I SA/Rz 378/18
PostanowienieWSA w Rzeszowie2019-01-31
Skład orzekający: Sędzia NSA Jacek Surmacz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli strona nie uzupełniła braków wniosku i skargi pomimo wezwania sądu, a niepodjęcie przesyłki pocztowej nie stanowi usprawiedliwienia dla uchybienia terminu?Ratio decidendi
Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu, a następnie odrzucił skargę, ponieważ strona nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych skargi pomimo wezwania sądu. Niepodjęcie przesyłki pocztowej z wezwaniem do uiszczenia wpisu, po dwukrotnym awizowaniu, zostało uznane za skuteczne doręczenie, a tym samym termin na uzupełnienie braków upłynął bezskutecznie. Brak winy strony nie został uprawdopodobniony.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą podatku od środków transportowych, jednakże skarga zawierała braki formalne, takie jak brak oznaczenia numeru i daty zaskarżonej decyzji. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący uzupełnił jedynie podpis pod skargą, a pozostałe braki nie zostały uzupełnione z powodu wypadku drogowego. Po złożeniu wniosku o przywrócenie terminu, który został początkowo uznany za spóźniony, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Następnie skarżący nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnych skargi, w tym nie uiścił wpisu od skargi, gdyż nie odebrał wezwania.Rozstrzygnięcie
Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu i odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu [...] stycznia 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2014r. postanawia: 1. pozostawić bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu, 2. odrzucić skargę
Pismem z dnia 10 kwietnia 2018r. Skarżący L.P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2018r., nie podając w treści pisma numeru zaskarżonej decyzji ani nie określając szczegółowo przedmiotu zaskarżonej decyzji. Z treści pisma wynika jedynie, że dotyczy ono decyzji w przedmiocie podatku od środków transportowych, nie wiadomo jednak czy skarga dotyczy wszystkich wydanych w tej dacie decyzji organu w przedmiocie podatku od środków transportowych, czy też - jak sugeruje konsekwentnie stosowana w piśmie liczba pojedyncza - jednej z wydanych decyzji.
Wobec tego Przewodniczący Wydziału I zarządził rozdzielenie skarg zawartych w powołanym piśmie, na cztery sprawy odpowiadające czterem decyzjom SKO wydanym wobec Skarżącego w dniu [...] lutego 2018r., a następnie wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych wniesionych skarg, poprzez ich podpisanie oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, a także do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W otwartym terminie do uzupełnienia powyższych braków Skarżący stawił się w siedzibie sądu osobiście i podpisał skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie. Nie uzupełnił jednak pozostałych braków skargi. W przesłanym piśmie wyjaśnił, że uzupełnienie pozostałych braków nie było możliwe, na skutek okoliczności niezależnych od Skarżącego tj. z uwagi na konsekwencje wypadku drogowego, któremu uległ wracając z siedziby sądu po uzupełnieniu części braków.
W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału I poinformował Stronę o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu oraz o warunkach, jakie wniosek ten powinien spełniać.
Złożony przez Skarżącego wniosek o przywrócenie terminu został uznany przez tutejszy Sąd za spóźniony, gdyż Skarżący nie uprawdopodobnił czasu trwania niedyspozycji stanowiącej przyczynę uchybienia terminu. Postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu zapadło w dniu 4 lipca 2018r.
Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił jednak zażalenie Skarżącego, uznając że dokumenty załączone przez niego do zażalenia potwierdzają długotrwałą niedyspozycję Skarżącego, wobec czego jego wniosek nie jest spóźniony - postanowieniem z dnia 23 października 2018r. sygn. akt II FZ 555/18 uchylono postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 4 lipca 2018r. i przekazano przedmiotową sprawę do ponownego rozpoznania.
Wobec powyższego stanowiska NSA, podjęte zostały czynności w celu nadania biegu wnioskowi o przywrócenie terminu. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków wniosku, poprzez dokonanie czynności, których terminom uchybiono tj. do wskazania daty i numeru skarżonej decyzji oraz do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania.
Skarżący, tytułem uzupełnienia braków formalnych skargi, podał numer decyzji zawierający omyłkę pisarską, nie uniemożliwiającą nadanie sprawie biegu. Nie uiścił jednakże wymaganego wpisu, gdyż nie odebrał w terminie wezwania skierowanego na podany w skardze adres do doręczeń. Wezwanie to, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 30 listopada 2018r. i 10 grudnia 2018r. wróciło z adnotacją " Zwrot, nie podjęto w terminie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018 r. poz. 23 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie zaś do art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.
Obowiązek uiszczenia wpisu od skargi wynika z art. 230 § 1 P.p.s.a., zaś konsekwencje jego nieuiszczenia – odrzucenie skargi - z art. 220 § 1 P.p.s.a
Przepisy art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a stanowiące o zasadach przywracania uchybionych terminów, mają zastosowanie również do wniosków o przywrócenie terminów do usunięcia braków formalnych i fiskalnych wniesionych skarg. Podstawową przesłanką przywrócenia uchybionego terminu jest niedokonanie czynności w terminie bez winy Strony. Uchybienie terminu uznaje się za niezawinione wówczas, gdy pomimo zachowania należytej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, terminowi do dokonania której uchybiono.
W przedmiotowej sprawie Skarżący, wnosząc o przywrócenie mu terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, powinien był opisane braki wniesionej skargi uzupełnić bądź to od razu wraz z wnioskiem ( zgodnie z treścią pouczenia z dnia 18 czerwca 2019r.), bądź też na wezwanie Sądu. Nieuzupełnienie braków uniemożliwia nadanie prawidłowego biegu złożonemu wnioskowi i stanowi podstawę do pozostawienia go bez rozpoznania na podstawie art. 49 §1 P.p.s.a.
Zauważyć również należy, że niepodjęcie przez Skarżącego skierowanej do niego przesyłki nie usprawiedliwia zaistniałego uchybienia - z mocy bowiem art. 73 § 4 P.p.s.a. w sytuacji braku możliwości doręczenia pisma, pomimo dwukrotnego jego awizowania – przesyłkę uznaje się za doręczoną z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki umieszczono ją w placówce pocztowej. Skierowane do Skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu należy zatem uznać za doręczone z dniem 14 grudnia 2018r. Wyznaczony termin do uzupełnienia brakującego wpisu upłynął zatem bezskutecznie w dniu 21 grudnia 2018r.
Tym samym strona nie uzupełniła braku wniosku o przywrócenie terminu, co skutkuje pozostawieniem go bez rozpatrzenia, a w konsekwencji nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków fiskalnych wniesionej skargi.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 87 § 4 i art. 86 § 1 P.p.s.a., a także art. art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło