I SA/Rz 422/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek /spr./, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro, Protokolant specjalista Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 9 lipca 2025 r. nr 9009-2025-000903 w przedmiocie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na 2024 rok oddala skargę. Przedmiotem skargi S. B. (dalej: strona/skarżący) jest decyzja Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Agencja) w Rzeszowie z 9 lipca 2025 r. nr 9009-2025-000903 którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kolbuszowej z dnia 23 kwietnia 2025r., nr 0172-2025-006358 w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 na 2024 rok. Treści akt administracyjnych oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że wnioskodawca złożył w dniu 21 maja 2024 r. do wniosek o przyznanie płatności na rok 2024, w którym ubiegał się m.in. o przyznanie płatności RŚK deklarując w drugim roku realizacji zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego zadeklarowano realizację: - Pakietu 3 - Ekstensywne użytkowanie łąk i pastwisk na obszarach Natura 2000 na powierzchni 2,76 ha, - Pakietu 4 - Zachowanie sadów tradycyjnych odmian drzew owocowych na powierzchni 0,44 ha. Kierownik BP Agencji w Kolbuszowej decyzją z dnia 23 kwietnia 2025r., przyznał stronie płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne na rok 2024 w łącznej wysokości [...] zł w tym: - do Pakietu 3 w wysokości [...] zł wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości [...] zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności, - do Pakiet 4 w wysokości [...] zł. Jednocześnie w w/w decyzji organ I instancji ustalił obszar gruntów objęty zobowiązaniem RŚK stanowiący powierzchnię: - zobowiązanie Pakiet: 3 podjęte w dniu 2023-03-15 na powierzchnię 2,76 ha. - zobowiązanie -Pakiet: 4 podjęte w dniu 2023-03-15 na powierzchnię 0,44 ha. W odwołaniu od tej decyzji wnioskodawca podniósł, że nie zgadza się z wykluczeniem na działce rolnej oznaczonej U o powierzchni deklarowanej 0,17 ha nr ew. [...] zadeklarowanej do Pakietu 3 zarzucając organowi błędne ustalenia jakoby nie była użytkowana rolniczo. Według strony działka ta jest użytkowana zgodnie z planem jej deklaracji, a posiada zaciemnienia z kompleksu leśnego Lasów Państwowych na co nie ma wpływu. Dyrektor POR Agencji w Rzeszowie po ponownym rozpatrzeniu sprawy wskutek wniesionego odwołania opisana na wstępie decyzją z dnia 9 lipca 2025 r. utrzymała w mocy decyzje organu I instancji. Organ odwoławczy na wstępie skarżonej decyzji wskazał oraz omówił mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa. Wskazał mianowicie, że zasady i tryb przyznawania rolnikom płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej reguluje ustawa z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (t. j. Dz. U. 2024 r. poz. 1741 z późn. zm., dalej: ustawa o Planie Strategicznym), rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 -2027 (Dz. U. 2023 poz. 734 z późn. zm., dalej: rozporządzenie RŚK) oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty podstawowego wsparcia dochodów, płatności redystrybucyjnej, płatności dla młodych rolników, płatności związanych z produkcją do powierzchni upraw i płatności związanych z produkcją do zwierząt i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz.U. 2023 poz. 482 z późn.zm., dalej: rozporządzenie w sprawie płatności bezpośrednich oraz gruntów ornych). Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia RŚK rolnik i zarządca realizują zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne od dnia 15 marca roku, w którym złożyli wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej. Zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia płatność RŚK jest przyznawana do powierzchni działki rolnej - w przypadku wariantów i interwencji wymienionych w § 3 pkt 1, 2, 5 lub 7 lub w ramach interwencji wymienionych w § 3 pkt 3 i 4- o powierzchni co najmniej 0,1 ha. Zgodnie zaś z § 19 ust. 2 ww. rozporządzenia przy ustalaniu wysokości płatności RŚK przysługującej do gruntów uwzględnia się powierzchnię działek rolnych lub działek przyrodniczych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikujący się obszar, o którym mowa w art. 2 ust. 7 lit, a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/1172 z dnia 4 maja 2022 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli we wspólnej polityce rolnej oraz stosowania i obliczania wysokości kar administracyjnych w związku z warunkowością (Dz. Urz. UE L 183 z 08.07.2022, dalej; rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/1172), określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Organ odwoławczy wyjaśnił nadto wszystkie wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje, poddaje się kontrolom administracyjnym, obejmującym wszystkie elementy, których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowana. Zgodnie z art. 65 ust. 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (Dz. U. UE. L. z 2021 r. Nr 435, str. 187 z późn. zm., dalej: rozporządzenie nr 2021/2116) Agencja prowadzi kontrole w oparciu o zintegrowany system zarządzania i kontroli (system zintegrowany). Na podstawie art. 66 tego rozporządzenia system zintegrowany obejmuje następujące elementy: system identyfikacji działek rolnych; system wniosków geoprzestrzennych oraz - w stosownych przypadkach - wniosków o przyznanie pomocy z tytułu zwierząt; system monitorowania obszarów; system identyfikacji beneficjentów interwencji i środków, o których mowa w art. 65 ust. 2; system kontroli i kar; w stosownych przypadkach, system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności; w stosownych przypadkach, system identyfikacji i rejestracji zwierząt. System zintegrowany dostarcza informacji mających znaczenie dla sprawozdawczości w zakresie wskaźników, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 2021/2115 oraz działa w oparciu o elektroniczne bazy danych i systemy informacji geograficznej oraz umożliwia wymianę i integrację danych między elektronicznymi bazami danych i systemami informacji geograficznej. W stosownych przypadkach systemy informacji geograficznej umożliwiają taką wymianę i integrację danych dotyczących działek rolnych w wyznaczonych strefach chronionych i w wyznaczonych obszarach, które zostały ustanowione zgodnie z prawodawstwem Unii wyszczególnionym w załączniku XIII do rozporządzenia (UE) 2021/2115, takich jak obszary Natura 2000 czy strefy narażone na zanieczyszczenia azotanami w rozumieniu art. 2 lit. k) dyrektywy Rady 91/676/EWG 37, a także elementów krajobrazu w ramach norm dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska określonych zgodnie z art. 13 rozporządzenia (UE) 2021/2115 lub objętych interwencjami wyszczególnionymi w tytule III rozdziały II i IV tego rozporządzenia. Tak wiec w ramach kontroli administracyjnej porównuje się informacje zgłoszone przez rolnika, mające wpływ na dopuszczalność przyznania mu pomocy z danymi zgromadzonymi w systemie informatycznym. Powierzchnię kwalifikującą się do przyznania płatności ustala się w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 68 rozporządzenia nr 2021/2116. System identyfikacji działek rolnych stanowi system informacji geograficznej ustanowiony i regularnie aktualizowany przez państwa członkowskie na podstawie ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:5 000. Jak podkreślił organ odwoławczy system identyfikacji działek rolnych zapewnia: a) jednoznaczną identyfikację każdej działki rolnej i jednostki gruntów nierolniczych, które państwa członkowskie uznają za kwalifikujące się do otrzymywania pomocy w ramach interwencji, o których mowa w tytule III rozporządzenia (UE) 2021/2115; b) zawiera aktualne wartości dotyczące obszarów, które państwa członkowskie uznają za kwalifikujące się do otrzymywania pomocy w ramach interwencji, o których mowa w art. 65 ust. 2; c) umożliwia prawidłową lokalizację działek rolnych i gruntów nierolniczych, w odniesieniu do których występuje się z wnioskiem o płatność. Dyrektor POR Agencji w Rzeszowie po ponownym rozpatrzeniu sprawy potwierdził, że na działce rolnej U (położonej na działce ew. nr [...]) o zadeklarowanej powierzchni 0,17 ha powierzchnia uprawniona do płatności w roku 2024 wynosi 0,09 ha. Jednakże wykluczeniu podlega cała działka rolna U, ze względu na art. 26 pkt 1 ustawy o Planie Strategicznym, gdyż nie został spełniony dla działki U podstawowy wymóg kwalifikujący ją jako działkę rolną do płatności. Prowadzi to zatem do zawyżenia zgłoszonej powierzchni dla działki rolnej U do płatności o 0,17 ha. Organ odwoławczy dokonał ponownej weryfikacji ustaleń organu I instancji w zakresie działki rolnej U i sprawdził zgodność pomiędzy powierzchnią ewidencyjną (PEW) i powierzchnią odniesienia (POW) oraz zgodności przebiegu granic działek (GO) z granicami widocznymi na obrazie ortofotomapy, dochodząc do wniosku, że powierzchnie te zostały wyznaczone w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie procedurami i przy zachowaniu należytej staranności. Powierzchnie deklarowanych działek zostały wyznaczone w oparciu o system informacji geograficznej. In concreto powierzchnia MKO ustalona została na podstawie aktualnej informacji MKO z dnia 6 maja 2025 r.. która została sporządzoną na podstawie ortofotomap z dnia 19 czerwca 2022r. oraz 26 sierpnia 2019r. gdzie na części działki był grunt orny. Przedmiotowa ortofotomapa zweryfikowana została na zobrazowaniach satelitarnych, a powyższe ustalenia porównano z deklaracją złożoną przez rolnika, dlatego też powierzchnia została określona prawidłowo z pominięciem tych części działki, które nie spełniły warunku kwalifikowalności do przyznania płatności w roku 2024. Organ odwoławczy wskazał, że w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego na uzyskał informacje od pracowników Wydziału ds: GIS, z której wynika, że na działce rolnej U (dz. ew. nr [...]) o powierzchni deklarowanej 0,17 ha z uprawą TUZ stwierdzono, że użytkowaną część stanowi pow. 0,09 ha. Wyznaczona powierzchnia maksymalnego kwalifikowanego obszaru oparta została o sporządzoną informację na temat wartości MKO z dnia 6 maja 2025 r. a ustalając powierzchnię na ww. działce oparto się o wyrys rolnika złożony na załączniku graficznym nr [...] dołączonym wraz z wnioskiem o płatność. Dokonując porównania załącznika graficznego dla przedmiotowej działki z informacją o MKO organ stwierdził, że wynika z tego jasno, że rolnik w części wschodniej i zachodniej działki dokonał obrysu części zadrzewionej (powierzchni przylegającej bezpośrednio do zwartego skupiska zadrzewionego). Powierzchnia stwierdzona wyniosła 0,09 ha, ale ze względu na warunek art. 26 pkt 1 ustawy o Planie Strategicznym nie spełnia definicji działki rolnej (mniejsza niż 0,1 ha) i wykluczeniu podlega cała działka rolna U, czyli 0,17 ha. W ocenie organu odwoławczego nie można zgodzić się z twierdzeniem strony, że zdyskwalifikowany teren był użytkowany rolniczo, ponieważ zwarte skupiska zadrzewień, stwierdzone na obszarze 0,08 ha działki ewidencyjnej nr [...], nie stanowią obszaru kwalifikującego się do płatności. Po wykluczeniu powierzchni 0,17 ha z Pakietu 3 powierzchnia stwierdzona w toku przeprowadzonego postępowania wyniosła 2,59 ha różnica pomiędzy deklaracją - 0,17 ha. Procent przedeklarowania powierzchni wyniósł zatem 6, 56 %. I zawiera się w przedziale nie mniej niż 3% i nie więcej niż 20% powierzchni obszaru zatwierdzonego. W oparciu o ten wskaźnik stosownie § 45 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie płatności bezpośrednich oraz gruntów ornych, organ odwoławczy wyliczył kwotę płatności RŚK przysługująca ramach Pakietu 3 potwierdzając prawidłowość wyliczeń organu I instancji. Ponadto organ odwoławczy odwołał się do regulacji art. 51 ust. 1 i 3 ustawy o Planie Strategicznym oraz § 41 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 rozporządzenia RŚK. Zgodnie z tym ostatnim przepisem jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne nie jest realizowane w całości lub rolnik lub zarządca nie spełniają innych warunków przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej określonych w rozporządzeniu lub w przepisach ustawy o Planie Strategicznym, wysokość kar stanowi kwotę płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej przyznaną za realizację tego zobowiązania w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono dane uchybienie. Ponadto jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie polegające na tym, że rolnik lub zarządca zmniejszyli wielkość obszaru, na którym powinien realizować zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne ramach wariantów interwencji wymienionych w § 3 pkt 1, 2, 5 i 7 lub interwencji wymienianych w § 3 pkt 3 i 4, wysokość kar stanowi część kwoty płatności rolno- środowiskowo-klimatycznej przyznanej za realizację tego zobowiązania, która odpowiada procentowemu stosunkowi powierzchni obszaru, na którym rolnik lub zarządca nie realizują tego zobowiązania, do powierzchni obszaru, na którym powinno być realizowane to zobowiązanie w roku poprzedzającym rok, w którym stwierdzono to uchybienie. Dodatkowo jeżeli stwierdzona powierzchnia siedliska, dla którego sporządzono dokumentację przyrodniczą lub część szczegółową planu działalności rolnośrodowiskowej, o której mowa w § 21 ust. 1 pkt 2, jest mniejsza niż określona w przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych, o których mowa w § 21 ust. 1 pkt 1 lub 2, przekraczającą wysokość kwoty, jaka powinna być przeznaczona na refundację tych kosztów. Organ odwoławczy zważył, że beneficjentowi na mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji w K. nr 0172-00000020487/24 z dnia 13 maja 2024 r. zostały przyznane płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne za rok 2023 za realizację wariantu 3.1 na powierzchni 2,76 ha. Tymczasem w roku 2024 tj. w kolejnym roku realizacji 5-letniego zobowiązania w trakcie kontroli administracyjnej przeprowadzonej w dniu 4 kwietnia 2025r. stwierdzono, że powierzchnia stwierdzona w pakiecie 3 jest mniejsza niż powierzchnia gruntów objętych zobowiązaniem rolno-środowiskowo- klimatycznym podjętym w dniu 15 marca 2023r. i wynosi 2,59 ha. W związku z powyższym kwotę kary administracyjnej, o której mowa w ww. § 41 rozporządzenia RŚK, stanowi według organu część kwoty płatności przyznanej w roku poprzednim, odpowiadająca procentowemu stosunkowi powierzchni obszaru, na którym zaniechano realizacji zobowiązania, tj. powierzchni 0,17 ha do powierzchni obszaru, na którym zobowiązanie powinno być realizowane, tj. do powierzchni 2,76 ha i wynosi [...] zł. Zatem początkowa kwota płatności- [...] zł, podlega zmniejszeniu z tyt. niedochowania zobowiązania o kwotę [...] zł i wynosi [...] zł. Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów odwołania organ odwoławczy stwierdził, że nie zawiera ono żadnych wyjaśnień i argumentów mających wpływ na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia, a tym samym nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślił w szczególności, że przy ustalaniu powierzchni kwalifikowalnej na spornej działce oparto się o wyrys rolnika złożony na załączniku graficznym nr [....] dołączonym wraz z wnioskiem o płatność. Porównując załącznik graficzny dla przedmiotowej działki z informacją o MKO jasno wynika według organu, że rolnik w części wschodniej i zachodniej działki dokonał obrysu części zadrzewionej (powierzchni przylegającej bezpośrednio do zwartego skupiska zadrzewionego). Wyjaśnił organ, że dokonał analizy poszczególnych działek rolnych zadeklarowanych we wniosku przez Pana S. B.w oparciu o środki dowodowe tj. ortofotomapę oraz wyrys rolnika, a więc na podstawie kontroli administracyjnej wniosku oraz wykonanych w związku z tą kontrolą pomiarów, zdjęć i szkiców na mapie. Dodatkowo w celu ustalenia poprawnej powierzchni zadeklarowanych przez beneficjenta działek ewidencyjnych posiłkowano się zdjęciami lotniczymi, a więc tzw. ortofotomapami. Skargę do tut. Sądu na opisaną wyżej decyzję Dyrektora POR Agencji w Rzeszowie z dnia 9 sierpnia 2024 r. osobiście wniosła strona. Zarzuciła w niej, że organ wydał zaskarżoną decyzje po terminie (tj. 68 dni), gdzie wedle obowiązujących przepisów prawa obowiązuje go termin do miesiąca czasu (30 dni). Termin ten mógł być wydłużony jeżeli organ wysłałby kontrole na miejsce, co nie miało jednak miejsca. Nie zgadzając się z ustaleniami organów Agencji skarżący podkreślił, że sporną działkę rolną U użytkuje rolniczo na powierzchni powyżej 0,20 ha, pomimo, ze deklaruje 0,17 ha z uprawą TUZ. Podkreślił, że sporna działka posiada zacienienia z Lasu Państwowego, a w otrzymanym piśmie Agencja stwierdza zadrzewienia co nie polega na prawdzie. Zaznaczył, że deklarowana powierzchnia 0,17 ha i tak jest powierzchnią zaniżoną, bo użytkowane jest znacznie więcej. Zauważył nadto, że organ mając dział kontroli na miejscu, nie skorzystał z niego, gdzie we wcześniejszym okresie czasu kontroli przez wyżej wymieniony dział było kilkanaście i żadna z nich nie stwierdziła nieprawidłowości na wyżej wymienionej działce. W odpowiedzi na skargę Dyrektor POR Agencji w Rzeszowie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Badając legalność zaskarżonej decyzji w zakreślonych wyżej granicach, Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów prawa procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji. Zasadniczą kwestią sporną w sprawie jest prawidłowość weryfikacji przez organy Agencji kwalifikowalności części powierzchni 0,08 ha działki rolnej U o pow. 0,17 ha (położonej na działce ew. nr [...]) deklarowanej do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w wariancie 3 Ekstensywne użytkowanie łąk i pastwisk na obszarach Natura 2000. Według organów na zakwestionowanym obszarze występują zwarte zadrzewienia, zatem powierzchnia kwalifikowalna wynosi 0,09 ha co oznacza, że nie został spełniony warunek minimalnej powierzchni działki z art. 26 pkt 1 ustawy o Planie Strategicznym (nie mniej niż 0,1 ha) i wykluczeniu z płatności podlega cała powierzchnia działki rolnej U to jest 0,17 ha. Z kolei skarżący uważa, że organy Agencji bezpodstawnie wykluczyły powierzchnię 0,08 ha z działki rolnej U, bowiem sporny obszar jest użytkowany rolniczo, a błędnie "odczytano" na ortofotomapie jako zadrzewienia, zacienienia z Lasu Państwowego, a w istocie użytkuje rolniczo nawet większą powierzchnię spornej działki aniżeli zadeklarował do płatności. W tak zakreślonym sporze rację należy przyznać orzekającym w sprawie organom, bowiem ustalenia na których bazowały są prawidłowe i głęboko zakorzenione w zgromadzonym materiale dowodowym. Na wstępie wymaga podkreślenia, że to rolnik podejmuje suwerenną decyzję co do wyboru gruntów rolnych deklarowanych do danej płatności, dokonując wyrysu granic działki rolnej na załączniku graficznym dołączanym do wniosku o płatność. Nie ma zatem znaczenia, czy i jaki inny, aniżeli deklarowany (obrysowany w załączniku wniosku) obszar rolnik użytkuje rolniczo, choćby przylegał do deklarowanej do płatności działki rolnej. Organ odwoławczy w niniejszej sprawie porównując wyrys działki rolnej U z załącznika nr [...] do wniosku o płatność na 2024 r. z aktualną na ten rok informacją o MKO dla w/w działki (informacja Wydziału ds. GIS z 6 maja 2025 r. ), stwierdził, że rolnik w części wschodniej i zachodniej spornej działki dokonał obrysu części zadrzewionej. Wskazać należy, w świetle art. 100 ust 1 i 2 ustawy o Planie Strategicznym, kontrole administracyjne są równoprawnym środkiem weryfikacji spełniania przez rolników warunków przyznania i wypłaty pomocy i przeprowadzane są w odniesieniu do wszystkich wniosków o przyznanie pomocy. W ramach tej kontroli organy Agencji korzystają z instrumentów, które umożliwiają weryfikację wniosków, zwłaszcza ortofotomap cyfrowych uzyskanych ze zdjęć lotniczych o odpowiedniej rozdzielczości. Ortofotomapy cyfrowe stanowią najlepsze ogólnie dostępne źródło dokonywania pomiarów powierzchni oraz interpretacji w zakresie zagospodarowania gruntami i ich użytkowania. Stanowią podstawowy dokument do wykonywania pomiarów i kompleksowej oceny powierzchni kwalifikowanej w ramach działki (por. wyrok NSA z 13 grudnia 2016 r., II GSK 1229/15). Trzeba również wskazać na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 10 kwietnia 2014 r., C-485/12 w sprawie Maatschap T. van Oosterom en A. van Oosterom-Boelhouwer przeciwko Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, w którym tenże Trybunał nie zakwestionował możliwości weryfikacji danych zawartych we wniosku wyłącznie w oparciu o dane informatyczne oparte na zdjęciach lotniczych. W uzasadnieniu Trybunał stwierdził, że fotointerpretacja obrazów satelitarnych lub zdjęć lotniczych również może służyć do ustalenia powierzchni kwalifikującej się do pomocy w ramach kontroli administracyjnych. Przyjęło się zatem, że co do zasady ustalenie powierzchni działki użytkowanej rolniczo na podstawie ortofotomap jest wystarczające i nie ma potrzeby weryfikowania otrzymanego wyniku poprzez kontrolę na miejscu, gdyż jak to już wyżej wskazano, obie kontrole (administracyjna i na miejscu) mają równoprawne znaczenie. Zatem ustalenie powierzchni do płatności przy użyciu systemu komputerowej identyfikacji, narzędzi informatycznych, jest wystarczające i nie ma potrzeby weryfikowania otrzymanego wyniku poprzez kontrolę na miejscu (por. wyrok NSA z 20 czerwca 2018 r., I GSK 721/18). Pomiar na podstawie ortofotomap jest aktualny i precyzyjny. Dlatego też dla skutecznego zakwestionowania wiarygodności ustaleń poczynionych na podstawie ortofotomapy konieczne jest wskazanie przez rolnika konkretnych i racjonalnych argumentów oraz dowodów, a takich sprawach jak niniejsza skarżący, nie może ograniczać się wyłącznie do negacji ustaleń organów dokonanych na podstawie pomiarów przy wykorzystaniu odpowiednich narzędzi informatycznych. Stosownie do treści art. 66 ust.2 ustawy o Planie Strategicznym, to strony są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Bezzasadny jest zarzut skarżącego wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem terminu do jej wydania, który to termin według skarżącego wynosił 30 dni. Tymczasem z mających zastosowanie w tej kwestii przepisów ustawy o Planie Strategicznym, a konkretnie z art. 67 ust 9 tej ustawy wynika, że odwołanie od decyzji w sprawie o przyznanie pomocy, rozpatruje się w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania. Jak wynika z akt sprawy Dyrektor POR Agencji w Rzeszowie otrzymał odwołanie od decyzji organu I instancji w dniu 14 maja 2025 r. i wydał decyzję w dniu 9 lipca 2025 r. czyli w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania odwołania dochowując ram czasowych określonych w w/w przepisie. Z kolei decyzja organu I instancji wydana została w dniu 23 kwietnia 2025 r. ., a więc w ustawowym terminie, który określony został w art. 67 ust. 11 ustawy o Planie Strategicznym. Zgodnie z tym przepisem decyzja organu I instancji powinna zostać wydana do dnia 31 maja roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie pomocy – w tym przypadku do 31 maja 2025 r. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie organ odwoławczy należycie rozpatrzył zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a wyniki dokonanych ustaleń szczegółowo i rzeczowo przedstawił oraz wyjaśnił stronie w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu decyzji. Obszerne uzasadnienie zawiera wszystkie niezbędne elementy prawem przewidziane, odnosi się do wszelkich zarzutów odwołania strony i w pełni pozwala odtworzyć tok rozumowania organu. Ocena dowodów i wyciągnięte z niej wnioski tam zaprezentowane, zdaniem Sądu, nie naruszają granic swobodnej oceny bowiem poczynione ustalenia wynikają z przeprowadzonych dowodów, tok rozumowania jest przejrzysty oraz zgodny z zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego, a strona skarżąca, pomimo obowiązujących w niniejszej sprawie zasad określonych w art. 66 ust. 1 i 2 ustawy o Planie Strategicznym nie dostarczyła żadnych argumentów i dowodów do podważenia ustaleń organów Agencji, ograniczając się do bezpodstawnej polemiki. Mając na względzie, że skarżona decyzja została wydana w zgodzie z przepisami prawa procesowego i nie narusza wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.