I SA/Rz 486/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie NSA Jacek Surmacz /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant ref.st. Joanna Migacz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 września 2011r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu - oddala skargę - Dyrektor Izby Celnej w P., decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A. B. (dalej również: skarżący) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] grudnia 2010 r. ,nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego, w kwocie 6 851 zł, utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. A. B. kupił w B., w dniu 9 września 2009 r., samochód marki Nissan Navara, nr VIN [...], o poj. silnika 2488 cm3, rok produkcji 2006, za kwotę 8 800 EURO, po czym przedmiotowy samochód został przemieszczony na terytorium Polski i zarejestrowany przez Starostę [...] (w dniu 15 września 2009 r.). Mając na uwadze fakt, że skarżący nie złożył uproszczonej deklaracji nabycia wewnątrzwspólnotowego i nie uiścił należnego podatku Naczelnik Urzędu Celnego w K., uznając że z tego tytułu po jego stronie powstał obowiązek podatkowy, pismem z dnia 18 sierpnia 2010 r. wezwał go do złożenia wyjaśnień w tym zakresie. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie A. B. podał, że powodem niezłożenia przez niego wskazanej przez organ deklaracji podatkowej było zakwalifikowanie nabytego pojazdu do kategorii CN 8704, z uwagi na jego cechy, tj.: posiadanie oddzielnej kabiny dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielnej naczepy z panelami bocznymi i nakładaną klapą, fakt wykorzystywania nabytego samochodu do przewożenia części do pojazdów powypadkowych (w prowadzonym przez niego zakładzie naprawczym), przystosowanie do ciągnięcia lawety. Na poparcie swojego stanowiska skarżący przedstawił: zdjęcia pojazdu, duplikat zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu oraz kserokopie dwóch stron karty pojazdu i jego dowodu rejestracyjnego. Nie podzielając stanowiska skarżącego, co do klasyfikacji taryfowej nabytego wewnątrzwspólnotowo pojazdu, w związku z niedopełnieniem ciążących na nabywcy obowiązków, określonych w przepisach o podatku akcyzowym Naczelnik Urzędu Celnego w K., postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r. wszczął postępowanie podatkowe, w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, po przeprowadzeniu którego, decyzją z dnia 28 grudnia 2010 r., określił A. B. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego w kwocie 6 851 zł. Organ stanął na stanowisku, że pojęcie samochodu osobowego, obowiązujące na gruncie przepisów o podatku akcyzowym, zostało sprecyzowane w art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3, poz. 11 ze zm., zwanej dalej: ustawą o podatku akcyzowym), który stanowi, że samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18. Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm., zwane dalej: rozporządzeniem 2658/87). Jak stanowi art. 12 rozporządzenia nr 2658/87 Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie – przedstawiające pełna wersję Nomenklatury Scalonej, które jest publikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od 1 stycznia roku następnego (w roku 2009 obowiązywało w tym zakresie rozporządzenie Komisji nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej - publ. Dz. Urz. UEL. 2008.291.1, zwane dalej rozporządzeniem 1031/2008). Mając na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów organ stwierdził, że w dacie powstania obowiązku podatkowego w przedmiotowej sprawie klasyfikacja towarowa pojazdów samochodowych zależna była wyłącznie od ich cech zewnętrznych, a dla prawidłowego ustalenia kodu CN nie mogła mieć znaczenia kwalifikacja tych pojazdów, obowiązująca na gruncie przepisów z zakresu ruchu drogowego. Zgodnie bowiem z regułą 1 Ogólnej reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej, klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. I tak pozycja 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, natomiast pozycja 8704 obejmuje jedynie pojazdy mechaniczne (przeznaczone) do transportu towarów. Po dokonaniu oględzin samochodu oraz przesłuchaniu strony, jak również zapoznaniu się z przedłożonymi przez nią dokumentami (między innymi homologacją pojazdu, która w ocenie organu nie może przesądzać ostatecznie o jego przeznaczeniu, ustalanym na podstawie całokształtu okoliczności sprawy) Naczelnik Urzędu Celnego w K. stwierdził, że nabyty przez A. B. pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, nie zaś towarów, zaznaczając że zwrot "zasadniczo do przewozu osób" nie wyklucza również przewożenia rzeczy. Posiada więc wszystkie cechy, pozwalające na zaliczenie go do kategorii 8703, która to kategoria obejmuje między innymi pojazdy wielofunkcyjne, takie jak pojazdy typu pick-up, które z reguły posiadają więcej niż jeden rząd siedzeń i składają się z dwóch oddzielnych przestrzeni, a mianowicie zamkniętej – przeznaczonej do przewozu osób i otwartej lub zakrytej - przeznaczonej do transportu towarów. Prowadzący postępowanie organ, nie uwzględnił w jego trakcie wniosku strony o wystąpienie o opinię statystyczną, z uwagi na szybkość postępowania oraz fakt, że opinia taka nie była konieczna do przyporządkowania pojazdu do odpowiedniej kategorii klasyfikacji CN. Odwołanie od przedmiotowej decyzji wniósł A. B., domagając się jej uchylenia w całości, gdyż, w jego ocenie, zakupiony przez niego samochód jest samochodem ciężarowym. Jako samochód ciężarowy został on bowiem zarejestrowany, a ponadto wszystkie jego cechy, decydujące o tym że jest to samochód przeznaczony do przewozu towarów, potwierdza między innymi dokument wystawiony przez producenta auta. Świadczą o tym także jego parametry, takie jak przedłużenie skrzyni podłogi (206 cm), odległość pomiędzy osiami pojazdu (320 cm). Dyrektor Izby Celnej w P., po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji. W jego ocenie Naczelnik Urzędu Celnego w K. prawidłowo zakwalifikował nabyty przez skarżącego pojazd do działu 87, do pozycji 8703, Nomenklatury Scalonej jako samochód osobowo-towarowy, przeznaczony do przewozu maksymalnie 9 osób. Powołując się na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r., wydany w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem vs Belgische Staat (publ. Dz. Urz. UEC.2008.22.12 – przypis Sądu) stwierdził, że decydujące jest główne przeznaczenie pojazdu, a ze zwrotu "przeznaczony" wynika, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące dla klasyfikacji. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd pojazdów i ogół ich cech, nadających im zasadnicze przeznaczenie. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w P. za kwalifikacją nabytego przez A. B. pojazdu jako samochodu osobowo-towarowego przemawiają między innymi takie cechy jak: pięć miejsc siedzących, umieszczonych w dwóch rzędach, z których każde jest zaopatrzone w pasy bezpieczeństwa, umiejscowienie miejsc siedzących w zamkniętej kabinie z oknami dookoła, wyposażenie i wykończenie wnętrza, systemy ABS i EBD, podgrzewane fotele, klimatyzacja. Bez znaczenia dla klasyfikacji pojazdu jest fakt zarejestrowania przedmiotowego pojazdu na terytorium Republiki Francuskiej jako samochodu ciężarowego, ponieważ zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju. Dyspozycja powołanego wyżej przepisu świadczy także o tym, że przepisy prawa o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych znaczenie jedynie wówczas, gdy chodzi o ustalenie czy dany pojazd jest zarejestrowany. Końcowo organ odwoławczy zwrócił również uwagę, że w Nomenklaturze Scalonej, w przypadku pozycji 8703 nie mówi się o samochodach osobowych, lecz operuje się określeniem odnoszącym się do szerszego katalogu towarów, obejmujących nie tylko pojazdy samochodowe, ale również pozostałe pojazdy mechaniczne, natomiast zwrot "zasadniczo do przewozu osób" wskazuje, że kategoria ta nie obejmuje wyłącznie pojazdów przeznaczonych do przewozu osób, lecz dopuszcza również przewożenie rzeczy . Skargę na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. wniósł A. B., domagając się jej uchylenia, jak również uchylenia poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: • art. 90 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz.864/2 (T) ze zm., zwanego dalej: TWE) – aktualnie art. 110 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. 2004 r. Nr 90, poz. 864/2, ze zm.- zwanego dalej: TFUE) poprzez nałożenie na niego podatku akcyzowego w sytuacji, w której obowiązek podatkowy nie powstaje w przypadku zakupu używanego samochodu, który był wcześniej zarejestrowany w Polsce, • naruszenie art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym, polegające na przyjęciu, że zakupiony przez niego pojazd jest samochodem osobowym i zaliczenie go do kategorii CN 8703, • naruszenie art. 194 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, ze zm., zwanej dalej: Ordynacją podatkową/, poprzez uznanie, że dokumenty urzędowe w postaci polskiego dowodu rejestracyjnego, karty pojazdu, francuskiego dowodu rejestracyjnego nie stanowią dowodów na to, że nabyty samochód jest samochodem ciężarowym, • naruszenie art. 233 § 1 ust. 2 lit a w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, w wyniku utrzymania w mocy decyzji organu I instancji, wydanej w wyniku oględzin, przeprowadzonych w celu dokonania kwalifikacji pojazdu we własnym zakresie, • naruszenie art. 120, art. 121, art. 122, w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań, w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i poprzestanie jedynie na rozpatrzeniu zgromadzonego materiału dowodowego w sposób wybiórczy, co w konsekwencji doprowadziło do załatwienia sprawy w sposób wadliwy. W treści skargi skarżący wniósł również o dopuszczenie dowodów: z pisma skarżącego z dnia 22 grudnia 2010 r. oraz pism Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 29 grudnia 2010 r. oraz 9 czerwca 2011 r., na okoliczność klasyfikacji zakupionego przez niego pojazdu do kategorii – pojazdy mechaniczne do transportu towarów – tj. grupy CN 8704. Sąd, dopuścił (postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 20 września 2011 r.) i przeprowadził dowody z wyżej wymienionych pism. Dyrektor Izby Celnej w P. w odpowiedzi na skargi wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym opodatkowaniu akcyzą podlegają m.in. sprzedaż wyrobów akcyzowych na terytorium kraju (pkt 3) oraz nabycie wewnątrzwspólnotowe i dostawa wewnątrzwspólnotowa (pkt 5). Pojęcie wyrobów akcyzowych zostało natomiast zdefiniowane w art. 2 pkt 1 cyt. ustawy, który rozumie przez nie wyroby podlegające akcyzie, określone w załączniku nr 1 do ustawy. Zgodnie z pozycją 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym jako towary akcyzowe wymieniono samochody osobowe, klasyfikowane w kodzie CN 8703 oraz pod pozycją PKWiU 34.10.2 z dodatkowym wyjaśnieniem, że chodzi tu o pojazdy samochodowe oraz inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Tak więc, aby dany samochód podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym musi spełniać kryteria wskazane w pozycji 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, tj. musi być objęty kodem CN 8703 (w przypadku opodatkowania związanego z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów) lub PKWiU 34.10.2 (w przypadku opodatkowania związanego ze sprzedażą na terytorium kraju). Zgodnie, bowiem z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), natomiast w ust. 2 tego przepisu wskazano, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspolnołowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Nomenklatura ta jest zamieszczona w rozporządzeniu nr 2658/87. Klasyfikacja towarowa sporządzona w oparciu o Scaloną Nomenklaturę Taryfową zawartą w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich, obowiązująca w 2008 r. ustalona została rozporządzeniem 1031/2008. Odnosząc się do stanowiska organów podatkowych w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym wewnątrzwspólnotowego nabycia przez skarżącego samochodu Sąd stwierdza, iż pozycja 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym odwołuje się do kodu CN 8703, precyzując jednocześnie samoistnie, że do jej zakresu zaliczają się pojazdy samochodowe oraz inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób. Podobne sformułowanie użyte zostało także w opisie towarów, zakwalifikowanych do kategorii oznaczonej kodem 8703 Nomenklatury Scalonej, gdzie stwierdzono, że kod ten obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Zatem dla określenia czy towar jest wyrobem akcyzowym niezbędne jest jego prawidłowe zaklasyfikowanie według Nomenklatury Scalonej. Przystępując do klasyfikacji organy podatkowe winny stosować się do reguły 1 - Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Pomocnicze znaczenie mają też wyjaśnienia do taryfy celnej, zawarte w załączniku do Obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. (M.P. nr 86, poz. 880), które posługują się oznaczeniem kodu CN i w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN. Należy zauważyć, że wyjaśnienia do kodu 8703 wskazują, że decydujące znaczenie dla zakwalifikowania pojazdów wielozadaniowych do tego kodu mają cechy pojazdu, które wskazują, że są to pojazdy przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów oraz podają szereg cech świadczących o charakterze pojazdu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10.06.2010r. o sygn. akt I SA/Gd 266/10, wyrok WSA w Gliwicach sygn. akt III SA/GL 1670/09, wyrok NSA z 20.05.2010r. sygn. akt I GSK 770/09, wyrok WSA w Warszawie z dnia 28.04.2008r. sygn. akt III SA/Wa 271/08, wszystkie dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) utrwalony jest pogląd, że procedura klasyfikowania pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN winna przebiegać w ten sposób, że na wstępie winno być ustalone przez organy podatkowe przeznaczenie danego pojazdu. Do kodu CN 8703 - można zakwalifikować jedynie pojazd, który jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Dopiero spełnienie tego warunku uprawnia do zastosowania dalszej procedury klasyfikacji w oparciu o noty wyjaśniające. Natomiast ustalenie, że pojazd nie jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób powoduje, że winien być zaklasyfikowany do kodu 8704 - tj. pojazdy samochodowe do transportu towarów. Jak wynika, z poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, które nie budzą zastrzeżeń Sądu w świetle zgromadzonych dowodów, sporny pojazd samochodowy w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób i tym samym winien być zakwalifikowany do kodu 8703. Świadczą o tym obiektywne cechy i właściwości tego pojazdu, między innymi takie jak: pięć miejsc siedzących, umieszczonych w dwóch rzędach, z których każde jest zaopatrzone w pasy bezpieczeństwa, umiejscowienie miejsc siedzących w zamkniętej kabinie z oknami dookoła, wyposażenie i wykończenie wnętrza, systemy ABS i EBD, podgrzewane fotele, klimatyzacja itd. Należy dodatkowo zauważyć, że kod CN 8703 nie posługuje się zwrotem samochody osobowe ale obejmuje szerszy zakres pojazdów, tj. pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne zasadniczo przeznaczane do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi, co nie wyklucza przewozu tymi pojazdami towarów. Reasumując powyższe przedmiotowy pojazd należało zaklasyfikować do kodu CN 8703. Potwierdzeniem prawidłowości przyjętej klasyfikacji jest też treść not wyjaśniających do Taryfy Celnej do pozycji 8703, które wskazują jakie cechy przemawiają za osobowym charakterem pojazdu, a ustalone przez organy cechy przedmiotowego samochodu odpowiadają cechom zawartym w notach wyjaśniających. Należy jednocześnie zaznaczyć, że sporny samochód nie posiada cech przemawiających za przeznaczeniem do transportu towarów z pozycji CN 8704, określonych też w notach wyjaśniających do tej pozycji. Dokumenty, na które powołuje się skarżący, tj. dowód rejestracyjny i zaświadczenie o badaniu technicznym, z których wynika że sporny pojazd jest uznany za samochód ciężarowy, zostały wydane w oparciu o inne, niż podatkowe, przepisy. Dokumenty te nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego, podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodów jako wyrobów akcyzowych - są to postanowienia dotyczące Nomenklatury Scalonej Wspólnotowej Taryfy Celnej - art. 3 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym. Dlatego też nie jest zasadny zarzut naruszenia przez organy podatkowe art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej. Wbrew twierdzeniom skarżącego, w celu dokonania prawidłowej klasyfikacji nabytego samochodu organy podatkowe nie były zobligowane do wystąpienia o opinię statystyczną, która i tak nie byłaby dla nich wiążąca i nie zwalniałaby je od poczynienia własnych ustaleń, w oparciu o przepisy regulujące postępowanie dowodowe w sprawach podatkowych (Ordynacja podatkowa). Wśród środków dowodowych służących realizacji tego celu (ustalenia stanu faktycznego sprawy) ustawodawca wymienił między innymi oględziny (art. 198 Ordynacji podatkowej), z tego też względu nie można zasadnie czynić organom zarzutów, w związku z posłużeniem się tym środkiem dowodowym, jak to czyni skarżący w treści skargi. Przyczynił się on bowiem do ustalenia cech nabytego przez skarżącego pojazdu, od czego uzależniona była jego klasyfikacja, zgodnie z Nomenklaturą Scaloną. Niezależnie jednak od powyższego Sad dopuścił i przeprowadził dowody, między innymi z pism Urzędu Statystycznego w Łodzi z dnia 29 grudnia 2010 r. i 9 czerwca 2011 r. , o które wnioskował skarżący, jednakże wnioski z nich płynące nie mogły (w trakcie postępowania podatkowego) i nie mogą wpłynąć na klasyfikacje pojazdu, dokonywaną w oparciu o Nomenklaturę Scaloną, znajdującą zastosowanie na gruncie przepisów o podatku akcyzowym. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju. Z treści tego przepisu wynika, że przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr108, poz. 908 ze zm.) mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany, bądź też nie, na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, gdyż akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju. Zatem zgodnie z tym, co wyżej powiedziano dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie przepisy prawa o ruchu drogowym. Reasumując, skoro sporny pojazd prawidłowo zaklasyfikowano w pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym podlegał on akcyzie, według stawki zawartej w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.). Również za bezzasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 120, art. 121, art. 122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż w toku postępowania organy podatkowe dołożyły wszelkich starań w celu należytego wyjaśnienia sprawy, a zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał na słuszne zaklasyfikowanie przedmiotowego samochodu jako pojazdu osobowo-towarowego. Odnosząc się do zarzutu skargi, dotyczącego naruszenia przez organy podatkowe art. 90 TWE (takie oznaczenie miał przepis o przytaczanej przez skarżącego treści w dacie powstania po jego stronie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym, z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu) należy stwierdzić, że ustawodawca, na gruncie przepisów ustawy o podatku akcyzowym, wiąże powstanie obowiązku podatkowego z importem, nabyciem wewnątrzwspólnotowym – niezarejestrowanego na terytorium kraju, pierwszą sprzedażą na terytorium kraju samochodu osobowego wyprodukowanego na terytorium kraju, od którego wcześniej nie została zapłacona akcyza. Kryteria te nie opierają się więc na tym czy przedmiotem czynności opodatkowanych jest samochód nowy, czy też używany. Co do zasady powstanie obowiązku podatkowego ma więc związek z pierwszą rejestracją pojazdu na terytorium kraju, a wyjątek dotyczy jedynie samochodów wyprodukowanych w Polsce, w przypadku których obowiązek ten jest skorelowany z samym ich wyprodukowaniem. Tym samym zarzut skargi w tym zakresie jest niezasadny. Zaznaczyć przy tym należy, że w przypadku zakupu samochodu używanego w Polsce mamy do czynienia z pojazdem, od którego akcyza już została zapłacona. Nie można więc zasadnie twierdzić, że przepisy ustawy o podatku akcyzowym dyskryminują osoby dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdów. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę oddalił.