I SA/Rz 96/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009r. w związku z wnioskiem skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - postanawia - odmówić wnioskowi skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi I SA/Rz 96/14 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. M. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2009r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że wpis sądowy od skargi został uiszczony z uchybieniem terminu - w dniu 23 maja 2014r., podczas gdy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 21 maja 2014r. i na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., odrzucił skargę. Pismem z dnia 9 czerwca 2014r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało odebrane pod jego nieobecność przez D. Z., która zapisała dzień odbioru przesyłki pod datą 16 maja 2014r. Pełnomocnik skarżącej podał, że w dniach 12 maja do 22 maja 2014r. przebywał w podróży służbowej. Uiścił wpis od skargi kierując się datą zapisaną przez D.Z. sądząc, że dokonuje czynności w zakreślonym przez sąd terminie, dlatego - jego ocenie - nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Pełnomocnik podniósł, że niedochowanie terminu nastąpiło na skutek okoliczności, na które nie miał on wpływu, gdyż – po pierwsze - nie było go w Lubatowej w terminie doręczenia pisma, a gdy wrócił termin już upłynął, a po drugie – została mu przekazana inna data odbioru pisma, niż ta która figuruje w aktach sądowych. Do wniosku dołączono oświadczenie D. Z., w którym osoba ta stwierdziła, że korespondencję z tut. sądu przekazała W. Z. w dniu 22 maja 2014r. wskazując, że odebrała ją w dniu 16 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje : Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 j.t.), zwana dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1-2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanką uzasadniającą przywrócenie terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie jako okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu podano spowodowaną wyjazdem służbowym nieobecność pełnomocnika w miejscu doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz powzięcie przez niego błędnej informacji o dacie doręczenia ww. wezwania od osoby, która odebrała przedmiotową przesyłkę. Zdaniem Sądu, podane okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. Należy bowiem wskazać, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się w szczególności okoliczności takie jak powódź, pożar, katastrofa, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą; czyli takie okoliczności, które stanowią poważne przeszkody w dochowaniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. Mimo, że strona może sama nie ponosić winy w uchybieniu terminu, to obciążają ją skutki zaniechania jej pełnomocnika w tym względzie (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002r., I SA/Gd 16786/99, POP 2002, z.12, poz. 148, postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2012r., I FZ 566/12, Lex nr 1239291). W ocenie Sądu, okoliczność powzięcia błędnej informacji od osoby, która odebrała przedmiotową przesyłkę nie świadczy o braku winy pełnomocnika skarżącej w uchybieniu terminu. Jak wynika z wniosku oraz złożonego z nim oświadczenia D. Z. osoba ta nie zachowała należytej staranności w przekazaniu przesyłki pełnomocnikowi skarżącej, co zdaniem Sądu, pociąga konsekwencje dla tego pełnomocnika i tym samym dla samej strony. Pełnomocnik skarżącej ponosi bowiem odpowiedzialność za dobór osób, którym powierza prowadzenie swoich spraw w czasie jego nieobecności, tym samym odpowiada za błąd osoby, którą upoważnił do odbioru korespondencji. W ocenie Sądu, nie stanowi przesłanki do przywrócenia terminu w niniejszej sprawie również okoliczność, że pełnomocnik skarżącej przebywał w podróży służbowej w czasie, gdy doręczono przedmiotową przesyłkę. Według Sądu, wyjazdu tego nie można zakwalifikować jako okoliczności od niego niezależnej, na którą nie miął on wpływu, nagłej lub nieprzewidywalnej – czyli takiej, która w obiektywny sposób uniemożliwia zachowanie terminu. Wyjazd związany z pracą jest zwykle do przewidzenia i przy dołożeniu należytej staranności pozwala na podjęcie działań zapobiegających uchybieniu terminu do dokonania czynności. (por. postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2013r., II FZ 263/13, Lex nr 1320633). Podkreślenia wymaga, że nieprawidłowe doręczenie pisma sądowego może uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu, jednakże wbrew twierdzeniom pełnomocnika, taka sytuacja w niniejszej sprawie nie wystąpiła, gdyż pismo zostało doręczone na właściwy adres, a z okoliczności sprawy nie wynika, by doręczenie nastąpiło do rąk osoby nieupoważnionej do jego odbioru. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.