I SA/Rz 520/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017 r. sprawy ze skargi W. L.-N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r. na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Rz 520/17 Uzasadnienie Przedmiotem skargi W. L.-N. reprezentowanej przez adwokata jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...], określającą W. L.-N. w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r. - kwotę zobowiązania podatkowego w wysokości 83 073 zł oraz kwotę podatku do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości 0 zł. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia skargi nie podano jakichkolwiek okoliczności, dotyczących złożonego wniosku. Natomiast objęta skargą argumentacja podważa jedynie legalność zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania przez skarżącego uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do jego orzeczenia. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku, ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu nie jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09). Należy zwrócić uwagę, że twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny zostać uprawdopodobnione przykładowo dokumentami źródłowymi. Uprawnienie do domagania się wstrzymania wykonania decyzji wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (zob. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338-339/07, niepubl.). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej ograniczył się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie uprawdopodobnił i nie wskazał z jakiej przyczyny wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Jednocześnie zaznaczyć wypada, że Sąd analizując akta sprawy nie dopatrzył się okoliczności mogących świadczyć o możliwości powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadmienić należy, że na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego - Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny zasadności skargi i oceny legalności zaskarżonej decyzji, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania. Tak więc Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. W związku z tym zarzuty pełnomocnika skarżącej na poparcie wniosku, a dotyczące legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być brane przez Sąd na obecnym etapie postępowania. Uwzględniając wszystkie okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.