I SA/Rz 225/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch / spr./ Sędziowie SO del. Piotr Popek WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2015r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego dotyczącego rozliczenia podatku od towarów i usług za luty 2014 roku - oddala skargę - Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej. po rozpatrzeniu zażalenia A. Sp. z o.o. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] w sprawie zawieszenia postępowania podatkowego dotyczącego rozliczenia podatku od towarów i usług za luty 2014 r. – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego., postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za luty 2014 r., w toku którego zwrócił się do węgierskiej administracji podatkowej, z wnioskiem o informacje dotyczące transakcji zadeklarowanych przez podatnika jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, na rzecz kontrahenta z Węgier. Z uwagi na tą okoliczność, działając w oparciu o przepis art. 201 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) – zwanej dalej OP., organ ten, opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2014r., zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za luty 2014r. W zażaleniu na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości, pełnomocnik strony zarzucił organowi naruszenie przepisów art. 201 § 1 pkt 6 O.p., art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 O.p. oraz art. 210 § 4 w zw. z art. 219 O.p. poprzez ich błędną wykładnię, pozwalającą na stwierdzenie, że samo wystąpienie do innego państwa o udzielenie informacji podatkowych jest wystarczające do zawieszenia postępowania oraz zawieszenie prowadzonego postępowania, pomimo zaniechania ustalenia kluczowej kwestii tj. czy informacje, o które wystąpił organ są niezbędne do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego i czy w tym zakresie nie są wystarczające informacje wynikające ze zgromadzonych w sprawie dokumentów, a także pominięcie przedmiotowej kwestii w uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia. Po rozparzeniu powyższego zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej. , utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie podkreślił, że działanie organu I instancji było zgodne z art. 201 § 1 pkt 6 Op. który wymaga od organu obligatoryjnego zawieszenia postępowanie w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Zawieszenie postępowania na podstawie tej przesłanki następuje wówczas, gdy informacje, o których udostępnienie wystąpił organ, są niezbędne dla ustalenie lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Odwołując się do akt prowadzonego postępowania, organ odwoławczy przychylił się do stwierdzenia organu I instancji, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie był wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia w zakresie prawidłowości rozliczenia przez podatnika podatku VAT za luty 2014 r., a co za tym idzie koniecznym było jego uzupełnienie o informacje uzyskane od administracji innego państwa w zakresie wykazanych transakcji. Uznał, iż występując do administracji podatkowej Węgier, na podstawie art. 7, 15, 16 i art. 25-27 Rozporządzenia Rady (UE) 904/2010/UE z dnia 7.10.2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 2010.268.1), ze wskazaniem, iż wnioskowane informacje niezbędne są do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, organ I instancji realizował zasady postepowania wyrażone w art. 122 Op. oraz art. 191 Op. We wniosku zwrócono się bowiem o przekazanie informacji z zakresu "aktywności numeru VAT kontrahenta", jak też przemieszczenia towaru tj. ustalenie, czy w okresie od 1.02.2014 r. do 28.02.2014 r. towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (folia stretch) wjechał na terytorium Węgier i kontrahent towar otrzymał. Wystąpienie do organu innego państwa o wymianę informacji było, w ocenie organu odwoławczego, niezbędne do określenia wysokości zobowiązania podatkowego w przedmiotowej sprawie, gdyż na wysokość zobowiązania podatkowego za wskazany okres rozliczeniowy wpływa zróżnicowanie stawki podatkowej - w zależności od dochowania ustawowych warunków. Podatnik zadeklarował bowiem kwotę podatku do zwrotu wynikającą z wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów opodatkowanej stawką 0% przy spełnieniu określonych w ustawie warunków. Dla uznania przedmiotowej czynności za preferencyjnie opodatkowaną, niezbędne jest dochowanie wszystkich przesłanek wynikających z art. 13 i art. 42 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (j.t. Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.) - zwanej dalej ustawą o VAT tj. musi wystąpić wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, potwierdzenie tegoż przemieszczenia stosownymi dokumentami oraz dokonanie tego w wykonaniu czynności o której mowa w art. 7 ustawy o VAT na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Z dokumentu VAT-ID1 z dnia 14.05.2014 r., załączonego do akt sprawy, wynika że datą końca aktywności numeru VAT węgierskiego nabywcy: HU[...] dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych, był dzień 4.02.2014 r. Ponieważ, zgodnie z art. 7 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, przy czym chodzi przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania daną rzeczą, koniecznym jest ustalenie czy faktycznie doszło do dostawy towarów, o której mowa w przepisie i czy wystąpiły wszystkie przesłanki wynikające z art. 13 i art. 42 ustawy o VAT. Organ pierwszej instancji, zwrócił się o przekazanie informacji, czy nastąpiło przemieszczenie towaru poza terytorium kraju i węgierski nabywca towar otrzymał oraz rozliczył wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów jak też, czy posiadał ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych w momencie dokonania dostawy. Ustalenia te mają istotne znaczenie dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego gdyż dla preferencyjnego opodatkowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów niezbędnym jest, by ta nastąpiła na rzecz skonkretyzowanego nabywcy (posiadającego ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych) wraz z wywozem towaru z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, co winno znaleźć odzwierciedlenie w stosownych dokumentach podlegających weryfikacji. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia strony, gdyż w jego ocenie działanie organu pierwszej instancji wynikało z realizacji zasad ogólnych zawartych w Ordynacji podatkowej, w tym potrzeby wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności istotnych dla sprawy, a nie jak zarzucił pełnomocnik strony stanowiło ich naruszenie. W skardze na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości, pełnomocnik spółki zarzucił naruszenie art. 233 §1 pkt 1 w zw. z art. 239 oraz art. 201§1 pkt 6 Op. poprzez niewłaściwe zastosowanie i zamieszczanie postępowania pomimo niewykazania, że informacje o które zwrócono się do węgierskich organów podatkowych są niezbędne do określenia wysokości zobowiązania podatkowego w sprawie, a zebrany materiał dowodowy jest do tego niewystarczający, a także naruszenie art. 210 §4 w zw. z art. 219 Op. poprzez ograniczenie uzasadnienia w sprawie do lakonicznego uzasadnienia, że materiał zebrany w sprawie jest niewystarczający do jej rozstrzygnięcia i wymaga uzupełnienia o informacje pozyskane od organu innego państwa członkowskiego. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony argumentował, iż organy obu instancji, pomimo iż w aktach sprawy znajduje się szereg dowodów potwierdzających dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów tj. na okoliczność wjazdu towaru na terytorium Węgier w okresie od 1 do 28 lutego oraz odbioru tego towaru przez kontrahenta węgierskiego: wydruki z sytemu VIES do faktur wystawionych na rzecz węgierskiego kontrahenta od dnia 5 do 25 lutego 2014r., dokument VAT ID -1 z 14 maja 2014r. dotyczący węgierskiego odbiorcy towaru, oraz wydruk przesłanego przez Ambasadę RP w Budapeszcie raportu dotyczącego tego odbiorcy, wraz z polskim tłumaczeniem – uznały te dokumenty za niewystarczające i wymagające uzupełnia, nie poddając na czym polegają braki zebranego materiału dowodowego. Organy nie wykazały zatem w sposób wyczerpujący związku przyczynowego pomiędzy informacją żądaną od organów podatkowych innego państwa członkowskiego a określeniem wysokości zobowiązania podatkowego, a zatem nie spełniły przesłanek do zawieszenia postępowania podatkowego na podstawie art. 201§1 pkt 6 Op. W odpowiedzi na skargę, organ podatkowy wskazał na konieczność zwrócenia się do węgierskich organów podatkowych o informacje dotyczące kontrahenta strony i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w przedmiocie zasadności zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd kontroluje zaskarżone decyzje administracyjne i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 6 Op., obligatoryjną przesłanką zawieszenia postępowania jest wystąpienie przez organ prowadzący postępowanie, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Samo wystąpienie do innego państwa o udzielenie informacji podatkowych jest zatem niewystarczające do zawieszenia postępowania, przepis wymaga bowiem powiązania tegoż wystąpienia z koniecznością "ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego". Zawieszenie postępowania podatkowego może nastąpić tylko wówczas, gdy informacje, o których udostępnienie organ podatkowy występuje do organów innego państwa, są niezbędne do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego (wyrok WSA w Warszawie z 11 stycznia 2008 r., III SA/Wa 1842/07, CBOSA). Przy ocenie jednak owej niezbędności uwzględnić należy obowiązki jakie ciążą na organie postępowania w zakresie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrania wyczerpującego materiału dowodowego oraz dokonania jego całościowej oceny. Organ podatkowy, będąc podmiotem odpowiedzialnym za prawidłowość prowadzonego postępowania oraz realizując zasadę prawdy obiektywnej może według własnego wyboru kierować tokiem prowadzonego postępowania w tym również decydować o konieczności dopuszczenia kolejnych dowodów czy też o konieczności pozyskania dalszych informacji. Wynikający z art.125 Op. obowiązek szybkiego działania organu oraz posługiwania się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy nie może przesłaniać obowiązku dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz podejmowania niezbędnych działań w celu usunięcia pojawiających się wątpliwości. W ocenie organów podatkowych, wbrew twierdzeniom skarżącego, dokumenty znajdujące się w aktach prawy nie potwierdzały w sposób należyty okoliczności, na które powoływała się strona, deklarując dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów opodatkowanej preferencyjną stawką VAT na rzecz węgierskiego kontrahenta i wymagały uzupełnienia. Z załączonego do akt sprawy dokumentu VAT-ID1 z dnia 14 maja 2014r. wynika, że datą końca aktywności numeru VAT wskazanego przez stronę węgierskiego nabywcy towarów HU[...] dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych był dzień 4 lutego 2014r. Dokument ten nie obejmuje zatem całego okresu, w którym strona deklarowała dokonywanie transakcji z tymże kontrahentem. Również z raportu na temat kontrahenta strony, przesłanego przez Ambasadę RP w Budapeszcie, nie wynika aby podmiot ten był aktywny dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych po dacie 4 lutego 2014r. Tym samym w ocenie organów obu instancji zaszła konieczność poczynienia dodatkowych ustaleń, gdyż wobec treści dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania, same wydruki z systemu VIAS przedłożone przez stronę, nie są wystarczającym źródłem weryfikacji numeru kontrahenta z innego państwa członkowskiego. Opisanemu działaniu organów nie sposób zarzucić naruszenia prawa. W wystąpieniu do administracji podatkowej Węgier, jako podstawę prawną podano art. 7, 15, 16 i art. 25-27 Rozporządzenia Rady (UE) 904/2010/UE z dnia 7.10.2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. 2010.268.1), oraz wskazano iż wnioskowane informacje niezbędne są do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Analiza załączonego do akt wniosku wskazuje, iż miał on na celu uzyskanie określonych informacji, mających niewątpliwie wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego za wskazany okres rozliczeniowy. Celem zapytań było bowiem ustalenie czy doszło do dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ustawy o VAT i czy wystąpiły wszystkie przesłanki wynikające z art. 13 i 42 ustawy o VAT. Ustalenia te bez wątpienia mają istotne znaczenie dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego, gdyż ustalenie bądź wykluczenie faktycznego dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wpłynie automatycznie na możliwość zatasowania preferencyjnej stawki podatku VAT. Tym samym spełnione pozostają wymogi zawieszenia postępowania z art. 201 §1 pkt 6 Op. Wbrew twierdzeniom skargi, organy podatkowe wykazały w sposób wystarczający, konieczność uzupełnienia zebranego materiału dowodowego o informacje od węgierskich organów podatkowych, o kluczowym znaczeniu dla kwestii wysokości opodatkowania. Zawieszając postępowanie podatkowe w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za luty 2014 r,. organu nie naruszyły obowiązującego prawa. Wobec powyższego skargę jako bezzasadną należało oddalić na mocy art. 151 p.p.s.a