I SA/Rz 694/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska / spr./ Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Kazimierz Włoch Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2015r. spraw ze skarg P. I. R. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2015 r. - nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 rok, z dnia [...] maja 2015 r. - nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2013 rok, oddala skargi. I SA/Rz 694/15 Uzasadnienie Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] maja 2015r. nr [...] i [...], Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołań "A" z siedzibą w T. (dalej: "A") od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli: - z dnia [...] stycznia 2015r., nr [...] określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 rok w kwocie 2.611zł, - z dnia [...] stycznia 2015r., nr [...], określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 rok w kwocie 3.175zł, uchylił w całości decyzje organu I instancji i określił zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 i 2013 rok w kwotach odpowiednio: 1.646zł i 1.313zł. Z uzasadnień zaskarżonych decyzji oraz akt sprawy wynika, że wobec "A" przeprowadzono postępowanie kontrolne w zakresie zgodności z prawem gospodarowania środkami publicznymi, a także rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków dochodowych. Postępowanie zakończyło się wydaniem przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej opisanych na wstępie decyzji z dnia [...] i [...] stycznia 2015r., w których stwierdzono, że poniesione przez "A" wydatki w 2012 i 2013r. w kwotach odpowiednio: 13.740,24zł i 16.713,06zł są niezwiązane z jej celami statutowymi, w konsekwencji dochód przeznaczony na ich pokrycie nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 39 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014r., poz. 851 ze zm.) - dalej: u.p.d.o.p. i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. W decyzjach z dnia 15 maja 2015r., wydanych wyniku rozpatrzenia odwołań "A", Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.p. jest zwolnieniem warunkowym - aby z niego skorzystać, podatnik musi łącznie: prowadzić działalność statutową wymienioną w tym przepisie, przy czym statut może przewidywać również inne cele działalności oraz przeznaczyć uzyskane dochody wyłącznie na cele działalności statutowej wymienionej w ww. przepisie, a następnie - bez względu na termin - wydatkować je na te cele. Zdaniem organu odwoławczego, użyte w art. 17 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.p. sformułowanie "w części przeznaczonej na te cele" oznacza, że jeżeli podatnik przeznaczy i wydatkuje środki na realizację innych celów, niż wymienione w tym przepisie, nie będzie to stanowiło podstawy do zwolnienia. Organ II instancji stanął na stanowisku, że wprawdzie przepis art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p. nie mówi wprost o bezpośredniości realizacji celu statutowego, lecz jest to warunek nieodzowny zwolnienia dochodu od podatku dochodowego. Organ odwoławczy wskazał, że "A" prowadzi działalność w oparciu o ustawę z dnia 14 grudnia 1995r. o izbach rolniczych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 927 ze zm.) – dalej: u.i.r., która stanowi m.in., iż celem izb rolniczych jest działalność na rzecz rozwiązywania problemów rolnictwa i reprezentowanie interesów zrzeszonych w nich podmiotów (art. 1 ust. 1); izby rolnicze działają na podstawie ustawy i statutu określającego m. in. zadania izby i sposoby ich realizacji (art. 8). Zgodnie z § 12 statutu "A" (załącznik do uchwały nr [...] walnego zgromadzenia "A" z dnia 19.06.2006 r.) – dalej: statut "A", do jej zadań należy: sporządzanie analiz, ocen, opinii i wniosków z zakresu produkcji rolnej oraz rynku rolnego i przedstawianie ich organom administracji rządowej i samorządu terytorialnego, występowanie do organów administracji rządowej w województwie i organów samorządu terytorialnego z inicjatywą w zakresie regulacji prawnych dotyczących rolnictwa, rozwoju wsi i rynków rolnych oraz opiniowanie projektów przepisów, prowadzenie działań na rzecz tworzenia rynku rolnego oraz poprawy warunków zbytu płodów rolnych i produktów rolnych, prowadzenie analiz kosztów i opłacalności produkcji rolnej, gromadzenie, przetwarzanie i przekazywanie informacji gospodarczych na potrzeby producentów rolnych oraz innych podmiotów gospodarczych, doradztwo w zakresie działalności rolniczej, wiejskiego gospodarstwa domowego oraz uzyskiwanie przez rolników dodatkowych dochodów, podejmowanie działań na rzecz rozwoju infrastruktury rolnictwa i wsi oraz poprawy struktury agrarnej, podnoszenie kwalifikacji osób zatrudnionych w rolnictwie, prowadzenie listy rzeczoznawców oraz przyznawanie tytułów kwalifikacyjnych w zakresie rolnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach, kształtowanie i upowszechnianie zasad etyki i rzetelnego postępowania w działalności gospodarczej, działanie na rzecz podnoszenia jakości środków i urządzeń stosowanych w działalności rolniczej oraz na rzecz poprawy warunków pracy i bezpieczeństwa w rolnictwie, współdziałanie z jednostkami prowadzącymi szkoły, wspieranie ich działalności, inicjowanie powstawania nowych szkół i zmian w programach nauczania oraz współorganizowanie praktyk oraz współdziałanie z organizacjami oświatowymi na rzecz edukacji dorosłych, kształtowanie świadomości ekologicznej producentów rolnych, inicjowanie działań mających na celu powoływanie i wspieranie zrzeszeń i stowarzyszeń producentów rolnych i leśnych, działanie na rzecz poprawy jakości produktów rolnych, promowanie eksportu produktów rolnych, rozwijanie współpracy z zagranicznymi organizacjami producentów rolnych, działanie na rzecz rolników, rencistów i emerytów rolniczych, współpraca z administracją publiczną w zakresie ochrony środowiska, zdrowia i wiejskiego dziedzictwa kulturowego. Stosownie § 13 pkt 10, 13 i 14 statutu "A", zadania statutowe Izba realizuje w szczególności przez: - organizację targów i wystaw produktów rolnych oraz pomoc członkom Izby w uczestnictwie w targach, giełdach, wystawach i konkursach rolniczych w kraju i za granicą, - prowadzenie działalności wydawniczej, prowadzenie działalności szkoleniowej i kulturalnej zgodnie z potrzebami członków Izby, - organizowanie narad i konferencji poświęconych sprawom wsi i rolnictwa, W ocenie organu odwoławczego, warunkiem skorzystania przez podatnika ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.p. jest przeznaczenie i wydatkowanie zgromadzonych dochodów na cele przewidziane w statucie. Niewypełnienie tych warunków skutkuje tym, że od równowartości dochodu przeznaczonego/wydatkowanego na cele niestatutowe "A" zobligowana jest do naliczenia i odprowadzenia podatku dochodowego od osób prawnych. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że zakresem pojęcia "przeznaczone i wydatkowane na cele statutowe" nie mogą być objęte wydatki: I. w kwocie 8.665,24zł poniesione w 2012 roku na: 1) usługi gastronomiczne dot. walnego zgromadzenia "A", spotkania z przedstawicielem Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz architektem, a ponadto konferencji "Polityka Rolna krajowa i UE", której "A" nie była organizatorem w łącznej kwocie 2.579,17zł, 2) zamieszczenie w mediach życzeń świątecznych oraz udział w "Mistrzostwach Okręgu w Skokach przez Przeszkody" w łącznej kwocie 3.747,20zł, 3) zamieszczenie w gazetach kondolencji i nekrologów, zakup wieńców pogrzebowych oraz zwrot pracownikowi kosztów podróży za udział w pogrzebie w łącznej kwocie 1.831,69zł. 4) zakup: grawertonu na drewnianym podkładzie, zawierający podziękowania dla współorganizatora Dożynek Malinowych, ornatu oraz innych "darów ołtarza" podczas Archidiecezjalnych Dożynek w łącznej kwocie 507,18zł. II. w kwocie 6.253,06zł poniesione w 2013 roku na: 1) usługi gastronomiczne dotyczące: walnego zgromadzenia "A", konferencji "Gospodarstwo rodzinne szansą rozwoju gospodarczego Polski Warszawa 14.11.2013r.", której "A" nie była organizatorem oraz posiłki dla dzieci z Ukrainy - uczestników w półkolonii - w łącznej kwocie 3.014zł, 2) zamieszczenie w mediach życzeń świątecznych i koszt wydruku 300 kartek świątecznych - w łącznej kwocie 3.105,75zł, 3) zamieszczenie w gazetach kondolencji i zakup wieńca pogrzebowego w łącznej kwocie 408,30zł, 4) zakup grawertonów na drewnianym podkładzie z okazji jubileuszów: 100-lecia Banku Spółdzielczego w Ł. i 20-Iecia WFOŚiGW w R. oraz wiązanki okolicznościowej dla Wojewody P. i kwiatów na IX forum Kobiet Wiejskich w łącznej kwocie 385,01zł. Natomiast za poniesione w ramach celów statutowych organ odwoławczy uznał - odmiennie od organu I instancji - wydatki: I. poniesione w 2012 roku na: 1) prezentację w "Nowinach" z okazji "rankingu najlepszych Firm P. – Złota setka" w kwocie 1.722zł, 2) Udział w konkursie "Lider Regionu" w kwocie 1.353zł, 3) Wydanie posiłków wystawcom zwierząt na XIV Regionalnej Wystawie Zwierząt Hodowlanych, organizowanych przez "A" w wysokości 2.000zł, II. poniesione w 2013 roku na: 1) współorganizację Finału Wojewódzkiej Olimpiady Młodych producentów Rolnych w kwocie 700zł, 2) wsparcie/patronat, plebiscytu "Rolnik Roku 2013" organizowanego przez "Nowiny" w kwocie 6.150zł, 3) sfinansowanie posiłków dla: * wystawców zwierząt na XIV Regionalnej Wystawie Zwierząt Hodowlanych, organizowanych przez "A" w kwocie 2.000zł, * uczestników VIII Jesiennej Giełdy Ogrodniczej producentów, sadowników, ogrodników, pszczelarzy w kwocie 600zł, * członków reprezentacji województwa p. na wyborach Chłopa Roku 2013 w R. w kwocie 350 zł. W opinii organu odwoławczego, działania te służyły realizacji celów statutowych "A". Do działań statutowych "A" należy bowiem m.in. gromadzenie, przetwarzanie i przekazywanie informacji gospodarczych na potrzeby producentów rolnych oraz innych podmiotów gospodarczych (§ 12 pkt 5 statutu). Z § 13 pkt 10 statutu wynika z kolei, że zadania statutowe Izba realizuje w szczególności przez organizację targów i wystaw produktów rolnych oraz pomoc członkom "A" w uczestnictwie w targach, giełdach, wystawach i konkursach rolniczych w kraju i za granicą. Oznacza to, że "A" prawidłowo, zakwalifikowała do celów statutowych ww. wydatki. Tym samym dochód służący ich finansowaniu korzysta ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.p. Odnosząc się do powołanych przez podatnika interpretacji podatkowych, organ II instancji stwierdził, że nie mają one zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż zostały wydane w innych stanach faktycznych dla innych podmiotów. Natomiast interpretacje wydane wobec podatnika dotyczą innych kwestii niż analizowane w przedmiotowej sprawie. Ponadto organ odwoławczy stanął na stanowisku, że zawyżenie dochodu wolnego od opodatkowania poprzez błędne zakwalifikowanie dochodu przeznaczonego na sfinansowanie wydatków na cele niestatutowe spowodowało, że w tej części i w tym zakresie ewidencja księgowa nie korzysta ze szczególnej mocy dowodowej, o której mowa w art. 193 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) – dalej: O.p. Obligowało to - co do zasady - organ I instancji do stwierdzenia wadliwości ksiąg w tym zakresie i nieuznania ich w tej części za dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów. Jednakże, w ocenie organu II instancji, stwierdzone uchybienie nie stanowiło przesłanki do uchylenia decyzji organu I instancji w trybie art. 233 § 2 O.p. Na decyzje organu odwoławczego "A" złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonym rozstrzygnięciom zarzucono naruszenie: 1) art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 oraz art. 51 § 1 O.p., przez błędne zastosowanie tych przepisów oraz art. 191 O.p. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, 2) art. 17 ust. 1 pkt 39, ust. 1a pkt 2, art. 25 ust. 4 i art. 27 ust. 1 u.p.d.o.p., przez błędne lub niewłaściwe ich zastosowanie, względnie ich nie zastosowanie, 3) art. 5 ust. 1 i art. 12 u.i.r. oraz § 12 i § 13 statutu "A" poprzez błędną interpretację i wykładnię celów i zadań statutowych "A", w konsekwencji czego zakwalifikowano opisane w uzasadnieniu wydatki "A" jako niestatutowe, a więc podlegające opodatkowaniu. W uzasadnieniu skarg skarżąca podnosiła, że wszystkie zakwestionowane przez organy podatkowe wydatki są zgodne z celami statutowymi "A". Zdaniem skarżącej, wydatki na organizacje posiedzeń, narad, konferencji, szkoleń, spotkań, w tym wydatki na usługi gastronomiczne, służą realizacji jej celów statutowych tj. m.in. rozwiązywaniu problemów rolnictwa, ochronie praw i reprezentacji interesów członków "A". Wbrew twierdzeniom organów podatkowych, wydatki te nie mają charakteru reprezentacyjnego. Poniesione przez "A" wydatki związane są z realizacją § 13 pkt 13 i 14 statutu "A". W ocenie skarżącej, wydatki związane z organizacją Walnego Zgromadzenia, konferencji i spotkań dla członków Izby, których wyłącznym tematem są sprawy wsi i rolnictwa, pozostają w bezpośrednim związku z funkcjonowaniem Izby, a tym samym pozostają w takim związku z jej działalnością statutową. Wydatki na usługę gastronomiczną w trakcie spotkania dla dzieci i młodzieży z Ukrainy były wydatkami statutowymi, gdyż spotkanie dotyczyło funkcjonowania samorządu rolniczego. Odnośnie wydatków poniesionych na zamieszczenie na łamach prasy i w radio życzeń świątecznych i uznania ich za wydatki nie związane z realizacją celów statutowych, skarżąca podniosła, iż tego rodzaju wydatki, które nie zawierają jakiejkolwiek formy reklamy to element tradycji, standardów i powszechna praktyka. Izba reprezentuje interesy zrzeszonych w niej podmiotów, a więc dba o ich pozycję w środowisku, w którym działa, o tradycję środowiska wiejskiego i wiejskiego dziedzictwa kulturowego, w tym o święta pielęgnowane w Polsce. Co do wydatków na zamieszczenie nekrologów oraz zakup wiązanek kwiatowych, skarżąca stwierdziła, że w ten sposób wyraża ona wieź ze środowiskiem, w obrębie którego realizuje swoje zadania statutowe. Na temat wydatków poniesionych na grawertony i dary ołtarza skarżąca podniosła, że nie mieszczą się one w pojęciu reprezentacji, gdyż nie są formą promocji "A", a elementem tradycji w środowisku wiejskim. Rolnicy uczestniczący w dożynkowej mszy świętej reprezentowali całe środowisko wiejskie pod szyldem "A". Ponadto skarżąca podkreśliła, że koszty określane mianem reprezentacji i reklamy zostały ujęte, w przyjętym przez Zarząd Izby uchwałą, wzorze stosowanego rachunku zysków i strat. Uchwała ta została przyjęta bez zastrzeżeń przez organ nadzoru, zatem według skarżącej, ma ona prawo domniemywać, że wydatkowanie środków na ten cel jest zgodny z ustawą o izbach rolniczych i statutem. Zdaniem skarżącej, katalog zadań ustawowych i statutowych "A" nie jest zamknięty przez użycie przez ustawodawcę słowa "w szczególności" oraz stwierdziła, że w każdej działalności statutowej występują koszty pośrednie, które w przypadku "A" służyły realizacji jej zadań statutowych. W odpowiedziach na skargi organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji i wniósł o oddalenie skarg. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej: P.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Skargi są niezasadne. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zakwestionowane przez organy podatkowe wydatki "A" zostały poniesione na cele przewidziane w statucie, a w konsekwencji, czy dochód służący ich finansowaniu korzysta ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.p. Organ odwoławczy stwierdzając, że część wydatków "A" nie uprawnia do zwolnienia podatkowego określonego w ww. przepisie, stanął na stanowisku, iż do skorzystania z tego zwolnienia uprawnia jedynie bezpośredni związek wydatków z realizacją celów statutowych. Przy czym ciężar udowodnienia okoliczności decydujących o charakterze wydatku spoczywa na podatniku. Zdaniem skarżącej, sporne wydatki służyły działalności statutowej i nie miały charakteru reprezentacyjnego, zatem dochody na nie przeznaczone korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.p. W ocenie Sądu, Dyrektor Izby Skarbowej dokonał prawidłowej kwalifikacji zakwestionowanych wydatków. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.p. stanowi, że wolne od podatku są dochody m.in. izb rolniczych - w części przeznaczonej na cele statutowe, z wyłączeniem działalności gospodarczej. Stosownie do art. 17 ust. 1b tej ustawy, zwolnienie ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 1a pkt 2 cyt. ustawy, zwolnienie nie dotyczy dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach. Sąd podziela stanowisko zaprezentowane w zaskarżonych decyzjach, że warunkiem zwolnienia dochodu od podatku dochodowego na podstawie ww. przepisu jest przeznaczenie i wydatkowanie dochodu bezpośrednio na cele przewidziane w statucie. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 20 listopada 2000r., sygn. akt FPS 9/00 (dostępne w CBOSA) orzekł, że wprawdzie przepis art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p., nie mówi wprost o bezpośredniości realizacji celu statutowego, lecz jest to warunek nieodzowny zwolnienia dochodu od podatku dochodowego. NSA stwierdził, że przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby w konsekwencji do całkowitego zwolnienia od opodatkowania wszelkich dochodów osiąganych przez jednostki realizujące cele statutowe określone w art. 17 ust. 1 u.p.d.o.p. Nie ma bowiem żadnych przeszkód, aby wykazać, że wszystkie wydatki danej jednostki są pośrednio ponoszone dla realizacji celów statutowych. Takie stanowisko pozostawałoby w oczywistej sprzeczności z istotą ulg podatkowych oraz wykładnią systemową przepisów ustawy. Powyższy pogląd Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni aprobuje. Celem statutowym "A" jest rozwiązywanie problemów rolnictwa i reprezentowanie interesów zrzeszonych w niej podmiotów. Zadania Izby służące realizacji celów statutowych zostały wymienione w § 12 statutu "A", natomiast sposób ich realizacji określa § 13 tego statutu. W ocenie Sądu, organy podatkowe zasadnie uznały, że nie uprawniają do skorzystania ze zwolnienia wydatki na: - usługi gastronomiczne (dotyczące walnego zgromadzenia "A", spotkania z przedstawicielem Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz architektem, konferencji "Polityka Rolna krajowa i UE" oraz "Gospodarstwo rodzinne szansą rozwoju gospodarczego Polski Warszawa 14.11.2013r.", których "A" nie była organizatorem) oraz posiłki dla dzieci z Ukrainy - w ocenie Sądu, prawidłowo uznano, że ww. wydatki nie są bezpośrednio związane z realizacją celów statutowych "A", w szczególności z prowadzeniem przez Izbę działalności szkoleniowej ani organizowaniem narad i konferencji poświęconym sprawom wsi i rolnictwa. Ponadto niekwestionowanym jest, że za udział w walnym zgromadzeniu "A" wypłaciła diety członkom zgromadzenia, które organy podatkowe uznały za prawidłowo zakwalifikowane do wydatków na cele statutowe, jako bezpośrednio związane z realizacją tych celów, - zamieszczenie w mediach życzeń świątecznych i koszt wydruku kartek świątecznych – analiza statutu "A" wskazuje na niewątpliwy brak związku tych wydatków z realizacją celów statutowych "A" (przekazywane informacje nie zawierały treści gospodarczych), - zamieszczenie w gazetach kondolencji i nekrologów, zakup wieńców pogrzebowych oraz zwrot pracownikowi kosztów podróży za udział w pogrzebie - zdaniem Sądu, wyłączenie ww. wydatków jest zasadne z uwagi na brak bezpośredniego związku z realizacją celów statutowych, przy czym na pośredni charakter takiego związku z realizacją celu, który strona określała jako więź ze środowiskiem, wskazywała sama skarżąca, - udział w "Mistrzostwach Okręgu w Skokach przez Przeszkody" - zasadność wyłączenia tych wydatków wynika z faktu, że jak słusznie wskazują organy podatkowe, celem imprezy była promocja sportu jeździeckiego (a nie jak twierdziła strona - rolnictwa oraz środowiska wiejskiego), a przekazane środki miały zostać wykorzystane na pokrycie kosztów związanych z organizacją zawodów, a zatem działania nie objęte statutem "A", - zakup: grawertonów, ornatu, "darów ołtarza" podczas dożynek oraz kwiatów – zdaniem Sądu, organy podatkowe prawidłowo uznały, że powyższe działania stanowiące wyraz wdzięczności za wkład w realizację zadań "A" oraz fakt uczestnictwa rolników w dożynkach, wbrew twierdzeniom strony, nie stanowią o realizacji działań statutowych "A", w szczególności określonych w § 12 i 13 statutu "A". Z przedstawionych względów, w ocenie Sądu, niezasadny jest zarzut naruszenia art. 5 ust. 1 i art. 12 u.i.r. oraz § 12 i 13 statutu "A". Jak słusznie wskazano w zaskarżonych decyzjach, ciężar udowodnienia okoliczności decydujących o charakterze danego wydatku spoczywa na podatniku, jako podmiocie, który z faktu tego wywodzi pozytywne dla siebie skutki, natomiast rzeczą organów podatkowych jest ocena przedstawionych przez stronę twierdzeń. W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała w sposób przekonujący, że sporne wydatki były bezpośrednio związane z realizacją celów statutowych. Wbrew zarzutom skarżącej, oceniając zgromadzony materiał dowodowy organy podatkowe nie wykroczyły poza granice swobodnej oceny dowodów, określone w art. 191 O.p., tj. dokonały tej oceny zgodnie z wiedzą, doświadczeniem życiowym oraz zasadami logiki. Analiza statutu "A" oraz zgromadzonych w postępowaniu dowodów, jednoznacznie wykazała, że sporne wydatki nie były bezpośrednio związane z realizacją celów statutowych. Z tych względów Sąd stoi na stanowisku, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej klasyfikacji wydatków, po dokonaniu oceny, która mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów. Odmienna ocena materiału dowodowego przez skarżącą nie uzasadnia przyjęcia, że zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa. Uznanie, że sporne wydatki nie zostały poniesione na cele przewidziane statucie oznacza, że dochód służący ich finansowaniu nie podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.p. Stwierdzając, że podatnik nie zadeklarował oraz nie uiścił podatku dochodowego od dochodu wydatkowanego na cele pozastatutowe, organ podatkowy I instancji prawidłowo zastosował art. 21 § 3 O.p., wydając decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego. Zobowiązanie podatkowe powstało z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt 1 O.p.). Skarżąca zobowiązana była zatem do złożenia deklaracji podatkowej (art. 27 ust. 1 u.p.d.o.p.) oraz zapłaty podatku dochodowego od dochodu wydatkowanego na cele inne niż statutowe, w terminie określonym w art. 25 ust. 4 u.p.d.o.p. Niezapłacony w terminie płatności podatek spowodował, że powstała zaległość podatkowa (art. 51 § 1 O.p.). Z tych względów, w ocenie Sądu, niezasadne są zarzuty naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 39, art. 17 ust. 1a pkt 2, art. 25 ust. 4 i art. 27 ust. 1 u.p.d.o.p. oraz art. 21 § 1 pkt 1, art. 21 § 3 i art. 51 § 1 O.p. Wbrew twierdzeniom skarżącej organ podatkowy I instancji nie zakwalifikował spornych wydatków do - niestanowiących kosztów w rachunku podatkowym - kosztów reprezentacji, ani nie dokonał wykładni pojęcia "reprezentacja", co czyni zarzut błędnej jego interpretacji bezzasadnym. Natomiast podnoszony przez skarżącą fakt niekwestionowania przez organy nadzoru celu poniesienia spornych wydatków, nie był wiążący dla organów podatkowych. Prawo podatkowe charakteryzuje się autonomią wobec innych dziedzin prawa, a kwalifikacja podatkowa wydatków podlega rygorom określonym w ustawie podatkowej. Z tych względów, ocena organów nadzoru, które uznały za prawidłową uchwałę "A" dotyczącą "reprezentacji i reklamy", dokonana w oparciu o inne przesłanki niż określone w przepisach u.p.d.o.p., nie mogła mieć wpływu na kwalifikację podatkową spornych wydatków. Nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonych rozstrzygnięć, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.