I SA/Rz 527/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 21 września 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku PK o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi PK na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dnia [.] kwietnia 2018 r. nr [.] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną – zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł PK wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika (adwokata). W złożonym oświadczeniu podał, że w skład rodziny wchodzi żona, z którą pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej. Nie zadeklarował jakiegokolwiek majątku. Podał, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 226,51 zł (1/8 etatu). W związku z wątpliwościami co do rzeczywistej sytuacji materialnobytowej wnioskodawcy w dniu 21 sierpnia 2018 r. wezwałem go do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym, rodzinnym i dokumentów. W odpowiedzi z dnia 14 września 2018 r. podał, że: nie posiada żadnych nieruchomości, nie zajmuje żadnego lokalu (nie posiada żadnych tytułów prawnych do żadnych lokali), z żoną pozostaje w rozdzielności majątkowej, nie posiada pojazdów mechanicznych, nie korzysta z pomocy społecznej. Dołączył zeznanie PIT za 2017 r. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym jeżeli nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego wnioskodawca nie wykazał żadnych z powyższych przesłanek, a nie udzielając w pełnym zakresie szczegółowych odpowiedzi na wezwanie z dnia 21 sierpnia 2018 r. uniemożliwił poznanie rzeczywistej jego sytuacji majątkowej, rodzinnej i zdolności płatniczych. Uchybił zatem dyspozycji art. 255 Ppsa w sposób mający istotny wpływ na ocenę wniosku. W odpowiedzi z dnia 14 września 2018 r. podał tylko, że nie posiada żadnych nieruchomości i pojazdów mechanicznych, nie ma żadnego tytułu prawnego do jakiegokolwiek lokalu, nie korzysta z pomocy społecznej, a z żoną pozostaje w rozdzielności majątkowej. Nie podał natomiast, kto jest właścicielem zajmowanego mieszkania i na jakiej podstawie z niego korzysta, kto w nim jeszcze zamieszkuje oraz do kogo należy lokal w S. przy ul.[.]. Nie przedstawił dowodów opłat związanych z mieszkaniem, wyciągów z rachunków bankowych, miejsca i zakładu pracy, nie potwierdził wysokości otrzymywanego wynagrodzenia. Nie udzielił też jakichkolwiek informacji o sytuacji materialnej swojej żony, miejsca jej pracy lub prowadzenia działalności. Nie odniósł się do pytania o posiadane przez żonę pojazdy mechaniczne. Pozostawił milczeniem pytanie o codzienne wydatki, a pole 11 w formularzu zostało przez niego przekreślone. Jeżeli chodzi natomiast o ocenę zasadności wniosku przez pryzmat złożonego oświadczenia to wynika z niego, że wnioskodawca ma osiągać dochód 226,51 zł, a więc dużo niższy niż kryterium dochodowe uprawniające do uzyskania pomocy społecznej (próg interwencji socjalnej). Jak jednak oświadczył z pomocy takiej nie korzysta. Zadeklarowany dochód nie może być zatem jedynym, jaki posiada, ponieważ musiałoby to oznaczać, że cierpi dotkliwy niedostatek, a pomimo tego nie otrzymuje jakiegokolwiek wsparcia od nikogo. Powołany fakt pozostawania z żoną w rozdzielności majątkowej nie ma istotnego znaczenia w sprawie o prawo pomocy. Umowny ustrój majątkowy między małżonkami nie zwalnia ich z wynikającego z art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obowiązku wspólnego zaspokajania potrzeb rodziny, stosownie do swoich możliwości zarobkowych i majątkowych. Skoro zaś mieszkają razem (należy tak twierdzić, skoro wymienił ją wśród członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym), a wnioskodawca ma nie mieć – według deklaracji – innego źródła dochodu, musi pozostawać na jej utrzymaniu, a więc prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Stąd konieczne było ujawnienie i poddanie ocenie również jej stanu majątkowego. Zbyt mała ilość ujawnionych informacji i niechęć do współpracy w wyjaśnieniu rzeczywistej sytuacji materialnobytowej wnioskodawcy spowodowały, że nie było możliwe przyjęcie, że wykazał on ziszczenie się w przypadku jego osoby przesłanek do przyznania mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 255 Ppsa odmówiłem uwzględnienia wniosku.