I SA/Rz 482/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Firmy Handlowej S. Spółka z o.o. z siedzibą w O. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...], [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym p o s t a n a w i a zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w P. na rzecz skarżącej Firmy Handlowej S. Sp. z o.o. z siedzibą w O. kwotę 15 521 (słownie: piętnaście tysięcy pięćset dwadzieścia jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (zwany dalej WSA) w pkt 3 wyroku z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 77/10 zasądził od Dyrektora Izby Celnej w P. na rzecz skarżącej Spółki S. kwotę 6 881 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, zaznaczając, że w zakresie dotyczącym wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej będącego adwokatem, przyjęto je (w każdej z połączonych do wspólnego rozpoznania spraw) w wysokości 1/5 stawek wskazanych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., zwanego dalej rozporządzeniem). Naczelny Sąd Administracyjny (zwany dalej NSA) postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt I GZ 203/10 uwzględnił zażalenie skarżącej uchylając postanowienie WSA zawarte w wyroku i przekazując sprawę zwrotu kosztów postępowania sądowego do ponownego rozpoznania. W ocenie prawnej postanowienia NSA stwierdził, że Sąd I instancji nie był uprawniony do miarkowania wynagrodzenia przysługującego na podstawie art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) poniżej stawek minimalnych określonych rozporządzeniem. Obowiązany jest przyjąć, że koszty postępowania obejmujące wynagrodzenie należne pełnomocnikowi będącemu adwokatem wyniosły w każdej z połączonych spraw nie mniej niż minimalna stawka określona przepisem prawa. Podkreślono, że prawodawca przyjmując oznaczoną kwotę minimalnego wynagrodzenia adwokata "dokonał precyzyjnego rozważenia i uwzględnienia wszelkich okoliczności charakterystycznych dla danego typu spraw". Fakt sporządzenia przez adwokata 27 jednobrzmiących skarg w sprawach o takim samym stanie prawnym i faktycznym nie może mieć żadnego wpływu na określenie wysokości kosztów zastępstwa procesowego. Stosownie do art. 190 zd. pierwsze w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tych względów, ponownie rozpoznając sprawę zwrotu kosztów postępowania sądowego WSA obowiązany jest przyjąć, że składnikami kosztów postępowania należnych skarżącej od Dyrektora Izby Celnej w P. są, stosownie do art. 200 p.p.s.a.: 1. opłaty sądowe w postaci wpisów sądowych w każdej z połączonych spraw, stosownie do art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a., w łącznej wysokości: 4 653 zł (co stanowi sumę wpisów sądowych w połączonych sprawach I SA/Rz 77, 78, 79, 80/10 wynoszących odpowiednio: 884 zł, 1 179 zł + 321 zł, 1 385 zł, 884 zł); 2. opłata skarbowa od udzielonych adwokatowi pełnomocnictw, w wysokości 68 zł (co stanowi sumę opłat w wysokości 17 zł poniesionych w każdej z połączonych spraw), stosownie do art. 200 in fine p.p.s.a.; 3. wynagrodzenie adwokata uregulowane w art. 205 § 2 p.p.s.a., które określono, dla każdej z połączonych spraw, wedle stawek minimalnych opłat za czynności adwokackie wynikających z art. 205 § 3 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 5 i 6 rozporządzenia, w wysokości 10 800 zł (co stanowi sumę kwot następujących opłat: 2 400 zł, 3 600 zł, 2 400 zł, 2 400 zł). Łączna wysokość kosztów postępowania sądowego poniesionych przez skarżącą, niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw wyniosła 15 521 zł. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 16 § 2, art. 224 oraz art. 190 zd. pierwsze w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.