I SA/Rz 687/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 22 października 2009r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007 - oddala skargę - I SA/Rz 687/09 UZASADNIENIE 1. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, decyzją z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...], odmawiającej przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. 2. W dniu 14 kwietnia 2007 r. M. K. wystąpił do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o przyznanie płatności, z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt za 2007 r. Organ I instancji, decyzją z dnia [...] marca 2008 r., nr [...], odmówił wnioskodawcy przyznania tychże płatności, powołując się na wyniki kontroli na miejscu i stwierdzone w ich trakcie nieprawidłowości. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], utrzymał w mocy wyżej opisane rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego. 3. W następstwie wniesienia przez M. K. skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie z dnia 21 października 2008 r., sygn. I SA/Rz 577/08, uchylił wydane w sprawie rozstrzygnięcia uznając, iż organy nie odniosły się do przedstawionych przez wnioskodawcę twierdzeń i nie wyjaśniły wszelkich okoliczności sprawy, naruszając tym samym art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego, zwanego dalej k.p.a. Sąd uznał także, że organy zmieniają swoje stanowisko stwierdzając najpierw, że odmówiły przyznania płatności, ze względu na przekroczenie ustalonego obszaru, po czym następnie akcentują brak planu i rejestru rolnośrodowiskowego. Sytuacja ta powoduje niejasność rozstrzygnięcia oraz nieczytelność motywów, jakimi kierowały się organy w tejże sprawie. 4. Decyzją z dnia z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...], Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił M. K. przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2007 r. Organ, powołując się na ustalenia kontroli z dnia 16 stycznia 2008 r. stwierdził, iż nie spełnił on warunków, o których mowa w § 2 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz.1809, ze zm. - zwane dalej rozporządzeniem z 2004 r.). Zdaniem organu producent rolny nie posiada: ewidencji zabiegów, wykonywanych przy użyciu środków ochrony roślin, urządzenia do gromadzenia odpadów bytowych, planu działalności rolnośrodowiskowej, rejestru działalności rolnośrodowiskowej. Oprócz tego na działkach A, D, H, L nie przestrzega terminu rozpoczęcia zabiegów agrotechnicznych po 1 marca, a w przypadku działek: D, H. L zadeklarowana ich powierzchnia nie odpowiada powierzchni rzeczywistej. Odnosząc się do podnoszonego na wcześniejszym etapie postępowania zarzutu kradzieży planu i rejestru rolnośrodowiskowego organ stwierdził, powołując się na postanowienia Prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 18 października 2006 r. o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie kradzieży dokumentów oraz postanowienie z dnia 15 marca 2008 r. o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie kradzieży dowodu osobistego, że zarzuty te są bezzasadne. 5. Odwołanie od tego rozstrzygnięcia wniósł M. K. stwierdzając, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jest nieprawdziwy i zmyślony. Zaznaczył, iż powierzchnie działek podał zgodnie z danymi wynikającymi z ewidencji gruntów. Odnośnie zaś dokumentów, których brak podkreślił organ, odwołujący się podtrzymał, że zostały one skradzione przez sąsiada, wraz z dowodem osobistym. 6. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, decyzją z dnia [...] maja 2009 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy oparł się również na ustaleniach kontrolnych z dnia 16 stycznia 2008 r. , które uznał za prawidłowe. Zwrócił przy tym uwagę, że M. K. podpisał protokół z tejże kontroli, nie zgłaszając żadnych uwag, co oznacza, że zaakceptował poczynione ustalenia, także w postaci różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a stwierdzoną. W związku z przedmiotowymi nieprawidłowościami słusznie, zdaniem organu odwoławczego, Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na podstawie art. 51 Rozporządzenia Komisji nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r., z uwagi na fakt, że różnica pomiędzy powierzchnia zadeklarowaną, a zatwierdzoną przekroczyła 20 %, nie przyznał żadnej pomocy obszarowej. Podstawę do zawieszenia płatności rolnych w 2007 r. stanowi także § 16 ust. 3 rozporządzenia z 2004 r., zgodnie z którym płatność rolnośrodowiskowa podlega zawieszeniu, jeżeli producent rolny nie posiada planu i rejestru działalności rolnośrodowiskowej. Sytuacja objęta dyspozycją powołanego przepisu wystąpiła zaś w przedmiotowej sprawie. Organ odwoławczy w uzasadnieniu wydanej decyzji stwierdził co prawda, że M. K. w dniu 28 stycznia 2009 r. dostarczył plan i rejestr działalności rolnośrodowiskowej, jednakże zaznaczył, że przedmiotowe dokumenty stoją w sprzeczności z ustaleniami kontroli oraz jego wyjaśnieniami i dokumentami składanymi przez niego w trakcie postępowania, w związku z czym nie mogą stanowić materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie. Ponadto, w kwestii kradzieży dokumentów, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa powołał się na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 14 marca 2006, sygn. [...], w przedmiocie nieuwzględnienia zażalenia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 29 stycznia 2007 r., sygn. [...] odnośnie odmowy wszczęcia dochodzenia w przedmiotowej sprawie. 7. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł M. K., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W jego ocenie zaskarżona decyzja jest niesłuszna, jej uzasadnienie nieprawdziwe, względnie zafałszowane. Zakwestionował także ustalenia faktyczne, poczynione w takcie postępowania, przeciwstawiając im podaną przez siebie wersję zdarzeń. 8. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: 9. Skarga nie zasługują na uwzględnienie. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na wstępie należy zaznaczyć, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jednakże nie posiadają uprawnień do dokonywania ustaleń faktycznych, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia administracyjnego. Tak więc w następstwie wniesienia skargi Sąd nie posiada kompetencji do rozpatrzenia sprawy na nowo, jest natomiast związany ustaleniami organu administracyjnego, badając jedynie czy zostały one poczynione w sposób prawidłowy, z zachowaniem wszystkich wymogów, przewidzianych przez przepisy prawa procesowego. Tym samym Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawarte w wyroku z dnia 28 stycznia 2005 roku, FSK 1457/04 (publ: www.nsa.gov.pl), iż sądy administracyjne nie zastępują organów administracyjnych w rozpoznawaniu spraw. Odnosząc te rozważania do okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd nie jest władny do konfrontowania ustaleń faktycznych, poczynionych przez organy administracji, z wersją przedstawioną w skardze. Może jedynie kontrolować prawidłowość ustaleń faktycznych, stanowiących podstawę wydanego rozstrzygnięcia, pod kątem zachowania wymogów wynikających z przepisów proceduralnych, szczególnie tych, odnoszących się do postępowania dowodowego. W tym zakresie Sąd nie dopatrzył się jednak uchybień tym regulacjom, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Postępowanie dowodowe zostało bowiem przeprowadzone w sposób prawidłowy, poczynione zaś ustalenia nie wykraczają natomiast poza zakres swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Organy uczyniły także zadość zasadzie zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu, w prawem przewidzianej formie. 10. Organy obu instancji zastosowały się do oceny prawnej oraz wskazań co do dalszego postępowania, wyrażonych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 października 2008 r., sygn. I SA/Rz 577/08, zgodnie z dyspozycją art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako P.p.s.a.). W sposób rzeczowy i wyczerpujący odniosły się do podnoszonej przez skarżącego kwestii kradzieży dokumentów, w postaci planu i rejestru rolnośrodowiskowego. Opierając się na postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 14 marca 2006, sygn. [...], w przedmiocie nieuwzględnienia zażalenia pokrzywdzonego (skarżącego w niniejszej sprawie) na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie kradzieży, między innymi tychże dokumentów, uznały twierdzenia skarżącego za bezpodstawne. Stanowisko takie należy uznać za uzasadnione, mając na uwadze charakter dowodów stanowiących podstawę tych ustaleń, w postaci dokumentów urzędowych, których treści skarżący skutecznie nie podważył, a także fakt, że nie przedstawił także żadnych innych dowodów na poparcie swych twierdzeń. Stosując się do wskazań Sądu organ odniósł się także do kwestii opracowania planu rolnośrodowiskowego, który dostarczony po przeprowadzeniu kontroli, nie odpowiada jej ustaleniom, wyjaśnił również podstawę faktyczną i prawną wydanej decyzji. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną.