I SA/Rz 579/14

I SA/Rz 579/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie umorzenia zaległości podatkowej w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2009r. w wysokości 577,22 zł - postanawia - odrzucić skargę I SA/Rz 579/14 Uzasadnienie J. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2014r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] lutego 2014r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie umorzenia zaległości podatkowej w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2009r. w kwocie 577,22zł. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 16 lipca 2014r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 26 lipca 2014r., uzupełnionym w dniu 1 sierpnia 2014r., skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienie adwokata, uzasadniając wniosek pozostawaniem w biedzie oraz złym stanem zdrowia. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2014r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy uznając, że skarżący nie spełnia przesłanek przyznania prawa pomocy nawet w częściowym zakresie. Na skutek sprzeciwu skarżącego, powyższe postanowienie straciło moc i sprawę rozpoznawał Sąd, który postanowieniem z dnia 18 września 2014r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, stwierdzając brak przesłanek do zastosowania wobec skarżącego instytucji prawa pomocy, określonych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, które postanowieniem z dnia 17 listopada 2014r., sygn. akt II FZ 1735/14, zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 24 listopada 2014r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 16 lipca 2014r. przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 16 grudnia 2014r. skarżący ponownie złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, motywując go tak samo jak w poprzednim wniosku, biedą i złym stanem zdrowia. Uznając, że nie doszło do zmiany sytuacji w sprawie, umożliwiającej uznanie, że obecnie skarżący wykazał się przesłankami z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odmówił zmiany postanowienia z dnia 18 września 2014r. w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, które zostało oddalone przez NSA postanowieniem z dnia 16 lutego 2015r., sygn. akt II FZ 22/15. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 3 marca 2015r. skarżący został ponownie wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 16 lipca 2014r. przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 6 marca 2014r. Wpis nie został uiszczony. W piśmie z dnia 7 marca 2015r. skarżący ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, z uwagi na brak środków finansowych. Zarządzeniem Sędziego WSA z dnia 18 marca 2015r. ww. pismo skarżącego pozostawiono w aktach sprawy bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i pouczenia, że w przypadku nie uiszczenia wpisu jego skarga zostanie przez Sąd odrzucona, nie uiścił wpisu w zakreślonym przez Sąd terminie, w związku z czym jego skarga, stosownie do powołanego powyżej przepisu art. 220 § 3 P.p.s.a., podlega odrzuceniu. Należy nadmienić, że pismo skarżącego z dnia 7 marca 2015r. nie może odnieść oczekiwanego przez niego skutku, gdyż nie zawiera ono żadnych nowych okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę stanowiska Sądu wyrażonego w prawomocnych postanowieniach: z dnia 18 września 2014r. o oddaleniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy oraz z dnia 19 grudnia 2014r. o odmowie zmiany postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Z powyższych względów, pismo to pozostawiono w aktach sprawy bez nadawania mu dalszego biegu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.