I SA/Rz 62/05
WyrokWSA w Rzeszowie2005-06-21
Skład orzekający: Maria Piórkowska, Kazimierz Włoch, Małgorzata Niedobylska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy naruszenie przepisów proceduralnych dotyczących zawiadomienia pełnomocników podatnika o terminie badania ksiąg podatkowych może stanowić podstawę do uchylenia decyzji administracyjnej?Ratio decidendi
Naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności art. 190 § 1 i 2 oraz art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej, dotyczących zawiadomienia pełnomocników podatnika o terminie badania ksiąg podatkowych, może mieć wpływ na wynik sprawy. W sytuacji, gdy czynności badania ksiąg podatkowych odbyły się bez zawiadomienia żadnego z ustanowionych pełnomocników, stanowi to podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c PPSA.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok. Organ pierwszej instancji określił podatek, a następnie Dyrektor Izby Skarbowej uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpatrzeniu Naczelnik Urzędu Celnego określił podatek w tej samej kwocie. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności brak zawiadomienia pełnomocników o terminie badania ksiąg podatkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego. Określono, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku. Zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Piórkowska Sędzia WSA Kazimierz Włoch /spr./ Asesor WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sek.sąd. T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2005r. na rozprawie- sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] w przedmiocie określenia należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2004r. nr [...], II. określa, że powyższe decyzje nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego A. P. kwotę 1.518 złotych (słownie: tysiąc pięćset osiemnaście) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
I SA/Rz 62/05
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2004r. [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił A. P. podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998r. w kwocie 13963,30zł.
W wyniku wniesionego przez podatnika odwołania Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. Nr [...] uchylił powyższą decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, ponieważ nie sporządzono protokołu z badania ksiąg podatkowych, a w protokole kontroli nie zawarto ustaleń dotyczących badania tych ksiąg w zakresie przewidzianym w art. 193 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) - zwanej dalej Ord. pod.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy i sporządzeniu protokołu z badania ksiąg podatkowych decyzją z dnia [...] listopada 2004r. znak [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił podatnikowi podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998r. w kwocie 13963,30zł.
Na skutek nierzetelnego prowadzenia księgi w lipcu 1998r. podatnik nie wykazał przychodu w kwocie 24582,50zł wynikającego ze świadczenia usługi na podstawie umowy zawartej dnia 24 lutego 1998r. z R. M. prowadzącym "A." s.c. w K. Ponadto podatnik do podatkowej księgi przychodów i rozchodów na koniec roku podatkowego - 1998 wpisał wartość remanentu na dzień 31 grudnia 1998r. w kwocie 930zł, a z ustaleń kontroli wynikało, że powinna być to kwota 1247,77zł.
W dniu 13 października 2004r. pełnomocnik podatnika złożył wniosek o zawieszenie postępowania. W dniu [...] listopada 2004r. Naczelnik Urzędu Celnego wydał postanowienie Nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania.
Pełnomocnik podatnika złożył na powyższe postanowienie zażalenie, pomimo to jeszcze przed rozpoznaniem zażalenia przez organ II instancji, przed organem I instancji zapadła decyzja merytoryczna z dnia [...] listopada 2004r.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji z dnia [...] listopada 2004r.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] listopada 2004r.
Organ odwoławczy podniósł, że istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest fakt nie zaewidencjonowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów kwoty należnej w wysokości 24582,50zł wynikającej ze świadczenia usługi w postaci turnusu kolonijnego. Faktycznie został zorganizowany turnus kolonii dla dzieci w okresie od 11 lipca do 21lipca 1998r. Wynika to z faktury VAT z dnia 23 września 1998r. Nr [...] wystawionej przez Hotel "B." A. P. dla nabywcy "A." s.c. w K. na ogólną wartość brutto 24582,50zł. Przychód z przedmiotowej faktury nie został zaewidencjonowany w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, gdyż jak wynika z wyjaśnień podatnika, oryginał faktury nie został odebrany przez nabywcę i należność nie została uregulowana.
Bezsporne jest, że turnus się odbył, wobec czego pomimo, że należność nie została zapłacona stanowiła ona przychód w świetle treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 1993r. Nr 90, poz. 416 ze zm.) - zwanej dalej u.p.d.f. Pomimo, że należność nie została zapłacona w 1998r., to zgodnie z art. 14 ust. 1 u.p.d.f. stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Z uwagi, że podatnik przedmiotową kwotę 24582,50zł za powyższą usługę nie wykazał po stronie przychodu, prowadzona księga przychodów i rozchodów za lipiec 1998r. była nierzetelną.
Z uwagi na treść art. 193 § 6 Ord pod. który stanowi, że jeżeli organ stwierdzi, że księgi podatkowe prowadzone są nierzetelnie lub w sposób wadliwy, to w protokole badania ksiąg określa, za jaki okres i w jakiej części nie uznaje ksiąg za dowód, dlatego przedmiotowa księga pominięta została za dowód w części dotyczącej przychodów za lipiec 1998r.
Zgodnie z art. 23 § 2 Ord. pod. odstąpiono od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, przyjmując dane wynikające z księgi uzupełnione dowodem w postaci wyżej opisanej faktury VAT nr [...].
Złożenie zażalenia na postanowienie organu I instancji w sprawie odmowy zawieszenia postępowania nie mogło wstrzymać rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Nie można przyjąć aby protokół z badania ksiąg podatkowych sporządzony został z naruszeniem przepisów podatkowych, bowiem podatnik utrudniał i opóźniał postępowanie. Pracownicy Urzędu Skarbowego wyznaczyli termin do przedłożenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (termin 7-dniowy i 3-dniowy) a także dwukrotnie byli na miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, gdzie nie zastali podatnika i jego pełnomocnika. Ostatecznie w dniu 14 października 2004r. zastając w miejscu prowadzenia działalności podatnika i jego brata W. P., współwłaściciela obiektu spisali protokół z badania ksiąg. Protokół został spisany za zgodą podatnika i jeden egzemplarz pozostawiono jemu a drugi został przesłany pełnomocnikowi z którego treścią się zapoznał i skorzystał z prawa złożenia zarzutów składając je w piśmie z dnia 2 listopada 2004r.
Na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Skarbowej pełnomocnik A. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie domagając się jej uchylenia oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego i rozpoznania sprawy w postępowaniu uproszczonym.
Skarżący zarzucił naruszenie art. 3 § 2 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) - zwanej dalej p.p.s.a. oraz art. 145 § 2 Ord. pod.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że podatnik złożył wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie i po odmowie tegoż zawieszenia przez organ I instancji wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej. Organ I instancji nie miał prawa do wydania decyzji merytorycznej, a organ II instancji do rozpoznania odwołania od tej decyzji przed rozpoznaniem zażalenia w przedmiocie odmowy zawieszenie postępowania. Pełnomocnik zarzucił też, iż nie został powiadomiony o wyznaczeniu terminu badania ksiąg podatkowych na dzień 14 października 2004 r., przez co naruszono prawo podatnika do obrony. Na rozprawie w dniu 14 czerwca 2005 r. pełnomocnik podniósł, że w postępowaniu podatkowym ustanowiony był jeszcze jeden pełnomocnik Z. N., który nie był powiadomiony o żadnym terminie badania ksiąg podatkowych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko i wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 poz. 1269/ i art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest przez Sąd pod względem zgodności z prawem, z uwzględnieniem stanu prawnego w brzmieniu mającym zastosowanie do okoliczności faktycznych występujących w sprawie.
Skarga zawiera zarzuty tylko w zakresie naruszenia prawa procesowego.
Zauważyć należy, że w aktach administracyjnych zalega pełnomocnictwo udzielone przez podatnika A. P. Z. N. prowadzącemu Kancelarię Doradztwa Podatkowego w S. i będącego jej właścicielem. Przedmiotowe pełnomocnictwo wystawiono w dniu 10 czerwca 1999r . Jak wynika z wyjaśnień pełnomocnika adwokata S. D. złażonych podczas rozprawy w dniu 14 czerwca 2005r. przedmiotowe Biuro obsługiwało podatnika w zakresie spraw księgowo - podatkowych. W aktach administracyjnych zalega też oświadczenie podatnika które wpłynęło do Urzędu Skarbowego w dniu 9 lutego 2004r., a więc w dniu kiedy rozpoczęto kontrolę działalności gospodarczej podatnika na podstawie upoważnienia nr [...]. W oświadczeniu tym podatnik poinformował organ I instancji, że w czynnościach kontrolnych będzie uczestniczyć i reprezentować go jako pełnomocnik doradca podatkowy Z. N. Pełnomocnictwo adwokatowi S. D. udzielone zostało w dniu 14 czerwca 2004r. W efekcie w postępowaniu podatkowym podatnik miał ustanowionych dwóch pełnomocników, z których Z. N. nie został powiadomiony o żadnym z wyznaczonych terminów badania ksiąg podatkowych, w tym również o terminie z 14 października 2004r. Bezsporne jest, że o terminie badania ksiąg podatkowych w dniu 14 października 2004r. nie był powiadomiony również adwokat S. D. Z notatki urzędowej z dnia 14 października 2004r., zalegającej w aktach administracyjnych wynika, iż podatnik w dniu 14 października 2004r. zgodził się na przeprowadzenie badania ksiąg podatkowych. Jednakże w trakcie badania kontrolujący zasugerowali podatnikowi przeprowadzenie konsultacji telefonicznej z pełnomocnikiem S. D. Po tej konsultacji podatnik oświadczył, że nie podpisze protokołu z badania ksiąg podatkowych pozostawiając to w gestii pełnomocnika.
Wówczas kontrolujący skontaktowali się telefonicznie z pełnomocnikiem S. D., który oświadczył, że chce uczestniczyć w badaniu i oczekuje pisemnego zawiadomienia, ponadto w dniu 14 października 2004 r. podatnik przebywał na zwolnieniu lekarskim. Adwokat S. D. oznajmił również kontrolującym, że chce aby o nowym terminie z badania ksiąg podatkowych powiadomiony został doradca podatkowy Z. N., który prowadzi dokumentację księgowo-podatkową A. P. Wówczas kontrolujący oznajmili adwokatowi S. D. , że odstępują od czynności w tym dniu. Jednak po konsultacji z Kierownikiem Referatu kontrolujący w dniu 15 października 2004 r. dokończyli czynności z badania ksiąg podatkowych.
W tych okolicznościach należało uznać, że czynności z badania ksiąg podatkowych przeprowadzone w dniach 14 i 15 października 2004 odbyły się bez zawiadomienia żadnego z pełnomocników A. P., co stanowiło naruszenie art. 190 § 1 i 2 oraz art. 145 § 2 Ord. pod. Powyższe uchybienia procesowe mogły mieć wpływ na wynik sprawy, wobec czego zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2004r. znak [...] podlegały uchyleniu w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.
W oparciu o art. 152 p.p.s.a określono, iż uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się wyroku.
W oparciu o art. 200 p.p.s.a. zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 1518 zł tytułem zwrotu koszów postępowania sadowego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło