I SA/Rz 497/05

PostanowienieWSA w Rzeszowie2006-03-21

Skład orzekający: Jacek Surmacz, Maria Serafin-Kosowska, Małgorzata Niedobylska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego jest dopuszczalna, gdy nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia przewidziane w Ordynacji podatkowej?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej wydana na skutek zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego jest decyzją organu I instancji. W związku z tym, skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 PPSA, co skutkuje niedopuszczalnością skargi. Skarga została odrzucona jako przedwczesna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Wnioskodawca wystąpił o interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą opodatkowania wynagrodzenia syndyka. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej, rozpatrując zażalenie, odmówił zmiany postanowienia. Wnioskodawca zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz /spraw./ Sędziowie: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sek.sąd. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2006r. na rozprawie- sprawy ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2005r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i zastosowania przepisów prawa podatkowego - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu W. W. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych. Wnioskiem z dnia 25 maja 2005 r. W.W. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego o dokonanie interpretacji przepisów prawa odnośnie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 53 ze zm.), wynagrodzenia syndyka otrzymywanego za pełnienie funkcji w postępowaniu upadłościowym na podstawie postanowienia sądu upadłościowego. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał wnioskowanej interpretacji przepisów prawa i uznając stanowisko zajęte przez wnioskodawcę za nieprawidłowe, wskazał iż czynności syndyka wykonującego powierzone funkcje w postępowaniu upadłościowym wypełniają dyspozycję przepisu art. 8 ust. 1 pkt 3 oraz art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i, jako takie, podlegają opodatkowaniu tym podatkiem według zasad ogólnych. Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia [...] września 2006 r. Nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia W.W. na powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej W.W. wniósł o jej uchylenie jako wydanej między innymi z naruszeniem art. 8 ust. 1 pkt 3 i art. 15 ust. 1, 2, 3 pkt 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Skarżący zarzucił także nie uwzględnienie przez organy podatkowe VI Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z 17 maja 1977 r. W uzasadnieniu skargi skarżący zakwestionował wywody Dyrektora Izby Skarbowej odnośnie opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynagrodzenia syndyka otrzymywanego za pełnienie funkcji w postępowaniu upadłościowym na podstawie postanowienia sądu upadłościowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie podatnika uległa zmianie z dniem 1 stycznia 2005 r. Nowe brzmienie art. 14 a i 14 b Ordynacji podatkowej nadane zostało przez ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808 ze zm.). W niniejszej sprawie W.W. wystąpił, na podstawie art. 14 a § 1 Ordynacji podatkowej, do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko podatnika za błędne. Od postanowienia tego skarżący wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej. Postanowienie organu podatkowego I instancji zawierające "interpretację" co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego podlega wzruszeniu: a) z urzędu (art. 14 b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej) i b) na wniosek zwany zażaleniem (art. 14 b § 5 pkt Ordynacji podatkowej). W przypadku weryfikacji postanowień zawierających "interpretację prawa podatkowego" z urzędu będziemy mieli do czynienia z postępowaniem nadzorczym, a organ, który w drodze decyzji uchyli lub zmieni postanowienie będzie organem nadzoru. Zasady tej nie zmienia użycie przez ustawodawcę w art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej pojęcia "organ odwoławczy". Od decyzji tegoż organu, jako decyzji wydanej przez organ I instancji przysługiwać winno odwołanie i dopiero decyzja wydana przez organ odwoławczy będzie zaskarżalna do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stanowisko takie zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 września 2005 r. (sygn. akt III SA/Wa 1705/05). Inna nieco jest sytuacja w przypadku weryfikacji postanowienia zawierającego "interpretację prawa podatkowego" wskutek rozpatrzenia zażalenia. Kluczową kwestią jest tu odpowiedź na pytanie czym jest w istocie samo "zażalenie", a w szczególności czy jest tym samym zażaleniem, o którym mowa w dziale IV Ordynacji podatkowej. W doktrynie wyrażającej wiele wątpliwości co do samego charakteru postępowania w sprawie udzielenia "interpretacji prawa podatkowego", istoty postanowienia zawierającego interpretację prawa podatkowego oraz zakresu zaskarżenia powyższego postanowienia, formułowany jest pogląd, iż zażalenie, o którym mowa w art. 14 a § 4 Ordynacji podatkowej należy traktować jako "wniosek podatnika o uchylenie lub zmianę interpretacji prawa podatkowego". Wydawana wówczas decyzja na skutek rozpoznania owego "zażalenia" byłaby decyzją wydaną przez organ I instancji, od której winno służyć odwołanie. Przyjęcie takiego stanowiska zapewniłoby jednolity tryb wzruszenia "interpretacji prawa podatkowego" niezależnie od sposobu uruchomienia postępowania, którego celem jest weryfikacja tej interpretacji (por. opinia M. Masternaka zaprezentowana w Gazecie Prawnej z dnia 7 września 2005 r.). Sąd podziela powyższe stanowisko co do konieczności zachowania jednolitych zasad wzruszania "interpretacji prawa podatkowego" i stwierdza, iż w niniejszej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została wniesiona na decyzję I-instancyjną, co oznacza, że nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej ustawą p.p.s.a. W uwzględnieniu powyższych wywodów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. odrzucił skargę jako przedwczesną.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło