I SA/Rz 477/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. G., Ł. O., W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) maja 2010 r., nr (...), w przedmiocie umorzenia postępowania kontrolnego, w związku z wnioskiem skarżącej Ł. O. o zmianę postanowienia z dnia 24 września 2010 r., sygn. I SA/Rz 479/10, w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy - postanawia – oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 24 września 2010 r., Sąd oddalił wniosek Ł. O. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, uznając, że złożone przez nią oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym jest niepełne i niewiarygodne, a skarżąca, z uwagi na jej stan majątkowy, posiada możliwości uzyskania środków, niezbędnych na pokrycie kosztów sądowych w sprawie. Prawidłowość ustaleń Sądu w wyżej wymienionym zakresie potwierdzona została przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. II FZ 603/10, oddalił zażalenie skarżącej. Wnioskiem z dnia 20 czerwca 2011 r. Ł. O. zwróciła się do Sądu o zmianę postanowienia z dnia 24 września 2010 r. poprzez przyznanie jej prawa pomocy i zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. W przedmiotowym wniosku podniosła, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, a jedynym źródłem jej dochodu jest ryczałt przysługujący w związku ze sprawowaniem funkcji kuratora, w kwocie 250 zł miesięcznie. Dodała też, że okresami mieszka u rodziców oraz że cały czas poszukuje zatrudnienia. Z wniosku wynika również, że Ł. O. jest właścicielką domu o pow. 140-160 m 2 . Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 29 czerwca 2011 r. wezwano skarżącą do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym, między innymi poprzez wyszczególnienie wydatków związanych z utrzymaniem, wskazanie źródeł ich pokrycia, przedłożenie decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości, przedłożenie kserokopii zeznań podatkowych, wyciągów z rachunków bankowych. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca wyjaśniła, że nie dysponuje żadnymi rachunkami, związanymi z utrzymaniem domu, gdyż są one pokrywane przez jej rodziców. Nie jest też w stanie przedłożyć żadnych decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Do postanowień niekończących postępowania w sprawie zalicza się między innymi rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku strony o przyznanie prawa pomocy, dlatego istnieje możliwość zmiany wydanego w tym przedmiocie orzeczenia, w związku ze zmianą okoliczności, które legły u podstaw jego wydania. Aby jednak zaistniały podstawy do zmiany postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy, owa zmiana okoliczności musi doprowadzić do zaistnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 P.p.s.a. W niniejszym przypadku nie sposób jednak stwierdzić podstaw przyznania prawa pomocy skarżącej, gdyż nie wykazała ona, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.. Nie wykonała ona bowiem w pełni zarządzenia referendarza sądowego, uchylając się od przedłożenia rachunków i decyzji podatkowych w przedmiocie podatku od nieruchomości, a jej wyjaśnienia co do braku możliwości przedłożenia wyżej wymienionych dokumentów, są niewiarygodne. Nie sposób bowiem zgodzić się z argumentacją, co do niemożności ich uzyskania w zaistniałych w sprawie okolicznościach. Niezależnie od powyższego, w tym miejscu należy zaznaczyć, że oddalając, postanowieniem z dnia 24 września 2010 r., wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy Sąd oparł się w znacznej mierze na tym, iż skarżąca dysponuje majątkiem, z którego może sfinansować koszty sądowe w przedmiotowej sprawie. W tym zakresie zaś nie zaszły żadne istotne zmiany w stanie faktycznym – skarżąca nadal pozostaje właścicielka nieruchomości, nadal też nie ponosi żadnych kosztów utrzymania. Skarżąca twierdzi, że obecnie nie posiada samochodu, ale nie wyjaśniła czy stanowiący jej własność samochód marki Porsche z 2006 r. został sprzedany i czy osiągnęła z tego tytułu dochód. Z tego też względu Sąd, z uwagi na brak podstaw do zmiany wydanego postanowienia, na podstawie art. 165 P.p.s.a., oddalił wniosek skarżącej w tym przedmiocie.