I SA/Rz 429/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Stukan-Pytlowany po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości -postanawia- skargę odrzucić Uchwałą Rady Miejskiej z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości ustalono wysokość stawek tego podatku na terenie P. Uchwałę tę zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie L. M. Przed wniesieniem skargi skarżący nie wzywał Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej jako p.p.s.a. Sąd rozpoznaje skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. W przypadku skargi o której mowa jest w art. 101 i art. 101 a ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) ustawodawca nakazuje przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego kierować wezwanie do organu gminy o usunięcie stanu niezgodnego z prawem. Dopiero bezskuteczność tego wezwania, w terminach określonych w art. 35 k.p.a. do załatwienia sprawy przez organy administracji publicznej, pozwala na skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, skarżący przed zaskarżeniem uchwały z dnia [...] października 2003r. Nr [...] nie wzywał Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia. Skoro zatem skarżący nie wzywał do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, skutkuje to niedopuszczalnością złożenia skargi do Sądu na przedmiotową uchwałę Rady Miejskiej. Skarga została bowiem wniesiona, bez wyczerpania środków służących skarżącemu w postępowaniu administracyjnym. Wniesienie przez skarżącego skargi bez wyczerpania przedstawionego trybu postępowania jest niedopuszczalne, co stanowi podstawę do jej odrzucenia. Z przedstawionych powodów skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § l pkt 6 p.p.s.a.