I SA/Rz 743/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg "A" sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) czerwca 2014 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r., w związku ze sprzeciwami skarżącej od postanowień referendarza sądowego z dnia 8 października 2014 r., sygn. I SA/Rz 743/14, I SA/Rz 744/14, I SA/Rz 745/14, I SA/Rz 746/14, I SA/Rz 747/14, I SA/Rz 748/14, I SA/Rz 749/14, I SA/Rz 750/14, I SA/Rz 751/14, I SA/Rz 752/14, I SA/Rz 753/14, I SA/Rz 754/14 - postanawia - odrzucić sprzeciwy. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie, postanowieniami z dnia 8 października 2014 r. odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. Odpisy tych postanowień zostały wysłane na adres skarżącej w dniu 9 października 2014 r. W związku z nieobecnością przedstawicieli skarżącej w jej siedzibie, w dniu 10 października 2014 r., adresowana do niej korespondencja została złożona w placówce pocztowej, na okres 14 dni, o czym poinformowano skarżącą, umieszczając awizo w jej oddawczej skrzynce pocztowej. Czternastodniowy termin odbioru przesyłek upłynął z dniem 24 października 2014 r. W dniu 28 października 2014 r. pełnomocniczka skarżącej odebrała adresowaną do spółki korespondencję, awizowaną w dniu 10 października 2014 r. W dniu 6 listopada 2014 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej publicznego operatora wyznaczonego sprzeciwy od wyżej opisanych postanowień referendarza sądowego, domagając się jego zmiany i uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Wśród tych czynności jest między innymi wydawanie, na posiedzeniu niejawnym, postanowień, co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy (art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.). Środkiem odwoławczym, przysługującym od postanowienia referendarza sądowego jest sprzeciw, który należy wnieść w terminie 7 dni, od dnia doręczenia postanowienia (art. 259 § 1 P.p.s.a.). W myśl natomiast art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżąca wniosła sprzeciwy od postanowień referendarza sądowego po upływie ustawowego terminu do dokonania tych czynności, z tego też względu sprzeciwy te podlegają odrzuceniu, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy- a co zostało już nadmienione- przesyłki zawierające postanowienia zostały awizowane po raz pierwszy w dniu 10 października 2014r. Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a.,w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy. Jednocześnie należy dokonać zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Jak stanowi zaś art. 73 § 4 P.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastu dni, o którym mowa w § 1. Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie, okres czternastu dni, licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłek upłynął w dniu 24 października 2014 r. (piątek). Zatem za datę ich odbioru należy przyjąć ten dzień, tj. 24 października 2014 r.; liczony zaś od tego dnia termin do wniesienia sprzeciwów upłynął bezskutecznie z dniem 31 października 2014 r. Należy wskazać, że fakt odebrania przez skarżącą w dniu 28 października 2014 r. postanowień w przedmiocie prawa pomocy nie ma wpływu na sposób biegu terminu do wniesienia sprzeciwów od tychże postanowień. Odbiór pisma po upływie terminu czternastu dni od dnia pierwszego awizo nie obala domniemania doręczenia wynikającego z art. 73 § 4 P.p.s.a. Domniemanie wynikające z art. 73 P.p.s.a. dotyczy bowiem również takich sytuacji, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach. Wtedy art. 73 P.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie wywoływać skutków prawnych. Omawianego domniemania nie można zastosować, gdy adresat odbierze przesyłkę w ciągu 14 dni, o których mowa w art. 73 § 1, co jednak nie nastąpiło w niniejszej sprawie (tak J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2011, komentarz do art. 73, pkt 7, zob. również postanowienie NSA z 9 czerwca 2010 r., I FZ 188/10 – www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na marginesie niniejszych rozważań dodać należy jedynie, że gdyby nawet przyjąć, że odbiór przez skarżącą adresowanej do niej przesyłki w dniu 28 października 2014 r. był prawnie skuteczny, to liczony od tej daty termin wniesienia sprzeciwów upłynąłby z dniem 4 listopada 2014 r. Tak więc sprzeciwy wniesione 6 listopada 2014 r. i tak podlegałyby odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., odrzucono sprzeciwy skarżącej.