I SA/Rz 421/05
PostanowienieWSA w Rzeszowie2006-01-12
Skład orzekający: Maria Piórkowska, Barbara Stukan-Pytlowany, Małgorzata Niedobylska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniesiona na decyzję organu drugiej instancji (Dyrektora Izby Skarbowej) odmawiającą zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego jest dopuszczalna, jeśli nie wyczerpano środków zaskarżenia przewidzianych w Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, ponieważ decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, wydana na skutek zażalenia podatnika, powinna być traktowana jako decyzja organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie. W związku z tym, nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, a skarga jest przedwczesna. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Podatnik K. R. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą stawki VAT na usługi kominiarskie. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją odmówił zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego. Podatnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd odrzucił skargę jako przedwczesną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu uiszczony wpis od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska Sędzia WSA Barbara Stukan-Pytlowany /spr./ Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sek.sąd. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2006r. na rozprawie- sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2005r. Nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu K. R. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 złotych (słownie: dwieście).
Wnioskiem z dniał 8.02.2005r. K. R .prowadzący Zakład Usług Kominiarskich wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wydanie pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.
Zapytanie dotyczyło stawki podatku od towarów i usług sklasyfikowanych wg. PKWiU 45.34.32.-00.00 jako "roboty instalacyjne pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane" (naprawa lub wymiana drzwiczek wycierowych w przewodach kominowych, wymiana kratek wentylacyjnych przewodów wentylacyjnych, zakładanie wkładów kominowych chroniących przewody przed działaniem spalin) oraz wg. PKWiU 74.70.15-00.00 jako "usługi czyszczenia pieców i kominów"( konserwacja przewodów kominowych i wszelkiego rodzaju palenisk i urządzeń grzewczych, prace polegające na czyszczeniu, usuwaniu sadzy, gniazd ptaków, doszczelnianiu przewodów, kontroli drożności, udrażnianiu łącznie z kontrolą stanu technicznego ww. przewodów.
Podatnik zaprezentował pogląd, iż także kontrola stanu technicznego przewodów kominowych powinna być opodatkowana 7% stawką podatku VAT. Opierał się on na znaczeniu słowa "łącznie" w opisie symbolu PKWiU 74.70.15-00.00 stwierdzając, że kontrola stanu technicznego przewodów kominowych zawiera się w przedziale prac uznanych za konserwację przewodów kominowych. Kontrola taka podobnie jak kontrola wszelkich instalacji budynku, ma na celu utrzymanie go we właściwym stanie technicznym, więc zawiera się w przedziale prac uznanych za działania konserwacyjne, gdyż w jej wyniku dochodzi do usunięcia stwierdzonych usterek.
Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia (...).05.2005r. zn. (...) po rozpatrzeniu wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego postanowił uznać stanowisko podatnika przedstawione we wniosku za nieprawidłowe.
Jako podstawę prawną wskazał art.14a §1, §4 ustawy z dnia 29.08.1997r. ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz.60), art.41 ust.1, art.146 ust.1 pkt.2 lit.a ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr.54, poz.535 z zm.), §1 pkt.71it.brozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28.01.2005r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 17, poz.150). Organ stwierdził w uzasadnieniu , że stawka podatku 7% będzie miała zastosowanie do świadczonych przez podatnika usług zaliczanych do robót budowlano-montażowych, konserwacyjnych oraz wchodzących w zakres remontów powiązanych z obiektami budownictwa mieszkaniowego. Stawce podatku podstawowej 22% będą podlegać te usługi, które polegają na kontroli stanu technicznego oraz wydaniu opinii o stanie technicznym przewodów kominowych, gdyż takie nie mieszczą się w definicji "remonty i roboty budowlano-montażowe oraz konserwacyjne."
K. R. nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...).05.2005r.,w którym zażądał zmiany zaskarżonego postanowienia. Podtrzymał swoje stanowisko, iż usługi polegające na kontroli stanu technicznego przewodów kominowych powinny być opodatkowane 7% stawką podatku VAT, gdyż są to prace konserwacyjne, ponadto podniósł, że historyczne zmiany ustawy w zakresie nomenklatury statystycznej, mimo zmian oznaczeń potwierdzają że usługi "kominiarskie" są opodatkowane 7% stawką podatku.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia (...).07.2005r.zn-. (...) po rozpoznaniu zażalenia K. R. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z (...).05.2005r. zn.(...) odmówił zmiany przedmiotowego postanowienia.
W uzasadnieniu podniósł, że podziela pogląd zaprezentowany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w dokonanej przez niego interpretacji przepisów prawa podatkowego. Jego zdaniem, na podstawie art.146 ust.1 pkt.2 lit.a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług do dnia 31.12.2007r. stosuje się 7% stawkę w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym. Zgodnie z ust.2 cyt. artykułu przez roboty związane z budownictwem mieszkaniowym rozumie się roboty budowlane dotyczące inwestycji w zakresie budownictwa mieszkaniowego i infrastruktury towarzyszącej oraz remontów obiektów budownictwa mieszkaniowego. Art.2 pkt 12 cyt. ustawy określa co ustawodawca rozumie za obiekty budownictwa mieszkaniowego. Zakres stosowania stawki 7% został rozszerzony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28.01.2005r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W wyniku tej zmiany stawka 7% ma zastosowanie również do budowy, remontów i bieżącej konserwacji budynków zbiorowego zamieszkiwania wymienionych w rozporządzeniu.
Mając to na uwadze organ stwierdził, że świadczone przez podatnika usługi polegające na instalacji, remoncie lub konserwacji przewodów kominowych podlegają opodatkowaniu stawką 7% jeżeli dotyczą budynków mieszkalnych. W przypadku zaś świadczenia ww. usług w obiektach innych niż wymienione w art.2 pkt 12 cyt. ustawy i cyt. rozporządzenia zastosowanie będzie miała stawka podstawowa 22% zgodnie z art. 41 ust.1 ustawy o VAT. Opodatkowaniu tą stawką podlegają również usługi polegające na kontroli stanu technicznego, bez względu na klasyfikację statystyczną budynku, gdyż usługa ta nie mieści się w definicji "remonty i roboty budowlano-montażowe oraz konserwacyjne".
Wykładnia gramatyczna art.146 ust.1 pkt 2 lit.a ustawy o VAT prowadzi do wniosku że stawka 7% może mieć zastosowanie jedynie do czynności konserwacyjnych, a nie do samych czynności kontrolnych. Prace kontrolne nie zawsze muszą prowadzić do następczych prac konserwacyjnych. Usługi samej kontroli stanu technicznego przewodów kominowych są klasyfikowane pod poz. 74.30.15.PKWiU, a nie pod poz. 74.70.15-00.00., są to zatem usługi przeglądów technicznych pozostałe. Brak zdaniem organu uzasadnienia do traktowania tych świadczeń jako usług w zakresie konserwacji, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit .a ustawy o VAT.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję K. R. wniósł ojej uchylenie.
W uzasadnieniu skargi podniósł zarzuty jak w zażaleniu, ponadto podniósł, że organ nietrafnie powołuje się na pkt7 lit.b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28.01.2005r. Uzupełnienie załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz.970) o poz. 19 i20 nie ma na celu ograniczania prac zawartych w ustawie i objętych stawką 7%, do zawartych w dodanych pozycjach, lecz wskazania na przypadki, których stawkę należy stosować. Inaczej rozporządzenie eliminowałoby usługi wymienione w ustawie, a nie zawarte w załączniku. Ponadto rozporządzenie wprowadza pojęcie budownictwa zbiorowego zamieszkiwania, natomiast ustawa mówi o budownictwie mieszkaniowym. Zdaniem skarżącego mając na uwadze art.146 ust.1 pkt 2 lita, ust.2 i ust.3 ustawy o VAT określające możliwość stosowania 7% stawki VAT w odniesieniu do robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą jak też §2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 06.04.2004r. usługi polegające na kontroli stanu technicznego przewodów kominowych winny być podatkowane 7% stawką VAT.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w decyzji i jej uzasadnieniu. Ponadto podniósł, że zakres stosowania stawki 7% został rozszerzony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28.01.2005r.zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - do budowy, remontów i bieżącej konserwacji budynków zbiorowego zamieszkiwania określonych w pkt 7 lit. b poz.20 tego rozporządzenia, a nie jak zarzucono w skardze, że zastosowanie pkt 7 cyt. rozporządzenia ograniczyło prace zawarte w ustawie i objęte stawką7% do zawartych w danych pozycjach. Ustawa o VAT posługuje się pojęciem budownictwa zbiorowego zamieszkiwania w art.2 ust. 12 i nie jest to pojęcie wprowadzone rozporządzeniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Instytucja "interpretacji" prawa podatkowego w indywidualnej sprawie podatnika, o której mowa w art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz.60) - zwana dalej O.p. nakłada na organ podatkowy I instancji obowiązek dokonania w drodze postanowienia pisemnej oceny prawnej z przytoczeniem przepisów prawa stanowiska pytającego podatnika, zawartego w jego wniosku.
Postanowienie organu podatkowego I instancji zawierające "interpretację" co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego podlega wzruszeniu:
z urzędu na podstawie przepisu art. 14 b par.5 pkt.2 O.p. i
na wniosek zwany zażaleniem na podstawie przepisu art.14b par.5 pkt.1 O.p.
W przypadku weryfikacji postanowień zawierających "interpretację prawa podatkowego" z urzędu będziemy mieli do czynienia z postępowaniem nadzorczym, a organ, który w drodze decyzji uchyli lub zmieni postanowienie będzie organem nadzoru. Zasady tej nie zmienia użycie przez ustawodawcę w art.14 b par.5 O.p. pojęcia "organ odwoławczy". Od decyzji tegoż organu, jako decyzji wydanej przez organ I instancji przysługiwać winno odwołanie i dopiero decyzja wydana przez organ odwoławczy będzie zaskarżalna do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stanowisko takie zaprezentował WSA w Warszawie w wyroku z dnia 6 września 2005r. (sygn. akt III SA/Wa 1705/05).
Inna trochę jest sytuacja w przypadku weryfikacji postanowienia zawierającego "interpretację prawa podatkowego" wskutek rozpatrzenia zażalenia. Kluczową kwestią jest tu odpowiedź na pytanie czym jest w istocie samo "zażalenie", a w szczególności czy jest tym samym zażaleniem, o którym mowa w dziale IV Ordynacji podatkowej. W doktrynie wyrażającej wiele wątpliwości co do samego charakteru postępowania w sprawie udzielenia "interpretacji prawa podatkowego", istoty postanowienia zawierającego interpretację prawa podatkowego oraz zakresu zaskarżania powyższego postanowienia, formułowany jest pogląd, że zażalenie, o którym mowa w art.l4a par.4 O.p. należy traktować jako "wniosek podatnika o uchylenie lub zmianę interpretacji prawa podatkowego". Wydana wówczas decyzja na skutek rozpoznania owego "zażalenia" byłaby decyzją wydaną przez organ I instancji, od której winno służyć odwołanie. Przyjęcie takiego stanowiska zapewniłoby jednolity tryb wzruszenia "interpretacji prawa podatkowego" niezależnie od sposobu uruchomienia postępowania, którego celem jest weryfikacja tej interpretacja por. opina M. Masternaka zaprezentowana w Gazecie Prawnej z dnia 7 września 2005r.).
Sąd podziela powyższe stanowisko co do konieczności zachowania jednolitych zasad wzruszania "interpretacji prawa podatkowego" i stwierdza, że w niniejszej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została wniesiona na decyzję I-instancyjną, co oznacza, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżania, o których mowa w art. 52 par.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym Dz.U. nr 153, poz.1270 z późn. zm.) - zwana dalej p.p.s.a.
Powyższych względów Sąd na podstawie art.58 par.1 pkt.6 p.p.s.a. odrzucił skargę jako przedwczesną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło