I SA/Rz 341/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu marki Nissan Navara postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 27 marca 2013 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] wydaną w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu marki Nissan Navara. Pełnomocnik skarżącego zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej Ppsa. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – zgodnie z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Zasadą jest, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji, ustawa daje jednak sądowi możliwość podjęcia takiego rozstrzygnięcia, w razie zaistnienia w rozpatrywanej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodać należy, że przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania w postępowaniu sądowoadministracyjnym zaskarżonego aktu nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania administracyjnego, co uzasadnia przyjęcie stanowiska, że wstrzymanie wykonania decyzji trzeba rozpatrywać w kategoriach wyjątku od zasady przewidzianej w art. 61 § 1 P.p.s.a., a w związku z tym wykładni § 3 powołanego przepisu należy dokonywać ściśle (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. I FZ 101/12 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 niepubl. – Lex Polonica). Uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danej czynności skutki prawne. Jak wskazano na wstępie pełnomocnik skarżącego w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uprawdopodobnił istnienia w sprawie niniejszej, żadnej ze wskazanych w przepisie przesłanek uzasadniających wstrzymanie jej wykonania. Dodatkowo należy wyjaśnić, że będąca przedmiotem wniosku decyzja wydana została w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu marki Nissan Navara, co oznacza, że rodzi ona po stronie skarżącego zobowiązanie o charakterze pieniężnym. Taki charakter zobowiązania powoduje natomiast, że jego wykonanie z natury rzeczy ma charakter odwracalny, gdyż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania. (por. postanowieniu NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11, oraz powołane wyżej postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r. www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia