I SA/Rz 604/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2017r. wniosku M. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2016r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w łącznej wysokości 170.034,32zł. -postanawia- wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji I SA/Rz 604/16 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] czerwca 2916r., nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2016r., nr [...], o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w łącznej wysokości 170.034,32zł. Na powyższą decyzję organu odwoławczego M. Z. (dalej: wnioskodawczyni/skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że wykonanie decyzji pozbawi ją i jej rodzinę środków do życia, gdyż nie posiada majątku i utrzymuje się z dorywczej pracy. Skarżąca złożyła również wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w osobie adwokata wskazując w uzasadnieniu wniosku, że aktualnie poszukuje pracy, mieszka wraz z mężem za granicą i pozostaje na jego utrzymaniu (małżonkowie posiadają rozdzielność majątkową). Wnioskodawczyni wskazała, że nie ma możliwości finansowych pozwalających na uregulowanie zobowiązań wobec Agencji, które wiążą się z pozbawieniem jej posiadania prowadzonego gospodarstwa i w konsekwencji doprowadziło do zadłużenia i wyjazdu za granicę. Oświadczyła, że nie posiada majątku, który mógłby zabezpieczyć opłacenie ww. należności. Zadeklarowała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwojgiem dzieci w wieku szkolnym. Jako majątek wskazała nieruchomość rolną o powierzchni 4,30 ha (współwłasność), dom o pow. 80 m² (współwłasność), dom o pow. 100 m² (ustanowiona służebność osobista), samochód Honda CRV. Jako dochody rodziny skarżąca wskazała zarobki męża w wysokości 4588 CHF. Uściśliła, że czynsz za mieszkanie wynosi 2140 CHF, opłaty: energia elektryczna, abonamenty, ubezpieczenia to wydatek 500-800 CHF, paliwo 400-600 CHF, dentysta 100 CHF, koszty utrzymania samochodu (ubezpieczenie i podatek drogowy) ok. 2000 CHF na rok, wydatki na wyżywienie, odzież itp. 1000 CHF. Skarżąca zadeklarowała, że posiada karty kredytowe w bankach szwajcarskich i polskich; spłaca regularnie zadłużenie. Przedłożyła wyciągi z rachunków bankowych i kart kredytowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 – dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę (por. postanowienia NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/2005 oraz z dnia 13 grudnia 2004r., sygn. akt FZ 496/2004, dost. na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądowoadmnistarcyjnym prezentowany jest pogląd, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania sądowoadministarcyjnego w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, bowiem może ono nastąpić wyłącznie w wyniku złożenia przez skarżącego stosownego wniosku. Natomiast na etapie rozpoznawania wniosku, Sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu wszystkie okoliczności decydujące o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a więc również te, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005r. sygn. II OZ 155/05, publ. OwSS 205/3/72). Z przedstawionych względów Sąd rozpoznając niniejszy wniosek wziął pod uwagę również okoliczności wskazane w złożonym w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przechodząc do oceny niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, mając na uwadze sytuację materialną i rodzinną skarżącej, uznać należy, że spełnia ona przesłanki do uzyskania ochrony tymczasowej, w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ocena taka uzasadniona jest tym, że obowiązek uregulowania kwoty wynoszącej łącznie ponad 200.000,00zł wynikającej z przedmiotowej decyzji z dnia [...] czerwca 2916r., nr [...] (170.034,32zł) oraz zaskarżonej do tut. Sądu decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dotyczącej ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za lata 2005-2007 z dnia 6 czerwca 2916r., nr [...] (43.802,31zł), musiałby się wiązać z koniecznością wyzbycia się przez skarżącą majątku i mógłby doprowadzić do utraty środków niezbędnych do utrzymania skarżącej i jej rodziny. Natychmiastowe wykonanie decyzji może zatem spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w postaci utraty zdolności do samodzielnej egzystencji. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.