I SA/Rz 329/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Sędzia NSA Jacek Surmacz /spr./ Protokolant sek. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2005r. na rozprawie- sprawy ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] w przedmiocie interpretacji prawa podatkowego - postanawia -. 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej B. S. kwotę 296 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt sześć) złotych z tytułu uiszczonego wpisu od skargi. Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia B.S., na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego, odmówił zmiany w/w postanowienia. Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że B.S., pismem z dnia 4 lutego 2005 r., zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie pisemnej informacji co do zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego odnośnie opodatkowania (zwolnienia z podatku) wypłaconych wnioskodawczym jako spadkobiercy odsetek od przychodów zmarłego męża, należnych mu za stosowanie wynalazku. Postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 14 a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), udzielił wnioskodawczym pisemnej informacji, w której zawarł ocenę prawną, wyjaśniając iż stanowisko pytającej jest nieprawidłowe. Wnioskodawczyni, pismem z dnia 23 marca 2005 r., wniosła zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej, kwestionując prawidłowość postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego. Dyrektor Izby Skarbowej rozpoznając zażalenie uznał, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2005 r. jest prawidłowe i decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], odmówił uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła B.S. i zarzuciła, iż została ona wydana z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.). Skarżąca wskazała, że odsetki które otrzymała jako spadkobierca, w jej ocenie, zwolnione są od podatku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że odsetki wypłacone spadkobiercom nie korzystają ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie podatnik B.S. wystąpiła pismem z dnia 4 lutego 2005 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem "o interpretację w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego", przedstawiając własne stanowisko co do stosowania przepisów tego prawa. Naczelnik Urzędu Skarbowego, postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] uznał stanowisko wnioskodawczym za błędne. Na postanowienie to wnioskodawczym złożyła zażalenie, a Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], odmówił zmiany postanowienia. Postanowienie organu podatkowego I instancji zawierające "interpretację" co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego podlega wzruszeniu: z urzędu (art. 14 b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej) i na wniosek zwany zażaleniem (art. 14 b § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej). W przypadku weryfikacji postanowień zawierających "interpretację prawa podatkowego" z urzędu będziemy mieli do czynienia z postępowaniem nadzorczym, a organ, który w drodze decyzji uchyli lub zmieni postanowienie będzie organem nadzoru. Zasady tej nie zmienia użycie przez ustawodawcę w art. 14 b § 5 Ordynacji podatkowej pojęcia "organ odwoławczy". Od decyzji tegoż organu, jako decyzji wydanej przez organ I instancji przysługiwać winno odwołanie i dopiero decyzja wydana w postępowaniu odwoławczym będzie zaskarżalna do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stanowisko takie zaprezentował WSA w Warszawie w wyroku z dnia 6 września 2005 r. (sygn. akt III SA/Wa 1705/05). Inna nieco jest sytuacja w przypadku weryfikacji postanowienia zawierającego "interpretację prawa podatkowego" wskutek rozpatrzenia zażalenia. Kluczową kwestią jest tu odpowiedź na pytanie czym jest w istocie samo "zażalenie", a w szczególności czy jest tym samym zażaleniem, o którym mowa w dziale IV Ordynacji podatkowej. W doktrynie wyrażającej wiele wątpliwości co do samego charakteru postępowania w sprawie udzielenia "interpretacji prawa podatkowego", istoty postanowienia zawierającego interpretację prawa podatkowego oraz zakresu zaskarżenia powyższego postanowienia, formułowany jest pogląd, iż zażalenie, o którym mowa w art. 14 a § 4 Ordynacji podatkowej należy traktować jako "wniosek podatnika o uchylenie lub zmianę interpretacji prawa podatkowego". Wydawana wówczas decyzja na skutek rozpoznania owego "zażalenia" jest decyzją wydaną przez organ I instancji, od której winno służyć odwołanie. Przyjęcie takiego stanowiska zapewniłoby jednolity tryb wzruszenia "interpretacji prawa podatkowego", niezależnie od sposobu uruchomienia postępowania, którego celem jest weryfikacja tej interpretacji (por. opinia M. Masternaka zaprezentowana w Gazecie Prawnej z dnia 7 września 2005 r.). Sąd podziela powyższe stanowisko co do konieczności zachowania jednolitych zasad wzruszania "interpretacji prawa podatkowego" i stwierdza, iż w niniejszej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została wniesiona na decyzję I-instancyjną, co oznacza, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. W uwzględnieniu powyższych wywodów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę jako przedwczesną; przy czym o zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.