stanowiącego różnicę między kwotą wykazaną w zgłoszeniach celnych i uiszczoną, a kwotą podatku określoną w prawidłowej wysokości, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia. Jak wynika z akt sprawy i decyzji organów podatkowych w Urzędzie Celnym w R., w dniach 14 marca 2003 r. i 3 kwietnia 2004 r. dokonano w imieniu Firmy [...] B. N. zgłoszeń celnych, o numerach [...] i [...], do procedury dopuszczenia do obrotu towaru w postaci preparatu pochodzenia roślinnego G. Decyzjami z dnia [...] września 2004 r., nr [...] i [...] Naczelnik Urzędu Celnego uznał powyższe zgłoszenia celne za nieprawidłowe, w zakresie zastosowania kodu Taryfy celnej, stawki celnej oraz kwoty długu celnego. W wyniku rozpoznania odwołań wniesionych od tych decyzji Dyrektor Izby Celnej, decyzjami z dnia [...] lipca 2005 r., nr: [...] i [...], utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. Mając na uwadze fakt, iż towar objęty zgłoszeniami celnymi [...] z dnia 14 marca 2003 r. i [...] z dnia 3 kwietnia 2004 zataryfikowano do kodu Taryfy celnej 220890699, dla którego przewidziano stawkę podatku akcyzowego w wys. 4400 zł/hl 100% spirytusu w wyrobie, na mocy § 2 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269, ze zm.) Naczelnik Urzędu Celnego, postanowieniami z dnia [...] marca 2007 r. wszczął postępowania wyjaśniające w sprawie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług. W wyniku przeprowadzenia postępowań odnośnie podatku od towarów i usług organ I instancji, decyzjami z dnia [...] kwietnia 2007 r., określił B. N. zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług w wysokości 15 165 zł. i 15 663 zł oraz określił niedobór w tymże podatku w kwotach: 13 782 zł. i 14 235 zł. W uzasadnieniach wydanych decyzji stwierdzono, iż na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm. – zwanej dalej ustawą) opodatkowaniu podlega import towarów i usług, a obowiązek podatkowy, jak to wynika z art. 6 ust. 7 ustawy, powstaje z chwilą powstania długu celnego. Mając na uwadze fakt, iż w toku prowadzonego postępowania podatkowego stwierdzono zmianę kodu Taryfy celnej importowanego towaru (na skutek uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe), do określenia kwoty podatku od towarów i usług winna mieć zastosowanie podstawowa stawka tego podatku, czyli 22 %. Towar o kodzie PCN 2208 90 699 nie występuje bowiem w żadnym z wykazów towarów, ustanowionych rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu towarów do celu poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U. Nr 241, poz. 2082, ze zm.), a w tej sytuacji, na podstawie art. 54 ust. 1 ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności o których mowa w art. 2 ustawy, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, podlegają opodatkowaniu stawką określoną w art. 18 ust. 1 ustawy, wynoszącą 22 %. Mając na uwadze powyższe okoliczności, kwoty podatku od towarów i usług określono w oparciu o wartość celną, określoną w decyzjach Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2004 r., nr [...] i [...], oraz o kwoty podatku akcyzowego, wynikające z decyzji tego samego organu z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...], i [...]. W wyniku rozpoznania odwołań podatniczki od decyzji organu I instancji Dyrektor Izby Celnej, decyzjami z [...] listopada 2007 r., utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Celnego w prawidłowej wysokości określił kwotę podatku od towarów i usług, odnośnie towarów objętych zgłoszeniami celnymi [...] z dnia 14 marca 2003 r. i [...] z dnia 3 kwietnia 2004 r. W toku postępowania odwoławczego nie dopatrzono się uchybień w zakresie prawa formalnego jak i materialnego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji. Organ II instancji stwierdził, iż zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy podstawą opodatkowania w przypadku podatku od towarów i usług jest wartość celna towaru powiększona o należne cło i podatek akcyzowy, natomiast zgłoszenie celne podlega sprawdzeniu przez organ celny. Jak wynika z art. 11 ust. 2 ustawy, jeżeli w wyniku kontroli organ stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, to wówczas oblicza kwotę podatku w prawidłowej wysokości. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszych sprawach, wobec tego organ I instancji był zobligowany do określenia prawidłowej kwoty podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu rozstrzygnięć organu odwoławczego podkreślono także, iż większość zarzutów odwołania odnosi się do klasyfikacji taryfowej towaru, które to zagadnienie nie było przedmiotem postępowań podatkowych, lecz postępowań celnych, zakończonych decyzjami Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2005 r., nr: [...] i [...]. Co prawda decyzje te zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, jednakże obowiązujące przepisy nie uzależniają możliwości kontynuowania postępowania podatkowego od zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie celnej, a z art. 207 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm. – powoływanej dalej jako Ordynacja podatkowa) wynika, iż decyzja administracyjna, ostateczna w toku instancji, rozstrzyga sprawę co do istoty. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzje Dyrektora Izby Celnej wniosła B. N., zarzucając tym rozstrzygnięciom naruszenie : - art. 121 § 1 oraz art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej – poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i niekompletne zebranie materiału dowodowego w sprawie, - art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Na tej podstawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji Naczelnika Urzędu Celnego oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedziach na skargi zwrócił się do Sądu o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd ustalił także, iż decyzje Dyrektora Izby Celnej, z dnia dnia [...] lipca 2005 r. nr: [...] i [...], w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe zostały uchylone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. I SA/Rz 908/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje : Z mocy art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako: ustawa P.p.s.a.). Rozstrzygnięcie przedmiotowych spraw, odnośnie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług, opiera się na decyzjach zapadłych w sprawach celnych, a także decyzjach odnośnie określenia wysokości podatku akcyzowego w prawidłowej wysokości. Okoliczność ta, podnoszona przez skarżącą zarówno w odwołaniu od decyzji organu I instancji, jak i w skardze jest niesporna, co wynika także z uzasadnień zakażonych decyzji i odpowiedzi na skargę. Określenie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w związku z importem towarów wiązało się bowiem z zakwalifikowaniem produktu w postaci preparatu pochodzenia roślinnego G. do kodu Taryfy celnej 220890699. Rozstrzygnięcie takie było prawidłowe i uzasadnione w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu towarów do celu poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie, jak również ustawy. Decyzje zapadłe w sprawach celnych, jak to słusznie zauważył Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniach wydanych decyzji, były ostateczne w administracyjnym toku instancji i nie było podstaw do zawieszenia postępowania podatkowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi na te decyzje. Obecnie jednak w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r., decyzji w sprawach celnych brak jest podstaw do określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług, a wydane w tych sprawach decyzje podlegają uchyleniu. Wraz z uchyleniem decyzji w sprawach celnych odpadły bowiem zarówno materialnoprawne, jak i procesowe przesłanki wydania decyzji podatkowych. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, w oparciu o art. 145 § 1 pkt.1 lit. "a" P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonych decyzji , jak również utrzymanych nimi w mocy decyzji organu I instancji z dnia [...] marca 2006 r. Orzeczenie w pkt. II wyroku oparto na przepisie art. 152 P.p.s.a., zaś o kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.