I SA/Rz 462/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako byłego Prezesa Zarządu "A" spółka z o.o. w H. za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące: luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec i grudzień 2011 r. oraz marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2012 r. - p o s t a n a w i a - odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 462/17. Postanowieniem z dnia 18 września 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 462/17 tut. Sąd odmówił Skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności Skarżącego jako byłego Prezesa Zarządu "A" spółka z o.o. w H. za zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące: luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec i grudzień 2011 r. oraz marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2012 r. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd odmówił jego uwzględniania z uwagi na nieuprawdopodobnienie wyrządzenia Skarżącemu, w związku z wykonaniem decyzji, znacznej szkody lub spowodowania innych, trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskiem z dnia [...] października 2017 r. Skarżący wystąpił o zmianę postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, załączając jednocześnie zawiadomienie z dnia [...] października 2017 r. o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Skarżący podtrzymał dotychczasowe argumenty dot. jego ciężkiej sytuacji majątkowej oraz wskazał, że po wydaniu przez Sąd przedmiotowego postanowienia, jego sytuacja majątkowa uległa istotnemu pogorszeniu, gdyż na skutek zajęcia z dnia [...] października 2017 r. jego jedyne wynagrodzenia za pracę zostało zajęte przez organ podatkowy. Jak uzasadniał Skarżący, wykonanie zaskarżonej decyzji zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w stosunku do jego osoby i jego rodziny, natomiast wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji jest konieczne celem zabezpieczenia ich interesów i bytu. Skarżący uzasadnił dalej, że wykonanie decyzji spowodowało zajęcie uzyskiwanych przez niego skromnych dochodów, czego następstwem jest istotny i trudny do odwrócenia uszczerbek w utrzymaniu koniecznym dla niego i jego rodziny. Jak wywodził – pozbawiony został środków do życia, natomiast okres, w którym dokonana zostanie egzekucja nie będzie możliwy do odwrócenia. Z tego też powodu konieczne stanie się zwrócenie przeze niego o udzielenie pomocy społecznej, obciążając tym samym Skarb Państwa. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 poz. 1369, zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z art. 61 § 4 P.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez zmianę okoliczności należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, jakie Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postawienie odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio. Należy podkreślić, że na stronie domagającej się zmiany lub uchylenia postanowienia spoczywa ciężar wykazania takiej zmiany okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 569/08, LEX nr 493611). Rozpoznając wniosek Skarżącego z dnia 27 października 2017 r. o zmianę postanowienia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, według w/w kryteriów Sąd stwierdza, że Skarżący nie wykazał zmian okoliczności, które legły u podstaw wydania postanowienia z dnia 18 września 2017 r. W tym kontekście należy wskazać, że Skarżący powielił argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji złożonego wraz ze złożoną w sprawie skargą oraz przedłożył doręczone zawiadomienie o zajęciu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego innej wierzytelności pieniężnej. To z kolei prowadzi do wniosku, że w sprawie nie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 4 P.p.s.a. Przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, lecz wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, ale jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Mając na uwadze argumentację przytoczoną w uzasadnieniu wniosku stwierdzić należy, że nie sposób na jej podstawie przyjąć, że w sprawie doszło do zmiany okoliczności uzasadniających zmianę przedmiotowego postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący jako dłużnik powinien liczyć się z możliwością wszczęcia wobec niego postępowania egzekucyjnego, co nastąpiło skutecznym doręczeniem mu zawiadomienia z dnia [...] października 2017 r. Przepis art. 61 § 1 P.p.s.a. wyraźnie stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że Skarżący nie wykazał takiej zmiany okoliczności mogących stanowić podstawę do zmiany postanowienia z dnia 18 września 2017 r. odmawiającego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji tym bardziej, że postanowienie to nie jest prawomocne z uwagi na wniesione zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu wniesionego zażalenia sprawdzi, czy zasadnie – zgodnie z prawem i wymogami racjonalności oraz doświadczenia życiowego – oceniono, że przedmiotowy wniosek o takiej, a nie innej treści nie może być spełniony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 4 Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.