I SA/Rz 75/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń pracowniczych za poszczególne miesiące w latach 2000-2012 z urzędu w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę kasacyjną, II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia. Wyrokiem z dnia 22 marca 2016 r. sygn. I SA/Rz 75/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. Z. (dalej zwanego Skarżącym) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne za poszczególne okresy w latach 2000-2012. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony 12 kwietnia 2016 r. (k. 46 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 1 lipca 2016 r. Sąd stwierdził, że wyrok z dnia 22 marca 2016 r. jest prawomocny od dnia 13 maja 2016 r.(k. 71 akt sądowych). W dniu 21 czerwca 2017 r. skarżący działający przez pełnomocnika z wyboru radcę prawnego wniósł skargę kasacyjną, zawierając w niej równocześnie wniosek o przywrócenia terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podniesione zostało, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego, a wywołane było wyjątkowo niekorzystnym stanem zdrowia skarżącego w okresie od kwietnia 2016 r. do czerwca 2017 r., na skutek okoliczności bliżej podanych w rozwinięciu uzasadnienia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem wydanym z dnia 17 lipca 2017 r. sygn. I SA/Rz 75/16 postanowił odrzucić wniosek Skarżącego. Skarżący wniósł zażalenie na w/w postanowienie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. sygn. II GZ 714/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 177 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Trzeba podkreślić, że skarga kasacyjna powinna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 i 47 p.p.s.a. Tak więc w skardze kasacyjnej należy: oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczyć rodzaj pisma, zamieścić osnowę skargi kasacyjnej oraz podpis autora skargi kasacyjnej, wymienić załączniki, a także oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Do skargi kasacyjnej należy ponadto dołączyć: pełnomocnictwo, odpis lub odpisy skargi kasacyjnej oraz odpisy załączników. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skoro skarga kasacyjna została złożona z naruszeniem ustawowego terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia, to okoliczność ta czyni ją niedopuszczalną. Z akt rozpoznawanej sprawy jednoznacznie wynika, że skuteczne doręczenie Skarżącemu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 12 kwietnia 2016r. Zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 12 maja 2016 r. Tymczasem skarga kasacyjna Skarżącego reprezentowanego przez radcę prawnego została wniesiona w dniu 21 czerwca 2017 r. W tej sytuacji, uznać należało, że skarga kasacyjna Skarżącego złożona została po terminie i podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji i odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia Sąd orzekł na podstawie art. 239 § 1 lit. e p.p.s.a.