I SA/Rz 876/11

WyrokWSA w Rzeszowie2012-06-14

Skład orzekający: Maria Serafin-Kosowska, Jacek Surmacz, Jarosław Szaro

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, w sytuacji gdy strona skarżąca zarzuca rażące naruszenie prawa przez organ pierwszej instancji, może być uznana za wadliwą i skutkować stwierdzeniem nieważności?
Ratio decidendi
Decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia nie jest decyzją ostateczną, a zatem nie może być przedmiotem stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 KPA. Nawet jeśli organ pierwszej instancji dopuścił się rażącego naruszenia prawa, organ odwoławczy ma prawo uchylić taką decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, jeśli wymaga to przeprowadzenia postępowania dowodowego. W takiej sytuacji skarga na decyzję organu odwoławczego powinna zostać oddalona, jeśli decyzja ta nie zawiera wad uzasadniających jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, która uchyliła decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej ustalającą T.S. zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2007 rok od dochodów z nieujawnionych źródeł. Skarżąca T.S. kwestionowała decyzję organu pierwszej instancji, zarzucając jej rażące naruszenie prawa i domagając się stwierdzenia nieważności. Organ odwoławczy uznał, że konieczne jest ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ pierwszej instancji ze względu na nowe okoliczności dotyczące posiadania przez skarżącą oszczędności.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska /spr./ Sędziowie NSA Jacek Surmacz SO del. Jarosław Szaro Protokolant ref. st. Eliza Kaplita po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2011r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2011r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w R. - po rozpatrzeniu odwołania T.S. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia [...] czerwca 2011r. nr. [...] ustalającą podatniczce T.S. wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 234.059,00 zł - uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Jako podstawę prawną przedmiotowej decyzji organ powołał przepis art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - zwanej dalej Op. Z treści obu decyzji oraz akt postępowania wynika, że skarżąca T.S., na podstawie umowy z dnia 1.10.2007r. – akt notarialny nr Rep. A nr [...] – nabyła położoną w Z. działkę nr [....] o pow. 11 arów wraz z budynkiem mieszkalnym, za cenę 300.000,00 zł. oraz poniosła koszty sporządzenia tego aktu w łącznej wysokości 8.111,96 zł. Łączna wartość poniesionych przez skarżącą wydatków związanych z nabyciem przedmiotowej nieruchomości wyniosła według aktu notarialnego - 308.111,96 zł. W wyniku wstępnej analizy uzyskanych przez skarżącą dochodów oraz poniesionych w 2007r. wydatków, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w R. postanowieniem z dnia [...].01.2011r. znak: [...] wszczął wobec T.S. postępowanie kontrolne w zakresie kontroli źródeł pochodzenia majątku oraz przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 rok, wzywając kontrolowaną do wskazania źródeł pochodzenia wydatkowanych środków pieniężnych. W odpowiedzi skarżąca podała, że źródłem finasowania zakupu nieruchomości były zgromadzone na dzień 1 stycznia 2007r. oszczędności w kwocie 320.000 zł. pochodzące z pracy zarobkowej oraz zasiłku dla bezrobotnych - na potwierdzenie czego przedłożyła szereg świadectw pracy i zaświadczeń o zatrudnieniu. Podała też, że posiadała książeczkę mieszkaniową oraz lokaty terminowe w Banku Z O/S., które zostały zlikwidowane przed 2007r. Wyjaśniła, że uzyskiwane w latach 1972-1993 dochody wpłacała w części jako wkłady oszczędnościowe na cele mieszkaniowe na książeczkę mieszkaniową oprocentowaną z naliczoną premią gwarancyjną, w latach 1972-1993 i 2005-2006, wpłacała posiadane oszczędności na lokaty terminowe, oprocentowane zmienną stopą procentową. Przedłożyła samodzielnie sporządzone wyliczenia gromadzonych systematycznie oszczędności - "orientacyjne zestawienie premii gwarancyjnej" oraz "orientacyjne zestawienie lokaty" - wyliczając wysokość środków zgromadzonych w latach 1972-2006, na kwotę 327.764,42 zł - jako sumę środków z tytułu posiadania książeczki mieszkaniowej w wysokości 235.494,96 zł oraz środków pochodzących z lokaty bankowej w wysokości 87.269,46 zł. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej, biorąc pod uwagę przedstawione przez podatniczkę dane w zakresie zatrudnienia, wyliczył – posługując się przedłożonymi przez stronę zaświadczeniami o zatrudnieniu i zarobkach, a w ich braku danymi Głównego Urzędu Statystycznego dotyczącymi przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w latach 1950-2010 – że w latach 1972-1993 podatniczka uzyskała przychody w łącznej wysokości 8.794,48 zł (po denominacji). Ustalił, że w latach 1994-2004 podatniczka była zarejestrowana jako osoba bezrobotna - brak wobec tego danych o uzyskiwaniu przez nią jakichkolwiek dochodów. W latach 2005 - 2007 uzyskała zaś przychody: za 2005 rok w łącznej wysokości 2.704,20 zł. za 2006 rok w łącznej wysokości 6.939,50 zł. za 2007 rok osiągnęła dochód w kwocie 5 921,16 zł. Analizując zebrany materiał dowodowy, organ I instancji, odnosząc się do dochodów osiągniętych przez skarżącą w latach 1972-1993, uznał, że choć były to dochody ze źródeł opodatkowanych, nie sposób przyjąć, iż stanowiły one źródło finansowania zakupu nieruchomości w 2007r. zarówno z uwagi na stosunkowo niewielką wartość przedmiotowych dochodów, jak i znaczny upływ czasu od ich osiągnięcia do chwili nabycia własności działki. Odnośnie do ponoszonych przez skarżącą wydatków, organ uznał za wiarygodne twierdzenia, iż w okresie od 17.12.1993r. do 1.09.2005r., kiedy to podatniczka pozostawała bez zatrudnienia i nie pobierała zasiłku dla bezrobotnych, nie ponosiła też wydatków związanych z utrzymaniem, gdyż pozostawała na wyłącznym utrzymaniu rodziców. Podkreślił przy tym jednak, że zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego dorosła osoba, osiągająca przychody, nawet jeśli zamieszkuje wraz z rodzicami - ponosi przynajmniej częściowe koszty własnego utrzymania w postaci wydatków osobistych. Dlatego też uznał, że skarżąca musiała ponosić takie wydatki w latach, w których osiągała dochody. Porównując wobec tego osiągnięte przez skarżącą przychody w latach 2005 i 2006 w kwotach odpowiednio 2 704,02 zł. i 6 939,50 zł. oraz ustalone na podstawie danych GUS, statystyczne wydatki na cele osobiste w tych latach – w kwotach odpowiednio 2 927,32 zł. oraz 9 154,56 zł., organ stwierdził że pozyskane przez skarżącą środki, musiały być konsumowane na bieżąco i nie mogły stanowić źródła oszczędności na dzień 1 stycznia 2007r. W związku z wyjaśnieniami skarżącej w zakresie posiadanych na 1 stycznia 2007r. oszczędności, organ I instancji zwrócił się do Banku Z S.A. w W. o sporządzenie i przekazanie informacji za 2007 rok oraz za lata wcześniejsze co do posiadanych przez skarżącą rachunków pieniężnych. W odpowiedzi uzyskał informację z Banku Z S.A. Departament Bezpieczeństwa w W. (pismo z dnia [...].04.2011r. znak: [...]). iż "w oddziałach Banku nie stwierdzono prowadzenia produktów bankowych na rzecz T.S. (...) do 31.12.2007r.". Ponieważ skarżąca w toku postępowania przedstawiła jedynie własne wyliczenia zgromadzonych oszczędności – samodzielnie sporządzone "orientacyjne zestawienie premii gwarancyjnej" oraz "orientacyjne zestawienie lokaty" – bez przedstawienia choćby bankowych dowodów wpłat - Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej biorąc pod uwagę całość zebranego materiału dowodowego - w tym odpowiedź Banku Z S.A. z dnia 22.04.2011r. – uznał iż skarżąca na dzień 1 stycznia 2007r. nie dysponowała żadnymi oszczędnościami. W konsekwencji, organ I instancji ustalił iż w 2007 r. skarżąca T.S. poniosła wydatki związane z zakupem nieruchomości w kwocie 308.221,76 zł.( koszty wynikające z aktu notarialnego oraz opłata za wydane odpisy ) a także wydatki na utrzymanie. Wobec braku danych, wydatki na utrzymanie określono na podstawie danych statystycznych tj. danych GUS dotyczących przeciętnych miesięcznych wydatków na towary i usługi konsumpcyjne na jedną osobę w gospodarstwach domowych w 2007r. - na kwotę 9.760,20 zł. Podatniczka w 2007r. poniosła także wydatek za dostawę gazu w kwocie 18,35 zł. Łączne wydatki poniesione przez skarżącą w 2007r. wyniosły zatem 318.000,31 zł., natomiast uzyskane przez podatniczkę w 2007r. przychody - 5.921,16 zł. Przyjmując zatem zerowy stan środków na dzień 1.01.2007r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w R. stwierdził, że w roku 2007 podatniczka poniosła wydatki w kwocie 318.000,31 zł. przewyższające posiadane środki finansowe o kwotę 312.079,15 zł. i na podstawie art. 20 ust. 1 i 3 oraz art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000r. nr 14, poz. 176 ze zm.) ustalił T.S. wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007r. według stawki 75% w kwocie 234.059 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji, skarżąca zażądała stwierdzenia nieważności tejże decyzji i wyeliminowania jej z obrotu prawnego poprzez umorzenie postępowania. Zarzuciła, że przedmiotowa decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa tj. przepisu art. 156 § 1 pkt 2 kpa, przepisu art. 88 ust. 2 Konstytucji RP w związku z art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 3, art. 10 ust. 4, art. 11 ust. 1 pkt 3, art. 12 ust. 2, art. 29a ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, z naruszeniem art. 74 ust. 2 pkt 1), 2), 4) i 8) ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości a także z naruszeniem art. 24 ust. 1 pkt 2) lit. b) ustawy z dnia 28 września 199Ir. o kontroli skarbowej. Na uzasadnienie odwołania T.S. podniosła, iż niedopuszczalnym i niezgodnym z art. 74 ust. 2 pkt 2 ustawy o rachunkowości jest żądanie od kontrolowanego przedłożenia dowodów dotyczących dochodów osiągniętych w okresie od 10.09.1969r. do 30.06.1971r. i od 1.12.1971r. do 16.08.1972r. oraz w latach 1974-1992. Zakwestionowała również sposób ustalania wysokości wynagrodzenia oraz wydatków w gospodarstwie domowym w oparciu o opracowania Głównego Urzędu Statystycznego, podkreślając, iż opracowania takie nie są aktami normatywnymi i nie mogą stanowić podstawy decyzji wobec obywateli, osób prawych oraz innych podmiotów, gdyż stanowi to naruszenie art. 88 ust. 2 Konstytucji RP. Podniosła też zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy poprzez pominięcie zgromadzonych przez nią na dzień 1 stycznia 2007r. oszczędności na rachunkach lokat bankowych oraz książeczce mieszkaniowej. Podała, iż dokonywała systematycznych wpłat na książeczkę mieszkaniową i lokaty terminowe i przedstawiła samodzielnie sporządzone orientacyjne zestawienie premii gwarancyjnej oraz lokaty bankowej, w którym wskazała, że na dzień 1 stycznia 2007r. zgromadziła oszczędności w kwocie 320 000 zł. Zaznaczyła również, że jej rodzice osiągali dochody z działalności rolniczej - na dowód czego załączyła zaświadczenia o posiadaniu gospodarstwa rolnego wydane przez Urząd Gminy B., - w którym to gospodarstwie prowadzono uprawę roślin i hodowlę zwierząt, a podatniczka jako osoba pełnoletnia i najstarsza z 6-orga rodzeństwa, osiągała dochody ze sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych. W toku postępowania odwoławczego, w odpowiedzi na wezwanie organu do przedłożenia pisemnych wyjaśnień oraz stosownych dowodów na okoliczność posiadania zlikwidowanej w 2003r. książeczki mieszkaniowej i posiadania lokaty bankowej, podatniczka przedłożyła zaświadczenia Banku Z SA z dnia [...].09.2011r. nr: [...] i nr: [....] o posiadanych w latach 2004-2006 lokatach bankowych (w EUR i PLN) oraz informację z dnia 20.09.2011r. nr: [...], iż ww. Bank nie posiada dokumentów dotyczących zlikwidowanej w 2003r książeczki mieszkaniowej z uwagi na upływ 5-letniego terminu do przechowywania takich dokumentów. Z przedłożonych zaświadczeń wynika, że podatniczka posiadała następujące lokaty bankowe: w okresie od 3.11.2004r. do 26.11.2005r.-53.068,31 zł, w okresie od 28.11.2005r. do 29.11.2006r. - 54.618,02 zł, w okresie 20.10.2004r. do 20.10.2005r. - 8.090,72 euro. Zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez Bank Y SA I Oddział w S. z dnia 29.08.2011 r., w dniu 31 grudnia 2006 roku na rachunku bankowym lokaty terminowej: nr 82124023402111001018639051 znajdowała się kwota 60.000 PLN (...), której posiadaczem była T.S. , zam. [....], ul. [....]. Biorąc powyższe okoliczności i informacje zebrane w toku postepowania po uwagę, Dyrektor Izby Skarbowej w R. opisaną na wstępie decyzją z dnia 26 października 2011r. uchylił decyzję organu I instancji w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu swojej decyzji, organ II instancji podkreślił, iż uchylona decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej podjęta została przy założeniu, że podatniczka na dzień 1 stycznia 2007r. nie dysponowała żadnymi oszczędnościami. Organ I instancji nie dysponował bowiem, wyżej opisanymi przedłożonymi w postępowaniu odwoławczym, zaświadczeniami banków a przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło, aby podatniczka posiadała we wskazanym banku jakiekolwiek produkty bankowe. Skoro zatem podjęte w postępowaniu odwoławczym czynności ujawniły szereg nowych okoliczności, dotyczących posiadania przez skarżącą środków finansowych w formie lokat bankowych w Banku Z S.A. oraz w Banku Y S.A., konieczne jest ponowne zbadanie czy poniesione przez podatniczkę w 2007r. wydatki znajdują pokrycie w osiąganych przez nią dochodach z uwzględnieniem zgromadzonych środków finansowych. Pomimo, iż jak zaznaczył organ odwoławczy, ujawnienie posiadania powyższych środków finansowych na rachunku bankowym, nie przesądza automatycznie o ich uwzględnieniu jako środków, którymi podatniczka sfinansowała wydatki w 2007r., kwestia ta wymaga szczegółowego wyjaśnienia, poprzez ponowne odniesienie się zarówno do wydatków jak i dochodów podatniczki. Organ II Instancji zauważył też, że z zebranego w postępowaniu materiału dowodowego nie wynika w jaki sposób podatniczka zadysponowała zgromadzonymi na dzień 30 grudnia 2006r. środkami pieniężnymi w kwocie 60 000 zł., na którą to okoliczność organ kontroli skarbowej winien przeprowadzić stosowne postępowanie dowodowe. Podkreślił też, że przyjęta przez organ I instancji metoda ustalenia wysokości przychodów za 2007r. nie uwzględnia faktycznych dat i kwot przychodów uzyskanych przez podatniczkę z tytułu zasiłku dla bezrobotnych, wobec czego koniecznym jest ponowne wyliczenie tych kwot w ujęciu chronologicznym. Stwierdzając zatem, iż w sprawie pojawiło się szereg nowych okoliczności, bez wyjaśnienia których nie jest możliwe podjęcie przez organ odwoławczy prawidłowego rozstrzygnięcia, Dyrektor Izby Skarbowej w R. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W skardze na powyższą decyzję, T.S. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji z uwagi na rażące naruszenie prawa oraz umorzenie postępowania. Podkreśliła, iż osiągane przez nią dochody pochodzą ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania i pozwalały na uzyskanie w latach 1969-2007 oszczędności na zakup nieruchomości w 2007r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w R. , wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. W myśl zaś art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) , zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, o ile to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ewentualnie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone we właściwych przepisach. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie (decyzja) dotknięte jest przynajmniej jedną z powyższych wad, skutkuje jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia [....] października 2011r. o uchyleniu w całości decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia [...] czerwca 2011r. w przedmiocie ustalenia skarżącej podatku od dochodu ze źródeł nieujawnionych i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta nie zawiera wad uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Skarżąca w treści przedmiotowej skargi ponawia, zawarty również w treści odwołania, zarzut rażącego naruszenia prawa przez organ I instancji, na skutek wydania decyzji z dnia [...] czerwca 2011r. W ocenie skarżącej wadliwość ta wymaga stwierdzenia nieważności tej decyzji na podstawie art. 156 §1 pkt 2 Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 145 §1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę, stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Przepis art. 156 Kpa określa przypadki stwierdzenia nieważności decyzji w postepowaniu administracyjnym. Jego odpowiednikiem, mającym zastosowanie w postępowaniu podatkowym, jest przepis art. 247 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która: 1) została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości; 2) została wydana bez podstawy prawnej; 3) została wydana z rażącym naruszeniem prawa; 4) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną; 5) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie; 6) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały; 7) zawiera wadę powodującą jej nieważność na mocy wyraźnie wskazanego przepisu prawa; 8) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą. Strona skarżąca zarzuciła, iż decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011r. w przedmiocie ustalenia skarżącej podatku od dochodu ze źródeł nieujawnionych, została wydana z rażącym naruszeniem prawa co, w przekonaniu strony, stanowiło przesłankę do stwierdzenia jej nieważności. Jednakże, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, instytucja procesowa stwierdzenia nieważności zarezerwowana została w postępowaniu podatkowym dla decyzji ostatecznych tj. takich, od których stronie nie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia. Tymczasem decyzja, którą zakwestionowała skarżąca, była decyzją nieostateczną, której weryfikacja w toku instancji nastąpić mogła bądź to poprzez orzeczenie reformatoryjne organu odwoławczego – organ uchyla decyzję w całości lub w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy – bądź też poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Wobec tego, nawet gdyby organ odwoławczy podzielił argumenty strony w przedmiocie rażącego naruszenia prawa przez organ I instancji - okoliczność ta nie stanowiłyby przesłanki do stwierdzenia nieważności tej decyzji. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie zapadło na podstawie art. 233 §2 Ordynacji podatkowej, który stanowi że organ odwoławczy może uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę, organ odwoławczy wskazuje okoliczności faktyczne, które należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z uzasadnienia przedmiotowej decyzji wynika, że z uwagi na pojawienie się w sprawie szeregu nowych okoliczności, które nie były przedmiotem analizy organu I instancji, zaistniała potrzeba ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i dokonania jednoznacznych ustaleń zarówno w zakresie możliwości zgromadzenia przez T.S. mienia na dzień 1.01.2007r. jak również w zakresie analizy przychodów i wydatków podatniczki w 2007r., uwzględniającej chronologię zdarzeń. W toku postępowania kontrolnego, T.S. wielokrotnie powoływała się na fakt posiadania na dzień 1 stycznia 2007r. oszczędności - środków pieniężnych z tytułu likwidacji książeczki mieszkaniowej oraz lokat pieniężnych w Banku Z SA w łącznej kwocie 320.000,00 zł, których źródłem pochodzenia miała być praca zarobkowa oraz zasiłek dla bezrobotnych. Organ podatkowy nie dał wiary tym oświadczeniom, gdyż z materiału dowodowego, którym dysponował nie wynikało, aby podatniczka miała jakikolwiek rachunek we wskazanym banku. Skoro zatem w podstępowaniu przed organem odwoławczym, strona wykazała że przedmiotowe oszczędności rzeczywiście posiadała – oczywistym staje się wniosek o konieczności dokonania ponownej analizy przychodów i wydatków strony. Należy podkreślić za organem odwoławczym, iż samo posiadanie środków na rachunku bankowym nie jest okolicznością automatycznie przesądzającą o ich uwzględnieniu jako środków, którymi sfinansowano wydatki roku 2007, należy bowiem dodatkowo ustalić źródło pochodzenia przedmiotowych środków i stwierdzić czy pochodziły z przychodów opodatkowanych bądź wolnych od opodatkowania. Jedynie bowiem dochody opodatkowanych bądź wolnych od opodatkowania mogą uzasadniać sfinansowanie przedmiotowego wydatku. Za przeprowadzeniem ponownego postępowania wyjaśniającego przemawia również dostrzeżona przez organ odwoławczy nieprawidłowość w naliczaniu uzyskanego przez stronę w roku 2007 zasiłku, polegająca na nieuwzględnieniu faktycznych kwot i dat uzyskanego przychodu. Wobec powyższego, należy przychylić się do stanowiska organu odwoławczego o konieczności przeprowadzenia ponownego postepowania wyjaśniającego i uznać jego decyzję z dnia [...] października 2011r. za odpowiadającą obowiązującemu prawu. Decyzja ta, wbrew twierdzeniu strony, nie posiada wad stanowiących podstawę do wyeliminowania jej z porządku prawnego czy to poprzez stwierdzenie nieważności, czy też poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji. Wobec tego przedmiotowa skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło