I SA/Rz 766/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Piotr Popek / spr./ WSA Jarosław Szaro Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na 2016 rok oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] (dalej też w skrócie: Agencja), po rozpatrzeniu odwołania J.M. (dalej: rolniczka/skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na 2016 rok. Przedmiotową decyzję poprzedzały następujące okoliczności ustalone przez organy: W dniu [...] czerwca 2016 r. r. rolniczka złożyła do organu I instancji wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2016 r. w związku z realizacją zobowiązania rolnośrodowiskowego podjętego w 2012 r. (PROW 2007-2013). W formularzu wniosku rolniczka zadeklarowała w piątym roku 5-letniego zobowiązania realizację Pakietu 2 - Rolnictwo ekologiczne i w jego ramach realizację następujących wariantów: - Wariant 2.1 - Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) na łącznej powierzchni [...] ha, - Wariant 2.3 - Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) na łącznej powierzchni [...] ha, oraz realizację pakietu 3 Ekstensywne trwałe użytki zielone i w jego ramach: - Wariant 3.1.2 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na obszarach Natura 2000 na łącznej powierzchni [...] ha. Do wniosku rolniczka załączyła materiał graficzny, oznaczając deklarowane działki rolne w granicach poszczególnych działek ewidencyjnych. W dniu [...] października 2016 r. rolniczka złożyła dwa wnioski o przyznanie płatności na rok 2016, wskazując jako cel złożenia "wycofanie części wniosku". Na podstawie w/w wniosków wycofała z płatności rolnośrodowiskowej na 2016 rok następujące działki rolne: X1 o powierzchni [...]ha, Z1 o powierzchni [...] ha, AR1 o powierzchni [...] ha, Y1 o powierzchni [...] ha oraz działkę rolną AA1 o powierzchni [...] ha ([...]ha). W dniach od [...] listopada 2016 r. do [...] listopada 2016 roku w gospodarstwie rolniczki przeprowadzona została kontrola na miejscu w zakresie wymogów wzajemnej zgodności., której wyniki zostały ujęte w raporcie z czynności kontrolnych nr [...]. Jak wynika z powyższego raportu w kontrolowanym gospodarstwie nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości. Protokół ten został doręczony rolniczce w dniu [...] stycznia 2017 r. Z| kolei w dniach od [...] marca 2017 r. do dnia [...] marca 2017 r. w gospodarstwie rolniczki przeprowadzona została kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni. W trakcie kontroli wykryte zostały w stosunku do poszczególnych działek rolnych nieprawidłowości powierzchni użytkowanej rolniczo według kodów pokontrolnych: DR 13+ - zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej, DR 13- - zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej, DR 52 - stwierdzono powiększenie zasięgu pola zagospodarowania i DR 53 - stwierdzono zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania, co opisano szczegółowo raporcie z czynności kontrolnych o numerze: [...]. Kopia protokołu z czynności kontrolnych została doręczona rolniczce w dniu [...] maja 2017 r. Na podstawie powyższych ustaleń, Kierownik Biura Powiatowego Agencji decyzją z [...] czerwca 2017 r. nr [...], przyznał skarżącej płatność rolnośrodowiskową na 2016 rok w łącznej wysokości 6 510,20 zł - do wariantu 2.3 - Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) w wysokości 5 270,20 zł i do wariantu 3.1.2 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na obszarach Natura 2000 w wysokości 1 240,00 zł oraz umorzył postepowanie w części dotyczącej działek rolnych X1, Z1, AR1, Y1 i AA1. Jednocześnie organ ten odmówił skarżącej przyznania płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013 w ramach wariantu 2.1 - Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) i nałożył sankcję w wysokości 1 990,80 zł. W odwołaniu skarżąca zakwestionowała przede wszystkim zasadność przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w oparciu o rozporządzenie delegowane komisji UE 640/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, które według niej nie powinno mieć zastosowania w niniejszej sprawie oraz sprzeczność ustaleń organu I instancji co do wykluczonej powierzchni. Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] września 2017 r., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił na wstępie, że w przedmiotowej sprawie zasady i warunki przyznawania płatności rolnośrodowiskowych określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm., dalej: rozporządzenie rolnośrodowiskowe ). Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia rolnośrodowiskowego, płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347, dalej: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013) jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia 1307/2013, wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005 r., str. 1, z późn. zm.), obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Zgodnie z § 18 ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art 5 ust. 2 lit. b Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 roku uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. U. UE L 181 z 2014 r., dalej: rozporządzenie Komisji (UE) nr 640/2014), określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Istotny jest również, zdaniem organu odwoławczego, zapis § 13 a ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, zgodnie z którym płatność rolnośrodowiskową przysługuje do powierzchni działek rolnych położonych na obszarze objętym zobowiązaniem rolnośrodowiskowym, zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w ramach poszczególnych pakietów lub ich wariantów oraz objętych obszarem zatwierdzonym, z uwzględnieniem § 5 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, który stanowi, że zobowiązanie rolnośrodowiskowe obejmuje obszar gruntów zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej w ramach poszczególnych pakietów i ich wariantów, objęty obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014, zwanym dalej "obszarem zatwierdzonym", i zwierzęta ras lokalnych, do których została przyznana pierwsza płatność rolnośrodowiskowa, gdzie obszar zatwierdzony zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 23 lit. b rozporządzenia 640/2014 stanowi - obszar poletek lub działek zidentyfikowanych w drodze kontroli administracyjnych lub kontroli na miejscu w gospodarstwie. Jak podkreślił organ zgodnie z art. 74 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013 państwa członkowskie ustanawiają skuteczne systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z prawodawstwem regulującym unijne systemy wsparcia, zmierzające do zminimalizowania ryzyka strat finansowych dla Unii i za pomocą agencji płatniczych lub podmiotów przez nie upoważnionych do działania w ich imieniu, przeprowadzają kontrole administracyjne dotyczące wniosków o przyznanie pomocy w celu weryfikacji kryteriów kwalifikowalności do otrzymania pomocy, uzupełniane o kontrole na miejscu. Te ostatnie służą stwierdzeniu stanu faktycznego, powierzchni uprawnionej do płatności i porównanie jej z deklaracją rolnika na dany rok, w przypadku skarżącej z deklaracją na 2016 rok. Organ II instancji podkreślił, że stan faktyczny powierzchni zadeklarowanych działek rolnych przez skarżącą został prawidłowo ustalony przez organ i instancji w oparciu o wyniki z przeprowadzonej kontroli na miejscu i podstawą rozpatrzenia niniejszej sprawy był raport z kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni przeprowadzonej w dniach od [...] marca 2017 r. do [...] marca 2017 r. poparty zgromadzoną dokumentacją fotograficzną działek rolnych deklarowanych do płatności wraz ze szkicami poglądowymi przedstawiającymi miejsce i kierunek wykonywania zdjęć. Tak więc zdaniem organu odwoławczego, bazując na dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, a szczególnie danych pokontrolnych z kontroli na miejscu - oględzin działek referencyjnych, stwierdzić należy, że w przypadku działek rolnych oznaczonych literami E1, O1 i P1 prawidłowo zostały przypisane nieprawidłowości odnośnie powierzchni użytkowanej. Podkreślił, że brak jest podstaw do stwierdzenia, iż pomiary zostały wykonane w sposób nieprawidłowy lub nierzetelny. Materiał w postaci dokumentacji jest spójny, tzn. że stan działek ukazany na fotografiach (uwzględniając miejsca z których wykonano zdjęcia, zaznaczone na załącznikach graficznych) koreluje do obrazu uwidocznionego na ortofotomapie. Ponadto zaznaczył, że weryfikacja działek podczas inspekcji terenowej w gospodarstwie skarżącej przeprowadzona została w oparciu o jej wskazania w materiale graficznym dołączonym do wniosku o przyznanie płatności, zaś czynności kontrolne na działkach rolnych przeprowadzone zostały homologowanym urządzeniem do stosowania w trakcie realizacji pomiarów powierzchni działek rolnych przez upoważnionych inspektorów terenowych Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR. W wyniku przedmiotowej kontroli na miejscu stwierdzono zatem zawyżenia powierzchni uprawnionych do przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznego, i tak w wariancie 2.1: - na działce rolnej E1 (działka ewidencyjna nr 295) wynoszącej [...] ha, stwierdzono powierzchnię [...] ha, zastosowano kody nieprawidłowości DR 13+ oraz DR52, przedeklarowanie wynosi [...] ha, wykluczony z płatności został obszar położony w części środkowej działki rolnej E o powierzchni [...] ha na którym znajduje się skupisko zadrzewień i zakrzaczeń, co zostało zobrazowane na zdjęciach nr [...],[...],[...] i [...]. - na działce rolnej O1 (działka ewidencyjna nr [...]) o powierzchni deklarowanej [...] ha, stwierdzono powierzchnię [...] ha, zastosowany został kod nieprawidłowości DR52; wykluczony z płatności został obszar położony w części południowej działki rolnej O1 o powierzchni [...] ha (przy granicy z działką ewidencyjną o nr [...]) na którym znajduje się skupisko zakrzaczeń, co zostało zobrazowane na zdjęciach nr [...] i [...]. - na działce rolnej P1 (działka ewidencyjna nr [...]) o powierzchni deklarowanej wynoszącej [...] ha, stwierdzono powierzchnię [...] ha, zastosowano kod nieprawidłowości DR 13+, wykluczony z płatności został obszar położony w części zachodniej działki rolnej P1 o powierzchni [...] ha, na którym znajduje się obszar zalesiony, co zostało zobrazowane na zdjęciach nr [...] i [...]. Łączna powierzchnia obszaru wykluczonego w związku z przedeklarowaniem powierzchni kwalifikującej się do płatności stwierdzonej w wyniku kontroli na miejscu wyniosła [...] ha. Dalej organ powołał się na przepis zawarty w § 5 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, według którego zobowiązanie rolnośrodowiskowe obejmuje obszar gruntów zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej w ramach poszczególnych pakietów i wariantów, objęty obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. b Rozporządzenia nr 640/2014. Zasadą jest więc, że płatność rolnośrodowiskowa za dany rok winna być odnoszona do aktualnego zobowiązania rolnośrodowiskowego, gdyż w trakcie realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego może dochodzić do jego zmian, które dopuszcza zakres przepisu § 6 rozporządzenia rolnośrodowiskowego lub też zmian w powierzchni obszaru zatwierdzonego objętego zobowiązaniem rolnośrodowiskowym - które może wynikać z naruszeń dokonanych przez rolnika, braku spełnienia warunków otrzymania płatności rolnośrodowiskowej, czy też braku deklaracji działek przez Stronę - ogółem naruszeń w realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego. Wówczas obszar zobowiązania jest każdorazowo, w roku w którym dochodzi do nieprawidłowości, dostosowywany do stwierdzonego przez organ obszaru zobowiązania w danym roku. Zauważył organ, że w pierwszym roku podjętego przez skarżącą zobowiązania rolnośrodowiskowego tj. 2012 roku, na działce rolnej ozn. lit. B położonej na działkach ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] zadeklarowano wariant 2.3 Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) - uprawa "łąka trwała", do której wypłacono płatność na podstawie decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości za rok 2012. W drugim roku realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego tj. 2013 rok na działkach ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] nie zadeklarowano wariantu 2.3 Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności). Na w/w działach ewidencyjnych zadeklarowano działki rolne ozn. lit. B i C z uprawą "żyto ozime". Zatem mając na uwadze powyższe stwierdził organ odwoławczy, że skarżąca nie dotrzymała zobowiązania rolnośrodowiskowego o czym została poinformowana w decyzji z dnia [...] lutego 2014 roku nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na 2013 rok. W 2016 roku skarżąca zadeklarowała na w/w działkach ewidencyjnych wariant 2.1 Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności), jednakże w związku z przerwaniem w 2013 roku zobowiązania rolnośrodowiskowego, według organu w roku 2016 nastąpiło nieuprawnione zwiększenie zobowiązania w ramach wariantu 2.1. I tak według organu dla działki ewidencyjnej nr [...], na której zadeklarowano działkę rolną B1 do płatności zadeklarowano powierzchnię [...] ha, stwierdzono nieuprawnione zwiększenie zobowiązania o [...] ha, dla działki ewidencyjnej nr 1095/5, na której zadeklarowano działkę rolną B1 do płatności zadeklarowano powierzchnię [...] ha, stwierdzono nieuprawnione zwiększenie zobowiązania (brak deklaracji do pakietu w 2013 roku) o [...] ha i dla działki ewidencyjnej nr [...] , na której zadeklarowano działkę rolną B1 do płatności zadeklarowano powierzchnię [...] ha, stwierdzono nieuprawnione zwiększenie zobowiązania (brak deklaracji do pakietu w 2013 roku) o [...] ha - łączna powierzchnia wykluczona z płatności - [...] ha. W świetle powyższego organ stwierdził, że w ramach wariantu 2.1 w związku z nieuprawnionym zwiększeniem zobowiązania i powierzchnią nie kwalifikującą się do płatności stwierdzoną w kontroli na miejscu, powierzchnia wykluczona wynosi [...] ha ([...] ha + [...] ha). Ustalając należne skarżącej płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na 2016 rok w wariancie 2.1. organ odwoławczy odwołał się do § 18 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, zgodnie z którym wysokość płatności rolnośrodowiskowej w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni działek rolnych, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. Stosownie zaś do § 18 ust. 2 ww. rozporządzenia, wysokość stawek płatności, o których mowa w ust. 1, dla poszczególnych pakietów i ich wariantów jest określona w załączniku nr 5 do rozporządzenia. W realiach sprawy skarżąca we wniosku zadeklarowała [...] ha uprawy, powierzchnia uwzględniona [...] ha, czyli o [...] ha ([...]ha - [...]ha) więcej niż obszar stwierdzony na podstawie kontroli administracyjnej. W związku z tym procent przedeklarowania powierzchni wynosi 95,09 %. Z kolei z przedeklarowaniem powierzchni o 95,09 %, zastosowanie ma jak wskazał organ, art. 19 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014, zgodnie z którym, jeśli różnica ta przekracza 50 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18. Mając na względzie powyższe kwota kary o której mowa w art. 19 ust. 2 ww. rozporządzenia wynosi 1 990,80 zł ( 2,52 ha x 790,00 zł - stawka płatności do 1 ha w ramach wariantu 2.1). Podsumowując organ odwoławczy uznał za prawidłowe stanowisko organu I instancji, który słusznie odmówił skarżącej przyznania płatności w wariancie 2.1 - Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) i nałożył sankcję wieloletnią w wysokości 1 990,80 zł. Z kolei co do płatności 2.3. Trwale użytki zielone (z certyfikatem zgodności) organ wskazał, że powierzchnia deklarowana do płatności wynosiła 20,27 ha ( po uwzględnieniu wniosku skarżącej o wycofanie z płatności działek rolnych X1, Z1, AR1, Y1 i AA1 o łącznej powierzchni [...] ha, co której organ I instancji w prawidłowy sposób umorzył postępowanie) i powierzchnia ta jest równa powierzchni deklarowanej. Ustalając powierzchnie kwalifikującą się do płatności dokonano kompensaty działek rolnych na których stwierdzono kody nieprawidłowości "DR13+" i "DR13-" z jednoczesnym uwzględnieniem maksymalnej powierzchni kwalifikowanej do płatności (powierzchni PEG) wyznaczonej na podstawie systemu informacji geograficznej, o którym mowa w art. 70 rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1306/2013. Mając na względzie powyższe kwota przyznanej płatności dla wariantu 2.3 wyniosła 5 270,20 zł (20,27 ha x 260,00 zł - stawka płatności dla wariantu 2.3 zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego na 1 ha). Jak wskazał dalej organ, przy płatności do wariantu 3.1.2 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na obszarach Natura 2000, powierzchnia deklarowana do płatności wynosiła [...] ha (działka rolna G1). Podczas kontroli na miejscu stwierdzono dla działki rolnej G1 powierzchnię [...] ha, a więc powierzchnie większą od zadeklarowanej. Jednakże wskazał organ, że płatność może zostać przyznana wyłącznie do powierzchni nie przekraczającą powierzchnię zadeklarowaną we wniosku, dlatego też powierzchnia stwierdzona do przyznana płatności w ramach wariantu 3.1.2 wyniosła [...] ha. Mając na względzie powyższe kwota przyznanej płatności dla wariantu 3.1.2 wyniosła 1240,00 zł ([...] ha x 500,00 zł - stawka płatności na 1 ha dla wariantu 3.1.2). Odnosząc się wprost do odwołania skarżącej, stwierdził organ, że nie zawiera ono żadnych wyjaśnień i argumentów mogących mieć wpływ na wynik przedmiotowego rozstrzygnięcia. Jego zdaniem decyzja organu I instancji została wydana w sposób prawidłowy z zachowaniem przepisów prawa procesowego i materialnego. Na opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o jej uchylenie, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła, że organy Agencji uporczywie i systematycznie wprowadzają zmiany (zwiększanie lub pomniejszanie) w zakresie powierzchni użytkowanej rolniczo poszczególnych działek będących w użytkowaniu gospodarstwa. Coroczne zmiany zarówno powierzchni naliczanej przez organy do przysługującej płatności, jak również przywoływanie różnych przepisów prawnych - bardzo często nieodnoszących się do danego przypadku, zdaniem skarżącej uniemożliwiają rolnikowi wywiązanie się w pełni z podjętych wieloletnich zobowiązań (ze względu na ich ciągłe zmiany) pomimo skrupulatnego przestrzegania podjętych zobowiązań na uprawianych działkach rolnych w gospodarstwie. Takie postępowanie ze strony organów Agencji jest według skarżącej szczególnie bolesne dla rolnika w przypadku realizacji zobowiązań wieloletnich, takich jak realizacja w gospodarstwie Programu Rolnośrodowiskowego. Ponadto skarżąca podniosła, że kolejnym elementem stosowanym przez organy Agencji przy wydawaniu niekorzystnych dla rolnika decyzji jest ich gmatwanie, rozciąganie, wielokrotne powtarzanie, tak aby rolnik nie był w stanie zrozumieć co tak naprawdę zrobił nie tak jak powinien. I tak decyzja organu I instancji za 2015 rok miała 5 stron, ale już za 2016 rok miała 6 stron, a decyzja organu odwoławczego ma stron 20. Zwróciła tez skarżąca uwagę, że różna co roku interpretacja zapisów regulujących np. dopuszczalną ilość drzew rosnących na trwałych użytkach zielonych (przepisy dopuszczają do 100 drzew na 1 ha) bez konieczności odliczania powierzchni od przysługującej płatności, wpływa na coroczne zmiany powierzchni tych samych działek rolnych. Z kolei inny wymóg nakazuje rolnikowi utrzymanie wszystkich elementów przyrody i krajobrazu (a drzewa rosną bez względu na interpretacje organów Agencji). Ponadto zdaniem skarżącej powołanie się przy naliczaniu sankcji na Rozporządzenie delegowane komisji UE 640/2014 uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013, które to zapisy odnoszą się do aktualnie obowiązujących regulacji w ramach płatności obszarowych (dwie odrębne i całkowicie różne rodzaje płatności) jest ewidentnym dowodem na brak znajomości podstawowych pojęć w ramach WPR, a przede wszystkim brak znajomości podstawowych zapisów prawnych oraz ich zastosowania odnoszących się do rozpatrywanych zagadnień, w tym przypadku płatności rolnośrodowiskowych zarówno przez Kierownika Biura Powiatowego jak również przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego. Końcowo zwróciła uwagę skarżąca, na fakt notorycznego niedotrzymywania przez organ I instancji terminów wydania decyzji dotyczącej płatności rolnośrodowiskowej zarówno za 2015 (do [...] marca 2016 r.) jak i 2016 rok (do [...] marca 2017 r.). Decyzje wydawane są już po zakończeniu naboru w roku następnym, a tłumaczenie tego faktu terminem płatności (do końca czerwca) jest kolejnym nieporozumieniem, przecież płatność i decyzja o jej przyznaniu to nie są pojęcia równoznaczne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie rozpoznając sprawę ponownie zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. roku nr [...] w sprawie przyznania w/w płatności rolnośrodowiskowej na 2014 r. w pomniejszonej wysokości. Dokonując kontroli zgodności z prawem tej decyzji, w tym przez pryzmat podniesionych w skardze zarzutów, stwierdzić przychodzi, że Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, bowiem odpowiada ona zarówno przepisom prawa materialnego jak też została wydana z zachowaniem przepisów prawa procesowego. Bezsporne w niniejszej sprawie jest to, że skarżąca w niniejszej sprawie złożyła wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w związku z realizacją zobowiązania rolnośrodowiskowego podjętego w dniu [...] marca 2011 r. i zadeklarował w trzecim roku 5-letniego zobowiązania m.in. realizację Przypomnienia wymaga, że tryb składania wniosków o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2016 r. reguluje ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007, nr 64 poz. 427; ze zm. - dalej: ustawa o wspieraniu obszarów wiejskich) oraz rozporządzenie rolnośrodowiskowe z 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków I trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, wynosi co najmniej 1 ha, 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, ze zm.), obejmujące wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych składa się do Kierownika Biura Powiatowego Agencji, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę rolnika, terminie określonym do składania wniosków o przyznanie płatności bezpośredniej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, tj. od 15 marca do 15 maja (§ 23 ust. 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego). Decyzje w sprawie przyznania pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych są wydawane przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności (§ 26 ust. 2 rozporządzenia PRŚ). Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego zobowiązanie rolnośrodowiskowe obejmuje obszar gruntów zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej w ramach poszczególnych pakietów i ich wariantów, objęty obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, zwanym dalej "obszarem zatwierdzonym", i zwierzęta ras lokalnych, do których została przyznana pierwsza płatność rolnośrodowiskowa, a w przypadku: 1) o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 640/2014, działki rolne zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej w ramach poszczególnych pakietów i ich wariantów objęte obszarem zatwierdzonym; 2) gdy zobowiązanie rolnośrodowiskowe w zakresie pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7 zostało podjęte przed dniem 15 marca 2011 r., zwierzęta ras lokalnych, do których została przyznana płatność rolnośrodowiskowa za 2011 r. Zgodnie zaś z § 6 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego zobowiązanie to nie podlega zmianie w trakcie jego realizacji, chyba że przepisy rozporządzenia dopuszczają dokonanie takiej zmiany. Przy czym zmiany dopuszczalne na mocy § 6 ust. 1, jak stanowi przepis § 6 ust. 3 zgłasza się kierownikowi biura powiatowego Agencji we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok, w którym rolnik realizuje zmienione zobowiązanie rolnośrodowiskowe, chyba że przepisy rozporządzenia stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z § 18 ust. 3 rozporządzenia rolnośrodowiskowego przy ustalaniu wysokości płatności rolnośrodowiskowej przysługującej do działek rolnych uwzględnia się powierzchnię tych działek, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zatem płatności rolnośrodowiskowe przysługują do powierzchni objętych zobowiązaniem ustalonym w oparciu o zatwierdzone do płatności powierzchnie, do których przyznano pierwszą płatność rolnośrodowiskową, z uwzględnieniem powierzchni maksymalnego kwalifikowalnego obszaru. Wysokość płatności rolnośrodowiskowej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności na: 1) hektar gruntu i powierzchni działek rolnych lub 2) sztukę zwierzęcia i liczby krów, klaczy, loch i owiec matek, lub 3) metr bieżący miedzy śródpolnej i długość tej miedzy, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności (§ 18 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego). Zadeklarowane we wniosku przez beneficjenta dane podlegają weryfikacji za pomocą kontroli administracyjnych oraz kontroli na miejscu przeprowadzanych przez właściwe władze. Kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż jak wynika z przedstawionych przy skardze akt administracyjnych we wniosku o płatność rolnośrodowiskową na 2016 r. Skarżąca zadeklarowała w piątym roku 5-letniego zobowiązania realizację Pakietu 2 - Rolnictwo ekologiczne i w jego ramach realizację następujących wariantów: - Wariant 2.1 - Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) na łącznej powierzchni [...] ha, - Wariant 2.3 - Trwałe użytki zielone (z certyfikatem zgodności) na łącznej powierzchni [...] ha (po wycofaniu części działek o pow. [...] ha) oraz realizację pakietu 3 Ekstensywne trwałe użytki zielone i w jego ramach: - Wariant 3.1.2 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na obszarach Natura 2000 na łącznej powierzchni [...] ha. Skarżąca kwestionuje przede wszystkim odmowę przyznania jej przez organy Agencji płatności do wariantu 2.1 Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) oraz nałożenia na nią w związku z tym sankcji wieloletniej. W ocenie Sądu nie sposób jednak zarzucić w niniejszej sprawie wadliwości poczynionych przez organy ustaleń faktycznych stanowiących podstawę faktyczną takiego rozstrzygnięcia. Przede wszystkim, zdaniem Sądu, do zaprezentowanej rekonstrukcji zdarzeń prawidłowo wykorzystano dane pokontrolne zawarte w raporcie z czynności na miejscu. Mianowicie w dniach od [...] marca 2017 r. do dnia [...] marca 2017 r. w gospodarstwie Skarżącej przeprowadzona została kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni. W trakcie kontroli ujawnione zostały w stosunku do poszczególnych działek rolnych nieprawidłowości opisane w przywołanym raporcie, do którego strona nie składała zastrzeżeń mimo prawidłowego doręczenia jej kopii raportu. Raport z przedmiotowej kontroli zdaniem sądu obiektywnie przedstawiał stan zagospodarowania działek w gospodarstwie rolnym Skarżącej co dodatkowo udokumentowane zostało stosowną dokumentacja fotograficzną. Organ odwoławczy szczegółowo odniósł się do stanu poszczególnych działek zgłoszonych do wariantu 2.1 wskazując na czym polegają nieprawidłowości i z czego one wynikają. I tak w przypadku działek E1, O1 i P1 na części ich powierzchni stwierdzone zostały obszary zadrzewień, zakrzaczeń a nawet zalesień, co zwizualizowane zostało wskazanymi, oznaczonymi zdjęciami z zaznaczeniem kierunku robienia zdjęć. Co więcej, ustalenia te korelują z obrazem z ortofotomapy. Skarżąca miała do raportu wgląd oraz możliwość złożenia zastrzeżeń a jednak nie uczyniła tego w postępowaniu administracyjnym. W orzecznictwie podkreśla się znaczenie dowodowe protokołu kontroli w sprawach dotyczących wniosku producenta o przyznanie płatności, o czym świadczy fakt, że kontrole przeprowadzane mogą być tylko przez określone podmioty. Dowodom tym, właśnie z racji przeprowadzania kontroli przez podmioty wyspecjalizowane (dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi) i bezstronne, co do zasady przypisać należy przymiot wiarygodności (zob. wyrok NSA z 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 492/07). Skarżąca ani nie przedstawiła innych dowodów, z których wynikałby odmienny stan rzeczy, ani też nie kwestionuje wprost powyższych ustaleń. W zasadzie stanowisko Skarżącej sprowadza się do ogólnego zarzutu, że organ nie uwzględnił przepisów dopuszczających określoną ilość drzew i krzewów na trwałych użytkach zielonych. Ze względu na ogólnikowość tak sformułowanego zarzutu godzi się tylko zwrócić uwagę Skarżącej, że z płatności wykluczone zostały te części powierzchni działek, gdzie stwierdzono zwarte obszary zadrzewień i zakrzaczeń przyjmujące nawet postać zalesienia. W takiej sytuacji nie ma mowy o ich wykorzystaniu rolniczym, gdyż działalność rolnicza to także utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy. W stwierdzonym przez organy stanie części wskazanych wyżej działek nie nadawały się one do deklarowanej działalności rolniczej, a zatem słusznie zostały uznane za powierzchnie niekwalifikowalne. Nie sposób także zakwestionować prawidłowości rozstrzygnięcia organów Agencji w zakresie wykluczenia z płatności rolnośrodowiskowej w wariancie 2.1. działki rolnej B1 położonej na działkach ewidencyjnych [...],[...] i [...] – o łącznej powierzchni [...]. Jak wykazał organ, a czego nawet Skarżąca nie kwestionuje wprost w skardze, powierzchnia tych działek nie była deklarowana w poprzednim roku zobowiązania rolnośrodowiskowego do wariantu 2.1., w związku z czym doszło do nieuprawnionego zwiększenia zobowiązania rolnośrodowiskowego w 2016 r. Nie budzi wątpliwości Sądu, że przepisy rozporządzenia rolnośrodowiskowego z 2013 r. nie dają możliwości zmiany zobowiązania rolnośrodowiskowego w postaci zwiększenia powierzchni tego zobowiązania, oraz dowolne deklarowanie tych samych działek do różnych wariantów w różnych latach realizacji programu. Jak słusznie wskazał organ, o nieprawidłowości tego rodzaju działań Skarżąca została poinformowana w decyzji płatniczej (w pomniejszonej wysokości) w drugim roku realizacji programu – za 2013 r. Istotnie też, jak wywodzi organ, płatność rolnośrodowiskowa za dany rok winna być odnoszona do aktualnego zobowiązania rolnośrodowiskowego, które może podlegać modyfikacji w trakcie jego realizacji już to w zakresie przewidzianym stosownymi przepisami (vide § 6 rozporządzenia rolnośrodowiskowego) już to wskutek niedopełnienia warunków otrzymania płatności rolnośrodowiskowej czy też braku deklaracji działek przez rolnika w latach poprzedzających. Stwierdzenie powyższych nieprawidłowości skutkujące wykluczeniem z wariantu 2.1 powierzchni [...] ha, przy deklarowanej [...] oznacza zaś, że powierzchnia przedeklarowana (niekwalifikująca się do płatności) stanowi 95,09 % powierzchni stwierdzonej (kwalifikującej się do płatności). To zaś rodzi dalsze konsekwencje przewidziane w art. 19 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014, które prawidłowo zastosowały organy Agencji, logicznie i klarownie uzasadniając swoje stanowisko w tym zakresie. Zgodnie z przywołanym przepisem jeśli różnica przedeklarowania przekracza 50 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18. Skarżąca w zasadzie tych ustaleń oraz wyliczeń nie podważa, kwestionując li tylko zasadność zastosowania do stwierdzonych w niniejszej sprawie nieprawidłowości zasad wynikających z przepisów Rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014. Jej zdaniem rozporządzenie to ma zastosowanie do płatności obszarowych a nie rolnośrodowiskowych, które stanowią całkiem odrębne płatności i co ma świadczyć o ewidentnym braku u organów Agencji znajomości podstawowych pojęć. Z tym zarzutem nie sposób jednak się zgodzić. O zakresie zastosowania kwestionowanego Rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014 świadczy już tylko tytuł tego aktu, gdzie wskazano, że ma on zastosowanie m.in. w odniesieniu do kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności. Jak to na wstępie podkreślono tryb składania wniosków o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej reguluje ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz rozporządzenie rolnośrodowiskowe z 2013 r.. Z cytowanych wyżej przepisów rozporządzenia rolnośrodowiskowego z 2013 r. wynika zaś szereg odesłań właśnie do tego aktu unijnego m.in. w § 5, § 13 i 18 rozporządzenia rolnośrodowiskowego z 2013 r.. Wprawdzie nie było to kwestionowane ani w toku postępowania administracyjnego ani też w skardze, wszak dla porządku odnotować należy, że rozporządzenie Komisji (UE) nr 640/2014, będzie miało zastosowanie w niniejszej sprawie przede wszystkim z tego względu, że wyraźnie wynika to z zawartych w nim przepisów intertemporalnych. Zgodnie z art. 44 tego rozporządzenia, wchodzi ono w życie siedem dni po opublikowaniu (27 czerwca 2014r.), lecz stosuje się je do wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność dotyczących lat składania wniosków lub okresów premiowych rozpoczynających się od dnia 1 stycznia 2015 r. Nie budzi tymczasem wątpliwości, że przedmiotową sprawę dotyczącą płatności rolnośrodowiskowej na 2016 r. zainicjował wniosek Skarżącej o jej przyznanie, który złożony został w organie Agencji w dniu [...] czerwca 2016 r. Skoro wniosek o płatność rolnośrodowiskową należy złożyć na każdy rok zobowiązania rolnośrodowiskowego odrębnie, to omawiane rozporządzenie będzie podstawą nałożenia sankcji administracyjnych, pomimo, że zobowiązanie rolnośrodowiskowe, którego dotyczy wniosek kontynuacyjny, rozpoczęło się przed dniem 1 stycznia 2015 r. (tu: 2012 r.). Stwierdzić przychodzi, że organy nie dopuściły się w prowadzonym postępowaniu naruszenia przepisów prawa procesowego, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, gdyż takie musiałyby mieć charakter istotny, to jest determinować rodzaj rozstrzygnięcia, odmiennego od zapadłego w sprawie. Dotyczy to także terminów przewidzianych do załatwienia spraw, a więc terminów do wydania decyzji czy to pierwszoinstancyjnej czy też zapadłej w wyniku wniesienia odwołania i związanych z tym obowiązków sygnalizacyjnych organu administracyjnego. Jeśli zaś chodzi o przebieg i zakres postępowania dowodowego w sprawie o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, to kwestia ta uregulowana jest w art. 21 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich nieco odmiennie od regulacji k.p.a. Zgodnie z art. 21 ust. 2 tej ustawy, w postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 k.p.a. nie stosuje się. Z kolei ust. 3 art. 21 ww. ustawy stanowi, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Całkowicie bezpodstawne są w tym świetle, jak też przez pryzmat poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych w zakresie okoliczności stwierdzenia nieprawidłowości na części działek zadeklarowanych do wariantu 2.1, które skutkowały określonymi konsekwencjami, zarzuty poczynienia błędnych ustaleń w sprawie. Zdaniem Sądu przytoczone wyżej regulacje modyfikujące sposób działania organu jakim jest agencja płatnicza, to na beneficjenta został nałożony obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie jego twierdzeń oraz uprawnienia do otrzymania płatności. Natomiast na organie nie ciąży obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, nie jest on bowiem zobowiązany do aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie żądania wnioskodawcy (por. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. II GSK 810/11). Wprawdzie jak wskazał NSA w wyroku z dnia 21 października 2016 r. w sprawie II GSK 575/15, nie oznacza to, że organ nie ma prawnego obowiązku podjęcia działań celem wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, gdy zachodzą wątpliwości co do zasadności zgłoszonego wniosku i przyznania dochodzonych płatności, jednakowoż, zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie przesłanek do takiego działania nie było, a organy prawidłowo wyjaśniły stan faktyczny, dokonując jego analizy m.in. w oparciu o treść wniosków z lat poprzednich, zapadłych w związku z tym decyzji w przedmiocie przyznania płatności oraz wyniki kontroli na miejscu. W ocenie Sądu, również uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom z art. 107 § 3 k.p.a., w którym to organ odwoławczy prawidłowo wskazał podstawę faktyczną i prawną rozstrzygnięcia. Podstawę skutecznego zarzutu nie może zaś stanowić obszerność dokumentu sprawozdawczego, skoro jest ono rezultatem wnikliwego i dokładnego omówienia stwierdzonych uchybień i mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa. Rekapitulując, organ odwoławczy w sposób rzeczowy i klarowny wyjaśnił rodzaj stwierdzonych w gospodarstwie Skarżącej uchybień oraz ich konsekwencje, z powołaniem na adekwatne regulacje prawa krajowego i unijnego, właściwie je interpretując. W związku z powyższym zaskarżona decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji odpowiada prawu, co mając na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369).