I SA/Rz 959/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Kazimierz Włoch / spr./ Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 listopada 2013r. sprawy ze skargi "A" spółka z o.o. w M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec 2008 roku 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] listopada 2012r. znak [...], 2) określa, że decyzje wymienione w pkt. 1) nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej "A" spółka z o.o. w M. P. kwotę 5.617 ( słownie: pięć tysięcy sześćset siedemnaście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Rz 959/13 UZASADNIENIE Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] określił wobec "A" sp. z o.o. (dalej zwana spółką lub skarżącą) kwotę podatku od towarów i usług do zapłaty: - za kwiecień 2008r. w wysokości 71.697,00 zł, wynikającą z faktury z 18 kwietnia 2008 r., nr FA-Z/1/04/2008, - za maj 2008r. w wysokości 64.539,00 zł, wynikającą z faktury z 21 maja 2008 r., nr FA-Z/1/05/2008, - za czerwiec 2008r. w wysokości 43.617,00 zł, wynikającą z faktury z 30 czerwca 2008 r., nr FA-Z/1/06/2008. Jak wynika z akt sprawy, postępowanie kontrolne wobec "A" sp. z o.o. zostało wszczęte w dniu 12 marca 2012r. na podstawie postanowienia z dnia 5 marca 2012r. w zakresie kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług za 2008r. W toku postępowania spółka skorzystała z uprawnień przysługujących jej na podstawie art. 14c ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214 ze zm.) i w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia o wyznaczeniu siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, skorygowała w zakresie objętym postępowaniem kontrolnym uprzednio złożone deklaracje VAT-7 przy czym korekta deklaracji obejmowała całość ujętych w deklaracjach VAT-7 za miesiąc kwiecień, maj i czerwiec 2008r., nieprawidłowości stwierdzonych w postępowaniu kontrolnym. W toku prowadzonego postępowania kontrolnego ustalono, że spółka w związku z realizacją kontraktów z dnia 17 marca 2008 r. oraz z dnia 2 kwietnia 2008 r. dokonała sprzedaży usług budowlanych, które były wykonywane na terytorium Danii na rzecz kontrahenta "B" sp. z o.o. spółka komandytowa i na terytorium Szwecji na rzecz kontrahenta "C" sp. z o.o. Usługi te udokumentowane zostały wprowadzonymi do obrotu fakturami VAT nr FA-Z/1/04/2008 z dnia 18.04.2008 r. na wartość brutto 397.594,34zł w tym podatek VAT 71.697,34 zł., nr FA-Z/1/05/2008 z dnia 21.05.2008 r. na wartość brutto 357.897,71 zł w tym podatek VAT w wysokości 64.538,93zł i nr FA-Z/1/06/2008 z dnia 30.06.2008 r. na wartość brutto 241.877,20zł, w tym podatek VAT w wysokości 43.617,20 zł. Łączną wartość brutto sprzedanych usług budowlanych wyniosła 997.369,25 zł. Faktury te ujęto w rejestrze sprzedaży i w deklaracjach VAT-7 za odpowiednie miesiące. W ramach czynności sprawdzających potwierdzono prawidłowości i rzetelności dokumentów, gdyż ww. faktury zostały ujęte w rejestrze zakupów kontrahentów spółki. Mając na względzie treść art. 27 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej ustawa o VAT), organ I instancji stwierdził, że usługi budowlane wykonywane były przez spółkę dla obiektu położonego na konkretnej nieruchomości. Skoro więc spółka świadczyła usługi związane z nieruchomościami położonymi na terytorium Szwecji i Danii to miejscem ich świadczenia i opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego tj. Szwecja i Dania. Usługi budowlane stanowią w tym przypadku czynność niepodlegającą opodatkowaniu w kraju. Kwalifikacja taka jest uzasadniona również w sytuacji, gdy odbiorcą tych usług (zlecającym ich wykonanie) jest inny polski podatnik VAT. Dlatego też w ocenie organu I instancji należało opodatkować takie usługi w oparciu o przepisy obowiązujące w kraju ich wykonania. W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że rejestr sprzedaży jest wadliwy w zakresie w jakim za kwiecień, maj i czerwiec 2008r. zaewidencjonowano wartości podatku należnego z następujących faktur: z dnia 18.04.2008r.nr FA-Z/1/04/2008, z dnia 21.05.2008r. nr FA-Z/1/05/2008 i z dnia 30.06.2008r. nr FA-Z/1/06/2008. Organ I instancji uznał, że w takiej sytuacji należy zastosować art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli określony podmiot wystawi fakturę, w której wykaże podatek, jest zobowiązany do jego zapłaty niezależnie od tego czy czynność wymieniona w fakturze podlega opodatkowaniu czy też pozostaje poza zakresem obowiązku podatkowego w podatku VAT lub też objęta jest tym zakresem, lecz nie rodzi zobowiązania podatkowego (sprzedaż zwolniona z podatku), a także, gdy faktura dotyczy transakcji niezrealizowanych (nierzeczywistych). Jednocześnie podatek zawarty w ww. fakturach nie może być utożsamiany z podatkiem należnym w rozumieniu przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż z przepisów ustawy o VAT wynika, że podatek należny jest podatkiem, który należy uiścić z tytułu wykonywania czynności podlegającej opodatkowaniu. Takim podatkiem nie jest podatek wykazany w ww. fakturach, które nie podlegają opodatkowaniu. Tym samym nie może on powiększać podatku należnego, mającego wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego. Obowiązek zapłaty podatku wykazanego na fakturze, o której mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT nie może być realizowany poprzez ujęcie tej faktury w deklaracji VAT-7, gdyż podatek ten nie może być częścią rozliczenia podatku w trybie art. 99 i 103 ustawy o VAT. W związku z powyższym organ I instancji uznał, że spółka jest zobowiązana do zapłaty kwoty podatku od towarów i usług za kwiecień 2008r. w wysokości 71.697 zł, za maj 2008r. w wysokości 64.539 zł a za czerwiec 2008r. w wysokości 43.617zł. Od tej decyzji Spółka złożyła odwołanie W odwołaniu zarzucił naruszenie następujących przepisów: - art. 108 ustawy o VAT oraz art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez nałożenie obowiązku zapłaty kwoty podatku od towarów i usług z tytułu faktury FA-Z/1/06/2008, która została już rozliczona przez "C" Sp. z o.o., - art. 108 ustawy o VAT, art. 120, art. 121, art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, a także § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których mają zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), poprzez nałożenie obowiązku zapłaty kwoty podatku od towarów i usług wynikającej z faktur FA-Z/1/04/2008 i FA-Z/1/05/2008, które zostały skorygowane. Spółka wskazała, że nieprawidłowości w wystawionych fakturach mogą zostać wyeliminowane poprzez wystawienie faktur korygujących, co w tym przypadku wpłynęłoby na obniżenie podstawy opodatkowania według stawki 22% w deklaracjach składanych za miesiące, w których Spółka otrzyma potwierdzenie odbioru przez nabywcę takich faktur. Spółka podniosła, iż działania podejmowane przez organy podatkowe w przedmiotowej sprawie nie odpowiadały ustawowym wymaganiom wyrażonym w art. 121 § 1 i 2 oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż nie uwzględniono faktur korygujących sporządzonych przez spółkę w trakcie kontroli dotyczącej 2008 r. Jednocześnie zaakceptowano skorygowane faktury FA-B/1/2009 i FA-B/2/2009 ujawnione podczas kontroli 2009 roku. Taka niezgodność rozstrzygnięć podejmowanych przez organy podatkowe na podstawie takiego samego stanu faktycznego i prawnego w ocenie spółki stanowi naruszenie zasady zaufania wyrażonej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia kwoty podatku VAT za czerwiec 2008 r. w wysokości 43.617 zł oraz określił za okres od 26.07.2008 r. do 12.11.2012 r., w którym podatek ten był należny, odsetki za zwłokę w wysokości 23.179 zł. W części dotyczącej rozstrzygnięcia za kwiecień 2008 r. i maj 2008 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy zauważył, że spółka w dniu 12 listopada 2012 r., korzystając z uprawnień przysługujących na podstawie art. 14c ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej, skorygowała w zakresie objętym postępowaniem kontrolnym uprzednio złożone deklaracje VAT-7 w zakresie podatku VAT za miesiące od kwietnia do czerwca 2008 r., w których wykazała nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Nie dokonywała żadnych wpłat podatku za te okresy rozliczeniowe. W złożonych korektach uwzględniono skutki ustaleń kontroli związanych z zawyżeniem podatku należnego o kwoty wykazane w spornych fakturach. Złożone korekty wywierają skutki prawne. Organ odwoławczy zaznaczył, że mimo, iż kwoty wykazane w fakturach dokumentujących czynności objęte opodatkowaniem w kraju innym niż Polska nie mogą być utożsamiane z podatkiem należnym, to jednak wystawcę takich faktur obowiązują reguły dotyczące każdego wystawcy faktury. To zaś oznacza, że mają zastosowanie odpowiednie przepisy dotyczące wystawiania faktur korygujących. Skuteczność takich korekt zależy od potwierdzenia przez nabywcę, że zapoznał się z ich treścią. Dyrektor Izby Skarbowej w ramach uzupełniającego postępowania ustalił, że "D" Polska sp. z o.o. spółka komandytowa (następca prawny "B" sp. z o.o. spółka komandytowa) nie posiada faktur korygujących z firmy "A" sp. z o.o. Spółka "A" nie dysponuje natomiast pisemnym potwierdzeniem przyjęcia korekt przez spółkę "D". "C" sp. z o.o. potwierdziła zaś, że w dniu 12.11.2012 r. otrzymała kopię korekty nr FKOR/3/2012 wystawionej do faktury FA-Z/1/06/2008. Dodatkowo spółka "C" potwierdziła, iż zawyżony podatek naliczony w kwocie 43.617,20 zł został już skorygowany w deklaracji VAT za czerwiec 2008 r. W związku z powyższym, Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia kwoty podatku od towarów i usług do zapłaty za czerwiec 2008 r. oraz określił odsetki za zwłokę za okres od 26.07.2008 r. do 12.11.2012 r., w którym podatek ten był należny a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Odnośnie określenia kwoty odsetek przypadających za zaległość podatkową równą kwocie podatku od towarów i usług z faktury z dnia 30.06.2008 r. nr FA-Z/1/06/2008 organ odwoławczy wskazał, że zostały one wyznaczone za okres, w którym były należne tj. od dnia następnego po upływie terminu do zapłaty (tj. 26.07.2008 r.) do dnia potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta (tj. 12.11.2012 r.). Organ odwoławczy przyznał, że treść sentencji została poszerzona o kwestię odsetek od zaległości, których wysokość, w stosunku do rozstrzygnięcia organu I instancji została skonkretyzowana, jednak i w tej decyzji problematyka odsetek od zaległości podatkowych była poruszona w końcowej części uzasadnienia. "A" sp. z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego A.P., zaskarżyła powyższą decyzję do sądu administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzająca ją decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie następujących przepisów prawa: - art. 108 ustawy o VAT, poprzez nałożenie obowiązku zapłaty kwot podatku wynikających z faktur VAT nr FA-Z/1/05/2008, nr FA-Z/1/04/2008, nr FA-Z/1/06/2008 oraz kwoty 23.179 zł stanowiącej odsetki za zwłokę w zapłacie podatku z faktury VAT nr FA-Z/1/06/2008 od dnia 27 lipca 2008 r. do dnia 12 listopada 2012 r. mimo, że faktury zostały przez skarżącego skorygowane zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT, - art. 29 ust. 4b pkt 2 w zw. z art. 27 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT poprzez przyjęcie, że warunkiem skuteczności korekty jest posiadanie przez podatnika potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi, - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego, nieuwzględnieniu wystawionych prawidłowo faktur korygujących i dowodów ich nadania do kontrahenta "B" sp. z o.o. oraz na jego dowolnej ocenie. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że wystawiła faktury korygujące dotyczące przedmiotowych usług budowlanych, które świadczone były na rzecz "B" sp. z o.o. sp. k. i "C" sp. z o.o. i przesłała je kontrahentom. Faktura korygująca dla "D" sp. z o.o. została przesłana w dniu 15.11.2012 r. Dowód nadania skarżąca dołączyła do odwołania a dokument ten znajduje się w aktach sprawy. Skarżąca spółka wskazała, że dokonała wszelkich czynności mających na celu wyeliminowanie ryzyka uszczuplenia wpływów do budżetu państwa. Faktury wysłała listem poleconym a nie posiada potwierdzenia odbioru, gdyż obowiązujące przepisy nie nakazują posiadania takiego dokumentu w odniesieniu do faktur korygujących czynności, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju. Skarżąca wskazała, że żaden przepis nie zawiera zakazu korygowania faktury wystawionej w warunkach określonych w art. 108 ustawy o VAT. Prawidłowość takiej praktyki została potwierdzona w orzecznictwie sądów administracyjnych i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Skarżąca podkreśliła, że organ odwoławczy nie uwzględnił, że w art. 29 ust. 4b pkt 2 ustawy o VAT zawarto wyjątek od zasady, zgodnie z którą skutki wystawienia faktury korygującej są uzależnione od otrzymania potwierdzenia odbioru przez nabywcę towaru lub usługi. Zgodnie zaś z powołanym wyżej przepisem obowiązek posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru faktury korygującej nie dotyczy dostawy towarów i świadczenia usług dla których miejsce opodatkowana znajduje się poza terytorium kraju. W niniejszej sprawie wszystkie faktury dokumentowały usługi budowlane związane z nieruchomościami położonymi na terytorium Danii i Szwecji. W takim przypadku miejscem opodatkowania jest miejsce położenia nieruchomości. Zdaniem skarżącej wyjątek określony w art. 29 ust. 4b pkt 2 ustawy o VAT obejmuje faktury, w których omyłkowo wykazano kwotę podatku VAT, podczas gdy usługa nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium kraju. W ocenie skarżącej organ odwoławczy niesłusznie domaga się odsetek, gdyż do usług opodatkowanych poza terytorium kraju nie ma zastosowania art. 29 ust. 4a ustawy o VAT zatem korekta jest skuteczna z chwilą jej dokonania przez spółkę. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie z przyczyn przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zakres zastosowania art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (tj. Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) dotyczy każdego podmiotu wystawiającego fakturę obejmującą ten podatek, również w sytuacji, gdy dana czynność nie jest objęta opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług, lub też jest zwolniona od tego podatku bez względu na ocenę charakteru tej należności, a więc czy był to podatek należny (tak WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 4 października 2011r. sygn. akt I SA/Bk 278/11 i WSA w Warszawie w wyroku z dnia 10 maja 2010r. sygn. akt III SA/Wa 384/10, a także WSA w wyrokach z dnia 19 stycznia 2010r. sygn. akt I FSK 1759/08 i w wyroku z dnia 30 stycznia 2009r. sygn. akt I FSK 1658/07. Art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług współbrzmi z art. 203 Dyrektywy 2006/112/WE, który stanowi, że każda osoba która wykazuje VAT na fakturze jest zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług. Specyficzny tryb postępowania wobec wystawcy faktury w oparciu o art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie powoduje wyłączenia w stosunku do niego reguł dotyczących każdego wystawcy faktury, a więc mają w stosunku do niego zastosowanie przepisy dotyczące faktur korygujących. Spółka w związku z realizacją kontraktów z dnia 17 marca 2008 r. oraz z dnia 2 kwietnia 2008 r. dokonała sprzedaży usług budowlanych, które były wykonywane na terytorium Danii na rzecz kontrahenta "B" sp. z o.o. spółka komandytowa i na terytorium Szwecji na rzecz kontrahenta "C" sp. z o.o. Usługi te udokumentowane zostały wprowadzonymi do obrotu fakturami VAT nr FA-Z/1/04/2008 z dnia 18.04.2008 r. na wartość brutto 397.594,34zł w tym podatek VAT 71.697,34 zł., nr FA-Z/1/05/2008 z dnia 21.05.2008 r. na wartość brutto 357.897,71 zł w tym podatek VAT w wysokości 64.538,93zł i nr FA-Z/1/06/2008 z dnia 30.06.2008 r. na wartość brutto 241.877,20zł, w tym podatek VAT w wysokości 43.617,20 zł. W toku postępowania kontrolnego Spółka skorzystała z uprawnień przysługujących jej na podstawie art. 14c ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991r. o kontroli skarbowej i skorygowała w zakresie objętym postępowaniem kontrolnym uprzednio złożone deklaracje VAT-7 dotyczące miesięcy: kwietnia, maja i czerwca 2008r., z uwagi na wcześniejsze błędne przyjęcie, iż w/w usługi podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Już organ I instancji stwierdził, że usługi budowlane wykonywane były przez Spółkę dla obiektów położonych na konkretnej nieruchomości, w tym przypadku usługi związane były z nieruchomościami położonymi na terytorium Danii i Szwecji, wobec czego miejscem świadczenia i opodatkowania przedmiotowych usług było terytorium państw członkowskich Danii i Szwecji, zgodnie treścią art. 27 ust. 1 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 2054 ze zm.) usługi budowlane stanowiły w tym przypadku czynności niepodlegające opodatkowaniu w kraju, pomimo że zlecającym ich wykonanie były inne polskie podmioty gospodarcze. § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listę towarów i usług do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 95, poz. 798) które obowiązywało do 1 grudnia 2008r., stanowił że sprzedawca jest obowiązany posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę, nie dotyczy to eksportu towarów, przypadków określonych w § 11 ust. 2 pkt 3 wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej stanowi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca otrzymał to potwierdzenie, a w przypadku podatników o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy - w rozliczeniu co kwartał, w których tą fakturę otrzymali. Wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 grudnia 2007r. sygn. 6/2006, stwierdzono niekonstytucyjność § 16 ust. 4 powyższego rozporządzenia, w takim sensie że uregulowanie dotyczące tej materii powinno nastąpić przepisem rangi ustawowej, a nie rozporządzeniem. W powyższym wyroku TK stwierdza, że powyższy przepis stracił moc obowiązującą z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku ustaw RP z tych względów skuteczność korekty faktury pierwotnej, która to korekta była dokonana w 2012 roku, należało ocenić według treści art. 29 ust. 4a ustawy o podatku od towarów i usług, który zaczął obowiązywać od 1 grudnia 2008r. Powyższy przepis stanowi, że w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę. Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury. Zgodnie z art. 29 ust. 4c ustawy o podatku od towarów i usług, art. 29 ust. 4a ma odpowiednie zastosowanie w przypadku korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Jednakże w rozpoznawanej sprawie należało mieć na względzie przede wszystkim treść art. 29 ust. 4b pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym warunkiem posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowani znajduje się poza terytorium kraju. Skarżąca Spółka posiada potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez "C" Sp. z o.o. w związku z wykonaniem usług budowlanych na terytorium Szwecji w czerwcu 2008r. odnośnie pozostałych faktur korygujących Skarżąca Spółka posiada dowody ich nadania listem poleconym. Ubocznie zauważyć należy, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 26 stycznia 2012r. w sprawie C-588/10, stwierdził, że jeżeli uzyskanie przez podatnika będącego dostawcą towarów lub usług, przedmiotowego potwierdzenia jest w rozsądnym terminie niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, to nie można mu odmówić wykazania przed organami podatkowymi danego państwa członkowskiego przy użyciu innych środków, po pierwsze że dochował należytej staranności, celem upewnienia się, że nabywca towarów lub usług jest w posiadaniu korekty faktury i że zapoznał się z nią, oraz po drugie że dana transakcja została w rzeczywistości zrealizowana. Należy podzielić stanowisko skarżącej, że przyczyną korekty faktury pierwotnej odnośnie usług budowlanych dokonanych w czerwcu 2008r. był błąd popełniony w fakturze pierwotnej, wobec czego korekta została dokonana niejako ze skutkiem wstecz, dlatego decyzja również w zakresie żądania odsetek za okres od 26 lipca 2008r. do 12 listopada 2012r. jest niesłuszna. Z uwagi na powyższe ponieważ organy naruszyły prawo materialne w postaci art. 29 ust. 4b pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji podlegały oddaleniu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Ppsa w związku z art. 135 Ppsa. W oparciu o art. 152 Ppsa orzeczono, iż uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. W oparciu o art. 200 Ppsa zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 5617zł tytułem zwrotu kosztów postępowania na który składa się uiszczony wpis w wysokości 2000zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3600zł i opłatę pełnomocnictwa w kwocie 17zł.