I SA/Rz 626/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: s. NSA Maria Serafin -Kosowska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 626/11 oddalającego skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] lipca 2011 r., nr, nr [...], [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług za miesiące październik i listopad 2007 r. postanawia odmówić skarżącemu J. M. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 626/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi J. M. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [...] lipca 2011 r., nr, nr [...], [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług za miesiące: październik i listopad 2007 r. W ustawowo przewidzianym do tego terminie J. M. reprezentowany przez radcę prawnego K. P. – K. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Również w przewidzianym do tego terminie wpłynęła do tutejszego Sądu skarga kasacyjna sporządzona przez upoważnionego do tego doradcę podatkowego M. R. Z uwagi na to, że skarga kasacyjna nie została opłacona, wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu spowodował odrzucenie skargi kasacyjnej - postanowienie z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/RZ 626/11, doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 lutego 2012 r. W dniu 9 lutego 2012 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek J. M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. We wniosku wskazano, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło na skutek okoliczności niezależnych od skarżącego, który w tym okresie, jak i w okresie wcześniejszym był "w dość złym stanie psychicznym i nie miał możliwości prowadzenia własnych spraw". Jak wskazano dalej z powodu dolegliwości zdrowotnych skarżący nie miał możliwości zachowania należytej dbałości o prowadzenie swoich spraw. Również podjęte działania pełnomocnika "nie wpływały i nie działały na osobę podatnika". Do wniosku dołączono ksero polecenia przelewu kwoty wpisu sądowego oraz zaświadczenie lekarskie, wydane w dniu 6 lutego 2012 r., z którego wynika, że J. M. pozostaje w leczeniu z powodu nawrotowych stanów depresyjnych i zaburzeń nerwicowych od grudnia 2010 r. Na poparcie wniosku przytoczono orzeczenia Sądów m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1542/09 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 509/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie znajduje uzasadnionych podstaw. W ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon.Praw. 2002, nr 23, s.1059 ). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zwykło zaliczać się okoliczności takie jak powódź, pożar, katastrofa, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. W przypadku choroby, przyjmuje się, że chodzi tylko o taką chorobę, która rzeczywiście uniemożliwiła stronie zachowanie terminu procesowego, wobec jej nagłego charakteru oraz niemożności wyręczenia się inną osobą (postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Sz 169/06). W niniejszej sprawie skarżący wskazuje, iż uchybienie terminu spowodowane było czasowym osłabieniem sprawności psychofizycznej. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, na którą się powołuje. Przedłożone przez niego zaświadczenie lekarskie nie przekonuje Sądu co do rzeczywistej niedyspozycji skarżącego w spornym okresie. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że zaświadczenie to wydane zostało przez Poradnię Ogólną Centrum Medycznego "K." Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w T., Rejonowa Przychodnia Lekarska i podpisane przez lekarza medycyny. W zaświadczeniu tym stwierdzono jedynie, że J. M. pozostaje w leczeniu z powodu nawrotowych stanów depresyjnych i zaburzeń nerwicowych od grudnia 2010 r. Ogólny profil działalności poradni jak też wydanie zaświadczenia przez lekarza medycyny nie wskazuje na to, by skarżący podlegał specjalistycznemu leczeniu, jakie prowadzi się przy stwierdzonych stanach depresyjnych czy nerwicowych. Data wydania przedmiotowego zaświadczenia tj. 6 lutego 2012 r., skłania Sąd do przekonania, że zostało ono wydane na potrzeby niniejszego postępowania. Poprzedza ona dzień złożenia wniosku o przywrócenie terminu a następuje po odebraniu przez pełnomocnika odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia wpisu. Z zaświadczenia wynikać ma, ze skarżący z powodu stanów depresyjnych pozostaje w leczeniu od grudnia 2010 r., tymczasem na dowód powyższego przedkłada tylko to zaświadczenie wydane w dniu 6 lutego 2012 r. Biorąc nawet pod uwagę ograniczone wymogi jakie przyjmuje się do uprawdopodobnienia okoliczności, od których zależy powodzenie wniosku, stwierdzić należy, że nie zostały one spełnione. Uprawdopodobnić to nic innego jak przekonać Sąd o prawdziwości swoich twierdzeń. Przedłożone zaświadczenie lekarskie z daty tuż przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej wydane przez poradnię ogólną nie może uprawdopodabniać istnienia u skarżącego stanu depresyjnego, który w tym konkretnym okresie uniemożliwił zastosowanie się do skierowanego do niego wezwania. Wynika z niego jednie, że skarżący od grudnia 2010 r. pozostaje w leczeniu. W tym jednak okresie z udziałem skarżącego, co sam przyznaje, toczyło się wiele procesów a pomimo to był on w stanie dochować wyznaczonych mu terminów. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw by w tym jednym przypadku przyjąć, że znajdował się w stanie wyłączającym możliwość zastosowania się do wezwania. Powyższego nie zmienia a wręcz potwierdza powoływana dodatkowo we wniosku okoliczność prowadzonych spraw sądowych, w tym skierowanego do Sądu Okręgowego Wydziału Gospodarczego pozwu o zapłatę z dnia 30 stycznia 2012 r. ( brak prezentaty), które w ocenie skarżącego uzasadniają występowanie u niego stanu depresyjnego. Sąd nie przeczy temu by prowadzenie spraw sądowych przeciwko lub z udziałem skarżącego mogło w sposób negatywny oddziaływać na jego samopoczucie, jednak nie zgadza się ze skarżącym by miały one potwierdzać powoływany przez niego stan depresyjny uniemożliwiający danie posłuchu kierowanym do niego wezwaniom. Na podstawie powyższych faktów Sąd dochodzi do odmiennego stanowiska. Mianowicie nawet wielość spraw nie przeszkodziła skarżącemu w prawidłowym ich prowadzeniu. Jak wynika choćby z niniejszej sprawy skarżący korzystał z pomocy fachowych pełnomocników, udzielając im w sposób prawidłowy pełnomocnictwa na kolejnych etapach postępowania. W toku postępowania przed sądem I instancji korzystał z pomocy jednego pełnomocnika a do sporządzenia, wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym upoważnił kolejnego pełnomocnika. Powyższe okoliczności nie mogą świadczyć o złej kondycji psychicznej J. M. a wręcz przeciwnie wskazują na należytą dbałość o własne interesy i to w okresie bezpośrednio poprzedzającym uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Świadczy o tym również dołączone do akt zaświadczenie z dnia 6 lutego 2012 r. z Poradni Ogólnej, które musiało zostać wydane z inicjatywy skarżącego. Mając powyższe na uwadze nie można przyjąć, że skarżący w okresie od dnia 4 stycznia 2012 r., tj. od dnia otrzymania przez pełnomocnika wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej do dnia 2 lutego 2012 r. tj. do dnia otrzymania przez pełnomocnika postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia wpisu, znajdował się w stanie depresyjnym, który uniemożliwił mu wykonanie skierowanego do niego wezwania. Odwołując się zaś do powołanych we wniosku orzeczeń, które nie wiążą Sądu w niniejszej sprawie a mogą mieć jedynie charakter wyrażonego w niej poglądu, Sąd zauważa, że w powołanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/ 1542/09 Sąd nie przesądził o zasadności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, a jedynie wytknął organowi nie wzięcie pod uwagę powoływanej w tym wniosku depresji. Z uzasadnienia wyroku wynika jednak, że z przedłożonego zaświadczenia wynikał dokładnie okres w którym depresja występowała oraz to, że miała ona charakter ciężkiego epizodu depresyjnego z objawami urojenia, w którym to okresie skarżący nie był zdolny do samodzielnej egzystencji. Również w kolejnym powoływanym wyroku, tym razem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 509/11, zaświadczenie nie tylko potwierdzało istnienie depresji, okres jej trwania, który pokrywał się z okresem, w którym należało dopełnić czynności, ale również stwierdzono w nim, że skarżący miał zaburzenia koncentracji i wymagał leczenia farmakologicznego. Uwagi Sądu nie może umknąć również fakt, że skarżący korzystał z pomocy fachowego pełnomocnika, który został ustanowiony właśnie do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z czym nawet w przypadku zaniechania ze strony skarżącego obowiązku uiszczenia wpisu od tej skargi mógł tego dokonać w jego imieniu, czyniąc zadość kierowanemu wezwaniu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.