I SA/Rz 250/06

PostanowienieWSA w Rzeszowie2006-05-19

Skład orzekający: Jacek Surmacz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie dołączył do niej pełnomocnictwa w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez pełnomocnika, który nie dołączył do niej pełnomocnictwa w wyznaczonym przez sąd terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powoływanie się na pełnomocnictwo złożone w postępowaniu administracyjnym jest prawnie bezskuteczne w kontekście uzupełnienia braków formalnych skargi, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne nie stanowi kontynuacji postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarga została wniesiona przez pełnomocnika skarżącej, który nie dołączył do niej pełnomocnictwa. Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik uiścił wpis sądowy, jednak pełnomocnictwo zostało przedłożone po upływie wyznaczonego terminu. Sąd rozważał również kwestię, czy w sytuacji braku pełnomocnictwa nie należało wezwać strony do podpisania skargi, jednak uznał, że pełnomocnik był należycie umocowany, a jedynie uchybił terminowi do uzupełnienia braku formalnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania - postanawia- odrzucić skargę Skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie została podpisana przez pełnomocnika doradcę podatkowego dr hab. A. C., przy czym do skargi nie dołączono pełnomocnictwa. Przewodniczący Wydziału, zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2006 r., wezwał pełnomocnika do usunięcia - w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania -braków skargi poprzez: 1) uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, 1) złożenie pełnomocnictwa procesowego aktualnego na dzień złożenia skargi - do reprezentowania skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie (karta 8 akt sądowych). Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi 18 kwietnia 2006 r. (karta 9). W zakreślonym siedmiodniowym terminie został uiszczony należny wpis (karta 10). Natomiast w dniu 6 maja 2006 r. (data nadania - stempel pocztowy) pełnomocnik uzupełnił drugi z braków formalnych, a mianowicie przedłożył pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącą z dnia 8 marca 2006 r. Dodatkowo (w piśmie datowanym na 20 kwietnia 2006 r.) wyjaśnił, że stosowne pełnomocnictwo złożył organowi podatkowemu, który przyjął to pełnomocnictwo i zalega ono w aktach administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. określanej dalej jako p.p.s.a.). Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W stosunku do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia skargi, której braków formalnych strona nie uzupełniła (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z powyżej podanych okoliczności wynika, że uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez dołączenia pełnomocnictwa, nastąpiło po upływie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pełnomocnikowi, gdyż siedmiodniowy termin upłynął z dniem 25 kwietnia 2006 r., zaś pełnomocnictwo zostało przedłożone 6 maja 2006 r. (data nadania w urzędzie pocztowym). Bez znaczenia dla tej oceny pozostaje, że pismo pełnomocnika dotyczące przedłożenia pełnomocnictwa i wskazania na pełnomocnictwo złożone w postępowaniu administracyjnym datowane jest na 20 kwietnia 2006 r., gdyż ostatnio wskazana data wykazuje tylko datę sporządzenia tego pisma, nie zaś uzupełnienia braku formalnego skargi. Dodać należy, ze powoływanie się na pełnomocnictwo złożone w postępowaniu administracyjnym jest prawnie bezskuteczne w kwestii uzupełnienia braków formalnych skargi, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne nie stanowi kontynuacji postępowania administracyjnego, a przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny wskazuje, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W razie wezwania pełnomocnika do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa jego obowiązkiem jest przedłożenia takiego pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, zaś powoływanie się na pełnomocnictwo złożone w postępowaniu administracyjnym nie jest uzupełnieniem braku formalnego, tym bardziej, że - w realiach niniejszej sprawy - nastąpiło to po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego dla uzupełnienia braków formalnych. W tej sytuacji Sąd odrzucił skargę - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Końcowo należy wskazać, że Sąd rozważał i tę kwestię czy w sytuacji faktycznej przedmiotowej sprawy nie należało wezwać następnie stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, skoro skarga na postanowienie będące przedmiotem skargi mogła być wniesiona przez samą stronę. Odpowiedź na to pytanie - w ocenie Sądu - jest negatywna, skoro w dacie wniesienia skargi przez pełnomocnika i podpisania przez niego skargi był on należycie umocowanym pełnomocnikiem (pełnomocnictwo z dnia 8 marca 2006 r.), a uchybił terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedłożenie pełnomocnictwa. Sąd rozważał, że prawo do zastępstwa procesowego jest ściśle związane z prawem do sądu i wykładnia przepisów dotyczących działania pełnomocnika nie powinna ograniczać realizacji tego prawa. Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie (postanowienie NSA z 12 grudnia 2005r. sygn. akt I GSK 2703/05 - dotychczas niepublikowane), że działanie pełnomocnika nie powinno ograniczać realizacji prawa strony do sądu i to dotyczy sytuacji, kiedy skargę podpisała osoba, która nie może być pełnomocnikiem i wówczas występuje brak formalny, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi. Niemniej jednak w przedmiotowej sprawie sytuacja jest odmienna. Pełnomocnik strony był należycie umocowany do jej zastąpienia, uchybił terminowi do usunięcia braku formalnego skargi (przedłożenia pełnomocnictwa). Gdyby przyjąć, że w takiej sytuacji należałoby następnie wezwać stronę do podpisania skargi, to doszłoby również do takiego sposobu procedowania, że gdyby pełnomocnik strony nie uiścił w przewidzianym terminie wpisu od skargi, to należałoby o uiszczenia tego wpisu wezwać stronę. Szczególnie jaskrawo naruszałoby to przepisy w sytuacji, gdy pełnomocnikiem strony byłby radca prawny lub adwokat, a wpis od skargi byłby stały. Należy powtórzyć, że skoro uprawniony do reprezentowania strony i należycie upoważniony pełnomocnik - doradca podatkowy - nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi, to podlega ona odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło