I SA/Rz 341/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: S. WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" z siedzibą w S. na interpretację Burmistrza Miasta z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego w związku z wnioskiem Skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej - postanawia - oddalić wniosek I SA/Rz 341/08 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 3 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie sygn. akt I SA/Rz 341/08 oddalił skargę "A" z siedzibą w S. na interpretację Burmistrza Miasta z dnia [...] stycznia 2008 r. (nr [...]) w przedmiocie przepisów prawa podatkowego. Odpis orzeczenia z uzasadnieniem został wysłany pełnomocnikowi skarżącego radcy prawnemu K. P.-K. na adres wskazany we wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z potwierdzenia odbioru wynika, iż w dniu 11 sierpnia 2008 r. adresat odmówił przyjęcia przesyłki. W piśmie procesowym z dnia 28 października 2008 r. Skarżący działając przez pełnomocnika wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od powołanego powyżej wyroku WSA w Rzeszowie, załączając do wniosku skargę kasacyjną od w/w wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż pełnomocnik Skarżącego prowadzi obsługę prawną jednoosobowo, nie ma przydzielonego personelu kancelaryjnego i w zakresie odbioru korespondencji korzysta z działań pracowników banku. W okresie od 25 lipca 2008 r. do 11 sierpnia 2008 r. pełnomocnik przebywał na zaplanowanym urlopie wypoczynkowym. Pełnomocnik wydał polecenie pracownikowi B. H.-M., żeby podczas jego nieobecności przesyłki z uwagi na możliwość utraty terminów procesowych awizowano. W dniu w którym doręczono przesyłkę w/w pracownik również udał się na urlop wypoczynkowy, przekazując swoje obowiązki pracownikowi L.B. Pracownik ten nieprawidłowo zrozumiał polecenie udającego się na urlop pracownika odpowiedzialnego za korespondencję i odmówił odbioru przesyłki, mając na uwadze, że jego odbiór może wywołać niekorzystne konsekwencje dla banku w zakresie terminów. Skarżący podniósł, iż z uwagi na to, że taka sytuacja wcześniej nie miała miejsca nie można jej poczytać jako zawinionej, każdy bowiem człowiek nawet przy zachowaniu należytej staranności może w sposób naturalny wadliwie zrozumieć polecenie lub wykonać błędną czynność, a błędy zdarzają się w działalności każdej firmy. Ponadto Skarżący podniósł, iż pełnomocnik nie mógł posłużyć się osobą posiadającą chociażby wykształcenie prawnicze, która mogłaby w sposób należyty ocenić pismo i podjąć niezbędne czynności, zdecydował się więc w jego ocenie na najbardziej zasadne działanie tj. awizowanie przesyłek, nie mogąc jednak przewidzieć pomyłki w wykonaniu tego polecenia. Przywołując fragmenty orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżący stwierdził, iż błędy są nieodłącznym elementem postępowania każdego człowieka i założenia, że ludziom zdrowym i doświadczonym w swych czynnościach nie mogą się one zdarzać byłoby zaprzeczeniem omylności człowieka, jako normalnej części jego funkcji życiowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), zwanej dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przesłanką uzasadniającą przywrócenie terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu, przy czym przez stronę należy rozumieć także pełnomocnika strony. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności, której miernikiem jest obiektywnie oceniana staranność, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy procesowe. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2003 r., V SA 793/03, Mon.Praw.2002, nr 23, s.1059). W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie prezentowany jest pogląd, iż pojęcie winy strony w uchybieniu terminu obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. Niezachowanie więc należytej staranności przez pracownika pociąga również konsekwencje dla instytucji, w której jest zatrudniony. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z.12, poz.148, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2005 r., FZ 552/04, niepubl.). W ocenie Sądu, okoliczności faktyczne podane w przedmiotowym wniosku świadczą o winie w uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Zarówno bowiem strona, jak i pełnomocnik będący jej pracownikiem mieli obowiązek zapewnienia właściwej organizacji pracy, tak by w razie urlopu pełnomocnika była możliwa odpowiednia obsługa toczącego się postępowania sądowego. Uchybienie w tym względzie świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie. Podkreślić należy, iż według oświadczenia pełnomocnika, przebywał on na urlopie wypoczynkowym do dnia 11 sierpnia 2008 r. W tym samym dniu pracownik Skarżącego odmówił odbioru przesyłki, zatem od dnia 12 sierpnia 2008 r. rozpoczął bieg 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który upłynął w dniu 10 września 2008 r. W okresie tym pełnomocnik nie podjął żadnych czynności umożliwiających mu złożenie skargi kasacyjnej. Składając wniosek o doręczenie orzeczenia sądu z uzasadnieniem pełnomocnik powinien był liczyć się z tym, że taka przesyłka zostanie wysłana i doręczenie jej otworzy termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a.