I SA/Rz 522/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz /spr./ Sędzia WSA Piotr Popek Sędzia WSA Jarosław Szaro Protokolant sekr. sąd. Karolina Dźwierzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2019 r. sprawy ze skargi "G." Sp. z o.o. na czynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT oddala skargę. Przedmiotem skargi jest czynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT skarżącej "A" Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: Skarżąca). Z akt administracyjnych, w tym z pism Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego wynika, że Skarżąca z dniem 10 maja 2017 r. została wykreślona z rejestru jako podatnik VAT, na podstawie art. 96 ust. 9a pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.; dalej: ustawa o VAT). Skarżąca wnioskiem z dnia 23 listopada 2017 r. zwróciła się o przywrócenie zarejestrowania jako podatnika VAT czynnego. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego uznał, że Skarżąca nie spełniła przesłanek do przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT czynnego. We wniosku z dnia 26 marca 2018 r. Skarżąca wskazała, że złożyła brakujące deklaracje VAT – 7K za lata 2016 i 2017 i w związku z tym ponownie wnosi o przywrócenie zarejestrowania. Deklaracje VAT 7K zostały złożone w dniu 28 marca 2018 r.; zaś brakujące zeznania CIT-8 w dniu 4 kwietnia 2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w piśmie z dnia 6 kwietnia 2018 r. poinformował, że nie jest możliwe przywrócenie zarejestrowania spółki jako podatnika VAT czynnego bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, gdyż niespełnione zostały warunki określone w art. 96 ust. 9h ustawy o VAT. Mianowicie od momentu wpływu pierwotnego wniosku z dnia 23 listopada 2017 r. o przywrócenie zarejestrowania a datą złożenia brakującej deklaracji upłynęły ponad 3 miesiące, a zatem nie można uznać, że spółka niezwłocznie złożyła brakujące deklaracje. Skarżąca w dniu 24 kwietnia 2018 r. złożyła zgłoszenie rejestracyjne VAT-R i w konsekwencji dokonano rejestracji spółki jako podatnika VAT czynnego z dniem 25 kwietnia 2018 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na czynność Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie dnia [...] kwietnia 2018 r. wniosła Skarżąca. W skardze podkreślono, że deklaracje były składane tyle tylko, że do niewłaściwego urzędu. Działanie Skarżącej nie było w żaden sposób skierowane przeciwko przepisom podatkowym, skarbowym, prawa, a jeżeli były jakiekolwiek niedociągnięcia czy niedoskonałości to Skarżąca starała się wszystko poprawiać i korygować. Podniesiono trudną sytuację zdrowotną Prezesa Zarządu Skarżącej, a także właściciela biura rachunkowego, które prowadzi obsługę Skarżącej. W odpowiedzi na skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Podstawą wykreślenia z urzędu Skarżącej z rejestru jako podatnika VAT stanowił przepis art. 96 ust. 9a pkt 2 ustawy o VAT, który stanowi, że wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który będąc obowiązanym do złożenia deklaracji, o której mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, nie złożył takiej deklaracji za 6 kolejnych miesięcy lub dwa kolejne kwartały. Z mocy art. 97 ust. 16 ustawy o VAT wykreślenie podatnika z rejestru jako podatnika VAT, o którym mowa w art. 96 ust. 6, 7, 7b i 8-9a, jest równoznaczne z wykreśleniem z rejestru jako podatnika VAT UE. Kwestia zasadności wykreślenia pozostaje poza kontrolą sądu w tej sprawie, gdyż, jak już wcześniej wspomniano, w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest czynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego odmawiająca przywrócenia zarejestrowania. Zgodnie bowiem z art. 96 ust. 9h Naczelnik Urzędu Skarbowego przywraca zarejestrowanie podatnika, o którym mowa, między innymi, w art. 96 ust. 9a pkt 2, jako podatnika VAT czynnego bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego, jeżeli podatnik udowodni, że prowadzi opodatkowaną działalność gospodarczą oraz, w przypadku niezłożenia deklaracji pomimo takiego obowiązku, niezwłocznie złoży brakujące deklaracje. Bezspornym w sprawie jest, że deklaracje zostały złożone w dniu 28 marca 2018 r. i 4 kwietnia 2018 r. W ocenie organu brak jest podstaw do przyjęcia, że zostały one złożone niezwłocznie, w rozumieniu art. 96 ust. 9h, a ta niezwłoczność jest warunkiem ustawowym umożliwiającym przywrócenie zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego bez konieczności składania zgłoszenia rejestracyjnego. W ocenie Sądu stanowisko organu jest zasadne. Skarżąca została wykreślona z rejestru 10 maja 2017 r. Została wezwana 16 maja 2017 r. o przedłożenie brakujących deklaracji (wezwanie zostało odebrane przez Spółkę 31 maja 2017 r.), deklaracje wówczas nie zostały złożone. Wniosek o przywrócenie zarejestrowania został złożony 23 listopada 2017 r. (data wpływu do organu 13 grudnia 2017 r.) i deklaracje nadal nie zostały złożone. Zostały złożone dopiero 28 marca i 4 kwietnia 2018 r. w związku z kolejnym wnioskiem o przywrócenie zarejestrowania z dnia 26 marca 2018 r. Przedstawione daty przekonują, że organ zasadnie ocenił, że złożenie brakujących deklaracji nie było niezwłoczne. Zresztą należy podkreślić, że sama skarga nie dostarcza argumentów, które mogłyby podważyć ocenę organu. Za takie bowiem nie można uznać deklaracji Skarżącej o staraniach, aby sprostać przepisom podatkowym i skarbowym, a wszelkie niedoskonałości były przez Skarżącą usuwane. Podobnie sytuacja zdrowotna Prezesa Zarządu Skarżącej jak i właściciela biura rachunkowego nie mogą wzruszyć oceny organu. Z przyczyn wyżej powołanych skarga podlega oddaleniu – na podstawie art. 151 ustawy z dnia 31 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Końcowo, wobec rozbieżności w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, Sąd uznał że odmowa przywrócenia zarejestrowania jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Sąd uznając za zbędne przytaczanie konkretnych orzeczeń sądowych zauważa jedynie, że przyjęcie takiej kwalifikacji umożliwia uruchomienie przez podatnika postępowania sądowoadministracyjnego, a więc zachowane ma prawo do sądów.