I SA/Rz 488/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Barbara Stukan-Pytlowany Sędziowie WSA Grzegorz Panek SO del. Tomasz Smoleń /spr./ Protokolant st.sekr.sąd. Beata Janczewska po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 5 października 2010 r. sprawy ze skargi A.R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa w podatku dochodowym od osób fizycznych - oddala skargę - I SA/Rz 488/10 UZASADNIENIE Wnioskodawca w imieniu którego działa jego siostra jako opiekun prawny złożył wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku podał, że z powodu swej choroby psychicznej podczas pobytu w Australii w ogóle nie pracował. Przez cały czas był na zasiłku socjalnym, które to świadczenie wypłacane jest przez instytucję rządową- CENTRELINK zajmującą się pomocą dla ludzi niesamodzielnych. Do wniosku załączył tłumaczenie pisma z Instytucji CENTRELINK z którego wynika, że świadczenie dotyczy renty dla osób niepełnosprawnych, której wypłata dla wnioskodawcy rozpoczęła się od dnia 10.07.1986r. Została ona przyznana niezależnie od tego czy pracował czy też nie przed ubieganiem się o jej wypłatę. Wnioskodawca uważa, że w Polsce tak samo jak w Australii renty rządowe są wolne od podatku. W Polsce renty socjalne, to znaczy zasiłki stałe wypłacane przez instytucje rządowe takie jak miejski, gminny ośrodek pomocy społecznej. Wnioskodawca wskazał na przepis art. 18 ust. 2 i 3 umowy między Rzeczpospolitą Polską a Australią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatku dochodowym sporządzonym w Camberze w dniu 7.05.1991r. jako podstawę prawną do przyjęcia, iż renta przez wnioskodawcę otrzymywana winna być w Polsce zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z powyższym zadał pytanie: Czy wnioskodawca słusznie płaci podatek od otrzymywanej z Australii renty socjalnej? Zdaniem wnioskodawcy otrzymywane przez niego świadczenie nie podlega opodatkowaniu w Polsce. Uznając to stwierdzenie za nieprawidłowe organ podatkowy wskazał, iż z uwagi na to że wnioskodawca jest rezydentem Polski a otrzymywana przez niego renta socjalna jest wypłacana w Australii zastosowanie w niniejszej sprawie ma umowa między Rzeczpospolitą Polską a Australią w sprawie usuwania podwójnego opodatkowania i zapobieganiu uchylania się od opodatkowania w zakresie podatku od dochodu sporządzona w Camberze dnia 7.05.1991r. (Dz.U. z 1992r. Nr 41, poz. 177 sprostowana Dz.U. 2007, nr 179, poz. 1278 zwana dalej umową). Jak wynika z wniosku wnioskodawca z powodu swojej choroby psychicznej podczas pobytu w Australii w ogóle nie pracował. Zatem do wypłacanego mu świadczenia nie można stosować - wbrew twierdzeniom wnioskodawcy - postanowień art. 18 umowy gdyż świadczenie to nie jest związane z wcześniej wykonywaną przez niego pracą jak również przez inną osobę której praca uprawniałaby go do pobierania stosownej renty i świadczenie to nie jest wypłacane w zamian za uprzednio wykonane świadczenie pieniężne. Otrzymywane świadczenie nie jest również świadczeniem alimentacyjnym lub inną podobną płatnością określoną w art. 18 ust. 3 ustawy. Jak bowiem z wniosku wynika wnioskodawca otrzymuje rentę socjalną a to w żadnym wypadku nie może być uznana za alimenty czy też podobne płatności z tytułu utrzymania. Wobec powyższego w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie postanowienia art. 22 ust. 1 umowy, który reguluje opodatkowanie wszystkich innych dochodów nie wymienionych postanowieniem pozostałych artykułów, nie dających się zakwalifikować do szczegółowo określonych źródeł. Stosownie do treści art. 22 ust. 1 umowy części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym z umawiających się państw (w Polsce), które nie zostały wymienione w w/w artykułach niniejszej umowy, będą podlegały opodatkowaniu tylko w tym państwie (Polsce) lecz jeżeli dochody są uzyskiwane ze źródeł w drugim umawiającym się państwie, mogą być również opodatkowane w tym drugim państwie (Australii). Użyty w art. 22 ust. 1 umowy zwrot "mogą być opodatkowane" oznacza, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód. Zatem w świetle wyżej wskazanych przepisów dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce z tytułu renty socjalnej otrzymywanej w Polsce podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i w Australii. Jednocześnie w Polsce w celu zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu należy zastosować określoną w art. 24 ust. 1 umowy metodę zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu (tak zwaną metodę odliczenia proporcjonalnego). Przyznane wnioskodawcy świadczenie z tytułu niepełnosprawności na podstawie przepisów prawa australijskiego nie podlegają zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku od osób fizycznych. Również świadczenia tego nie można zwolnić na podstawie żadnego innego z przepisów kolejno wymienionych w treści art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawierającego wykaz przychodów korzystający ze zwolnienia bowiem otrzymywana renta socjalna nie została wymieniona w żadnym przepisie enumeratywnym wskazanym jakiego rodzaju dochody są zwolnione z opodatkowania. W świetle powyższego przyjąć zatem należy, że otrzymywana przez wnioskodawcę renta socjalna z Australii podlega opodatkowaniu w Polsce a jako że brak jest podstaw do zastosowania zwolnienia z opodatkowania od renty tej winien być odprowadzany należny podatek. Wobec powyższego stanowisko wnioskodawcy nie może być uznany za prawidłowe. Pismem z dnia 9.04.2010r. wnioskodawca wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa podnosząc, ze w sprawie winien mieć zastosowanie przepis art. 18 ust. 3 umowy. Do wezwania dołączono tłumaczenie z którego wynika, iż otrzymywana przez niego renta nie podlega opodatkowaniu w Australii. W odpowiedzi na wezwanie Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W skardze złożonej przez opiekuna prawnego skarżącego zarzucono organowi podatkowemu, że w wydanej interpretacji indywidualnej przytoczono przepis art. 21 ust. 1 pkt 3 i pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych które go nie dotyczą a nie przytoczył art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy dotyczącego świadczeń z pomocy społecznej, który właśnie jego dotyczy. Skarżący podnosi, iż uzyskiwany przez niego dochód w Australii jest świadczeniem pomocy społecznej gdyż otrzymuje tę pomoc od agencji rządowej CENTRELINK jednocześnie przywołuje treść art. 21 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżący podnosi iż CENTRELINK otrzymuje środki z budżetu państwa. Według skarżącego płatności otrzymywane od agencji rządowej CENTRELINK są pomocą dla potrzebujących a więc są dochodem z tytułu utrzymania. Jego zdaniem przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej z Australią jasno mówią że otrzymywany przez niego dochód nie podlega opodatkowaniu. Skarżący uważa, iż do jego dochodu ma zastosowanie art. 18 ust. 3 tej umowy który dotyczy alimentów i innych płatności z tytułu utrzymania i zarzuca organowi podatkowemu, iż bezzasadnie uznał iż płatności utrzymania (renta socjalna) nie są podobne do alimentów. Według skarżącego, organ podatkowy stwierdzając, że do otrzymywanego przez niego dochodu nie może być stosowany art. 18 umowy tylko art. 22 ust. 1 tej umowy, naruszył prawo. Jego zdaniem przepis art. 21 ust. 1 umowy nie może mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie z uwagi na zapis art. 22 ust. 2 tej umowy który dotyczy umowy z działalności gospodarczej. Ponadto skarżący zarzuca, że organ podatkowy wydając interpretację nie brał pod uwagę dołączonych do wniosków dokumentów wystawionych przez instytucje państwowe a jednocześnie wziął pod uwagę niektóre dokumenty jak np. zaświadczenie lekarskie odwołując się w interpretacji do choroby wnioskodawcy. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje wcześniejsze twierdzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 154, poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) kontrolę działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnej sprawie. Zakres tej kontroli obejmuje poprawność procesową, ustrojową i merytoryczną udzielonych interpretacji (zobacz uchwała NSA z 8.01.2007r. sygn. akt I FPS 1/06 ONSAiWSA 2007/2/27). Oceniając zaskarżoną interpretację indywidualną według wskazanych kryteriów Sąd stwierdził, że nie narusza ona prawa. Zgodnie z przepisem art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Zakres postępowania w sprawie interpretacji indywidualnej wyznaczony jest stanem faktycznym przedstawionym we wniosku. Nie budzi wątpliwości, że organ udzielający interpretacji nie jest uprawniony do prowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego, czy też samodzielnego formułowania ustaleń faktycznych. Podstawę faktyczną wyznacza w całości i wyczerpująco wniosek strony. Innymi słowy stan faktyczny wynikający z wniosku jest dla organu wiążący. Stąd zarzut, że organ podatkowy nie wziął pod uwagę dołączonych do wniosku dokumentów jest bezzasadny. Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 umowy emerytury (w tym emerytury rządowe) i renty, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw, podlegają opodatkowaniu tylko w tym państwie. Określenie "renta" oznacza określoną kwotę płatną okresowo i w określonym czasie podczas życia lub w pewnym określonym albo dającym się wymierzyć czasie jako spełnienie zobowiązania dokonywania płatności w zamian za uprzednio w pełni wykonane świadczenie pieniężne lub w równoważniku danej kwoty pieniężnej (ust. 2 art. 18 umowy). Zgodnie z ust. 3 art. 18 umowy alimenty lub inne podobne płatności z tytułu utrzymania, powstające w jednym z umawiających się państw i wypacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim umawiającym się państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym państwie. We wniosku skarżący podał, że będąc w Australii nigdzie nie pracował. Do tego prawidłowym jest stwierdzenie organu podatkowego, że doświadczenia otrzymywane przez skarżącego nie można stosować unormowań zawartych w art. 18 ust. 1 umowy. Nie jest on związany z wcześniej wykonywaną przez niego pracą, nie jest także świadczeniem alimentacyjnym lub inną podobną płatnością z tytułu utrzymania o których mowa w art. 18 ust. 3 umowy. Skoro do świadczenia otrzymywanego przez skarżącego nie ma zastosowania art. 18 umowy to prawidłowe jest stwierdzenie organu, ze tylko art. 22 ust. 2 umowy reguluje jego opodatkowanie albowiem artykuł ten obejmuje wszystkie inne dochody nie wymienione wprost w pozostałych artykułach umowy. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatkowi dochodowemu podlegają wszelkie dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 53 oraz dochody od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Renty socjalnej otrzymywanej przez skarżącego nie można przypisać do żadnego z przepisów wymienionych w treści art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to zawiera wykaz przychodów korzystających ze zwolnienia. Nie ma żadnych podstaw do utożsamiania renty socjalnej ze świadczeniem z pomocy społecznej o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 79 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżący nie wykazał tożsamości tych świadczeń a organ podatkowy w tym zakresie nie mógł czynić samodzielnych ustaleń ze względów wyżej wskazanych. Zgodnie z przepisem art. 24 ust. 1 umowy jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód który zgodnie z niniejszą umową może być opodatkowany w Australii to Polska potrąci z polskiego podatku wpłaconego z tytułu tego dochodu kwotę równą podatkowi australijskiemu w odniesieniu do tego dochodu. Takie potrącenie nie może jednak przewyższać kwotę podatku polskiego wyliczonego przed dokonaniem potrącenia podlegającego opłacie z tytułu tego dochodu. Świadczenie otrzymywane przez skarżącego będzie podlegało opodatkowaniu w Polsce w całości albowiem nie pobiera się od niego podatku w Australii co wynika z wniosku. Skoro nie można zarzucić organowi podatkowemu naruszenia prawa, które w istotny sposób mogłoby wpłynąć na wynik sprawy to na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało skargę oddalić.