I SA/Rz 438/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska - spraw. Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. i M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) października 2007 r. Nr (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 rok postanawia: oddalić wniosek J.S. i M.S. o wyłączenie sędziego WSA K.W. od orzekania w niniejszej sprawie. I SA/Rz 438/08 UZASADNIENIE Skarżący J.S. i M.S. w piśmie z dnia 12 maja 2008r. zawarli wniosek o wyłączenie sędziego WSA K. W. od rozpoznania niniejszej sprawy. Na uzasadnienie tego wniosku podali, że w uzasadnieniu postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, sędzia K.W. zawarł dane niezgodne z prawdą i wykazał się brakiem bezstronności. W oświadczeniu z dnia 30 czerwca 2008r. sędzia K.W. podał, że z żadną ze stron nie łączą go jakiekolwiek stosunki mogące wpływać na jego niezawisłość i brak bezstronności. Rozpoznając powyższy wniosek, Sąd uznał go za nieuzasadniony. Według regulacji zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako p.p.s.a. -wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie następuje: * z mocy ustawy w przypadkach określonych w art. 18, * na żądanie sędziego - art. 19, * na wniosek strony - art. 19. Wyłączenie sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony następuje wtedy, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W niniejszym przypadku - jak wynika z akt sprawy - nie występują przyczyny wyłączenia sędziego K.W. z mocy ustawy. W ocenie Sądu, brak jest także przesłanek do wyłączenia na wniosek skarżących. Sam fakt wydania przez sędziego orzeczenia, które w ocenie skarżących jest nieprawidłowe, nie stanowi podstawy do wyłączenia; orzeczenie takie z inicjatywy stron podlega weryfikacji przez sąd II instancji i w niniejszym przypadku skarżący skorzystali z prawa wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu. Ani z oświadczenia sędziego K.W. ani z wniosku skarżących nie wynika aby zachodziły przesłanki wyłączenia określone w art. 19 p.p.s.a. i wobec powyższego Sąd postanowił jak w sentencji niniejszego postanowienia.